00:00:08
Op school hadden m’n klasgenoten
het echt elke dag over seks.00:00:12
00:00:12
Ze hadden het altijd over
hun vriendje of hun vriendin...00:00:15
00:00:15
en over wat ze met elkaar deden...00:00:17
00:00:17
in het weekend en wat ze nog gingen doen.00:00:20
00:00:20
Ze wisten natuurlijk dat ik
een van Jehovah’s Getuigen was...00:00:22
00:00:22
en dat ik niet
aan seks voor het huwelijk deed...00:00:25
00:00:25
maar ze bleven me maar onder druk zetten.00:00:27
00:00:27
Soms kwamen jongens in m’n personal space.00:00:30
00:00:30
En soms probeerden ze me zelfs
aan te raken of vast te grijpen.00:00:34
00:00:34
Een keer vroeg een meisje me in de klas...00:00:36
00:00:37
om haar op bepaalde plekken aan te raken.00:00:39
00:00:39
Ik zei natuurlijk nee,
maar toen begon ze me uit te schelden.00:00:42
00:00:42
Ze zei dat ik zielig was
en dat ik vast homo was.00:00:46
00:00:47
Het was voor hen gewoon een spelletje...00:00:50
00:00:50
ze wilden me zover zien te krijgen
dat ik dingen met ze ging doen.00:00:54
00:00:54
Maar het feit dat ik daar niet in meeging,
dat was voor hen gewoon grappig.00:00:59
00:00:59
Het kwam tot het punt
dat ze me bijna dwongen.00:01:02
00:01:02
Twee klasgenootjes stonden achter me
en duwden me.00:01:04
00:01:05
En nog twee jongens pakten m’n armen vast
en duwden me ook.00:01:07
00:01:07
Ze wilden allemaal dat ik
dat meisje aanraakte.00:01:09
00:01:09
Ik wist dat ik daar snel weg moest.00:01:12
00:01:12
Als een van Jehovah’s Getuigen...00:01:14
00:01:14
was ik op school natuurlijk
al heel anders dan de rest.00:01:18
00:01:18
Maar ik was ook nog heel verlegen.00:01:21
00:01:21
Soms wilde ik gewoon meedoen met de rest
om maar niet op te vallen.00:01:26
00:01:27
Maar ik wist dat Jehovah
het niet goed zou vinden...00:01:30
00:01:30
als ik met de rest zou meedoen...00:01:32
00:01:32
en als ik zou doen
wat al m’n klasgenootjes deden.00:01:34
00:01:34
Ik deed toen een schietgebedje
en zei: Jehovah, help me alstublieft.00:01:39
00:01:39
Ik moest toen gelijk aan Jozef denken.00:01:41
00:01:42
Hij kon wegvluchten
bij de vrouw van Potifar...00:01:45
00:01:45
omdat hij vastbesloten was
om Jehovah te gehoorzamen.00:01:49
00:01:49
Dat was precies wat ik ook moest doen.00:01:51
00:01:51
Dus dat deed ik. Ik rende de klas uit.00:01:55
00:01:55
Persoonlijke studie was heel belangrijk.00:01:58
00:01:58
Daardoor werd Jehovah heel reëel voor me.00:02:01
00:02:01
En hoe reëler hij voor me werd
hoe meer ik m’n best deed...00:02:04
00:02:04
om hem geen pijn te doen
en hem niet teleur te stellen.00:02:07
00:02:07
Wat me echt heeft geholpen op momenten
dat ik eigenlijk mee wilde doen met de rest...00:02:12
00:02:12
en wilde doen wat zij deden...00:02:14
00:02:14
is m’n band met Jehovah
en dat ik echt op hem vertrouwde.00:02:17
00:02:17
Ik vond het niet makkelijk
om dat meisje af te wijzen.00:02:20
00:02:20
Maar ik wist dat dat het beste was.00:02:22
00:02:22
Kort daarvoor, had m’n oma me geholpen...00:02:24
00:02:24
om voorbereid te zijn
op dit soort situaties.00:02:26
00:02:26
Ze had Wachttoren-artikelen
voor me opgezocht.00:02:29
00:02:29
Die gingen over omgaan met verleidingen.00:02:32
00:02:32
Die gesprekken met haar waren
super ongemakkelijk...00:02:36
00:02:36
maar eerlijk gezegd, hielpen ze me wel
om geestelijk sterk te blijven...00:02:39
00:02:40
en verleidingen te weerstaan.00:02:41
00:02:41
M’n ouders zeiden altijd tegen me
dat ik vooruit moest denken.00:02:46
00:02:46
Dat ik moest bedenken
welke gevolgen m’n gedrag zou hebben...00:02:51
00:02:51
en welk effect het zou hebben
op m’n band met Jehovah...00:02:54
00:02:54
en met m’n vrienden en familie.00:02:57
00:02:57
Daar dacht ik toen vaak over na,
het ging constant door m’n hoofd.00:03:01
00:03:01
Het enige wat je hoeft te doen
is op Jehovah vertrouwen...00:03:04
00:03:04
want als je op hem vertrouwt
dan gaat alles goed komen.00:03:08
00:03:08
De publicatie die me
nog het meest heeft geholpen...00:03:11
00:03:11
was het Jonge mensen vragen-boekje
deel 2, hoofdstuk 5:00:03:15
00:03:15
Waarom zou ik maagd blijven?00:03:17
00:03:17
Dat boekje was echt m’n redding.00:03:20
00:03:20
Als ik las over leeftijdgenoten
van over de hele wereld...00:03:24
00:03:24
die met exact dezelfde verleidingen
te maken hadden...00:03:26
00:03:27
deed dat me goed en voelde ik
dat ik niet de enige was.00:03:30
00:03:30
Ik ben Jehovah en de organisatie
heel dankbaar...00:03:35
00:03:35
voor de liefde die ze voor ons
als jongeren hebben.00:03:39
00:03:39
Ze helpen ons om
ons niet alleen te voelen...00:03:42
00:03:42
en om met deze moeilijke situaties
om te gaan.00:03:46
00:03:46
Het Jonge mensen vragen-boekje
deel 2, hoofdstuk 14:00:03:50
00:03:50
Hoe kan ik mezelf op school beschermen?
heeft me enorm geholpen...00:03:54
00:03:54
om op school m’n standpunt in te nemen...00:03:57
00:03:57
en echt m’n best te blijven doen
om Jehovah blij te maken.00:04:01
00:04:01
Ik ben Jehovah heel dankbaar dat hij ons helpt
te denken aan teksten zoals 1 Korinthiërs 6:18.00:04:07
00:04:10
En ik ben blij dat ik kan zeggen
dat ik dat heb gedaan.00:04:12
00:04:12
Maar waar ik het meest blij om ben
is dat ik weet dat ik Jehovah blij heb gemaakt...00:04:16
00:04:16
en er is niets dat beter voelt dan dat.00:04:19
Mijn leven als jongere — Hoe kan ik nee zeggen tegen seks voor het huwelijk?
-
Mijn leven als jongere — Hoe kan ik nee zeggen tegen seks voor het huwelijk?
Op school hadden m’n klasgenoten
het echt elke dag over seks.
Ze hadden het altijd over
hun vriendje of hun vriendin...
en over wat ze met elkaar deden...
in het weekend en wat ze nog gingen doen.
Ze wisten natuurlijk dat ik
een van Jehovah’s Getuigen was...
en dat ik niet
aan seks voor het huwelijk deed...
maar ze bleven me maar onder druk zetten.
Soms kwamen jongens in m’n personal space.
En soms probeerden ze me zelfs
aan te raken of vast te grijpen.
Een keer vroeg een meisje me in de klas...
om haar op bepaalde plekken aan te raken.
Ik zei natuurlijk nee,
maar toen begon ze me uit te schelden.
Ze zei dat ik zielig was
en dat ik vast homo was.
Het was voor hen gewoon een spelletje...
ze wilden me zover zien te krijgen
dat ik dingen met ze ging doen.
Maar het feit dat ik daar niet in meeging,
dat was voor hen gewoon grappig.
Het kwam tot het punt
dat ze me bijna dwongen.
Twee klasgenootjes stonden achter me
en duwden me.
En nog twee jongens pakten m’n armen vast
en duwden me ook.
Ze wilden allemaal dat ik
dat meisje aanraakte.
Ik wist dat ik daar snel weg moest.
Als een van Jehovah’s Getuigen...
was ik op school natuurlijk
al heel anders dan de rest.
Maar ik was ook nog heel verlegen.
Soms wilde ik gewoon meedoen met de rest
om maar niet op te vallen.
Maar ik wist dat Jehovah
het niet goed zou vinden...
als ik met de rest zou meedoen...
en als ik zou doen
wat al m’n klasgenootjes deden.
Ik deed toen een schietgebedje
en zei: Jehovah, help me alstublieft.
Ik moest toen gelijk aan Jozef denken.
Hij kon wegvluchten
bij de vrouw van Potifar...
omdat hij vastbesloten was
om Jehovah te gehoorzamen.
Dat was precies wat ik ook moest doen.
Dus dat deed ik. Ik rende de klas uit.
Persoonlijke studie was heel belangrijk.
Daardoor werd Jehovah heel reëel voor me.
En hoe reëler hij voor me werd
hoe meer ik m’n best deed...
om hem geen pijn te doen
en hem niet teleur te stellen.
Wat me echt heeft geholpen op momenten
dat ik eigenlijk mee wilde doen met de rest...
en wilde doen wat zij deden...
is m’n band met Jehovah
en dat ik echt op hem vertrouwde.
Ik vond het niet makkelijk
om dat meisje af te wijzen.
Maar ik wist dat dat het beste was.
Kort daarvoor, had m’n oma me geholpen...
om voorbereid te zijn
op dit soort situaties.
Ze had Wachttoren-artikelen
voor me opgezocht.
Die gingen over omgaan met verleidingen.
Die gesprekken met haar waren
super ongemakkelijk...
maar eerlijk gezegd, hielpen ze me wel
om geestelijk sterk te blijven...
en verleidingen te weerstaan.
M’n ouders zeiden altijd tegen me
dat ik vooruit moest denken.
Dat ik moest bedenken
welke gevolgen m’n gedrag zou hebben...
en welk effect het zou hebben
op m’n band met Jehovah...
en met m’n vrienden en familie.
Daar dacht ik toen vaak over na,
het ging constant door m’n hoofd.
Het enige wat je hoeft te doen
is op Jehovah vertrouwen...
want als je op hem vertrouwt
dan gaat alles goed komen.
De publicatie die me
nog het meest heeft geholpen...
was het Jonge mensen vragen-boekje
deel 2, hoofdstuk 5:
Waarom zou ik maagd blijven?
Dat boekje was echt m’n redding.
Als ik las over leeftijdgenoten
van over de hele wereld...
die met exact dezelfde verleidingen
te maken hadden...
deed dat me goed en voelde ik
dat ik niet de enige was.
Ik ben Jehovah en de organisatie
heel dankbaar...
voor de liefde die ze voor ons
als jongeren hebben.
Ze helpen ons om
ons niet alleen te voelen...
en om met deze moeilijke situaties
om te gaan.
Het Jonge mensen vragen-boekje
deel 2, hoofdstuk 14:
Hoe kan ik mezelf op school beschermen?
heeft me enorm geholpen...
om op school m’n standpunt in te nemen...
en echt m’n best te blijven doen
om Jehovah blij te maken.
Ik ben Jehovah heel dankbaar dat hij ons helpt
te denken aan teksten zoals 1 Korinthiërs 6:18.
En ik ben blij dat ik kan zeggen
dat ik dat heb gedaan.
Maar waar ik het meest blij om ben
is dat ik weet dat ik Jehovah blij heb gemaakt...
en er is niets dat beter voelt dan dat.
-