00:00:09
ცხოველების უმეტესობა00:00:11
00:00:11
სამყაროს აღსაქმელად
მხედველობის უნარს იყენებს.00:00:14
00:00:16
მაგრამ რა ხდება მაშინ,00:00:18
00:00:18
როცა რაიმეს თვალით დანახვა
ძალიან რთული ან შეუძლებელია.00:00:22
00:00:22
ასეთ გარემოში00:00:24
00:00:24
ზოგი ცხოველი ექოლოკაციას იყენებს.00:00:26
00:00:26
ისინი გამოსცემენ ბგერებს,00:00:29
00:00:29
რომ აღიქვან ის, რაც თვალისთვის უხილავია.00:00:32
00:00:32
ღამურების უმეტესობაც
გადაადგილებისთვის ამ მეთოდს მიმართავს.00:00:36
00:00:36
თუ გავითვალისწინებთ გარემოს,00:00:37
00:00:37
სადაც ისინი ცხოვრობენ,00:00:39
00:00:39
ეს უნარი მათ განსაკუთრებით სჭირდებათ.00:00:42
00:00:42
ღამურები გამუდმებით
ამოწმებენ, რა ხდება მათ გარშემო.00:00:45
00:00:45
როგორ ახერხებენ ამას?00:00:47
00:00:47
კუნთების უსწრაფესი შეკუმშვით,00:00:50
00:00:50
ისინი მოკლე და მკვეთრ
ბგერებს გამოსცემენ.00:00:53
00:00:54
ამის შემდეგ აანალიზებენ საგნის
ზედაპირიდან დაბრუნებულ ექოს.00:00:58
00:00:58
ღამურები ექოს სიჩქარით ხვდებიან,
რამდენად ახლოსაა ობიექტი.00:01:03
00:01:04
ზოგიერთ მათგანს,00:01:05
00:01:05
მაგალითად დიდ ყავისფერ ღამურას,00:01:08
00:01:08
შეუძლია დეტალები
მილიმეტრებშიც კი გაარჩიოს.00:01:12
00:01:12
ღამურები ამ ხმას ხორხის ან
ენის მეშვეობით გამოსცემენ.00:01:16
00:01:16
მაგრამ მაგალითად კაშალოტი,
ამისთვის სხვა მეთოდს მიმართავს.00:01:20
00:01:20
ის ჩაყვინთვამდე ფილტვებს ჰაერით ივსებს,00:01:23
00:01:23
რომ წყლის ქვეშ ბგერები წარმოქმნას.00:01:25
00:01:25
მათი სიძლიერე,00:01:27
00:01:27
ზოგჯერ 230 დეციბალსაც კი აღწევს.00:01:30
00:01:30
შედარებისთვის00:01:31
00:01:31
ეს ხმა თვითმფრინავის აფრენის
ხმაზე გაცილებით ძლიერია.00:01:35
00:01:36
კაშალოტი ჰაერის ნაკადის მეშვეობით00:01:38
00:01:38
ბგერავ ნაოჭებს ამოძრავებს და
კაკუნის ხმებს გამოსცემს,00:01:43
00:01:43
მაგრამ ბგერა პირდაპირ არ გამოიტყორცნება.00:01:46
00:01:46
ის ჯერ საჰაერო პარკიდან აირეკლება00:01:48
00:01:48
და უკან სპერმაცეტის ღრუში ვრცელდება,00:01:51
00:01:51
შემდეგ კიდევ ერთ საჰაერო
პარკზე აირეკლება00:01:54
00:01:54
და სპერმაცეტის ბალიშის
მეშვეობით წინ გაიტყორცნება.00:01:58
00:01:58
ბგერთი ტალღა ისე იშლება,00:02:00
00:02:00
როგორც პროჟექტორიდან გამოსული სინათლე.00:02:03
00:02:03
40 ტონიან კაშალოტს სწრაფად
არ შეუძლია გაჩერება,00:02:07
00:02:07
ამიტომ მისთვის ეს უნარი
სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია,00:02:11
00:02:11
რომ არაფერს დაეჯახოს.00:02:12
00:02:13
რაც შეეხება დელფინებს,00:02:15
00:02:15
ექოლოკაცია მათ წყლის
ზედაპირთან ახლოს სჭირდებათ.00:02:19
00:02:19
სხვა კბილიანი ვეშაპების მსგავსად,00:02:21
00:02:21
გარე ყურები არც მათ აქვთ.00:02:23
00:02:23
მათ შემთხვევაში00:02:25
00:02:25
ბგერა ქვედა ყბის მეშვეობით
გაივლის ცხიმოვან ბალიშს00:02:28
00:02:28
და შიდა ყურში ხვდება.00:02:30
00:02:30
ზოგიერთ დელფინს 650 მეტრზეც
კი შეუძლია ობიექტების აღქმა.00:02:36
00:02:36
ღია ოკეანეში,00:02:38
00:02:38
ღრმა წყლებში თუ სრულ სიბნალეში,00:02:40
00:02:40
ეს ცხოველები, ამ გასაოცარი
უნარის დახმარებით,00:02:44
00:02:44
იდეალური სიზუსტით აღიქვამენ სამყაროს.00:02:47
00:02:47
რას ფიქრობთ,00:02:48
00:02:48
ევოლუციის გზით განუვითარდათ
ცხოველებს ეს უნარი,00:02:52
00:02:52
თუ ეს შემოქმედის დამსახურებაა?00:02:54
ვინ შექმნა? ექოლოკაცია
-
ვინ შექმნა? ექოლოკაცია
ცხოველების უმეტესობა
სამყაროს აღსაქმელად
მხედველობის უნარს იყენებს.
მაგრამ რა ხდება მაშინ,
როცა რაიმეს თვალით დანახვა
ძალიან რთული ან შეუძლებელია.
ასეთ გარემოში
ზოგი ცხოველი ექოლოკაციას იყენებს.
ისინი გამოსცემენ ბგერებს,
რომ აღიქვან ის, რაც თვალისთვის უხილავია.
ღამურების უმეტესობაც
გადაადგილებისთვის ამ მეთოდს მიმართავს.
თუ გავითვალისწინებთ გარემოს,
სადაც ისინი ცხოვრობენ,
ეს უნარი მათ განსაკუთრებით სჭირდებათ.
ღამურები გამუდმებით
ამოწმებენ, რა ხდება მათ გარშემო.
როგორ ახერხებენ ამას?
კუნთების უსწრაფესი შეკუმშვით,
ისინი მოკლე და მკვეთრ
ბგერებს გამოსცემენ.
ამის შემდეგ აანალიზებენ საგნის
ზედაპირიდან დაბრუნებულ ექოს.
ღამურები ექოს სიჩქარით ხვდებიან,
რამდენად ახლოსაა ობიექტი.
ზოგიერთ მათგანს,
მაგალითად დიდ ყავისფერ ღამურას,
შეუძლია დეტალები
მილიმეტრებშიც კი გაარჩიოს.
ღამურები ამ ხმას ხორხის ან
ენის მეშვეობით გამოსცემენ.
მაგრამ მაგალითად კაშალოტი,
ამისთვის სხვა მეთოდს მიმართავს.
ის ჩაყვინთვამდე ფილტვებს ჰაერით ივსებს,
რომ წყლის ქვეშ ბგერები წარმოქმნას.
მათი სიძლიერე,
ზოგჯერ 230 დეციბალსაც კი აღწევს.
შედარებისთვის
ეს ხმა თვითმფრინავის აფრენის
ხმაზე გაცილებით ძლიერია.
კაშალოტი ჰაერის ნაკადის მეშვეობით
ბგერავ ნაოჭებს ამოძრავებს და
კაკუნის ხმებს გამოსცემს,
მაგრამ ბგერა პირდაპირ არ გამოიტყორცნება.
ის ჯერ საჰაერო პარკიდან აირეკლება
და უკან სპერმაცეტის ღრუში ვრცელდება,
შემდეგ კიდევ ერთ საჰაერო
პარკზე აირეკლება
და სპერმაცეტის ბალიშის
მეშვეობით წინ გაიტყორცნება.
ბგერთი ტალღა ისე იშლება,
როგორც პროჟექტორიდან გამოსული სინათლე.
40 ტონიან კაშალოტს სწრაფად
არ შეუძლია გაჩერება,
ამიტომ მისთვის ეს უნარი
სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია,
რომ არაფერს დაეჯახოს.
რაც შეეხება დელფინებს,
ექოლოკაცია მათ წყლის
ზედაპირთან ახლოს სჭირდებათ.
სხვა კბილიანი ვეშაპების მსგავსად,
გარე ყურები არც მათ აქვთ.
მათ შემთხვევაში
ბგერა ქვედა ყბის მეშვეობით
გაივლის ცხიმოვან ბალიშს
და შიდა ყურში ხვდება.
ზოგიერთ დელფინს 650 მეტრზეც
კი შეუძლია ობიექტების აღქმა.
ღია ოკეანეში,
ღრმა წყლებში თუ სრულ სიბნალეში,
ეს ცხოველები, ამ გასაოცარი
უნარის დახმარებით,
იდეალური სიზუსტით აღიქვამენ სამყაროს.
რას ფიქრობთ,
ევოლუციის გზით განუვითარდათ
ცხოველებს ეს უნარი,
თუ ეს შემოქმედის დამსახურებაა?
-