JW subtitle extractor

W tym sprawozdaniu
chciałbym poruszyć temat,
który jest bardzo bliski
mojemu sercu — Betel.
Kiedy jako nastoletni chłopak
poznałem prawdę,
służba w Betel
stała się moim celem.
Po chrzcie przez dwa lata
byłem pionierem,
a potem zostałem
zaproszony do Betel.
Usługuję tu już 36 lat.
Cieszę się więc, że mogę
wam powiedzieć o sytuacji w Betel
i o tym, jak ogólnoświatowa rodzina Betel
radzi sobie w obliczu pandemii.
Będziecie zachęceni,
słysząc o tym,
co pomaga betelczykom
zachowywać radość w służbie.
Wielu z was wyraża wdzięczność za to,
że w trakcie tej pandemii
nieprzerwanie otrzymujemy
pokarm duchowy.
Mamy program naszych
cotygodniowych zebrań,
wiadomości w serwisie jw.org,
nowe publikacje, audycje miesięczne,
program kongresu i tak dalej.
Wszystko to jest możliwe
dzięki ochoczemu duchowi
i ciężkiej pracy rodziny Betel
wykonywanej mimo trudnej sytuacji.
Praktycznie na całym świecie
betelczycy już od niemal roku
nie opuszczają obiektów Betel.
Ofiarnie zrezygnowali z możliwości
spędzania czasu z rodziną i przyjaciółmi
i pokazali, że są gotowi ochoczo
dostosować się do nowych okoliczności.
Dlaczego?
Ponieważ kochają Jehowę i Jezusa
i kochają też was.
Chcą zaspokajać potrzeby
naszej ogólnoświatowej społeczności.
Wymaga to od nich ofiarności,
ale wiemy też,
że na ofiarność zdobywają się wszyscy,
którzy mają w Betel krewnych lub przyjaciół,
bo w tych trudnych czasach
nie mogą się z nimi widywać osobiście.
W pewnym sensie złożyliście
cenny datek na rzecz działalności —
pomagacie członkom waszych rodzin,
którzy są w Betel, trwać w służbie
i koncentrować się
na swoich zadaniach.
Wasze wsparcie
jest pięknym darem!
Oczywiście kiedy
to wszystko się zaczęło,
mało kto przewidywał,
że będzie się ciągnąć tak długo.
Zobaczcie teraz, co niektórzy ciężko
pracujący betelczycy starają się robić,
żeby zachowywać radość
i nieprzerwanie popierać dzieło Królestwa.
Brakuje mi trzech rzeczy:
podróżowania, sportu
i możliwości kupienia taco.
Bardzo tęsknię za rodziną.
Ponieważ mieszkam sam,
najbardziej doskwiera mi
tęsknota za braćmi.
Nie mam z nimi
takiego kontaktu jak wcześniej.
Najbardziej tęsknię za moimi
dwiema małymi bratanicami.
Jestem z nimi bardzo zżyta.
Bardzo żałuję, że nie mogę uściskać
sióstr i dzieci w zborze.
Wszystko zmieniło się
tak niespodziewanie, z dnia na dzień.
Bracia, którzy dojeżdżali do Betel,
żeby nam pomagać przy nagraniach,
nie mogą już tego robić,
więc znacznie wzrosła ilość pracy,
zwłaszcza przy kongresie regionalnym.
Jeszcze nigdy tyle jej nie było.
Tuż przed pandemią zostałem przeniesiony
do innego Biura Oddziału.
Musiałem przystosowywać się
do nowej kultury i szukać nowych przyjaciół.
Czułam, że nie mam
tylu zajęć, co wcześniej,
a chciałabym mieć ich
znacznie więcej.
Muszę przyznać, że czasem w głowie
pojawia mi się myśl,
że nie jestem już
tak przydatny jak kiedyś.
Mój tato poważnie zachorował
i trafił do szpitala,
a ja czułam się bezradna i winna,
bo nie mogłam zrobić tego,
co naprawdę chciałam —
być razem z moimi bliskimi.
Ponieważ mieszkamy
w samym centrum miasta,
nie możemy wychodzić z mieszkania.
Jak się jest samotnym
i zamkniętym w czterech ścianach,
w głowie łatwo zaczynają
grasować negatywne myśli.
Lubię rozmyślać nad biblijnym
przykładem Józefa.
On nie skupiał się na negatywnych
stronach swojego położenia,
ale zawsze myślał o tym,
żeby jak najlepiej wykonywać
każde powierzone mu zadanie.
Oczywiście bardzo pomaga mi Biblia.
Rozmyślam na przykład
nad Psalmem 94:18, 19:
„Podtrzymywała mnie, Jehowo,
Twoja lojalna miłość.
Kiedy mnie przytłoczyły troski,
pocieszałeś mnie i dawałeś mi ukojenie”.
Jak myślę o raju, to sobie wyobrażam,
że jestem z mamą i moją siostrą Carol;
spacerujemy po plaży
i podziwiamy zachód słońca.
Będziemy miały całą wieczność,
żeby być razem.
Codziennie robię ćwiczenia
i łączę się ze swoim zborem, żeby głosić.
Zwiększenie czasu spędzanego
w służbie kaznodziejskiej
pomogło mi bardziej skupiać się
na pomaganiu innym.
Pomocnicza służba pionierska
stała się moim oknem na świat.
Kiedy przyjaciele i rodzina pytają, jak się mam,
zapewniam ich, że w porządku.
Nie malujemy nierealistycznego obrazka,
że wszystko gra i że nie mamy pod górkę,
ale zawsze staram się
być pozytywny.
Żona i ja mówimy im, żeby byli spokojni,
bo bracia w Betel bardzo dobrze o nas dbają.
Mimo to oni wiedzą,
że nie jest nam łatwo.
Zawsze, gdy w trakcie rozmowy
widzę ich uśmiech,
to tak, jakby mocno
przytulali moje serce.
Robimy też dla naszych rodziców
coś praktycznego,
na przykład łączymy się z nimi
i razem czytamy tekst dzienny.
Służba w Betel w czasie pandemii
to wielki przywilej,
bo mogę być źródłem zachęt dla betelczyków,
którzy przechodzą ciężki okres,
ale zwłaszcza dla braci, którzy są na zewnątrz,
na pierwszej linii frontu.
Bycie w Betel sprawia, że czuję
wielką wdzięczność wobec Jehowy.
On troszczy się o nas pod względem
duchowym, emocjonalnym i fizycznym.
W Betel jesteśmy —
jak to ktoś określił —
„linią zaopatrzeniową”, która
zapewnia braciom to, co niezbędne.
Mogę pełnić tę służbę
w najważniejszym momencie historii.
To wszystko rozgrywa się
na moich oczach.
Dla tego przywileju warto
się zdobywać na wszelkie ofiary.
Jesteśmy bardzo wdzięczni betelczykom,
ich rodzinom i zborom
za wszystkie ofiary, na jakie się zdobywają,
wspierając dzieło Królestwa.
Modlimy się za was wszystkich,
kochani bracia i siostry.
Jak widzieliście,
betelczycy tak jak wy zmagają się
w trakcie pandemii z niepokojem.
Takie odczucia
są całkowicie normalne.
Wiemy, że obecne próby
kiedyś się skończą.
Ale zanim to nastąpi, doświadczamy
zwykłych ludzkich emocji.
Jak więc sobie z nimi radzić?
Po pierwsze,
bądźmy szczerzy z Jehową
i mówmy Mu o tym, z czym się zmagamy.
Gdy Dawid modlił się do Jehowy
w kryzysowym momencie,
powiedział w Psalmie 142:2:
My możemy robić to samo.
Wylewajmy przed Jehową
swoje obawy i troski.
On obiecuje nam pomóc,
jeśli będziemy mieli wiarę.
Codziennie módlcie się
o taką wiarę.
Pamiętajcie też, że dzisiejsze problemy
są tylko tymczasowe.
Dni ostatnie miały swój początek
i będą też miały swój koniec.
Ta pandemia miała swój początek
i nadejdzie też jej kres.
Apostoł Paweł nazwał taki ucisk
„chwilowym”.
Jest to tym bardziej prawdziwe,
im bliżej jesteśmy końca tego systemu rzeczy.
W 2 Koryntian 4:17, 18
Paweł napisał:
Ta natchniona rada okazała się praktyczna
dla pierwszych chrześcijan
i przyda się też wszystkim
dzisiejszym sługom Jehowy.
Chcemy was wszystkich pochwalić
za wierność, wytrwałość
i za to, że pozostajecie
zaangażowani w służbę dla Jehowy.
Dzięki waszym wysiłkom
i mocy ducha Jehowy
dzieło Królestwa
nie tylko jest kontynuowane,
ale też posuwa się naprzód
i niesamowicie rozwija.
Jednym przykładem jest projekt budowlany
obiektów Biura Głównego w Ramapo,
którego rozpoczęcie ogłoszono
na zgromadzeniu statutowym w 2019 roku.
Czy zastanawialiście się, jak pandemia
wpłynie na tę budowę?
Z wielką przyjemnością
prezentujemy wam materiał
dotyczący postępów
tego przedsięwzięcia.
Z audycji miesięcznej
ze stycznia 2020 roku
bracia na całym świecie
dowiedzieli się,
że Ciało Kierownicze uznało,
że wolą Jehowy jest
budowa obiektu
przeznaczonego do produkcji materiałów
filmowych w Ramapo,
i zatwierdziło taką decyzję.
Zaledwie trzy miesiące później
niespodziewana globalna epidemia COVID-19
zatrzymała realizację
szeroko zakrojonych planów
wielkich instytucji, a nawet państw.
Jak to wpłynęło
na projekt Ramapo?
Czy to był dobry czas na to,
żeby organizacja Jehowy
ruszała z wielkim
przedsięwzięciem budowlanym?
Przyjrzymy się wydarzeniom
z 2020 roku
i zobaczymy nie tylko
wyraźne dowody kierownictwa
i błogosławieństwa Jehowy,
ale też będziemy mogli wyciągnąć
taki sam wniosek, jak Hiob,
który powiedział Jehowie:
„Nic, co zamierzasz uczynić,
nie jest dla Ciebie niemożliwe”.
W Nowym Jorku na jakiś czas
wprowadzono ograniczenia
w działalności budowlanej,
która nie była konieczna.
Ale dokładnie wtedy,
gdy tego wymagał nasz projekt,
rada miejska Ramapo zaczęła prowadzić
swoje obrady w —
tak, zgadliście —
w Zoomie.
To oznaczało, że chociaż byliśmy
w samym środku globalnego chaosu,
udało nam się osiągnąć
pierwszy kamień milowy —
8 lipca 2020 roku odbyliśmy pierwsze
robocze spotkanie z radą miasta.
I od tej pory wszystkie
kolejne spotkania
były dla nas dowodem
błogosławieństwa Jehowy.
Drugi ważny punkt
osiągnęliśmy 9 grudnia 2020 roku,
gdy władze miejskie
zatwierdziły nasz projekt.
To przypomina pracę domową,
którą nauczyciel zadaje uczniowi,
żeby mu wystawić stopień —
teraz wiemy, jakie informacje
musimy przekazać miastu,
żeby uzyskać zgodę
na rozpoczęcie budowy.
Kiedy to nastąpi?
Obecnie wygląda na to, że ruszymy
z pracami pod koniec 2021 roku.
To dobrych kilka miesięcy wcześniej,
niż planowaliśmy jeszcze przed pandemią.
Jest więc tak,
jak powiedział Hiob:
‛Nic, co zamierza uczynić Jehowa,
nie jest dla Niego niemożliwe’.
W kwietniu 2019 roku
powołano Komitet
Projektu Budowlanego
i od tej pory prace projektowe
nad pierwszymi budynkami
mocno posunęły się do przodu.
Mieliśmy wiele wniosków
z ostatnich dużych budów
i wpłynęły one na wytyczne Ogólnoświatowego
Działu Projektowo-Budowlanego
nadzorowanego
przez Komitet Wydawniczy.
Teren w Ramapo ma powierzchnię
100 hektarów.
Budynki będą ulokowane około 50 metrów
ponad poziomem ulicy Sterling Mine.
Głównym wjazdem od ulicy Sterling Mine
dostaniemy się do miejsca
przyjmowania gości,
które będzie przyjmować
1200 osób dziennie.
W centrum działki jest studio
z halami zdjęciowymi,
a obok będą stały warsztaty.
Za grzbietem wzgórz będzie teren
do kręcenia zdjęć plenerowych.
Obok studiów filmowych są biura,
recepcja i budynek wielozadaniowy.
W zależności od konfiguracji będzie on służył
jako duże audytorium dla 1300 osób,
duża jadalnia dla 1200 osób
lub będzie wykorzystywany
w jakimś innym celu.
Po zachodniej stronie działki są
budynki mieszkalne dla 1290 ochotników.
Wiele czasu i uwagi
poświęcono znalezieniu
najlepszych rozwiązań energetycznych
dla obiektu.
Podjęto decyzję, że głównym źródłem energii
będzie prąd elektryczny.
Pod studiami znajdzie się
spora instalacja geotermalna,
która zapewni ogrzewanie
i chłodzenie całego kompleksu,
a ponad 11 000 metrów kwadratowych
paneli fotowoltaicznych
będzie wytwarzać prąd,
który następnie będzie magazynowany
w akumulatorach o wielkiej pojemności,
co umożliwi korzystanie z niego zawsze,
gdy zajdzie potrzeba.
Dzięki tym rozwiązaniom
obiekt będzie wyposażony
we własny system elektroenergetyczny
wytwarzający, magazynujący
i przekierowujący energię
w zależności od potrzeb.
W trakcie pandemii wiele osób
wykonujących pracę biurową
przyzwyczaiło się
do pracy zdalnej z domu.
Czy to wpłynie na zapotrzebowanie
na przestrzeń biurową w Ramapo?
Szczerze mówiąc,
nie da się przewidzieć, ile biur
będziemy potrzebować w przyszłości.
Dlatego najważniejszym
elementem projektu
jest elastyczność aranżacji
przestrzeni biurowej.
Wnętrze budynku
jest podzielone na moduły
o wymiarach trzy
na cztery i pół metra.
Przy suficie jest instalacja grzewcza,
wentylacja i oświetlenie.
Instalacja elektryczna i teleinformatyczna
jest pod podłogą,
co umożliwia różne sposoby
wykorzystania przestrzeni.
Od podłogi do sufitu będą
łatwe w montażu ścianki działowe.
Dzięki nim jeden moduł
może stać się jednym biurem
lub małym pokojem konferencyjnym.
Można też połączyć kilka modułów
i stworzyć większą salę konferencyjną
albo w ogóle usunąć ścianki
i stworzyć otwartą przestrzeń biurową
z wieloma stanowiskami.
Co ważne, w ściankach
nie ma żadnych instalacji,
więc wszelkich zmian aranżacji
będzie można dokonać przed
lub po wprowadzeniu się
do budynku,
gdy będziemy dokładnie znali
nasze potrzeby.
Przeszklone fasady budynków oraz użycie
szklanych ścianek działowych w środku
zapewni we wszystkich biurach
dużą ilość naturalnego światła.
Dziesięć budynków mieszkalnych
będzie usytuowanych tak,
żeby we wszystkich pokojach
był dostęp światła słonecznego
z rana lub po południu.
Powstaną one w otoczeniu
już istniejących stawów.
Dogłębne analizy doprowadziły do decyzji
o zastosowaniu tak zwanych
masywnych konstrukcji drewnianych —
metody, której jeszcze nigdy nie stosowaliśmy
w tak dużych projektach.
Drewniane elementy konstrukcyjne
są łączone pod różnym kątem,
tworząc panele,
z których powstaje budynek.
Ta metoda budowlana zyskuje
coraz większą popularność.
Solidne i wytrzymałe elementy —
belki, słupy i stropy — są prefabrykowane
i można je montować
na placu budowy,
dzięki czemu konstrukcja budynku
powstaje szybciej.
Oznacza to oszczędność
środków, czasu,
redukcję śladu węglowego projektu,
a w dodatku bardzo pozytywnie
wpływa na estetykę budynków.
Ponieważ w nowym obiekcie Ramapo
będzie realizowanych sporo projektów
filmowych i nagraniowych,
w budynku mieszkalnym położonym
najbliżej środka działki
zaprojektowano 50 mniejszych pokojów
przypominających hotelowe,
z których będą mogły
krótkoterminowo korzystać osoby
zaproszone jako aktorzy
lub inni goście.
Jak wspomnieliśmy, w czasie pandemii
wiele osób pracuje z domu
i niektórzy nawet
preferują ten sposób.
Czy w przyszłości
ten trend się utrzyma?
Trudno powiedzieć.
Ale większość mieszkań będzie miało
dodatkowy pokoik — często z oknem —
który może służyć jako magazynek
lub domowe biuro.
W przyszłych sprawozdaniach
będziemy informować
o najważniejszej części
tego nowego obiektu —
o budynku Działu Nagrań.
To będą największe z dotychczas
wzniesionych przez nas budynków,
a co ważniejsze,
sprawią one,
że będzie można pod jednym dachem
umieścić różne prace
i oczywiście zapewnić miejsce naszym
ciężko pracującym braciom i siostrom.
W 2020 roku mimo licznych wyzwań
projekt Ramapo posuwał się naprzód.
Patrząc w przyszłość, niecierpliwie
wyczekujemy kolejnych dowodów,
że nic, co Jehowa zamierza uczynić,
nie jest dla Niego niemożliwe.
Zdumiewające postępy widoczne
w realizacji projektu w Ramapo —
nawet w obliczu tak trudnych wyzwań —
przypominają nam Psalm 127:1:
Nie ulega wątpliwości, że Jehowa
pomaga nam ‛budować dom’ w Ramapo!
Być może zauważyliście, że w filmie
zapowiedziano kolejne takie sprawozdania.
Możecie już wyglądać kolejnych aktualnych
informacji dotyczących tej budowy.
Gdy rozmyślamy nad wszystkim,
czego udało się dokonać w minionym roku,
wyraźnie widać,
że Jehowa błogosławi ofiarności
naszej ogólnoświatowej rodziny Betel.
Jej członkowie przypominają opis
z Psalmu 110:3, gdzie czytamy:
Ci bracia i siostry naprawdę
dzień po dniu
‛chętnie stawiają się
do dyspozycji’ Jehowy.
Dlatego prosimy,
uwzględniajcie w swoich modlitwach
rodzinę Betel i projekt Ramapo.
Jesteśmy przekonani, że Jehowa
będzie błogosławił waszej ciężkiej pracy
i wytrwałości w czasie pandemii —
zarówno w Betel,
jak i w terenie.
Wiemy też, że z taką samą gorliwością
weźmiecie udział
w kampanii zapraszania na wykład specjalny
i Pamiątkę śmierci Chrystusa.
Gorąco się modlimy o to,
żeby w kolejnych dniach Jehowa
wciąż zapewniał wam kierownictwo i siły.
To była audycja JW Broadcasting
z Biura Głównego Świadków Jehowy.

Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 2/2021
- 

Sprawozdanie Ciała Kierowniczego nr 2/2021

W tym sprawozdaniu
chciałbym poruszyć temat,
który jest bardzo bliski
mojemu sercu — Betel.
Kiedy jako nastoletni chłopak
poznałem prawdę,
służba w Betel
stała się moim celem.
Po chrzcie przez dwa lata
byłem pionierem,
a potem zostałem
zaproszony do Betel.
Usługuję tu już 36 lat.
Cieszę się więc, że mogę
wam powiedzieć o sytuacji w Betel
i o tym, jak ogólnoświatowa rodzina Betel
radzi sobie w obliczu pandemii.
Będziecie zachęceni,
słysząc o tym,
co pomaga betelczykom
zachowywać radość w służbie.
Wielu z was wyraża wdzięczność za to,
że w trakcie tej pandemii
nieprzerwanie otrzymujemy
pokarm duchowy.
Mamy program naszych
cotygodniowych zebrań,
wiadomości w serwisie jw.org,
nowe publikacje, audycje miesięczne,
program kongresu i tak dalej.
Wszystko to jest możliwe
dzięki ochoczemu duchowi
i ciężkiej pracy rodziny Betel
wykonywanej mimo trudnej sytuacji.
Praktycznie na całym świecie
betelczycy już od niemal roku
nie opuszczają obiektów Betel.
Ofiarnie zrezygnowali z możliwości
spędzania czasu z rodziną i przyjaciółmi
i pokazali, że są gotowi ochoczo
dostosować się do nowych okoliczności.
Dlaczego?
Ponieważ kochają Jehowę i Jezusa
i kochają też was.
Chcą zaspokajać potrzeby
naszej ogólnoświatowej społeczności.
Wymaga to od nich ofiarności,
ale wiemy też,
że na ofiarność zdobywają się wszyscy,
którzy mają w Betel krewnych lub przyjaciół,
bo w tych trudnych czasach
nie mogą się z nimi widywać osobiście.
W pewnym sensie złożyliście
cenny datek na rzecz działalności —
pomagacie członkom waszych rodzin,
którzy są w Betel, trwać w służbie
i koncentrować się
na swoich zadaniach.
Wasze wsparcie
jest pięknym darem!
Oczywiście kiedy
to wszystko się zaczęło,
mało kto przewidywał,
że będzie się ciągnąć tak długo.
Zobaczcie teraz, co niektórzy ciężko
pracujący betelczycy starają się robić,
żeby zachowywać radość
i nieprzerwanie popierać dzieło Królestwa.
Brakuje mi trzech rzeczy:
podróżowania, sportu
i możliwości kupienia taco.
Bardzo tęsknię za rodziną.
Ponieważ mieszkam sam,
najbardziej doskwiera mi
tęsknota za braćmi.
Nie mam z nimi
takiego kontaktu jak wcześniej.
Najbardziej tęsknię za moimi
dwiema małymi bratanicami.
Jestem z nimi bardzo zżyta.
Bardzo żałuję, że nie mogę uściskać
sióstr i dzieci w zborze.
Wszystko zmieniło się
tak niespodziewanie, z dnia na dzień.
Bracia, którzy dojeżdżali do Betel,
żeby nam pomagać przy nagraniach,
nie mogą już tego robić,
więc znacznie wzrosła ilość pracy,
zwłaszcza przy kongresie regionalnym.
Jeszcze nigdy tyle jej nie było.
Tuż przed pandemią zostałem przeniesiony
do innego Biura Oddziału.
Musiałem przystosowywać się
do nowej kultury i szukać nowych przyjaciół.
Czułam, że nie mam
tylu zajęć, co wcześniej,
a chciałabym mieć ich
znacznie więcej.
Muszę przyznać, że czasem w głowie
pojawia mi się myśl,
że nie jestem już
tak przydatny jak kiedyś.
Mój tato poważnie zachorował
i trafił do szpitala,
a ja czułam się bezradna i winna,
bo nie mogłam zrobić tego,
co naprawdę chciałam —
być razem z moimi bliskimi.
Ponieważ mieszkamy
w samym centrum miasta,
nie możemy wychodzić z mieszkania.
Jak się jest samotnym
i zamkniętym w czterech ścianach,
w głowie łatwo zaczynają
grasować negatywne myśli.
Lubię rozmyślać nad biblijnym
przykładem Józefa.
On nie skupiał się na negatywnych
stronach swojego położenia,
ale zawsze myślał o tym,
żeby jak najlepiej wykonywać
każde powierzone mu zadanie.
Oczywiście bardzo pomaga mi Biblia.
Rozmyślam na przykład
nad Psalmem 94:18, 19: 
„Podtrzymywała mnie, Jehowo,
Twoja lojalna miłość.
Kiedy mnie przytłoczyły troski,
pocieszałeś mnie i dawałeś mi ukojenie”.
Jak myślę o raju, to sobie wyobrażam,
że jestem z mamą i moją siostrą Carol;
spacerujemy po plaży
i podziwiamy zachód słońca.
Będziemy miały całą wieczność,
żeby być razem.
Codziennie robię ćwiczenia
i łączę się ze swoim zborem, żeby głosić.
Zwiększenie czasu spędzanego
w służbie kaznodziejskiej
pomogło mi bardziej skupiać się
na pomaganiu innym.
Pomocnicza służba pionierska
stała się moim oknem na świat.
Kiedy przyjaciele i rodzina pytają, jak się mam,
zapewniam ich, że w porządku.
Nie malujemy nierealistycznego obrazka,
że wszystko gra i że nie mamy pod górkę,
ale zawsze staram się
być pozytywny.
Żona i ja mówimy im, żeby byli spokojni,
bo bracia w Betel bardzo dobrze o nas dbają.
Mimo to oni wiedzą,
że nie jest nam łatwo.
Zawsze, gdy w trakcie rozmowy
widzę ich uśmiech,
to tak, jakby mocno
przytulali moje serce.
Robimy też dla naszych rodziców
coś praktycznego,
na przykład łączymy się z nimi
i razem czytamy tekst dzienny.
Służba w Betel w czasie pandemii
to wielki przywilej,
bo mogę być źródłem zachęt dla betelczyków,
którzy przechodzą ciężki okres,
ale zwłaszcza dla braci, którzy są na zewnątrz,
na pierwszej linii frontu.
Bycie w Betel sprawia, że czuję
wielką wdzięczność wobec Jehowy.
On troszczy się o nas pod względem
duchowym, emocjonalnym i fizycznym.
W Betel jesteśmy —
jak to ktoś określił —
„linią zaopatrzeniową”, która
zapewnia braciom to, co niezbędne.
Mogę pełnić tę służbę
w najważniejszym momencie historii.
To wszystko rozgrywa się
na moich oczach.
Dla tego przywileju warto
się zdobywać na wszelkie ofiary.
Jesteśmy bardzo wdzięczni betelczykom,
ich rodzinom i zborom
za wszystkie ofiary, na jakie się zdobywają,
wspierając dzieło Królestwa.
Modlimy się za was wszystkich,
kochani bracia i siostry.
Jak widzieliście,
betelczycy tak jak wy zmagają się
w trakcie pandemii z niepokojem.
Takie odczucia
są całkowicie normalne.
Wiemy, że obecne próby
kiedyś się skończą.
Ale zanim to nastąpi, doświadczamy
zwykłych ludzkich emocji.
Jak więc sobie z nimi radzić?
Po pierwsze,
bądźmy szczerzy z Jehową
i mówmy Mu o tym, z czym się zmagamy.
Gdy Dawid modlił się do Jehowy
w kryzysowym momencie,
powiedział w Psalmie 142:2:
My możemy robić to samo.
Wylewajmy przed Jehową
swoje obawy i troski.
On obiecuje nam pomóc,
jeśli będziemy mieli wiarę.
Codziennie módlcie się
o taką wiarę.
Pamiętajcie też, że dzisiejsze problemy
są tylko tymczasowe.
Dni ostatnie miały swój początek
i będą też miały swój koniec.
Ta pandemia miała swój początek
i nadejdzie też jej kres.
Apostoł Paweł nazwał taki ucisk
„chwilowym”.
Jest to tym bardziej prawdziwe,
im bliżej jesteśmy końca tego systemu rzeczy.
W 2 Koryntian 4:17, 18
Paweł napisał:
Ta natchniona rada okazała się praktyczna
dla pierwszych chrześcijan
i przyda się też wszystkim
dzisiejszym sługom Jehowy.
Chcemy was wszystkich pochwalić
za wierność, wytrwałość
i za to, że pozostajecie
zaangażowani w służbę dla Jehowy.
Dzięki waszym wysiłkom
i mocy ducha Jehowy
dzieło Królestwa
nie tylko jest kontynuowane,
ale też posuwa się naprzód
i niesamowicie rozwija.
Jednym przykładem jest projekt budowlany
obiektów Biura Głównego w Ramapo,
którego rozpoczęcie ogłoszono
na zgromadzeniu statutowym w 2019 roku.
Czy zastanawialiście się, jak pandemia
wpłynie na tę budowę?
Z wielką przyjemnością
prezentujemy wam materiał
dotyczący postępów
tego przedsięwzięcia.
Z audycji miesięcznej
ze stycznia 2020 roku
bracia na całym świecie
dowiedzieli się,
że Ciało Kierownicze uznało,
że wolą Jehowy jest
budowa obiektu
przeznaczonego do produkcji materiałów
filmowych w Ramapo,
i zatwierdziło taką decyzję.
Zaledwie trzy miesiące później
niespodziewana globalna epidemia COVID-19
zatrzymała realizację
szeroko zakrojonych planów
wielkich instytucji, a nawet państw.
Jak to wpłynęło
na projekt Ramapo?
Czy to był dobry czas na to,
żeby organizacja Jehowy
ruszała z wielkim
przedsięwzięciem budowlanym?
Przyjrzymy się wydarzeniom
z 2020 roku
i zobaczymy nie tylko
wyraźne dowody kierownictwa
i błogosławieństwa Jehowy,
ale też będziemy mogli wyciągnąć
taki sam wniosek, jak Hiob,
który powiedział Jehowie:
„Nic, co zamierzasz uczynić,
nie jest dla Ciebie niemożliwe”.
W Nowym Jorku na jakiś czas
wprowadzono ograniczenia
w działalności budowlanej,
która nie była konieczna.
Ale dokładnie wtedy,
gdy tego wymagał nasz projekt,
rada miejska Ramapo zaczęła prowadzić
swoje obrady w —
tak, zgadliście —
w Zoomie.
To oznaczało, że chociaż byliśmy
w samym środku globalnego chaosu,
udało nam się osiągnąć
pierwszy kamień milowy —
8 lipca 2020 roku odbyliśmy pierwsze
robocze spotkanie z radą miasta.
I od tej pory wszystkie
kolejne spotkania
były dla nas dowodem
błogosławieństwa Jehowy.
Drugi ważny punkt
osiągnęliśmy 9 grudnia 2020 roku,
gdy władze miejskie
zatwierdziły nasz projekt.
To przypomina pracę domową,
którą nauczyciel zadaje uczniowi,
żeby mu wystawić stopień —
teraz wiemy, jakie informacje
musimy przekazać miastu,
żeby uzyskać zgodę
na rozpoczęcie budowy.
Kiedy to nastąpi?
Obecnie wygląda na to, że ruszymy
z pracami pod koniec 2021 roku.
To dobrych kilka miesięcy wcześniej,
niż planowaliśmy jeszcze przed pandemią.
Jest więc tak,
jak powiedział Hiob:
‛Nic, co zamierza uczynić Jehowa,
nie jest dla Niego niemożliwe’.
W kwietniu 2019 roku
powołano Komitet
Projektu Budowlanego
i od tej pory prace projektowe
nad pierwszymi budynkami
mocno posunęły się do przodu.
Mieliśmy wiele wniosków
z ostatnich dużych budów
i wpłynęły one na wytyczne Ogólnoświatowego
Działu Projektowo-Budowlanego
nadzorowanego
przez Komitet Wydawniczy.
Teren w Ramapo ma powierzchnię
100 hektarów.
Budynki będą ulokowane około 50 metrów
ponad poziomem ulicy Sterling Mine.
Głównym wjazdem od ulicy Sterling Mine
dostaniemy się do miejsca
przyjmowania gości,
które będzie przyjmować
1200 osób dziennie.
W centrum działki jest studio
z halami zdjęciowymi,
a obok będą stały warsztaty.
Za grzbietem wzgórz będzie teren
do kręcenia zdjęć plenerowych.
Obok studiów filmowych są biura,
recepcja i budynek wielozadaniowy.
W zależności od konfiguracji będzie on służył
jako duże audytorium dla 1300 osób,
duża jadalnia dla 1200 osób
lub będzie wykorzystywany
w jakimś innym celu.
Po zachodniej stronie działki są
budynki mieszkalne dla 1290 ochotników.
Wiele czasu i uwagi
poświęcono znalezieniu
najlepszych rozwiązań energetycznych
dla obiektu.
Podjęto decyzję, że głównym źródłem energii
będzie prąd elektryczny.
Pod studiami znajdzie się
spora instalacja geotermalna,
która zapewni ogrzewanie
i chłodzenie całego kompleksu,
a ponad 11 000 metrów kwadratowych
paneli fotowoltaicznych
będzie wytwarzać prąd,
który następnie będzie magazynowany
w akumulatorach o wielkiej pojemności,
co umożliwi korzystanie z niego zawsze,
gdy zajdzie potrzeba.
Dzięki tym rozwiązaniom
obiekt będzie wyposażony
we własny system elektroenergetyczny
wytwarzający, magazynujący
i przekierowujący energię
w zależności od potrzeb.
W trakcie pandemii wiele osób
wykonujących pracę biurową
przyzwyczaiło się
do pracy zdalnej z domu.
Czy to wpłynie na zapotrzebowanie
na przestrzeń biurową w Ramapo?
Szczerze mówiąc,
nie da się przewidzieć, ile biur
będziemy potrzebować w przyszłości.
Dlatego najważniejszym
elementem projektu
jest elastyczność aranżacji
przestrzeni biurowej.
Wnętrze budynku
jest podzielone na moduły
o wymiarach trzy
na cztery i pół metra.
Przy suficie jest instalacja grzewcza,
wentylacja i oświetlenie.
Instalacja elektryczna i teleinformatyczna
jest pod podłogą,
co umożliwia różne sposoby
wykorzystania przestrzeni.
Od podłogi do sufitu będą
łatwe w montażu ścianki działowe.
Dzięki nim jeden moduł
może stać się jednym biurem
lub małym pokojem konferencyjnym.
Można też połączyć kilka modułów
i stworzyć większą salę konferencyjną
albo w ogóle usunąć ścianki
i stworzyć otwartą przestrzeń biurową
z wieloma stanowiskami.
Co ważne, w ściankach
nie ma żadnych instalacji,
więc wszelkich zmian aranżacji
będzie można dokonać przed
lub po wprowadzeniu się
do budynku,
gdy będziemy dokładnie znali
nasze potrzeby.
Przeszklone fasady budynków oraz użycie
szklanych ścianek działowych w środku
zapewni we wszystkich biurach
dużą ilość naturalnego światła.
Dziesięć budynków mieszkalnych
będzie usytuowanych tak,
żeby we wszystkich pokojach
był dostęp światła słonecznego
z rana lub po południu.
Powstaną one w otoczeniu
już istniejących stawów.
Dogłębne analizy doprowadziły do decyzji
o zastosowaniu tak zwanych
masywnych konstrukcji drewnianych —
metody, której jeszcze nigdy nie stosowaliśmy
w tak dużych projektach.
Drewniane elementy konstrukcyjne
są łączone pod różnym kątem,
tworząc panele,
z których powstaje budynek.
Ta metoda budowlana zyskuje
coraz większą popularność.
Solidne i wytrzymałe elementy —
belki, słupy i stropy — są prefabrykowane
i można je montować
na placu budowy,
dzięki czemu konstrukcja budynku
powstaje szybciej.
Oznacza to oszczędność
środków, czasu,
redukcję śladu węglowego projektu,
a w dodatku bardzo pozytywnie
wpływa na estetykę budynków.
Ponieważ w nowym obiekcie Ramapo
będzie realizowanych sporo projektów
filmowych i nagraniowych,
w budynku mieszkalnym położonym
najbliżej środka działki
zaprojektowano 50 mniejszych pokojów
przypominających hotelowe,
z których będą mogły
krótkoterminowo korzystać osoby
zaproszone jako aktorzy
lub inni goście.
Jak wspomnieliśmy, w czasie pandemii
wiele osób pracuje z domu
i niektórzy nawet
preferują ten sposób.
Czy w przyszłości
ten trend się utrzyma?
Trudno powiedzieć.
Ale większość mieszkań będzie miało
dodatkowy pokoik — często z oknem —
który może służyć jako magazynek
lub domowe biuro.
W przyszłych sprawozdaniach
będziemy informować
o najważniejszej części
tego nowego obiektu —
o budynku Działu Nagrań.
To będą największe z dotychczas
wzniesionych przez nas budynków,
a co ważniejsze,
sprawią one,
że będzie można pod jednym dachem
umieścić różne prace
i oczywiście zapewnić miejsce naszym
ciężko pracującym braciom i siostrom.
W 2020 roku mimo licznych wyzwań
projekt Ramapo posuwał się naprzód.
Patrząc w przyszłość, niecierpliwie
wyczekujemy kolejnych dowodów,
że nic, co Jehowa zamierza uczynić,
nie jest dla Niego niemożliwe.
Zdumiewające postępy widoczne
w realizacji projektu w Ramapo —
nawet w obliczu tak trudnych wyzwań —
przypominają nam Psalm 127:1:
Nie ulega wątpliwości, że Jehowa
pomaga nam ‛budować dom’ w Ramapo!
Być może zauważyliście, że w filmie
zapowiedziano kolejne takie sprawozdania.
Możecie już wyglądać kolejnych aktualnych
informacji dotyczących tej budowy.
Gdy rozmyślamy nad wszystkim,
czego udało się dokonać w minionym roku,
wyraźnie widać,
że Jehowa błogosławi ofiarności
naszej ogólnoświatowej rodziny Betel.
Jej członkowie przypominają opis
z Psalmu 110:3, gdzie czytamy:
Ci bracia i siostry naprawdę
dzień po dniu
‛chętnie stawiają się
do dyspozycji’ Jehowy.
Dlatego prosimy,
uwzględniajcie w swoich modlitwach
rodzinę Betel i projekt Ramapo.
Jesteśmy przekonani, że Jehowa
będzie błogosławił waszej ciężkiej pracy
i wytrwałości w czasie pandemii —
zarówno w Betel,
jak i w terenie.
Wiemy też, że z taką samą gorliwością
weźmiecie udział
w kampanii zapraszania na wykład specjalny
i Pamiątkę śmierci Chrystusa.
Gorąco się modlimy o to,
żeby w kolejnych dniach Jehowa
wciąż zapewniał wam kierownictwo i siły.
To była audycja JW Broadcasting 
z Biura Głównego Świadków Jehowy.


-