JW subtitle extractor

Τρεις μέρες προτού πεθάνει ο Ιησούς,
οι μαθητές του του έκαναν μια ερώτηση που είχε
μεγάλη σημασία για όλους εμάς σήμερα.
Ρώτησαν τον Ιησού:
«Ποιο θα είναι το σημείο της παρουσίας σου
και της τελικής περιόδου του συστήματος πραγμάτων;»
Ο Ιησούς προείπε ότι θα υπήρχε μια χρονική περίοδος
πριν από τον υποσχεμένο νέο κόσμο
που θα χαρακτηριζόταν από πολέμους,
σεισμούς, ελλείψεις τροφίμων και επιδημίες.
Ο Ιησούς είπε μετά:
Με αυτά τα λόγια, ο Ιησούς επιβεβαίωσε ότι ο Νώε
ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο
και ότι ο Κατακλυσμός ήταν ένα αληθινό
ιστορικό γεγονός.
Επίσης μας προειδοποίησε ότι η περίοδος
πριν από τον Κατακλυσμό
μοιάζει πολύ με την περίοδο που ζούμε εμείς σήμερα.
Είναι λοιπόν, σημαντικό να εξετάσουμε προσεκτικά
τι έγινε στις μέρες του Νώε
και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε εμείς.
Τα αρχικά κεφάλαια του βιβλίου της Γένεσης
μας δίνουν μια εικόνα
για το πώς ήταν η ζωή στους αιώνες πριν από τον Νώε
—αφού ο Αδάμ και η Εύα εκδιώχθηκαν
από τον κήπο της Εδέμ.
Όλοι μιλούσαν την ίδια γλώσσα
και οι άνθρωποι πιθανότατα
είχαν αναπτύξει την τέχνη της γραφής.
Είχαν χτίσει μια πόλη, ίσως και αρκετές πόλεις.
Είχαν μάθει πώς να σφυρηλατούν το χαλκό και το σίδηρο.
Έφτιαχναν μουσικά όργανα—άρπες και αυλούς.
Και επειδή ήταν πολύ πιο κοντά στη σωματική
τελειότητα του Αδάμ και της Εύας
ζούσαν πολλά χρόνια—εκατοντάδες χρόνια.
Αλλά δεν πήγαιναν όλα καλά.
Οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τον Ιεχωβά
και για αυτό έγιναν πολύ βίαιοι και ανήθικοι.
Τα πράγματα χειροτέρεψαν τόσο πολύ ώστε ο Ιεχωβά
υποκίνησε έναν δίκαιο άνθρωπο τον Ενώχ,
τον έβδομο στη γενεαλογική γραμμή του Αδάμ,
να προφητέψει ότι ο Θεός δεν θα ανεχόταν για πάντα
ένα πονηρό και στασιαστικό κόσμο·
θα έφερνε κρίση στους ασεβείς.
Φυσικά αυτά που έλεγε ο Ενώχ δεν άρεσαν
καθόλου στους ασεβείς ανθρώπους.
Τον μισούσαν και ίσως προσπάθησαν να τον σκοτώσουν.
Ο Ενώχ δεν είδε ποτέ την εκπλήρωση
αυτής της προφητείας.
Πέρασαν άλλα 600 χρόνια
και οι συνθήκες στη γη
είχαν χειροτερέψει ακόμα περισσότερο.
Ας διαβάσουμε από τη Γένεση 6:1-7:
Εκείνη την περίοδο ορισμένοι άγγελοι από τον ουρανό
παρατήρησαν κάποιες όμορφες γυναίκες στη γη
και ανέπτυξαν πόθο για αυτές.
Αυτοί οι άγγελοι στασίασαν εναντίον του Θεού
ήρθαν στη γη και πήραν ανθρώπινα σώματα
για να κάνουν σεξ με τις γυναίκες.
Έγιναν ιδιοτελείς, πονηροί δαίμονες.
Ίσως ήταν γοητευτικοί, έξυπνοι, όμορφοι
και είχαν υπερφυσικές δυνάμεις.
Πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο να τους αντισταθούν
οι γυναίκες,
ιδιαίτερα εκείνες που δεν αγαπούσαν καθόλου τον Θεό.
Ίσως οι άγγελοι ανάγκασαν κάποιες
να έχουν σχέσεις μαζί τους.
Όπως και αν έχει οι άγγελοι έπαιρναν για συζύγους τους
«όλες όσες διάλεγαν».
Ποιος άνθρωπος πάνω στη γη
θα μπορούσε να τους σταματήσει;
Αυτά τα ασεβή πλάσματα στέρησαν
από κάποιους τις κόρες τους,
τις αδελφές τους, ίσως ακόμα και τις συζύγους τους.
Οι γυναίκες έμειναν έγκυες και γέννησαν γιους,
αλλά οι γιοι τους δεν έμοιαζαν με τα άλλα αγόρια.
Ήταν πιο δυνατοί.
Ήταν ο φόβος και ο τρόμος—επιθετικοί,
σκληροί και άγριοι.
Τα χρόνια πέρασαν και τα αγόρια έγιναν άντρες,
αλλά δεν άλλαξαν καθόλου.
Ήταν ασυνήθιστα βίαιοι.
Τους αποκαλούσαν Νεφιλείμ, που πιθανόν σημαίνει
«αυτοί που κάνουν άλλους να πέσουν κάτω»,
και όλοι τους φοβούνταν.
Όπως και οι πατέρες τους οι Νεφιλείμ
δεν αγαπούσαν καθόλου τον Θεό.
Τους ένοιαζε μόνο να ξέρουν οι άλλοι
πόσο δυνατοί και αδίστακτοι ήταν.
Οι υλοποιημένοι άγγελοι και οι βάρβαροι απόγονοί τους
κυριαρχούσαν στον κόσμο εκείνη την περίοδο
και οι άνθρωποι ακολουθούσαν τα βήματά τους.
Ο Ιεχωβά είδε ότι η πονηρία του ανθρώπου
ήταν ανεξέλεγκτη
«και ότι κάθε τάση των σκέψεων της καρδιάς του
ήταν μόνο κακή όλο τον καιρό».
Πόσο πρέπει να χαιρόταν ο Σατανάς
βλέποντας τους περισσότερους ανθρώπους
να απορρίπτουν τον Ιεχωβά
και να γίνονται όλο και πιο διεφθαρμένοι!
Όμως μέσα σε ένα εξαχρειωμένο κόσμο
υπήρχε κάποιος που ήταν πιστός στον Ιεχωβά.
Ας διαβάσουμε για αυτόν αρχίζοντας από το Γένεση 6:8:
Μερικοί σήμερα λένε ότι ο Νώε δεν υπήρξε ποτέ
και ότι η αφήγηση για την κιβωτό και τον Κατακλυσμό
είναι απλώς ένας θρύλος ή ένα παραμύθι.
Αλλά οι Βιβλικοί συγγραφείς ήξεραν
ότι ο Νώε ήταν πραγματικό πρόσωπο
και ότι ο Κατακλυσμός όντως συνέβη.
Οι προφήτες Ησαΐας και Ιεζεκιήλ αναφέρονται
και οι δύο στον Νώε.
Ο Έσδρας, ο συγγραφέας του Πρώτου Χρονικών,
αλλά και ο Ευαγγελιστής Λουκάς
περιλαμβάνουν και οι δύο τον Νώε στις γενεαλογίες
που κατέγραψαν.
Οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος επιβεβαιώνουν και οι δύο
την αφήγηση της Γένεσης για τον Κατακλυσμό.
Και, όπως αναφέραμε νωρίτερα, ο ίδιος ο Γιος του Θεού
πιστοποίησε ότι ο Νώε ήταν πραγματικό πρόσωπο
και ότι ο Κατακλυσμός όντως συνέβη.
Η πίστη του Νώε ήταν αξιοθαύμαστη.
Ζούσε σε ένα εξαχρειωμένο κόσμο
—ένα κόσμο στον οποίο κυριαρχούσαν
οι υλοποιημένοι άγγελοι, οι βίαιοι απόγονοί τους
και μια κοινωνία ασεβών ανθρώπων.
Ο Νώε δεν είχε πολλά από τα πράγματα
που έχουμε εμείς σήμερα
για να κρατάμε την πίστη μας δυνατή.
Δεν είχε τη Γραφή για να τον βοηθάει
να αγαπάει τον Ιεχωβά
και να καταλαβαίνει τις οδούς του.
Δεν ήξερε για όλους αυτούς τους πιστούς ανθρώπους
που θα ζούσαν μετά από αυτόν.
Και ο Νώε δεν είχε μια ολόκληρη εκκλησία αδελφών
να τον ενθαρρύνει
και να ενισχύει την πίστη του.
Υπήρχαν όμως και πολλά που τα ήξερε.
Ήξερε τι συνέβη στον κήπο της Εδέμ,
και μπορούσε να δει τα τραγικά αποτελέσματα.
Έβλεπε τους ανθρώπους να γερνούν και να πεθαίνουν.
Ήξερε ότι ο Θεός είχε αποκλείσει την είσοδο
στον κήπο της Εδέμ
και ότι είχε καταραστεί τη γη έξω από αυτόν.
Επίσης γνώριζε για την προφητεία
του προπάππου του, του Ενώχ.
Και ο Νώε ήξερε ότι ο πατέρας του, ο Λάμεχ,
του είχε δώσει ένα όνομα που πιθανότατα
σημαίνει «ανάπαυση» ή «παρηγοριά»,
επειδή όπως είχε προείπει ο πατέρας του,
«αυτός θα μας φέρει παρηγοριά για τον κόπο μας
και για την καταπόνηση που προξενεί στα χέρια μας
η γη την οποία καταράστηκε ο Ιεχωβά».
Σίγουρα, ο Νώε αναρωτιόταν για αυτές τις προφητείες.
Πώς θα έφερνε παρηγοριά;
Πώς και πότε θα τιμωρούσε ο Θεός τους πονηρούς
ανθρώπους που ήταν γύρω του;
Για εκατοντάδες χρόνια, ο Νώε προσευχόταν
και αναρωτιόταν.
Όταν ήταν πολύ πάνω από 500 χρονών,
τον βρίσκουμε παντρεμένο—και με τρεις γιους.
Αν και ζούσε σε ένα πονηρό κόσμο,
ο Νώε παρέμενε πιστός στον Θεό
και βοηθούσε και την οικογένειά του να κάνει το ίδιο.
Μετά ο Ιεχωβά μετέδωσε ένα άγγελμα που σίγουρα
πρέπει να συγκλόνισε το Νώε.
Ας συνεχίσουμε την ανάγνωση από το Γένεση 6:13:
Ο Νώε αναρωτιόταν πολύ καιρό
πώς θα τιμωρούσε ο Ιεχωβά αυτόν τον ασεβή κόσμο.
Τώρα ήξερε· ένας καταστροφικός
κατακλυσμός θα καθάριζε τη γη.
Ο Νώε ήξερε επίσης τι έπρεπε να κάνει
ο ίδιος και η οικογένειά του.
Ήταν τεράστια η ευθύνη που είχε!
Πρέπει να ένιωσε ένα βαρύ φορτίο στους ώμους του.
Η κιβωτός θα ήταν γιγάντια.
Τώρα είχε χίλιες δύο καινούριες απορίες.
Δέντρα, έπρεπε να κόψουν ένα σωρό δέντρα,
και μετά να μεταφέρουν τους κορμούς,
να τους δώσουν σχήμα και να τους ενώσουν μεταξύ τους.
Πώς θα το έκανε αυτό;
Πώς θα μάζευε τόσο πολλά είδη ζώων;
Πού θα έβρισκε φαγητό για τα ζώα
και την οικογένειά του;
Και οι ασεβείς άνθρωποι γύρω του;
Τι θα σκέφτονταν;
Ο Νώε ήξερε τι είχαν πάθει οι δίκαιοι άνθρωποι
που έζησαν πριν από αυτόν.
Τον Άβελ τον είχε σκοτώσει ο αδελφός του, ο Κάιν.
Και τον Ενώχ πιθανότατα παραλίγο
να τον σφαγιάσουν οι ασεβείς,
γι’ αυτό ο Θεός, ενεργώντας με έλεος,
συντόμευσε τη ζωή του
ώστε να μην πέσει στα χέρια τους.
Οι άνθρωποι θα έβλεπαν τι κάνει και σύντομα
θα μάθαιναν γιατί το κάνει.
Ήταν επηρεασμένοι από τους Νεφιλείμ
και ίσως αντιδρούσαν βίαια.
Ωστόσο ο Νώε εμπιστεύτηκε στον Ιεχωβά
και έπιασε αμέσως δουλειά.
Έκανε όλα όσα τον είχε διατάξει ο Θεός.
Η οικογένεια του Νώε χρειάστηκε πολύ καιρό
για να φτιάξει την κιβωτό,
πιθανώς 40 με 50 χρόνια.
Σίγουρα υπήρχαν δυσκολίες,
αλλά πουθενά δεν διαβάζουμε ότι ο Νώε παραπονέθηκε.
Δεν είχαν στήριξη από πουθενά.
Θυμηθείτε ότι ο Ιησούς είπε
ότι οι άνθρωποι «δεν έδωσαν προσοχή
μέχρι που ήρθε ο Κατακλυσμός και τους σάρωσε όλους».
Φυσικά ο κόσμος πρόσεξε ότι ο Νώε έφτιαχνε μια κιβωτό.
Οι γύρω του πρέπει να τον ρωτούσαν
γιατί έφτιαχνε μια τόσο τεράστια κατασκευή.
Και ο Νώε τους εξηγούσε γιατί την έφτιαχνε.
Αλλά αυτό που δεν πρόσεξαν
ήταν ότι ο Ιεχωβά ευλογούσε
τον Νώε και τις προσπάθειες του.
Κάτι άλλο που δεν πρόσεξαν
ήταν τι θα σήμαινε αυτό για εκείνους.
Οι άνθρωποι είχαν απορροφηθεί
στις καθημερινές τους δραστηριότητες
—έτρωγαν, έπιναν και παντρεύονταν·
μόνο αυτά τους απασχολούσαν.
Για αυτούς τους ασεβείς ανθρώπους,
ο Νώε και η οικογένειά του
ήταν ανόητοι—παλαβοί.
Είχαν γίνει στόχος κοροϊδίας,
χλευασμού ίσως ακόμη και απειλών.
Η κιβωτός είχε επιτέλους τελειώσει.
Φανταζόμαστε τον Νώε και την οικογένειά του
να την κοιτούν με καμάρι
και να θυμούνται πως τους είχε βοηθήσει ο Θεός.
Ο Ιεχωβά πάντα κατευθύνει τους υπηρέτες του
όταν το έχουν ανάγκη.
Τώρα, ο Ιεχωβά μιλάει και πάλι στον Νώε.
Ας διαβάσουμε από το κεφάλαιο 7,
αρχίζοντας από το εδάφιο 1:
Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο.
Έπρεπε να κάνουν γρήγορα.
Σε εφτά μέρες θα άρχιζαν οι βροχές.
Έπρεπε να τακτοποιήσουν ένα σωρό ζώα.
Έπρεπε να αποθηκεύσουν τις προμήθειες.
Ο Νώε άκουσε και υπάκουσε.
Για δεύτερη φορά σε αυτή τη θεόπνευστη αφήγηση,
βλέπουμε ότι ο Νώε έκανε όλα όσα
τον είχε διατάξει ο Ιεχωβά.
Τώρα ας πάμε στο Γένεση 7:6:
Αν ο Νώε είχε αναρωτηθεί πώς θα μάζευε
όλα αυτά τα ζώα, τώρα ήξερε.
Θα έρχονταν μόνα τους.
Θα τα έφερνε ο Ιεχωβά.
Ο Νώε δεν χρειάστηκε να πάει να τα ψάξει.
Και όντως τα ζώα ήρθαν—κάθε είδος ζώου,
κάποια από εφτά και κάποια από δύο.
Φανταστείτε τόσα και τόσα ζώα να μπαίνουν στην κιβωτό
κάποια καμαρωτά, άλλα με πηδηματάκια, άλλα έρποντας,
και ορισμένα με μικρά και ζωηρά βήματα!
Φανταζόμαστε την οικογένεια του Νώε
να βρίσκει μια θέση σε όλα,
να χαϊδεύουν το απαλό τρίχωμα κάποιων ζώων
καθώς περνούν δίπλα τους
ενώ αποφεύγουν το τραχύ δέρμα
ή τα αγκάθια κάποιων άλλων
και να κάνουν στην άκρη καθώς έρχονται
τα πελώρια ζώα που περπατούν με βαρύ βήμα.
Να και τα πουλιά—φτερουγίζοντας, πετώντας.
Πόσα χρώματα!
Πόσες μυρωδιές! Πόσοι ήχοι!
Ο Νώε και η οικογένειά του πρέπει να φώναζαν
για να ακουστούν μέσα σε τόση φασαρία.
Όταν όλοι ήταν μέσα ο Ιεχωβά έκλεισε την πόρτα.
Μπορείτε να τους φανταστείτε
να μαζεύονται ο ένας κοντά στον άλλον
κρατώντας την ανάσα τους για να ακούσουν
—να καταλάβουν τι γίνεται έξω;
Ώσπου κάποια στιγμή άρχισε να βρέχει.
Ίσως στην αρχή, ίσως απλώς να ψιχάλιζε,
αλλά μέσα σε λίγο άνοιξαν οι ουρανοί.
Ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός.
Αυτό που περίμεναν εδώ και τόσο καιρό τώρα συνέβαινε!
Ήταν κουρασμένοι, εξαντλημένοι,
αλλά δεν πρέπει να κοιμήθηκαν και πολύ εκείνο το βράδυ.
Έπρεπε να ελέγξουν τα ζώα.
Η βροχή τους τρυπούσε τα αφτιά.
Και πόσες προσευχές πρέπει να έκαναν!
Μήπως η σκέψη τους έτρεχε
σε όσους έμειναν έξω; Σίγουρα.
Ήξεραν αυτούς τους ανθρώπους και τους είχαν κηρύξει.
Πολλοί ήταν συγγενείς τους.
Πόσο λυπηρό αυτό που έπαθαν!
Όπως ο Ιεχωβά έτσι και ο Νώε δεν χαιρόταν
για το θάνατο των πονηρών.
Θλιβόταν που έπρεπε να πεθάνουν τόσο πολλοί,
αλλά ήξερε ότι αυτοί που αφανίστηκαν
είχαν προειδοποιηθεί επανειλημμένα.
Ακόμη και αν δεν είχαν δει την κιβωτό
που έφτιαχνε ο Νώε θα είχαν ακούσει για αυτήν.
Θα ήξεραν γιατί τη φτιάχνει.
Τώρα ήταν πια αργά.
Ο Ιεχωβά είχε κλείσει την πόρτα.
Η οικογένεια του Νώε
άκουγε τη βροχή να σφυροκοπάει
την κιβωτό ασταμάτητα.
Και τότε έγινε κάτι που ποτέ
δεν θα ξεχνούσαν—κουνήθηκαν!
Ένιωσαν την τεράστια ξύλινη κατασκευή τους
να σηκώνεται από το έδαφος.
Επέπλεε!
Η καρδιά τους πήγαινε να σπάσει.
Θα άντεχε η κιβωτός;
Ας συνεχίσουμε να διαβάζουμε από το Γένεση 8:1
για να δούμε τι έγινε μετά.
Για 40 μέρες και 40 νύχτες,
ο ήχος της καταρρακτώδους βροχής αντηχούσε
στην κιβωτό και μετά σταμάτησε.
Φανταστείτε τον Νώε και την οικογένειά του
να κοιτάζουν έξω από την κιβωτό
και να βλέπουν μόνο νερό, πουθενά στεριά.
Φύσηξε ένας άνεμος και τα νερά άρχισαν να υποχωρούν.
Πέρασαν συνολικά 150 μέρες από τότε που άρχισε η βροχή
και η κιβωτός κάθισε στην ξηρά.
Πόσο χαρούμενοι πρέπει να ήταν όλοι
εκείνη την ημέρα!
Ήταν ασφαλές να βγουν έξω; Όχι.
Τα νερά έπρεπε να υποχωρήσουν κι άλλο.
Σίγουρα η οικογένεια είχε πολλά πράγματα να κάνει.
Έπρεπε να ταΐσουν και να φροντίσουν τα ζώα.
Και πάλι όμως, πρέπει να ανυπομονούσαν να βγουν έξω,
να νιώσουν ξανά ελεύθεροι,
να πατήσουν επιτέλους στη στεριά.
Χρειάζονταν υπομονή.
Φανταστείτε τους να κάθονται όλοι μαζί
και να σχεδιάζουν τι θα κάνουν
όταν βγουν από την κιβωτό.
Πέρασαν άλλες 73 μέρες.
Τώρα έβλεπαν τις κορυφές των βουνών.
Μήπως τώρα, ήταν ασφαλές να βγουν;
Ο Νώε κοίταξε από το παράθυρο.
Πήρε ένα κοράκι από τα πουλιά και το έστειλε έξω
αλλά συνέχεια επέστρεφε.
Ο Νώε έβαλε το κοράκι πίσω και πήρε ένα περιστέρι.
Πέταξε και αυτό και επέστρεψε
χωρίς να έχει βρει μέρος να σταθεί.
Μετά από μια εβδομάδα το άφησε και πάλι ελεύθερο
και αυτό επέστρεψε με ένα φύλλο ελιάς στο ράμφος του.
Εφτά μέρες αργότερα, ο Νώε το ξαναέστειλε έξω.
Αυτή τη φορά δεν επέστρεψε.
Τι συνέβη μετά;
Ας συνεχίσουμε να διαβάζουμε
από το κεφάλαιο 8, εδάφιο 13:
Όταν το περιστέρι δεν επέστρεψε,
ο Νώε αφαίρεσε ένα τμήμα της οροφής.
Τώρα έβλεπε ότι ένα μεγάλο μέρος της γης
είχε στεγνώσει.
Πιθανότατα πρώτη φορά έβλεπε τη βλάστηση
να μεγαλώνει και να ακμάζει έτσι,
αυτό δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει
πριν τον κατακλυσμό, επειδή η γη ήταν καταραμένη.
Αλλά ο Νώε περίμενε τον Ιεχωβά.
Ώσπου κάποια στιγμή ο Ιεχωβά
είπε: «Βγες από την κιβωτό».
Επιτέλους!
Πρέπει να πετούσαν όλοι από τη χαρά τους!
Είχαν μείνει στην κιβωτό 370 μέρες.
Φανταστείτε τους να βγαίνουν από την κιβωτό—να γελάνε,
να παίρνουν καθαρό αέρα, να ανυπομονούν
να αρχίσουν τη νέα τους ζωή.
Φυσικά βγήκαν και τα ζώα
και τα παρατηρούσαν να διασκορπίζονται
προς όλες τις κατευθύνσεις.
Με κάποια είχαν δεθεί, αλλά είχε έρθει
η στιγμή του αποχωρισμού—ενός γλυκού αποχωρισμού.
Δεν υπήρχαν υλοποιημένοι άγγελοι, τέλος οι Νεφιλείμ,
και οι πονηροί άνθρωποι.
Πόσο ευγνώμονες ήταν στον Ιεχωβά!
Ο Νώε δεν έχασε καθόλου χρόνο.
Έχτισε ένα θυσιαστήριο και θυσίασε στον Ιεχωβά,
και ο Θεός εξέφρασε την επιδοκιμασία του.
Ο Ιεχωβά διαβεβαίωσε την οικογένεια
ότι ποτέ ξανά δεν θα θανάτωνε κάθε ζωντανό πλάσμα.
Αλλά δεν έμεινε εκεί.
Σύναψε διαθήκη με το Νώε και τους γιους του
και τους έδωσε ένα σημείο που μπορούμε
να το δούμε και εμείς σήμερα.
Ας διαβάσουμε για αυτό στο κεφάλαιο 9 της Γένεσης,
αρχίζοντας από το εδάφιο 8:
Τι εντυπωσιακό σημείο έδωσε ο Ιεχωβά!
Κάθε ουράνιο τόξο
θα θύμιζε και στο Θεό και στον άνθρωπο
την υπόσχεσή του.
Η οικογένεια του Νώε
πρέπει να είχε μείνει έκθαμβη βλέποντας
τα χρώματα να ζωγραφίζουν τον ουρανό
—ιώδες, βαθύ μπλε, ανοιχτό μπλε,
πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο!
Δεν θα ξαναγίνει ποτέ κατακλυσμός στη γη,
είναι σίγουρο.
Αλλά ο Ιεχωβά δεν πρόκειται να ανέχεται
την πονηρία για πάντα.
Ας διαβάσουμε τι έγραψε ο απόστολος Πέτρος.
Σας παρακαλώ ας πάμε στη 2 Πέτρου 2:5.
Ο απόστολος έγραψε:
Ο κόσμος που ζούμε σήμερα μοιάζει
με τον κόσμο πριν τον Κατακλυσμό.
Υπάρχει βία,
και οι άνθρωποι κάνουν
ένα σωρό πράγματα που μισεί ο Ιεχωβά.
Οι άνθρωποι είναι απορροφημένοι
στις καθημερινές τους ασχολίες
και δεν δίνουν προσοχή στο άγγελμα σωτηρίας
που κηρύττουμε.
Οι χλευαστές του λαού του Θεού λένε σαρκαστικά:
«Πού είναι αυτή η υποσχεμένη παρουσία του;
Διότι ... τα πάντα παραμένουν ακριβώς
όπως ήταν από την αρχή της δημιουργίας.»
Κάνουν μεγάλο λάθος.
Ο Ιεχωβά δεν άφησε ατιμώρητη
την πονηρία την εποχή του Νώε
και θα κάνει το ίδιο και τώρα.
Αλλά όπως ο Νώε οι πιστοί θα σωθούν.
Ο Λόγος του Θεού μας διαβεβαιώνει:
«Ο Ιεχωβά ξέρει να σώζει
ανθρώπους θεοσεβούς αφοσίωσης από δοκιμασία,
αλλά να φυλάσσει άδικους ανθρώπους για να καταστραφούν
την ημέρα της κρίσης».
Ο Ιεχωβά θα κάνει τη γη παράδεισο, ακριβώς όπως
είχε σκοπό από την αρχή.
Στον Παράδεισο θα κατοικούν καλοί άνθρωποι.
Κανείς δεν θα στασιάζει εναντίον του Θεού.
Και τι θα απογίνουν οι στασιαστές άγγελοι;
Όταν ο Κατακλυσμός σάρωσε τη γη στις μέρες του Νώε,
οι στασιαστές άγγελοι άφησαν τα ανθρώπινα σώματα τους
και επέστρεψαν στον ουρανό ατιμασμένοι.
Ωστόσο, αυτοί οι δαίμονες
συνεχίζουν να ασκούν κακή επιρροή
στους ανθρώπους μέχρι και σήμερα.
Αλλά όταν Ιεχωβά αναλάβει και πάλι δράση
οι δαίμονες και ο άρχοντας τους, ο Σατανάς
θα τεθούν εκτός δράσης.
Ο Λόγος του Θεού λέει:
Η πίστη υποκίνησε τον Νώε να υπακούσει στον Ιεχωβά.
Γι’ αυτό εκείνος και η οικογένειά του επέζησαν
από τον κατακλυσμό.
Ο Νώε έζησε πολλά χρόνια, 950.
Αλλά, όταν αυτός ο πιστός άνθρωπος αναστηθεί,
θα έχει την προοπτική να ζήσει για πάντα.
Αν εκδηλώνουμε και εμείς πίστη σαν του Νώε
και υπακούμε στον Ιεχωβά,
θα περπατάμε με τον Ιεχωβά ως φίλοι του
—και αυτή η φιλία μπορεί να κρατήσει για πάντα!

Νώε—Η Πίστη τον Υποκίνησε να Υπακούσει
- 

Νώε—Η Πίστη τον Υποκίνησε να Υπακούσει

Τρεις μέρες προτού πεθάνει ο Ιησούς,
οι μαθητές του του έκαναν μια ερώτηση που είχε 
μεγάλη σημασία για όλους εμάς σήμερα.
Ρώτησαν τον Ιησού: 
«Ποιο θα είναι το σημείο της παρουσίας σου
και της τελικής περιόδου του συστήματος πραγμάτων;»
Ο Ιησούς προείπε ότι θα υπήρχε μια χρονική περίοδος 
πριν από τον υποσχεμένο νέο κόσμο
που θα χαρακτηριζόταν από πολέμους,
σεισμούς, ελλείψεις τροφίμων και επιδημίες.
Ο Ιησούς είπε μετά:
Με αυτά τα λόγια, ο Ιησούς επιβεβαίωσε ότι ο Νώε 
ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο
και ότι ο Κατακλυσμός ήταν ένα αληθινό 
ιστορικό γεγονός.
Επίσης μας προειδοποίησε ότι η περίοδος 
πριν από τον Κατακλυσμό
μοιάζει πολύ με την περίοδο που ζούμε εμείς σήμερα.
Είναι λοιπόν, σημαντικό να εξετάσουμε προσεκτικά 
τι έγινε στις μέρες του Νώε
και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε εμείς.
Τα αρχικά κεφάλαια του βιβλίου της Γένεσης 
μας δίνουν μια εικόνα
για το πώς ήταν η ζωή στους αιώνες πριν από τον Νώε
—αφού ο Αδάμ και η Εύα εκδιώχθηκαν 
από τον κήπο της Εδέμ.
Όλοι μιλούσαν την ίδια γλώσσα
και οι άνθρωποι πιθανότατα 
είχαν αναπτύξει την τέχνη της γραφής.
Είχαν χτίσει μια πόλη, ίσως και αρκετές πόλεις.
Είχαν μάθει πώς να σφυρηλατούν το χαλκό και το σίδηρο.
Έφτιαχναν μουσικά όργανα—άρπες και αυλούς.
Και επειδή ήταν πολύ πιο κοντά στη σωματική 
τελειότητα του Αδάμ και της Εύας
ζούσαν πολλά χρόνια—εκατοντάδες χρόνια.
Αλλά δεν πήγαιναν όλα καλά.
Οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τον Ιεχωβά
και για αυτό έγιναν πολύ βίαιοι και ανήθικοι.
Τα πράγματα χειροτέρεψαν τόσο πολύ ώστε ο Ιεχωβά 
υποκίνησε έναν δίκαιο άνθρωπο τον Ενώχ,
τον έβδομο στη γενεαλογική γραμμή του Αδάμ,
να προφητέψει ότι ο Θεός δεν θα ανεχόταν για πάντα
ένα πονηρό και στασιαστικό κόσμο· 
θα έφερνε κρίση στους ασεβείς.
Φυσικά αυτά που έλεγε ο Ενώχ δεν άρεσαν 
καθόλου στους ασεβείς ανθρώπους.
Τον μισούσαν και ίσως προσπάθησαν να τον σκοτώσουν.
 Ο Ενώχ δεν είδε ποτέ την εκπλήρωση 
αυτής της προφητείας.
Πέρασαν άλλα 600 χρόνια
και οι συνθήκες στη γη 
είχαν χειροτερέψει ακόμα περισσότερο.
Ας διαβάσουμε από τη Γένεση 6:1-7:
Εκείνη την περίοδο ορισμένοι άγγελοι από τον ουρανό
παρατήρησαν κάποιες όμορφες γυναίκες στη γη 
και ανέπτυξαν πόθο για αυτές.
Αυτοί οι άγγελοι στασίασαν εναντίον του Θεού
ήρθαν στη γη και πήραν ανθρώπινα σώματα
για να κάνουν σεξ με τις γυναίκες.
Έγιναν ιδιοτελείς, πονηροί δαίμονες.
Ίσως ήταν γοητευτικοί, έξυπνοι, όμορφοι 
και είχαν υπερφυσικές δυνάμεις.
Πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο να τους αντισταθούν 
οι γυναίκες,
ιδιαίτερα εκείνες που δεν αγαπούσαν καθόλου τον Θεό.
Ίσως οι άγγελοι ανάγκασαν κάποιες 
να έχουν σχέσεις μαζί τους.
Όπως και αν έχει οι άγγελοι έπαιρναν για συζύγους τους 
«όλες όσες διάλεγαν».
Ποιος άνθρωπος πάνω στη γη
θα μπορούσε να τους σταματήσει;
Αυτά τα ασεβή πλάσματα στέρησαν 
από κάποιους τις κόρες τους,
τις αδελφές τους, ίσως ακόμα και τις συζύγους τους.
Οι γυναίκες έμειναν έγκυες και γέννησαν γιους,
αλλά οι γιοι τους δεν έμοιαζαν με τα άλλα αγόρια.
Ήταν πιο δυνατοί.
Ήταν ο φόβος και ο τρόμος—επιθετικοί, 
σκληροί και άγριοι.
Τα χρόνια πέρασαν και τα αγόρια έγιναν άντρες,
αλλά δεν άλλαξαν καθόλου.
Ήταν ασυνήθιστα βίαιοι.
Τους αποκαλούσαν Νεφιλείμ, που πιθανόν σημαίνει
«αυτοί που κάνουν άλλους να πέσουν κάτω», 
και όλοι τους φοβούνταν.
Όπως και οι πατέρες τους οι Νεφιλείμ 
δεν αγαπούσαν καθόλου τον Θεό.
Τους ένοιαζε μόνο να ξέρουν οι άλλοι 
πόσο δυνατοί και αδίστακτοι ήταν.
Οι υλοποιημένοι άγγελοι και οι βάρβαροι απόγονοί τους
κυριαρχούσαν στον κόσμο εκείνη την περίοδο 
και οι άνθρωποι ακολουθούσαν τα βήματά τους.
Ο Ιεχωβά είδε ότι η πονηρία του ανθρώπου 
ήταν ανεξέλεγκτη
«και ότι κάθε τάση των σκέψεων της καρδιάς του
ήταν μόνο κακή όλο τον καιρό».
Πόσο πρέπει να χαιρόταν ο Σατανάς
βλέποντας τους περισσότερους ανθρώπους 
να απορρίπτουν τον Ιεχωβά
και να γίνονται όλο και πιο διεφθαρμένοι!
Όμως μέσα σε ένα εξαχρειωμένο κόσμο
υπήρχε κάποιος που ήταν πιστός στον Ιεχωβά.
Ας διαβάσουμε για αυτόν αρχίζοντας από το Γένεση 6:8:
Μερικοί σήμερα λένε ότι ο Νώε δεν υπήρξε ποτέ
και ότι η αφήγηση για την κιβωτό και τον Κατακλυσμό 
είναι απλώς ένας θρύλος ή ένα παραμύθι.
Αλλά οι Βιβλικοί συγγραφείς ήξεραν 
ότι ο Νώε ήταν πραγματικό πρόσωπο
και ότι ο Κατακλυσμός όντως συνέβη.
Οι προφήτες Ησαΐας και Ιεζεκιήλ αναφέρονται 
και οι δύο στον Νώε.
Ο Έσδρας, ο συγγραφέας του Πρώτου Χρονικών, 
αλλά και ο Ευαγγελιστής Λουκάς
περιλαμβάνουν και οι δύο τον Νώε στις γενεαλογίες 
που κατέγραψαν.
Οι απόστολοι Πέτρος και Παύλος επιβεβαιώνουν και οι δύο
την αφήγηση της Γένεσης για τον Κατακλυσμό.
Και, όπως αναφέραμε νωρίτερα, ο ίδιος ο Γιος του Θεού
πιστοποίησε ότι ο Νώε ήταν πραγματικό πρόσωπο
και ότι ο Κατακλυσμός όντως συνέβη.
Η πίστη του Νώε ήταν αξιοθαύμαστη.
Ζούσε σε ένα εξαχρειωμένο κόσμο
—ένα κόσμο στον οποίο κυριαρχούσαν 
οι υλοποιημένοι άγγελοι, οι βίαιοι απόγονοί τους
και μια κοινωνία ασεβών ανθρώπων.
Ο Νώε δεν είχε πολλά από τα πράγματα 
που έχουμε εμείς σήμερα
για να κρατάμε την πίστη μας δυνατή.
 Δεν είχε τη Γραφή για να τον βοηθάει 
να αγαπάει τον Ιεχωβά
και να καταλαβαίνει τις οδούς του.
Δεν ήξερε για όλους αυτούς τους πιστούς ανθρώπους 
που θα ζούσαν μετά από αυτόν.
Και ο Νώε δεν είχε μια ολόκληρη εκκλησία αδελφών 
να τον ενθαρρύνει
και να ενισχύει την πίστη του.
Υπήρχαν όμως και πολλά που τα ήξερε.
Ήξερε τι συνέβη στον κήπο της Εδέμ, 
και μπορούσε να δει τα τραγικά αποτελέσματα.
Έβλεπε τους ανθρώπους να γερνούν και να πεθαίνουν.
Ήξερε ότι ο Θεός είχε αποκλείσει την είσοδο 
στον κήπο της Εδέμ
και ότι είχε καταραστεί τη γη έξω από αυτόν.
Επίσης γνώριζε για την προφητεία 
του προπάππου του, του Ενώχ.
Και ο Νώε ήξερε ότι ο πατέρας του, ο Λάμεχ,
του είχε δώσει ένα όνομα που πιθανότατα 
σημαίνει «ανάπαυση» ή «παρηγοριά»,
επειδή όπως είχε προείπει ο πατέρας του,
«αυτός θα μας φέρει παρηγοριά για τον κόπο μας
και για την καταπόνηση που προξενεί στα χέρια μας
η γη την οποία καταράστηκε ο Ιεχωβά».
Σίγουρα, ο Νώε αναρωτιόταν για αυτές τις προφητείες.
Πώς θα έφερνε παρηγοριά;
Πώς και πότε θα τιμωρούσε ο Θεός τους πονηρούς 
ανθρώπους που ήταν γύρω του;
Για εκατοντάδες χρόνια, ο Νώε προσευχόταν 
και αναρωτιόταν.
Όταν ήταν πολύ πάνω από 500 χρονών,
τον βρίσκουμε παντρεμένο—και με τρεις γιους.
Αν και ζούσε σε ένα πονηρό κόσμο, 
ο Νώε παρέμενε πιστός στον Θεό
και βοηθούσε και την οικογένειά του να κάνει το ίδιο.
Μετά ο Ιεχωβά μετέδωσε ένα άγγελμα που σίγουρα 
πρέπει να συγκλόνισε το Νώε.
Ας συνεχίσουμε την ανάγνωση από το Γένεση 6:13:
Ο Νώε αναρωτιόταν πολύ καιρό
πώς θα τιμωρούσε ο Ιεχωβά αυτόν τον ασεβή κόσμο.
Τώρα ήξερε· ένας καταστροφικός 
κατακλυσμός θα καθάριζε τη γη.
Ο Νώε ήξερε επίσης τι έπρεπε να κάνει 
ο ίδιος και η οικογένειά του.
Ήταν τεράστια η ευθύνη που είχε!
Πρέπει να ένιωσε ένα βαρύ φορτίο στους ώμους του.
Η κιβωτός θα ήταν γιγάντια.
Τώρα είχε χίλιες δύο καινούριες απορίες.
Δέντρα, έπρεπε να κόψουν ένα σωρό δέντρα,
και μετά να μεταφέρουν τους κορμούς,
να τους δώσουν σχήμα και να τους ενώσουν μεταξύ τους.
Πώς θα το έκανε αυτό; 
Πώς θα μάζευε τόσο πολλά είδη ζώων;
Πού θα έβρισκε φαγητό για τα ζώα 
και την οικογένειά του;
Και οι ασεβείς άνθρωποι γύρω του;
Τι θα σκέφτονταν;
Ο Νώε ήξερε τι είχαν πάθει οι δίκαιοι άνθρωποι 
που έζησαν πριν από αυτόν.
Τον Άβελ τον είχε σκοτώσει ο αδελφός του, ο Κάιν.
Και τον Ενώχ πιθανότατα παραλίγο 
να τον σφαγιάσουν οι ασεβείς,
γι’ αυτό ο Θεός, ενεργώντας με έλεος, 
συντόμευσε τη ζωή του
ώστε να μην πέσει στα χέρια τους.
Οι άνθρωποι θα έβλεπαν τι κάνει και σύντομα 
θα μάθαιναν γιατί το κάνει.
Ήταν επηρεασμένοι από τους Νεφιλείμ 
και ίσως αντιδρούσαν βίαια.
Ωστόσο ο Νώε εμπιστεύτηκε στον Ιεχωβά 
και έπιασε αμέσως δουλειά.
Έκανε όλα όσα τον είχε διατάξει ο Θεός.
Η οικογένεια του Νώε χρειάστηκε πολύ καιρό 
για να φτιάξει την κιβωτό,
πιθανώς 40 με 50 χρόνια.
Σίγουρα υπήρχαν δυσκολίες,
αλλά πουθενά δεν διαβάζουμε ότι ο Νώε παραπονέθηκε.
Δεν είχαν στήριξη από πουθενά.
Θυμηθείτε ότι ο Ιησούς είπε 
ότι οι άνθρωποι «δεν έδωσαν προσοχή
μέχρι που ήρθε ο Κατακλυσμός και τους σάρωσε όλους».
Φυσικά ο κόσμος πρόσεξε ότι ο Νώε έφτιαχνε μια κιβωτό.
Οι γύρω του πρέπει να τον ρωτούσαν 
γιατί έφτιαχνε μια τόσο τεράστια κατασκευή.
Και ο Νώε τους εξηγούσε γιατί την έφτιαχνε.
Αλλά αυτό που δεν πρόσεξαν
ήταν ότι ο Ιεχωβά ευλογούσε 
τον Νώε και τις προσπάθειες του.
Κάτι άλλο που δεν πρόσεξαν 
ήταν τι θα σήμαινε αυτό για εκείνους.
Οι άνθρωποι είχαν απορροφηθεί 
στις καθημερινές τους δραστηριότητες
—έτρωγαν, έπιναν και παντρεύονταν· 
μόνο αυτά τους απασχολούσαν.
Για αυτούς τους ασεβείς ανθρώπους,
ο Νώε και η οικογένειά του 
ήταν ανόητοι—παλαβοί.
Είχαν γίνει στόχος κοροϊδίας, 
χλευασμού ίσως ακόμη και απειλών.
Η κιβωτός είχε επιτέλους τελειώσει.
Φανταζόμαστε τον Νώε και την οικογένειά του 
να την κοιτούν με καμάρι
και να θυμούνται πως τους είχε βοηθήσει ο Θεός.
Ο Ιεχωβά πάντα κατευθύνει τους υπηρέτες του 
όταν το έχουν ανάγκη.
Τώρα, ο Ιεχωβά μιλάει και πάλι στον Νώε.
Ας διαβάσουμε από το κεφάλαιο 7, 
αρχίζοντας από το εδάφιο 1:
Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο.
Έπρεπε να κάνουν γρήγορα.
Σε εφτά μέρες θα άρχιζαν οι βροχές.
Έπρεπε να τακτοποιήσουν ένα σωρό ζώα.
Έπρεπε να αποθηκεύσουν τις προμήθειες.
Ο Νώε άκουσε και υπάκουσε.
Για δεύτερη φορά σε αυτή τη θεόπνευστη αφήγηση,
βλέπουμε ότι ο Νώε έκανε όλα όσα 
τον είχε διατάξει ο Ιεχωβά.
Τώρα ας πάμε στο Γένεση 7:6:
Αν ο Νώε είχε αναρωτηθεί πώς θα μάζευε 
όλα αυτά τα ζώα, τώρα ήξερε.
Θα έρχονταν μόνα τους.
Θα τα έφερνε ο Ιεχωβά.
Ο Νώε δεν χρειάστηκε να πάει να τα ψάξει.
Και όντως τα ζώα ήρθαν—κάθε είδος ζώου,
κάποια από εφτά και κάποια από δύο.
Φανταστείτε τόσα και τόσα ζώα να μπαίνουν στην κιβωτό
κάποια καμαρωτά, άλλα με πηδηματάκια, άλλα έρποντας,
και ορισμένα με μικρά και ζωηρά βήματα!
Φανταζόμαστε την οικογένεια του Νώε 
να βρίσκει μια θέση σε όλα,
να χαϊδεύουν το απαλό τρίχωμα κάποιων ζώων 
καθώς περνούν δίπλα τους
ενώ αποφεύγουν το τραχύ δέρμα 
ή τα αγκάθια κάποιων άλλων
και να κάνουν στην άκρη καθώς έρχονται 
τα πελώρια ζώα που περπατούν με βαρύ βήμα.
Να και τα πουλιά—φτερουγίζοντας, πετώντας.
Πόσα χρώματα!
Πόσες μυρωδιές! Πόσοι ήχοι!
Ο Νώε και η οικογένειά του πρέπει να φώναζαν 
για να ακουστούν μέσα σε τόση φασαρία.
Όταν όλοι ήταν μέσα ο Ιεχωβά έκλεισε την πόρτα.
Μπορείτε να τους φανταστείτε
να μαζεύονται ο ένας κοντά στον άλλον
κρατώντας την ανάσα τους για να ακούσουν
—να καταλάβουν τι γίνεται έξω;
Ώσπου κάποια στιγμή άρχισε να βρέχει.
Ίσως στην αρχή, ίσως απλώς να ψιχάλιζε, 
αλλά μέσα σε λίγο άνοιξαν οι ουρανοί.
Ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός.
Αυτό που περίμεναν εδώ και τόσο καιρό τώρα συνέβαινε!
Ήταν κουρασμένοι, εξαντλημένοι,
αλλά δεν πρέπει να κοιμήθηκαν και πολύ εκείνο το βράδυ.
Έπρεπε να ελέγξουν τα ζώα.
Η βροχή τους τρυπούσε τα αφτιά.
Και πόσες προσευχές πρέπει να έκαναν!
Μήπως η σκέψη τους έτρεχε 
σε όσους έμειναν έξω; Σίγουρα.
Ήξεραν αυτούς τους ανθρώπους και τους είχαν κηρύξει.
Πολλοί ήταν συγγενείς τους.
Πόσο λυπηρό αυτό που έπαθαν!
Όπως ο Ιεχωβά έτσι και ο Νώε δεν χαιρόταν 
για το θάνατο των πονηρών.
Θλιβόταν που έπρεπε να πεθάνουν τόσο πολλοί,
αλλά ήξερε ότι αυτοί που αφανίστηκαν
είχαν προειδοποιηθεί επανειλημμένα.
Ακόμη και αν δεν είχαν δει την κιβωτό 
που έφτιαχνε ο Νώε θα είχαν ακούσει για αυτήν.
Θα ήξεραν γιατί τη φτιάχνει.
Τώρα ήταν πια αργά.
Ο Ιεχωβά είχε κλείσει την πόρτα.
Η οικογένεια του Νώε
άκουγε τη βροχή να σφυροκοπάει 
την κιβωτό ασταμάτητα.
Και τότε έγινε κάτι που ποτέ 
δεν θα ξεχνούσαν—κουνήθηκαν!
Ένιωσαν την τεράστια ξύλινη κατασκευή τους 
να σηκώνεται από το έδαφος.
Επέπλεε!
Η καρδιά τους πήγαινε να σπάσει.
Θα άντεχε η κιβωτός;
Ας συνεχίσουμε να διαβάζουμε από το Γένεση 8:1
για να δούμε τι έγινε μετά.
Για 40 μέρες και 40 νύχτες,
ο ήχος της καταρρακτώδους βροχής αντηχούσε 
στην κιβωτό και μετά σταμάτησε.
Φανταστείτε τον Νώε και την οικογένειά του
να κοιτάζουν έξω από την κιβωτό
και να βλέπουν μόνο νερό, πουθενά στεριά.
Φύσηξε ένας άνεμος και τα νερά άρχισαν να υποχωρούν.
Πέρασαν συνολικά 150 μέρες από τότε που άρχισε η βροχή
και η κιβωτός κάθισε στην ξηρά.
Πόσο χαρούμενοι πρέπει να ήταν όλοι 
εκείνη την ημέρα!
Ήταν ασφαλές να βγουν έξω; Όχι.
Τα νερά έπρεπε να υποχωρήσουν κι άλλο.
Σίγουρα η οικογένεια είχε πολλά πράγματα να κάνει.
Έπρεπε να ταΐσουν και να φροντίσουν τα ζώα.
Και πάλι όμως, πρέπει να ανυπομονούσαν να βγουν έξω,
να νιώσουν ξανά ελεύθεροι, 
να πατήσουν επιτέλους στη στεριά.
Χρειάζονταν υπομονή.
Φανταστείτε τους να κάθονται όλοι μαζί
και να σχεδιάζουν τι θα κάνουν 
όταν βγουν από την κιβωτό.
Πέρασαν άλλες 73 μέρες.
Τώρα έβλεπαν τις κορυφές των βουνών.
Μήπως τώρα, ήταν ασφαλές να βγουν;
Ο Νώε κοίταξε από το παράθυρο.
Πήρε ένα κοράκι από τα πουλιά και το έστειλε έξω 
αλλά συνέχεια επέστρεφε.
Ο Νώε έβαλε το κοράκι πίσω και πήρε ένα περιστέρι.
Πέταξε και αυτό και επέστρεψε 
χωρίς να έχει βρει μέρος να σταθεί.
Μετά από μια εβδομάδα το άφησε και πάλι ελεύθερο
και αυτό επέστρεψε με ένα φύλλο ελιάς στο ράμφος του.
Εφτά μέρες αργότερα, ο Νώε το ξαναέστειλε έξω.
Αυτή τη φορά δεν επέστρεψε.
Τι συνέβη μετά;
Ας συνεχίσουμε να διαβάζουμε 
από το κεφάλαιο 8, εδάφιο 13:
Όταν το περιστέρι δεν επέστρεψε, 
ο Νώε αφαίρεσε ένα τμήμα της οροφής.
Τώρα έβλεπε ότι ένα μεγάλο μέρος της γης 
είχε στεγνώσει.
Πιθανότατα πρώτη φορά έβλεπε τη βλάστηση 
να μεγαλώνει και να ακμάζει έτσι,
αυτό δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει 
πριν τον κατακλυσμό, επειδή η γη ήταν καταραμένη.
Αλλά ο Νώε περίμενε τον Ιεχωβά.
Ώσπου κάποια στιγμή ο Ιεχωβά 
είπε: «Βγες από την κιβωτό».
Επιτέλους!
Πρέπει να πετούσαν όλοι από τη χαρά τους!
Είχαν μείνει στην κιβωτό 370 μέρες.
Φανταστείτε τους να βγαίνουν από την κιβωτό—να γελάνε,
να παίρνουν καθαρό αέρα, να ανυπομονούν
 να αρχίσουν τη νέα τους ζωή.
Φυσικά βγήκαν και τα ζώα
και τα παρατηρούσαν να διασκορπίζονται 
προς όλες τις κατευθύνσεις.
Με κάποια είχαν δεθεί, αλλά είχε έρθει 
η στιγμή του αποχωρισμού—ενός γλυκού αποχωρισμού.
Δεν υπήρχαν υλοποιημένοι άγγελοι, τέλος οι Νεφιλείμ, 
και οι πονηροί άνθρωποι.
Πόσο ευγνώμονες ήταν στον Ιεχωβά!
Ο Νώε δεν έχασε καθόλου χρόνο.
Έχτισε ένα θυσιαστήριο και θυσίασε στον Ιεχωβά,
και ο Θεός εξέφρασε την επιδοκιμασία του.
Ο Ιεχωβά διαβεβαίωσε την οικογένεια
ότι ποτέ ξανά δεν θα θανάτωνε κάθε ζωντανό πλάσμα.
Αλλά δεν έμεινε εκεί.
Σύναψε διαθήκη με το Νώε και τους γιους του
και τους έδωσε ένα σημείο που μπορούμε 
να το δούμε και εμείς σήμερα.
Ας διαβάσουμε για αυτό στο κεφάλαιο 9 της Γένεσης, 
αρχίζοντας από το εδάφιο 8:
Τι εντυπωσιακό σημείο έδωσε ο Ιεχωβά!
Κάθε ουράνιο τόξο
θα θύμιζε και στο Θεό και στον άνθρωπο 
την υπόσχεσή του.
Η οικογένεια του Νώε
πρέπει να είχε μείνει έκθαμβη βλέποντας 
τα χρώματα να ζωγραφίζουν τον ουρανό
—ιώδες, βαθύ μπλε, ανοιχτό μπλε,
πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο!
Δεν θα ξαναγίνει ποτέ κατακλυσμός στη γη, 
είναι σίγουρο.
Αλλά ο Ιεχωβά δεν πρόκειται να ανέχεται 
την πονηρία για πάντα.
Ας διαβάσουμε τι έγραψε ο απόστολος Πέτρος.
Σας παρακαλώ ας πάμε στη 2 Πέτρου 2:5.
Ο απόστολος έγραψε:
Ο κόσμος που ζούμε σήμερα μοιάζει 
με τον κόσμο πριν τον Κατακλυσμό.
Υπάρχει βία,
και οι άνθρωποι κάνουν 
ένα σωρό πράγματα που μισεί ο Ιεχωβά.
Οι άνθρωποι είναι απορροφημένοι 
στις καθημερινές τους ασχολίες
και δεν δίνουν προσοχή στο άγγελμα σωτηρίας 
που κηρύττουμε.
Οι χλευαστές του λαού του Θεού λένε σαρκαστικά:
«Πού είναι αυτή η υποσχεμένη παρουσία του;
Διότι ... τα πάντα παραμένουν ακριβώς
όπως ήταν από την αρχή της δημιουργίας.»
Κάνουν μεγάλο λάθος.
Ο Ιεχωβά δεν άφησε ατιμώρητη 
την πονηρία την εποχή του Νώε
και θα κάνει το ίδιο και τώρα.
Αλλά όπως ο Νώε οι πιστοί θα σωθούν.
Ο Λόγος του Θεού μας διαβεβαιώνει: 
«Ο Ιεχωβά ξέρει να σώζει
ανθρώπους θεοσεβούς αφοσίωσης από δοκιμασία,
αλλά να φυλάσσει άδικους ανθρώπους για να καταστραφούν
την ημέρα της κρίσης».
Ο Ιεχωβά θα κάνει τη γη παράδεισο, ακριβώς όπως 
είχε σκοπό από την αρχή.
Στον Παράδεισο θα κατοικούν καλοί άνθρωποι.
Κανείς δεν θα στασιάζει εναντίον του Θεού.
Και τι θα απογίνουν οι στασιαστές άγγελοι;
Όταν ο Κατακλυσμός σάρωσε τη γη στις μέρες του Νώε,
οι στασιαστές άγγελοι άφησαν τα ανθρώπινα σώματα τους
και επέστρεψαν στον ουρανό ατιμασμένοι.
Ωστόσο, αυτοί οι δαίμονες
συνεχίζουν να ασκούν κακή επιρροή 
στους ανθρώπους μέχρι και σήμερα.
Αλλά όταν Ιεχωβά αναλάβει και πάλι δράση
οι δαίμονες και ο άρχοντας τους, ο Σατανάς 
θα τεθούν εκτός δράσης.
Ο Λόγος του Θεού λέει:
Η πίστη υποκίνησε τον Νώε να υπακούσει στον Ιεχωβά.
Γι’ αυτό εκείνος και η οικογένειά του επέζησαν 
από τον κατακλυσμό.
Ο Νώε έζησε πολλά χρόνια, 950.
Αλλά, όταν αυτός ο πιστός άνθρωπος αναστηθεί,
θα έχει την προοπτική να ζήσει για πάντα.
Αν εκδηλώνουμε και εμείς πίστη σαν του Νώε 
και υπακούμε στον Ιεχωβά,
θα περπατάμε με τον Ιεχωβά ως φίλοι του
—και αυτή η φιλία μπορεί να κρατήσει για πάντα!


-