JW subtitle extractor

Dzień dobry, bracia i siostry!
Od czasu ostatniego sprawozdania
odbyło się siedem kongresów specjalnych —
w Filadelfii w Stanach Zjednoczonych,
Sofii w Bułgarii,
Suvie na Fidżi,
Lyonie we Francji,
Asunción w Paragwaju,
Tampie w Stanach Zjednoczonych
i w Santo Domingo w Dominikanie.
Ze 101 krajów przyjechało
ponad 16 000 delegatów,
żeby wziąć udział
w tych kongresach.
Najwyższa liczba obecnych
wyniosła ponad 98 000,
a 859 osób zostało ochrzczonych.
W Paragwaju działa obecnie
jakieś 11 500 głosicieli.
Na kongres specjalny zaproszono
prawie 2000 delegatów.
A szczytowa liczba obecnych
wyniosła 28 617!
Wyraźnie widać szanse na duży wzrost.
Tylko na tym kongresie
zostały ochrzczone 293 osoby!
Jak dotąd,
to największa liczba ochrzczonych
w jednym miejscu w Paragwaju.
Jehowa naprawdę
pobłogosławił tym kongresom.
W tym roku pozostały jeszcze dwa,
a na rok 2025 zaplanowano
kolejnych 19 kongresów specjalnych.
A teraz informacja prawna.
Dnia 17 września tego roku
17 sędziów Wielkiej Izby
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
orzekło na korzyść
siostry Pindo Mulli z Hiszpanii,
której przetoczono krew wbrew jej woli.
Chociaż wcześniej siostra złożyła
ustne i pisemne oświadczenie,
sąd w Hiszpanii
pozwolił lekarzom na transfuzję.
Wielka Izba
uznała to za naruszenie jej praw.
To orzeczenie potwierdziło fundamentalne
prawo pacjentów do wyboru metody leczenia.
Orzeczenie to jest o tyle znaczące,
że wydała je Wielka Izba
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
A Wielka Izba rozpatruje
sprawy tylko wtedy,
gdy mają one wpływ
na wiele krajów.
Teraz więc 46 krajów w Europie
jest zobowiązanych
szanować wybory pacjentów
co do opieki medycznej.
Jesteśmy wdzięczni Wielkiej Izbie
za to orzeczenie.
Ale przede wszystkim
dziękujemy Jehowie,
bo to wielkie zwycięstwo pozwoli
naszym braciom i siostrom w Europie
podejmować własne decyzje
w sprawie leczenia.
Orzeczenie to przypomina nam,
jakie to ważne,
żeby omówić z lekarzem
nasze osobiste decyzje
i przedstawić je na piśmie,
jak to zrobiła nasza droga siostra.
W tym miesiącu bierzemy udział
w ogólnoświatowej kampanii
proponowania kursów biblijnych
na podstawie broszury
„Już zawsze ciesz się życiem!”.
Czy to nie wspaniałe?
Razem z braćmi i siostrami
na całym świecie
robimy to samo!
Posłuchajcie kilku przeżyć.
Hannelore to 84-letnia
pionierka z Austrii.
Ze względu na stan zdrowia
nie może za długo głosić od domu do domu.
Postanowiła jednak
zaproponować kurs biblijny
tym, którzy wcześniej
pozytywnie reagowali na jej wizyty.
Odwiedziła sześć osób.
Bardzo się cieszyła, że wszystkim
mogła pokazać, jak wygląda kurs.
Rezultat?
Cała szóstka zgodziła się
studiować z nią Biblię.
Na Filipinach do kobiety o imieniu Josie
podeszło dwóch głosicieli.
Akurat robiła pranie przed domem.
Ponieważ była zajęta,
powiedziała, żeby porozmawiali w domu
z jej dorosłym synem i siostrzeńcem.
Głosiciele zaproponowali im kurs biblijny
i od razu go rozpoczęli —
i z synem, i z siostrzeńcem.
Gdy pokazywali, jak wygląda taki kurs,
do rozmowy przyłączyła się
siostrzenica Josie.
Jej też zaproponowali studiowanie Biblii
i się zgodziła.
Teraz już trzy osoby z rodziny Josie
rozmawiały o Biblii.
Josie bardzo się tym zaciekawiła
i sama przyłączyła się do rozmowy.
Ona też zgodziła się na kurs.
Zanim jednak głosiciele
zdążyli stamtąd wyjść,
piąta osoba z rodziny, córka Josie,
podeszła do nich
i zapytała, o czym rozmawiają.
Głosiciele skorzystali z okazji
i jej też zaproponowali kurs,
a ona od razu się zgodziła.
W sumie pięć osób z jednej rodziny
pozytywnie zareagowało na
bezpośrednią propozycję kursu biblijnego.
Widać więc, że Jehowa niezwykle błogosławi
naszym wysiłkom w czasie tej kampanii.
Ale chcemy dalej skupiać się
na rozpoczynaniu kursów biblijnych.
Bracia i siostry,
ta kampania rozbudziła w was entuzjazm.
Nie traćcie go!
Nadal gorliwie proponujcie kursy
przy każdej stosownej okazji.
Co nam w tym pomoże?
Chociaż świadczenie publiczne
jest ważnym aspektem naszej służby
i nieraz uda się rozpocząć kurs,
to zachęcamy wszystkich do regularnego
głoszenia od domu do domu.
I pamiętajmy, żeby odwiedzać ludzi
w takich porach, kiedy są w domach.
Będziemy mieć wtedy więcej okazji
do prowadzenia rozmów
i do proponowania kursów biblijnych.
Gdy to stosowne,
proponujmy kursy bezpośrednio.
Pewnego wieczoru w czasie służby
brat z Niemiec rozmawiał
z mężczyzną w wieku około 35 lat.
Brat zapytał:
„Kiedy ostatnio czytał pan Biblię?”.
Mężczyzna odparł: „Dzisiaj rano”.
Rozmawiali o tym, jaką wartość ma Biblia,
na podstawie Micheasza 4:3, 4.
Omówili 1 lekcję broszury
„Już zawsze ciesz się życiem!”.
Były przy tym dzieci tego mężczyzny
i czytały na głos wersety biblijne.
Człowiek ten
zgodził się kontynuować kurs.
Wielu rozpoczęło też kursy biblijne,
głosząc nieoficjalnie —
krewnym, sąsiadom,
współpracownikom, sprzedawcom itd.
W Tanzanii siostra o imieniu Elizabeth
rozpoczęła cztery nowe kursy
w pierwszych dniach kampanii —
jeden z kobietą, która ma kafejkę
naprzeciwko Sali Królestwa.
Elizabeth często zatrzymywała się
u niej na herbatę albo żeby coś kupić
i postanowiła bezpośrednio
zaproponować jej kurs biblijny.
Obejrzały wideo
„Zaczynamy studiować Biblię”.
Kobieta była zachwycona.
Powiedziała: „Zaczynajmy od razu!”.
Zaprosiła również
swoją córkę i siostrzenicę.
Potem przyszła też na zebranie,
z czego Elizabeth bardzo się ucieszyła.
Kiedy zapytała ją
o wrażenia z zebrania,
kobieta powiedziała:
„Właśnie to mi się u was podoba —
studiujecie Biblię.
W innych kościołach
tylko śpiewają i wygłaszają kazania,
ale nie studiują Biblii.
U was jest inaczej.
Postaram się przychodzić regularnie”.
Miło nam słyszeć
o takich pozytywnych rezultatach.
Nasz czas jest bardzo cenny
i chcemy mądrze go wykorzystywać.
W 1 Koryntian 9:26 czytamy:
Zawsze chcemy dawać Jehowie
to, co najlepsze.
Dlatego regularnie głosimy
od domu do domu.
A co jeszcze możemy robić?
Na niektórych terenach
głosiciele mają dużo odwiedzin.
Ale może powinniśmy starannie przemyśleć,
czy te odwiedziny są owocne.
Czy widać, że ktoś
rozwija miłość do prawdy?
Czy rzeczywiście ceni nasze wizyty?
Czy jest zainteresowany
studiowaniem Biblii?
Jeśli nie, to być może
‛uderzamy powietrze’.
Może lepiej
przestać odwiedzać takie osoby.
Będą jeszcze miały okazję
usłyszeć dobrą nowinę,
gdy inni będą tam głosić.
Oczywiście jest nam potrzebna
równowaga, cierpliwość i rozeznanie.
Ale chcemy mieć pewność,
że robimy dobry użytek ze swojego czasu.
Podobnie możemy się zastanowić,
czy ci, z którymi studiujemy Biblię,
robią postępy.
Przemyślmy to z modlitwą.
Czy przyjmują prawdy biblijne?
Czy zaczynają stosować
to, czego się dowiadują,
i wprowadzać niezbędne zmiany?
Czy zaczęli chodzić
na zebrania zborowe?
Czy rozmawiają z innymi
o tym, czego się uczą?
Jeśli nie robią postępów,
lepiej będzie poświęcić czas i energię
na szukanie ‛tych, którzy mają
właściwe nastawienie serca’.
Tak więc, bracia i siostry,
dalej przy każdej okazji
proponujmy kursy biblijne!
W wielu miejscach na świecie
obserwujemy wzrost liczby
kursów biblijnych i niezwykły rozwój.
Na niedawnym kongresie
na Madagaskarze,
w którym uczestniczyło ponad 21 000 osób,
419 zostało ochrzczonych.
Z kolei na Filipinach
w roku służbowym 2024
odnotowano 5-procentowy wzrost.
Co to oznacza?
Po raz pierwszy było tam
ponad 260 000 głosicieli.
Liczba kursów biblijnych wzrosła
do przeszło 252 000,
a 12 201 osób
zostało ochrzczonych.
Utworzono
120 zborów i 15 obwodów.
Niesamowite!
Gdziekolwiek mieszkamy, możemy myśleć
o słowach Jezusa z Jana 4:35:
Oprócz tego — jak czytamy
w Mateusza 9:37, 38 — Jezus powiedział:
W wielu miejscach na świecie „pola”
rzeczywiście są „gotowe do zżęcia”.
Oczywiście nasuwa się pytanie,
jak każdy z nas może zwiększyć swój udział
w głoszeniu i nauczaniu.
Wiadomo, że każdy ma inne warunki.
Ale czy mógłbyś szukać okazji do pełnienia
pomocniczej służby pionierskiej?
Albo nawet zostać pionierem stałym?
A jeśli już jesteś pionierem,
czy nie mógłbyś się przenieść
na inny teren, nawet za granicę?
Czy myślałeś o
Kursie dla Ewangelizatorów Królestwa?
Niektórzy absolwenci tego kursu działają
jako tymczasowi pionierzy specjalni,
pionierzy specjalni,
nadzorcy obwodów i misjonarze.
Tak naprawdę jest wiele sposobów,
żeby angażować się w służbę dla Jehowy
odpowiednio do swoich warunków.
W książce „Zorganizowani”,
w rozdziale 10,
znajdziemy podpowiedzi,
jak poszerzyć zakres służby.
Jeśli w ten sposób
poddamy Jehowę próbie,
możemy być pewni,
że nam pobłogosławi.
Podsumujmy więc.
Cały czas zachowujmy
entuzjazm w służbie.
Dalej przy każdej okazji
proponujmy kursy biblijne.
Cieszmy się też
zachwycającym wzrostem,
który obserwujemy
w wielu częściach świata.
I nadal wszyscy się módlmy,
żeby ‛Pan wysłał więcej
pracowników na swoje żniwa’.
Osobiście róbmy wszystko, co możemy,
żeby głosić „dobrą nowinę o Królestwie”.
Bądźcie pewni, że bardzo cenimy
każdego z was, kochani bracia i siostry.
To była audycja JW Broadcasting®
z Biura Głównego Świadków Jehowy.

Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 6/2024
- 

Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 6/2024

Dzień dobry, bracia i siostry!
Od czasu ostatniego sprawozdania
odbyło się siedem kongresów specjalnych —
w Filadelfii w Stanach Zjednoczonych,
Sofii w Bułgarii,
Suvie na Fidżi,
Lyonie we Francji,
Asunción w Paragwaju,
Tampie w Stanach Zjednoczonych
i w Santo Domingo w Dominikanie.
Ze 101 krajów przyjechało
ponad 16 000 delegatów, 
żeby wziąć udział
w tych kongresach.
Najwyższa liczba obecnych
wyniosła ponad 98 000,
a 859 osób zostało ochrzczonych.
W Paragwaju działa obecnie
jakieś 11 500 głosicieli.
Na kongres specjalny zaproszono
prawie 2000 delegatów.
A szczytowa liczba obecnych
wyniosła 28 617!
Wyraźnie widać szanse na duży wzrost.
Tylko na tym kongresie
zostały ochrzczone 293 osoby!
Jak dotąd,
to największa liczba ochrzczonych
w jednym miejscu w Paragwaju.
Jehowa naprawdę
pobłogosławił tym kongresom.
W tym roku pozostały jeszcze dwa,
a na rok 2025 zaplanowano
kolejnych 19 kongresów specjalnych.
A teraz informacja prawna.
Dnia 17 września tego roku
17 sędziów Wielkiej Izby
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
orzekło na korzyść
siostry Pindo Mulli z Hiszpanii,
której przetoczono krew wbrew jej woli.
Chociaż wcześniej siostra złożyła
ustne i pisemne oświadczenie,
sąd w Hiszpanii
pozwolił lekarzom na transfuzję.
Wielka Izba
uznała to za naruszenie jej praw.
To orzeczenie potwierdziło fundamentalne
prawo pacjentów do wyboru metody leczenia.
Orzeczenie to jest o tyle znaczące,
że wydała je Wielka Izba
Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
A Wielka Izba rozpatruje
sprawy tylko wtedy,
gdy mają one wpływ
na wiele krajów.
Teraz więc 46 krajów w Europie
jest zobowiązanych 
szanować wybory pacjentów
co do opieki medycznej.
Jesteśmy wdzięczni Wielkiej Izbie
za to orzeczenie.
Ale przede wszystkim
dziękujemy Jehowie,
bo to wielkie zwycięstwo pozwoli
naszym braciom i siostrom w Europie
podejmować własne decyzje
w sprawie leczenia.
Orzeczenie to przypomina nam,
jakie to ważne,
żeby omówić z lekarzem
nasze osobiste decyzje
i przedstawić je na piśmie,
jak to zrobiła nasza droga siostra.
W tym miesiącu bierzemy udział
w ogólnoświatowej kampanii
proponowania kursów biblijnych
na podstawie broszury
„Już zawsze ciesz się życiem!”.
Czy to nie wspaniałe? 
Razem z braćmi i siostrami
na całym świecie
robimy to samo!
Posłuchajcie kilku przeżyć.
Hannelore to 84-letnia
pionierka z Austrii.
Ze względu na stan zdrowia
nie może za długo głosić od domu do domu.
Postanowiła jednak
zaproponować kurs biblijny
tym, którzy wcześniej
pozytywnie reagowali na jej wizyty.
Odwiedziła sześć osób.
Bardzo się cieszyła, że wszystkim
mogła pokazać, jak wygląda kurs.
Rezultat?
Cała szóstka zgodziła się
studiować z nią Biblię.
Na Filipinach do kobiety o imieniu Josie
podeszło dwóch głosicieli.
Akurat robiła pranie przed domem.
Ponieważ była zajęta,
powiedziała, żeby porozmawiali w domu
z jej dorosłym synem i siostrzeńcem.
Głosiciele zaproponowali im kurs biblijny
i od razu go rozpoczęli —
i z synem, i z siostrzeńcem.
Gdy pokazywali, jak wygląda taki kurs,
do rozmowy przyłączyła się
siostrzenica Josie.
Jej też zaproponowali studiowanie Biblii
i się zgodziła.
Teraz już trzy osoby z rodziny Josie
rozmawiały o Biblii.
Josie bardzo się tym zaciekawiła
i sama przyłączyła się do rozmowy.
Ona też zgodziła się na kurs.
Zanim jednak głosiciele
zdążyli stamtąd wyjść,
piąta osoba z rodziny, córka Josie,
podeszła do nich
i zapytała, o czym rozmawiają.
Głosiciele skorzystali z okazji
i jej też zaproponowali kurs,
a ona od razu się zgodziła.
W sumie pięć osób z jednej rodziny
pozytywnie zareagowało na
bezpośrednią propozycję kursu biblijnego.
Widać więc, że Jehowa niezwykle błogosławi
naszym wysiłkom w czasie tej kampanii.
Ale chcemy dalej skupiać się
na rozpoczynaniu kursów biblijnych.
Bracia i siostry,
ta kampania rozbudziła w was entuzjazm.
Nie traćcie go!
Nadal gorliwie proponujcie kursy
przy każdej stosownej okazji.
Co nam w tym pomoże?
Chociaż świadczenie publiczne
jest ważnym aspektem naszej służby
i nieraz uda się rozpocząć kurs,
to zachęcamy wszystkich do regularnego
głoszenia od domu do domu.
I pamiętajmy, żeby odwiedzać ludzi
w takich porach, kiedy są w domach.
Będziemy mieć wtedy więcej okazji
do prowadzenia rozmów
i do proponowania kursów biblijnych.
Gdy to stosowne,
proponujmy kursy bezpośrednio.
Pewnego wieczoru w czasie służby 
brat z Niemiec rozmawiał
z mężczyzną w wieku około 35 lat.
Brat zapytał:
„Kiedy ostatnio czytał pan Biblię?”.
Mężczyzna odparł: „Dzisiaj rano”.
Rozmawiali o tym, jaką wartość ma Biblia,
na podstawie Micheasza 4:3, 4.
Omówili 1 lekcję broszury
„Już zawsze ciesz się życiem!”.
Były przy tym dzieci tego mężczyzny
i czytały na głos wersety biblijne.
Człowiek ten
zgodził się kontynuować kurs.
Wielu rozpoczęło też kursy biblijne,
głosząc nieoficjalnie —
krewnym, sąsiadom,
współpracownikom, sprzedawcom itd.
W Tanzanii siostra o imieniu Elizabeth
rozpoczęła cztery nowe kursy
w pierwszych dniach kampanii —
jeden z kobietą, która ma kafejkę
naprzeciwko Sali Królestwa.
Elizabeth często zatrzymywała się
u niej na herbatę albo żeby coś kupić
i postanowiła bezpośrednio
zaproponować jej kurs biblijny.
Obejrzały wideo
„Zaczynamy studiować Biblię”.
Kobieta była zachwycona.
Powiedziała: „Zaczynajmy od razu!”.
Zaprosiła również
swoją córkę i siostrzenicę.
Potem przyszła też na zebranie,
z czego Elizabeth bardzo się ucieszyła.
Kiedy zapytała ją
o wrażenia z zebrania,
kobieta powiedziała:
„Właśnie to mi się u was podoba —
studiujecie Biblię.
W innych kościołach
tylko śpiewają i wygłaszają kazania,
ale nie studiują Biblii.
U was jest inaczej.
Postaram się przychodzić regularnie”.
Miło nam słyszeć
o takich pozytywnych rezultatach.
Nasz czas jest bardzo cenny
i chcemy mądrze go wykorzystywać.
W 1 Koryntian 9:26 czytamy: 
Zawsze chcemy dawać Jehowie
to, co najlepsze.
Dlatego regularnie głosimy
od domu do domu.
A co jeszcze możemy robić?
Na niektórych terenach
głosiciele mają dużo odwiedzin.
Ale może powinniśmy starannie przemyśleć,
czy te odwiedziny są owocne.
Czy widać, że ktoś
rozwija miłość do prawdy?
Czy rzeczywiście ceni nasze wizyty?
Czy jest zainteresowany
studiowaniem Biblii?
Jeśli nie, to być może
‛uderzamy powietrze’.
Może lepiej
przestać odwiedzać takie osoby.
Będą jeszcze miały okazję
usłyszeć dobrą nowinę,
gdy inni będą tam głosić.
Oczywiście jest nam potrzebna
równowaga, cierpliwość i rozeznanie.
Ale chcemy mieć pewność,
że robimy dobry użytek ze swojego czasu.
Podobnie możemy się zastanowić,
czy ci, z którymi studiujemy Biblię,
robią postępy.
Przemyślmy to z modlitwą.
Czy przyjmują prawdy biblijne?
Czy zaczynają stosować
to, czego się dowiadują,
i wprowadzać niezbędne zmiany?
Czy zaczęli chodzić
na zebrania zborowe?
Czy rozmawiają z innymi
o tym, czego się uczą?
Jeśli nie robią postępów,
lepiej będzie poświęcić czas i energię
na szukanie ‛tych, którzy mają
właściwe nastawienie serca’.
Tak więc, bracia i siostry,
dalej przy każdej okazji
proponujmy kursy biblijne!
W wielu miejscach na świecie
obserwujemy wzrost liczby
kursów biblijnych i niezwykły rozwój.
Na niedawnym kongresie
na Madagaskarze,
w którym uczestniczyło ponad 21 000 osób,
419 zostało ochrzczonych.
Z kolei na Filipinach
w roku służbowym 2024
odnotowano 5-procentowy wzrost.
Co to oznacza?
Po raz pierwszy było tam
ponad 260 000 głosicieli.
Liczba kursów biblijnych wzrosła
do przeszło 252 000,
a 12 201 osób
zostało ochrzczonych.
Utworzono
120 zborów i 15 obwodów.
Niesamowite!
Gdziekolwiek mieszkamy, możemy myśleć
o słowach Jezusa z Jana 4:35:
Oprócz tego — jak czytamy
w Mateusza 9:37, 38 — Jezus powiedział:
W wielu miejscach na świecie „pola”
rzeczywiście są „gotowe do zżęcia”.
Oczywiście nasuwa się pytanie,
jak każdy z nas może zwiększyć swój udział
w głoszeniu i nauczaniu.
Wiadomo, że każdy ma inne warunki.
Ale czy mógłbyś szukać okazji do pełnienia
pomocniczej służby pionierskiej?
Albo nawet zostać pionierem stałym?
A jeśli już jesteś pionierem,
czy nie mógłbyś się przenieść
na inny teren, nawet za granicę?
Czy myślałeś o
Kursie dla Ewangelizatorów Królestwa?
Niektórzy absolwenci tego kursu działają
jako tymczasowi pionierzy specjalni,
pionierzy specjalni,
nadzorcy obwodów i misjonarze.
Tak naprawdę jest wiele sposobów,
żeby angażować się w służbę dla Jehowy
odpowiednio do swoich warunków.
W książce „Zorganizowani”,
w rozdziale 10,
znajdziemy podpowiedzi,
jak poszerzyć zakres służby.
Jeśli w ten sposób
poddamy Jehowę próbie,
możemy być pewni,
że nam pobłogosławi.
Podsumujmy więc.
Cały czas zachowujmy
entuzjazm w służbie.
Dalej przy każdej okazji
proponujmy kursy biblijne.
Cieszmy się też
zachwycającym wzrostem,
który obserwujemy
w wielu częściach świata.
I nadal wszyscy się módlmy, 
żeby ‛Pan wysłał więcej
pracowników na swoje żniwa’.
Osobiście róbmy wszystko, co możemy,
żeby głosić „dobrą nowinę o Królestwie”.
Bądźcie pewni, że bardzo cenimy
każdego z was, kochani bracia i siostry.
To była audycja JW Broadcasting®
z Biura Głównego Świadków Jehowy.


-