JW subtitle extractor

De tekst voor vandaag gaat over gastvrijheid.
En zoals je weet houdt gastvrijheid in
dat je gul aan anderen geeft.
Maar in het commentaar
zie je een hele diepe uitspraak staan.
Er staat: Gastvrijheid is misschien wel
het beste tegengif tegen eenzaamheid.
Heb je je ooit eenzaam gevoeld, echt eenzaam?
Eenzaamheid kan heel zwaar zijn.
Zoals je weet kan iemand zich zelfs eenzaam voelen
als hij omringd is door mensen.
Een schrijver zei eens: Alleen zijn is prettig.
Eenzaamheid niet.
Een andere schrijver vergeleek het gevoel van eenzaamheid...
met in de regen staan
terwijl de lucht alleen maar grijzer wordt.
Eén zuster beschreef eenzaamheid
als afglijden in een diepe put.
Hoe dieper ze wegzakte, hoe donkerder het werd.
Wat kun je doen om eenzaamheid tegen te gaan
voordat je te diep wegzakt?
Hoe kun je omhoogklimmen uit die put
of de wolken wegduwen die de lucht zo grijs maken?
Zoals de dagtekst zegt is gastvrijheid, oftewel vrijgevigheid,
het beste tegengif tegen eenzaamheid.
Waarom is dat zo?
We gaan drie Bijbelse principes bespreken
die laten zien waarom dat zo is.
Het eerste principe vinden we in Handelingen 20:35.
Laten we dat samen lezen.
Handelingen 20:35.
Daar zien we de eerste belofte.
Paulus zegt daar:
Ik heb jullie in alles laten zien...
dat jullie zo, door hard te werken,
de zwakken moeten ondersteunen.
En houd in gedachte wat de Heer Jezus zelf heeft gezegd:
Geven maakt gelukkiger dan ontvangen.
Dus onze eerste punt is heel simpel:
geven maakt ons gelukkig.
Paulus citeert hier de woorden van Jezus.
Maar let op dat Jezus hier niet zegt dat we geven
als we gelukkig zijn of omdat we gelukkig zijn.
We zijn gelukkig omdat we geven.
Dat is heel interessant, want het betekent...
dat zelfs als we ons ertoe moeten zetten om te geven,
het ons gelukkig zal maken.
Wetenschappers hebben ondertussen bevestigd
wat Jezus toen al wist.
Ze zeggen zelfs dat geven
endorfinen in onze hersenen kan vrijmaken...
waardoor we ons rustig en tevreden gaan voelen.
Dat was het eerste punt: geven maakt gelukkig.
Zoek voor de tweede belofte Hebreeën 13:16 eens op.
In Hebreeën 13:16 staat:
Vergeet bovendien niet om goed te doen
en met anderen te delen wat je hebt...
want God is blij met zulke slachtoffers.
Het tweede punt is dus dat als we geven,
het onze band met Jehovah versterkt.
Jehovah is er blij mee als we gastvrij zijn, als we geven.
En wat zal Jehovah vervolgens doen?
Misschien denken we aan Paulus’ woorden
in Filippenzen 4:18,19.
Daar gaf Paulus de gemeente in Filippi een compliment
omdat ze heel vrijgevig voor hem waren geweest.
En Paulus zei dat Jehovah als reactie daarop
hun alles zou geven wat ze nodig hadden.
Geven versterkt dus onze band met Jehovah.
Hij vindt ons kostbaar, en hij belooft
dat hij in al onze behoeften zal voorzien...
ook in onze emotionele behoeften.
Nu denk je misschien: Toch snap ik het niet.
Het is wel zo dat als ik geef, als ik gastvrij ben,
ik een tijdje gelukkig ben...
maar later voel ik me toch weer eenzaam.
Betekent dat dan dat dit principe niet voor mij geldt?
Nee. Denk eens aan wat Jezus zei in Mattheüs 6:25,33.
Daar staat: Maak je niet langer zorgen
over wat je zult eten en drinken...
want Jehovah zal je op het juiste moment geven
wat je nodig hebt.
En dat geloven we.
Maar begrijpen we daaruit dat als we honger hebben
of als we weinig eten hebben...
en Jehovah ons iets geeft, in onze behoeften voorziet,
dat we dan nooit meer honger zullen hebben?
Nee. De volgende dag hebben we gewoon weer honger.
Dus waar gaat het om?
Dat Jehovah ons geeft wat we nodig hebben
op het moment dat we het nodig hebben.
Ook in emotioneel opzicht.
Jehovah zegt niet
dat we ons nooit eenzaam zullen voelen, down of depressief...
maar hij belooft dat als we aan anderen geven,
als we gastvrij zijn...
hij ons zal geven wat we nodig hebben
zodat we gelukkig en tevreden kunnen zijn.
Dat was de tweede belofte.
Geven versterkt onze band met Jehovah,
en hij voorziet in onze behoeften.
Het derde principe vinden we in Lukas 6:38.
Lukas 6:38.
Dit principe, of deze belofte,
is dat Jehovah er altijd voor zal zorgen...
dat we veel meer terugkrijgen dan we geven.
In Lukas staat:
Blijf geven, dan zal aan jou gegeven worden.
Een goed gevulde, stevig aangedrukte, geschudde
en overvolle maat zal in je schoot worden gestort.
Want met de maat waarmee jij meet,
zul je gemeten worden.
Jehovah zorgt er dus altijd voor
dat we veel meer terugkrijgen dan we geven.
En dat geloven we.
Maar iedereen heeft weleens momenten
waarop je het gevoel hebt dat je alleen maar geeft...
misschien in de gemeente, in het gezin
of vanwege een situatie in je leven.
Je geeft maar lijkt helemaal niets terug te krijgen.
Wat dan? Klopt deze Bijbeltekst dan niet?
Toch wel. Jezus wist dat dat zou gebeuren.
Kijk nog eens naar wat hij zei:
Blijf geven, dan zal aan jou gegeven worden.
Dus niet per se door degenen
aan wie jij gegeven hebt.
En: met de maat waarmee jij meet,
zul je door anderen gemeten worden.
Dus waar gaat het om?
Het gaat erom dat Jehovah belooft dat als je geeft,
als je je broeders en zusters aanmoedigt, als je gastvrij bent...
Jehovah er op de een of andere manier voor zal zorgen dat je gezegend wordt...
en dat je de kracht en aanmoediging krijgt
die je nodig hebt om door te gaan.
Maar werkt het ook echt zo?
Absoluut. Ik zal jullie een ervaring vertellen
over een zuster die we Lydia zullen noemen.
Lydia was een ongehuwde zuster die pionierde.
En hoewel ze zich net als iedereen weleens down voelde,
stond ze bekend als een vrijgevige en gastvrije zuster.
Ze had altijd wel mensen over de vloer.
Ze nodigde vaak de hele velddienstgroep uit
om bij haar thuis te ontbijten voordat we in de dienst gingen.
Wat ze ook deed, was uitjes organiseren voor de ouderen.
Toen kreeg Lydia te horen dat ze kanker had,
en dat was een hele grote klap voor haar.
Later moest ze geopereerd worden.
Het gevolg was dat Lydia heel depressief werd...
zelfs zo erg dat de ouderlingen, de gemeente en haar vrienden
zich afvroegen of ze er ooit weer bovenop zou komen.
Op een keer kreeg ze een herderlijk bezoek
van twee ouderlingen...
en ze lazen Lukas 6:38 met haar,
de tekst die we net besproken hebben.
Ze herinnerden haar eraan
hoe vrijgevig en gastvrij ze altijd was geweest...
en hoe gelukkig dat haar had gemaakt.
Daar was ze het mee eens.
Maar ze zei: Ik kan het gewoon niet meer aan
om mensen om me heen te hebben. Dat is te zwaar.
Dus stelden de twee broeders voor dat ze erover zou bidden...
en zou proberen om zichzelf ertoe te zetten om te geven,
gewoon een paar maanden, om te zien hoe dat ging.
Tot verbazing van iedereen deed ze dat.
Het was alsof de lucht opklaarde
en de oude Lydia terugkwam.
Dat is nu al een tijdje geleden...
en Lydia heeft nog steeds
weleens een slechte dag zoals iedereen.
Maar ze voelt zich weer gelukkig en productief
in haar dienst voor Jehovah.
Wat is de les?
Gastvrijheid, of vrijgevigheid, geven, is misschien wel
het beste tegengif tegen eenzaamheid en depressie.
Als we geven, belooft Jehovah
dat er ook aan ons gegeven zal worden.
Een mooi verslag laat zien dat we nooit meer
aan Jehovah kunnen geven dan hij aan ons zal geven.
Dat verslag staat in 2 Kronieken 25.
We gaan het samen lezen.
2 Kronieken 25, en dan vanaf vers 5.
Het gaat hier over koning Amazia.
Hij is 25 jaar, koning van Juda, en hij staat op het punt
om de strijd aan te gaan met de Edomieten.
Vers 5 zegt dat hij de mannen van Juda bij elkaar brengt
en 300.000 getrainde soldaten vindt voor het leger.
Maar dat vindt hij nog niet genoeg.
In vers 6 lezen we dat hij nog eens 100.000 soldaten huurt
van Israël voor 100 talenten zilver.
In vers 7 zegt de man van de ware God...
dat hij de 100.000 soldaten van Israël terug moet sturen
omdat Jehovah niet met Israël is.
Ga met de 300.000 uit Juda, en ik zal met je zijn.
Kijk nu eens naar het begin van vers 9.
2 Kronieken 25:9.
Daar zegt de koning: Maar die 100 talenten dan?
Hier ging zeker hier niet om een klein bedrag.
Volgens Appendix B14 achter in onze Bijbel...
zouden die 100 talenten tegenwoordig
ongeveer 1,3 miljoen euro aan zilver waard zijn.
De koning had veel geld uitgegeven voor die soldaten.
En nu zegt de profeet: Stuur ze maar weg.
Maar het is vooral het tweede deel van het vers
dat interessant is voor ons onderwerp.
Kijk eens naar het tweede deel van vers 9.
Daar staat: De man van de ware God antwoordde:
Jehovah kan je veel meer geven dan dat.
Maak je geen zorgen.
Jehovah kan je veel meer geven dan dat.
Veel meer dan je hem kunt geven.
Dus in de context van onze bespreking:
Jehovah belooft dat als we gastvrij zijn, als we vrijgevig zijn,
als we geven, we gelukkig zullen zijn.
Hij garandeert dat hij in al onze behoeften zal voorzien,
ook in onze emotionele behoeften.
En hij zal anderen ertoe aanzetten om aan ons te geven,
veel meer dat wij kunnen geven.
Wees dus vastbesloten om te blijven geven,
gastvrij te zijn en vrijgevig te zijn.
En elke keer dat we dat doen,
zal voor ons de lucht steeds meer opklaren...
en zullen we altijd veel meer krijgen dan we geven.

Robert Luccioni: ‘Vergeet niet gastvrij te zijn’ (Hebr. 13:2)