JW subtitle extractor

Anne babam ben doğmadan önce Yehova’nın Şahidi olmuştu.
Bu yüzden Kutsal Kitabı inceler, ibadetlere katılır ve onlarla birlikte hizmete çıkardım.
Hakikatte büyüdüğüm için
Kutsal Kitap standartlarına göre yaşamanın benim için en iyisi olduğunu biliyordum.
Ailem hakikatte çok gayretliydi.
Onları hayal kırıklığına uğratmak istemiyordum.
Kutsal Kitap ilkelerini uygulamak aslında o kadar da zor değil.
Aksine bunları uyguladığımızda hayatımız kolaylaşır ve bundan yarar görürüz.
Ama bazen “Acaba hakikatte olmasaydım
hayatım nasıl olurdu?” diye düşünmeden edemiyordum.
Çünkü okul arkadaşlarımla birlikteyken çok eğleniyordum.
Okula gitmeyi seviyordum.
Arkadaşlarımla aram iyiydi ve öğretmenlerim de beni severdi.
Yani okulda iyi vakit geçiriyordum.
Anne babam sınıftakilerle yakın arkadaş olmamam konusunda beni sürekli uyarırdı.
Ama ben onların iyi insanlar olduğunu düşünüyordum.
Ailemin neden bu kadar endişelendiğini hiç anlamıyordum.
Gittiğim lisede birçok çocuk kiliseye gidiyordu
ve öğretmenlerimin çoğu da dindar kişilerdi.
Bir gün bir şey oldu ve okuldaki herkes Yehova’nın Şahidi olduğumu öğrendi.
Bazı insanların Şahitlere karşı önyargılı olabileceğini biliyordum
ama okuldaki herkesin birden bana farklı davranmasını beklemiyordum.
Sınıf arkadaşlarımla daha fazla vakit geçirmeye başladım.
Onlarla zaman geçirdikçe yaşam tarzlarımızın ne kadar farklı olduğunu gördüm.
Onlar hafta sonu nereyi gezdiler, neler aldılar, bunları konuşurlardı.
Bense sadece ruhi faaliyetlerle meşguldüm.
Bir şeylerden mahrum kalıyormuş gibi hissediyordum.
Dışlanmıştım, kendimi çok yalnız hissediyordum.
Kutsal Kitap ilkelerinin doğru ve yararlı olduğunu içten içe biliyordum.
Ama böyle zor bir durumdayken nasıl davranmam gerektiğinden emin değildim.
Arkadaşlarım kadar havalı olmadığımı düşünüyordum.
Onlar gelecekle ilgili planları hakkında konuşurken
ben hedeflerimden hiç bahsetmezdim.
Kendime “Ne yapmalıyım?” diye sordum.
Yaşadıklarımı anne babamla paylaşmak bana çok yardım etti.
Bir gün aile ibadetinde bu konuyu ele aldık.
Birlikte Matta 5:11 ayetini okuduk:
Bu sözleri pek anlamamıştım.
İnsan zulüm görürken nasıl mutlu olabilir ki?
Ben hiç de mutlu değildim.
Annem bana Markos 8:38 ayetini gösterdi.
Orada İsa ‘Kim benden utanırsa ben de ondan utanacağım’ diyor.
Bu sözler beni derinden sarstı.
Şahit olmaktan içten içe utandığımı fark ettim.
Yalnızlıkla mücadele ettiğim bir dönemde
bir birader konuşmasında Matta 19:29 ayetini okudu.
Orada, Yehova uğrunda bir şeyler ‘bırakan herkesin
bunların kat kat fazlasını’ alacağını söylüyor.
Bu yüzden geride bıraktıklarıma değil, hem şimdi sahip olduğum şeylere
hem de gelecekte alacağım nimetlere odaklanmaya karar verdim.
O dönem anne babam
tamgün hizmetteki kardeşlerle arkadaşlık yapabilmem için bana çok yardım etti.
Onların tecrübelerini dinlemek
hayatıma nasıl yön vereceğime karar verirken bana çok yardımcı oldu.
Aldığım karardan sonra tattığım en büyük nimetlerden biri de
yeni kardeşlerle tanışmaktı.
Meğer benimle aynı düşüncelere ve hedeflere sahip ne kadar çok kardeş varmış.
Onlar benim için gerçek dost oldular.
Arkadaşlarım hedefleri hakkında tekrar konuştuğunda
bu sefer hiç çekinmeden ben de konuşabildim.
Böyle cesur olmama yardım ettikleri için aileme minnettarım.
Yehova’nın verdiği sözleri tuttuğunu bizzat gördüm.
Kutsal Kitap ilkelerine göre yaşamayı seçtiğim için
Yehova söz verdiği gibi beni bol bol ödüllendirdi.
Şimdi gerçekten mutlu ve anlamlı bir hayatım var.
Kararlar verirken Kutsal Kitap ilkelerini dikkate almanın
her zaman benim yararıma olduğundan hiç şüphem yok.

Genç Olmak – Kutsal Kitap Bana Nasıl Yardım Edebilir?