00:00:09
Πολλά ζώα αντιλαμβάνονται τον κόσμο00:00:12
00:00:12
κυρίως με τα μάτια τους.00:00:13
00:00:16
Τι γίνεται όμως όταν η όραση
δεν αρκεί ή βοηθάει ελάχιστα;00:00:22
00:00:23
Μερικά ζώα χρησιμοποιούν ηχοεντοπισμό00:00:26
00:00:26
για να αντιλαμβάνονται όσα δεν μπορούν να δουν.00:00:30
00:00:31
Οι περισσότερες νυχτερίδες00:00:33
00:00:33
έχουν αυτή την ιδιαίτερα περίπλοκη ικανότητα00:00:36
00:00:36
και έτσι μπορούν να κινούνται00:00:38
00:00:38
στα στενά και συνωστισμένα μέρη όπου ζουν.00:00:40
00:00:42
Πώς καταφέρνουν να ελέγχουν συνεχώς00:00:44
00:00:44
τι γίνεται γύρω τους;00:00:46
00:00:47
Με γρήγορες μυϊκές συσπάσεις00:00:49
00:00:49
εκπέμπουν κοφτούς και διαδοχικούς ήχους.00:00:53
00:00:54
Μετά, ακούν προσεκτικά την ηχώ και την αναλύουν.00:00:58
00:00:59
Οι νυχτερίδες εντοπίζουν αντικείμενα00:01:02
00:01:02
ανάλογα με το πόσο γρήγορα επιστρέφει ο ήχος.00:01:05
00:01:05
Και μάλιστα μερικές, όπως η μεγάλη καφέ νυχτερίδα,00:01:08
00:01:08
το κάνουν αυτό με ακρίβεια χιλιοστού.00:01:11
00:01:11
H νυχτερίδα παράγει τον ήχο00:01:13
00:01:13
με τον λαιμό ή τη γλώσσα της,00:01:15
00:01:15
αλλά η φάλαινα φυσητήρας με το πελώριο κεφάλι της.00:01:19
00:01:19
Πριν καταδυθεί, γεμίζει τους πνεύμονές της με αέρα.00:01:23
00:01:23
Χρησιμοποιεί λίγο από αυτόν για να παράγει ήχους,00:01:26
00:01:26
οι οποίοι φτάνουν τα 230 ντεσιμπέλ,00:01:29
00:01:29
πιο δυνατοί από ένα αεροπλάνο που απογειώνεται.00:01:33
00:01:33
Η φάλαινα σπρώχνει τον αέρα
στα ηχητικά όργανα στο κρανίο της00:01:37
00:01:37
και παράγει ήχους που ακούγονται σαν κλικ.00:01:40
00:01:40
Ο ήχος χτυπάει σε έναν σάκο με αέρα00:01:43
00:01:43
που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του κρανίου της00:01:46
00:01:46
και επιστρέφει προς τα πίσω00:01:48
00:01:48
μέσω ενός μεγάλου οργάνου.00:01:50
00:01:50
Έπειτα, χτυπάει σε έναν δεύτερο σάκο με αέρα00:01:53
00:01:53
και διοχετεύεται σε μια μάζα ιστού.00:01:56
00:01:56
Έτσι ο ήχος γίνεται μια στενή δέσμη00:01:58
00:01:58
την οποία η φάλαινα κατευθύνει00:02:01
00:02:01
όπως το φως ενός φακού.00:02:03
00:02:03
Επειδή ζυγίζει 40 τόνους,00:02:05
00:02:05
δεν μπορεί να σταματήσει αμέσως.00:02:07
00:02:07
Με τους ήχους που παράγει,00:02:09
00:02:09
ξέρει πού βρίσκεται ο πυθμένας00:02:11
00:02:11
και αποφεύγει κινδύνους.00:02:12
00:02:13
Ηχοεντοπισμό χρησιμοποιούν και τα δελφίνια00:02:16
00:02:16
που κινούνται πιο κοντά στην επιφάνεια.00:02:18
00:02:18
Όπως και κάποιες φάλαινες,00:02:20
00:02:20
δεν έχουν εξωτερικά αφτιά για να ακούσουν την ηχώ.00:02:23
00:02:23
Ακούν από το σαγόνι τους,00:02:25
00:02:25
όπου ένα ειδικό είδος λίπους00:02:28
00:02:28
μεταφέρει τον ήχο κατευθείαν στο εσωτερικό τους αφτί.00:02:31
00:02:31
Μερικά δελφίνια εντοπίζουν αντικείμενα00:02:34
00:02:34
πάνω από 650 μέτρα μακριά.00:02:37
00:02:37
Σε αχανείς ωκεανούς, σε μεγάλα βάθη
και σε απόλυτο σκοτάδι00:02:42
00:02:42
μερικά ζώα «βλέπουν» με ήχο00:02:44
00:02:44
και μάλιστα με εκπληκτική ακρίβεια.00:02:47
00:02:48
Είναι ο ηχοεντοπισμός προϊόν εξέλιξης00:02:51
00:02:51
ή μήπως είναι προϊόν σχεδιασμού;00:02:54
Προϊόν Σχεδιασμού; Ηχοεντοπισμός
-
Προϊόν Σχεδιασμού; Ηχοεντοπισμός
Πολλά ζώα αντιλαμβάνονται τον κόσμο
κυρίως με τα μάτια τους.
Τι γίνεται όμως όταν η όραση
δεν αρκεί ή βοηθάει ελάχιστα;
Μερικά ζώα χρησιμοποιούν ηχοεντοπισμό
για να αντιλαμβάνονται όσα δεν μπορούν να δουν.
Οι περισσότερες νυχτερίδες
έχουν αυτή την ιδιαίτερα περίπλοκη ικανότητα
και έτσι μπορούν να κινούνται
στα στενά και συνωστισμένα μέρη όπου ζουν.
Πώς καταφέρνουν να ελέγχουν συνεχώς
τι γίνεται γύρω τους;
Με γρήγορες μυϊκές συσπάσεις
εκπέμπουν κοφτούς και διαδοχικούς ήχους.
Μετά, ακούν προσεκτικά την ηχώ και την αναλύουν.
Οι νυχτερίδες εντοπίζουν αντικείμενα
ανάλογα με το πόσο γρήγορα επιστρέφει ο ήχος.
Και μάλιστα μερικές, όπως η μεγάλη καφέ νυχτερίδα,
το κάνουν αυτό με ακρίβεια χιλιοστού.
H νυχτερίδα παράγει τον ήχο
με τον λαιμό ή τη γλώσσα της,
αλλά η φάλαινα φυσητήρας με το πελώριο κεφάλι της.
Πριν καταδυθεί, γεμίζει τους πνεύμονές της με αέρα.
Χρησιμοποιεί λίγο από αυτόν για να παράγει ήχους,
οι οποίοι φτάνουν τα 230 ντεσιμπέλ,
πιο δυνατοί από ένα αεροπλάνο που απογειώνεται.
Η φάλαινα σπρώχνει τον αέρα
στα ηχητικά όργανα στο κρανίο της
και παράγει ήχους που ακούγονται σαν κλικ.
Ο ήχος χτυπάει σε έναν σάκο με αέρα
που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του κρανίου της
και επιστρέφει προς τα πίσω
μέσω ενός μεγάλου οργάνου.
Έπειτα, χτυπάει σε έναν δεύτερο σάκο με αέρα
και διοχετεύεται σε μια μάζα ιστού.
Έτσι ο ήχος γίνεται μια στενή δέσμη
την οποία η φάλαινα κατευθύνει
όπως το φως ενός φακού.
Επειδή ζυγίζει 40 τόνους,
δεν μπορεί να σταματήσει αμέσως.
Με τους ήχους που παράγει,
ξέρει πού βρίσκεται ο πυθμένας
και αποφεύγει κινδύνους.
Ηχοεντοπισμό χρησιμοποιούν και τα δελφίνια
που κινούνται πιο κοντά στην επιφάνεια.
Όπως και κάποιες φάλαινες,
δεν έχουν εξωτερικά αφτιά για να ακούσουν την ηχώ.
Ακούν από το σαγόνι τους,
όπου ένα ειδικό είδος λίπους
μεταφέρει τον ήχο κατευθείαν στο εσωτερικό τους αφτί.
Μερικά δελφίνια εντοπίζουν αντικείμενα
πάνω από 650 μέτρα μακριά.
Σε αχανείς ωκεανούς, σε μεγάλα βάθη
και σε απόλυτο σκοτάδι
μερικά ζώα «βλέπουν» με ήχο
και μάλιστα με εκπληκτική ακρίβεια.
Είναι ο ηχοεντοπισμός προϊόν εξέλιξης
ή μήπως είναι προϊόν σχεδιασμού;
-