ซามูเอลเล โปเดสต้า—ผมเปลี่ยนไปเล่นกับทีมที่ดีกว่า
Video
Other languages
Share text
Share link
Show times
Hide times
00:00:08
ผมเล่นบาสเกตบอล 00:00:10
00:00:10
และเป็นนักกีฬาระดับต้นๆ ของอิตาลี 00:00:13
00:00:13
ผมเคยเล่นให้กับทีมเยาวชน 00:00:16
00:00:17
และในที่สุดก็ได้เข้าไปเล่นทีมชาติ00:00:20
00:00:22
มันทำให้ผมภูมิใจที่ผมเล่นได้เก่ง 00:00:25
00:00:25
และที่จริงกีฬานี้มันทำให้ผมได้เงินเยอะด้วย00:00:29
00:00:31
พ่อแม่ผมเป็นพยานพระยะโฮวา 00:00:34
00:00:34
พี่ชายผมก็เป็นด้วย 00:00:36
00:00:38
พอถึงจุดหนึ่ง00:00:40
00:00:40
ผมต้องตัดสินใจว่าจะเลือกแบบไหน 00:00:42
00:00:45
โดยเฉพาะตอนที่ผมใกล้ชิดกับพระยะโฮวามากขึ้น 00:00:49
00:00:49
ผมไม่ใช่แค่นับถือศาสนา00:00:51
00:00:51
ตามครอบครัวอีกต่อไป 00:00:53
00:00:53
แล้วไม่นาน00:00:55
00:00:55
ผมก็เริ่มกระตือรือร้นในความจริง 00:00:57
00:00:57
มันเหมือนมีไฟในตัวผม 00:00:59
00:00:59
ในที่สุดผมก็อุทิศตัวกับพระยะโฮวา 00:01:03
00:01:03
ถึงแม้ว่าตอนนั้นผมจะยังเล่นบาสเกตบอลอยู่ 00:01:06
00:01:07
แต่ผมอาจจะ 00:01:08
00:01:08
ไม่ใช่อาจจะ 00:01:10
00:01:10
จริงๆ แล้วผมยังไม่ได้ให้พระยะโฮวาสุดกำลัง 00:01:14
00:01:15
ผมเอาเรื่องงานมาก่อน 00:01:17
00:01:17
แล้วพอมีเวลาเหลือ00:01:19
00:01:19
ผมค่อยรับใช้พระยะโฮวา 00:01:22
00:01:22
ผมไม่ได้ให้พระยะโฮวามาเป็นอันดับแรก00:01:25
00:01:25
ผมคิดเข้าข้างตัวเองว่า 00:01:27
00:01:27
“ผมต้องทำงาน มันเป็นอาชีพผม00:01:30
00:01:31
ถึงผมจะต้องทุ่มเทกับงานนี้00:01:34
00:01:34
แต่ก็เป็นแค่ช่วงสั้นๆ ไม่กี่ปี 00:01:37
00:01:37
เพราะอาชีพนักกีฬามันเกษียณเร็ว 00:01:40
00:01:40
ไม่ได้เล่นได้ตลอดไป” 00:01:42
00:01:44
แต่ยิ่งผมรู้สึกใกล้ชิดกับพระยะโฮวา 00:01:47
00:01:47
ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าต้องเปลี่ยนอะไรบางอย่าง00:01:50
00:01:56
แล้วผู้ดูแลหมวดที่มาเยี่ยมประชาคมของผม00:01:59
00:01:59
ได้ช่วยผมมากจริงๆ 00:02:01
00:02:02
ผมรู้จักเขาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก 00:02:05
00:02:06
พอเราเจอกันอีก 00:02:08
00:02:08
อย่างแรกที่เขาถามผมก็คือ 00:02:10
00:02:10
“คุณมีความสุขไหมกับสิ่งที่คุณทำอยู่?”00:02:13
00:02:16
ดูเหมือนจะเป็นคำถามธรรมดาๆ ใช่ไหมครับ00:02:19
00:02:20
แต่คำถามนี้แหละ00:02:23
00:02:23
ที่ทำให้ผมต้องเก็บไปคิด00:02:25
00:02:28
ผมขอบคุณผู้ดูแลหมวดกับภรรยามาก00:02:31
00:02:31
ที่พวกเขาพยายามช่วยผม 00:02:34
00:02:34
ทั้งๆ ที่ยุ่งมาก00:02:36
00:02:36
และแม้แต่ในวันหยุด00:02:38
00:02:39
หรือหลังจากรับใช้มาทั้งวัน 00:02:41
00:02:41
พวกเขาก็ยังให้เวลากับผม 00:02:43
00:02:43
จากนั้น00:02:45
00:02:45
ผมก็ย้ายไปอีกเมืองหนึ่ง 00:02:47
00:02:47
และเปลี่ยนทีมเล่นใหม่ 00:02:49
00:02:49
ผู้ดูแลหมวดก็ยังขอพี่น้อง
2 ครอบครัวในเมืองนั้นให้ดูแลผม00:02:54
00:02:54
พวกเขาช่วยผมมากจริงๆ 00:02:56
00:02:57
สละเวลาให้ผม00:02:59
00:02:59
โดยไม่ทำให้ผมรู้สึกไม่ดี00:03:02
00:03:02
ที่ผมยังเล่นบาสเกตบอลอยู่ 00:03:04
00:03:05
ในเรื่องนี้พวกเขาไม่ได้บอกว่า00:03:08
00:03:08
ผมต้องตัดสินใจยังไง 00:03:10
00:03:10
เพราะผมต้องเลือกด้วยตัวเอง00:03:12
00:03:12
ว่าผมจะทำอาชีพนี้ต่อไป00:03:15
00:03:16
หรือเลิกเล่นไปเลย00:03:18
00:03:19
สิ่งที่ช่วยผมให้ตัดสินใจได้อย่างถูกต้องก็คือ 00:03:22
00:03:22
วิธีใช้ชีวิตของพวกเขา 00:03:24
00:03:24
ตัวอย่างที่ดี 00:03:26
00:03:26
การจัดลำดับความสำคัญในชีวิต 00:03:29
00:03:30
และการเห็นพวกเขามีความสุขในสิ่งที่พวกเขาทำ 00:03:33
00:03:33
ช่วยผมมากเลย 00:03:35
00:03:36
การกระทำของพวกเขาสอนผม...00:03:39
00:03:40
ได้ดีกว่าคำพูดซะอีก 00:03:43
00:03:44
มันทำให้ผมเข้าใจว่า00:03:46
00:03:46
จริงๆ แล้วผมต้องทำอะไร
เพื่อจะมีความสุขในชีวิต00:03:50
00:03:52
ผมเริ่มเล่นบาสเกตบอลในปี 1995 00:03:55
00:03:55
และเล่นต่อไปจนถึงเดือนเมษายน 2008 00:03:59
00:03:59
นั่นเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้ายของผม 00:04:02
00:04:04
ตอนนั้นผมตัดสินใจเด็ดขาด00:04:07
00:04:07
ว่าจะเลิกเล่นบาสเกตบอลเป็นอาชีพ 00:04:09
00:04:09
ผมดีใจที่ทำได้ 00:04:11
00:04:11
บางครั้งผมพูดกับตัวเองว่า 00:04:14
00:04:14
‘ผมน่าจะทำอย่างนั้นตั้งนานแล้ว 00:04:17
00:04:17
ผมน่าจะกล้าตัดสินใจให้เร็วกว่านี้’00:04:20
00:04:21
ผมมีโอกาสได้รับใช้เป็น
ไพโอเนียร์ประจำอยู่ 2 ปีครึ่ง 00:04:26
00:04:28
แล้วก็มีพี่น้องถามผมว่า00:04:30
00:04:30
ผมอยากจะรับใช้ในเบเธลไหม 00:04:32
00:04:32
ผมแปลกใจมาก00:04:34
00:04:34
ที่ผมถูกเชิญให้ไปรับใช้ในสาขาอิตาลี 00:04:38
00:04:38
ผมรับใช้ที่นั่นอยู่ 5 ปี 00:04:40
00:04:41
ไม่กี่เดือนหลังจากที่ออกจากเบเธล00:04:44
00:04:44
ผมก็ได้เข้าโรงเรียนผู้ประกาศราชอาณาจักร 00:04:47
00:04:49
มันยอดเยี่ยมมากเลยครับ00:04:51
00:04:53
การเล่นบาสเกตบอล00:04:55
00:04:55
มันทำให้ผมสนุก 00:04:56
00:04:56
ตื่นเต้น 00:04:58
00:04:59
แต่มันไม่ได้ทำให้ผมมีความสุขแท้ 00:05:02
00:05:02
ก็จริงที่โลกนี้ทำให้เรามีความสุขอยู่บ้าง 00:05:06
00:05:06
แต่เราก็ต้องสละบางอย่างเสมอ00:05:09
00:05:09
เพื่อจะได้มันมา 00:05:10
00:05:14
มันใช้เวลาหลายปีกว่าผมจะเข้าใจเรื่องนี้ 00:05:17
00:05:17
ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่า00:05:19
00:05:19
การให้สิ่งที่ดีที่สุดกับพระยะโฮวา00:05:22
00:05:22
ทำให้ผมมีความสุข00:05:24
00:05:25
แต่ก็ยังเหลือทีมหนึ่งที่ผมยังเล่นอยู่ 00:05:28
00:05:28
เป็นทีมใหญ่ที่สุด 00:05:29
00:05:29
พวกเราเล่นเพื่อพระยะโฮวา 00:05:31
00:05:31
และเป้าหมายก็ยอดเยี่ยม น่าตื่นเต้น00:05:34
00:05:34
และมันจะสำเร็จแน่นอน00:05:36
ซามูเอลเล โปเดสต้า—ผมเปลี่ยนไปเล่นกับทีมที่ดีกว่า
-
ซามูเอลเล โปเดสต้า—ผมเปลี่ยนไปเล่นกับทีมที่ดีกว่า
ผมเล่นบาสเกตบอล
และเป็นนักกีฬาระดับต้นๆ ของอิตาลี
ผมเคยเล่นให้กับทีมเยาวชน
และในที่สุดก็ได้เข้าไปเล่นทีมชาติ
มันทำให้ผมภูมิใจที่ผมเล่นได้เก่ง
และที่จริงกีฬานี้มันทำให้ผมได้เงินเยอะด้วย
พ่อแม่ผมเป็นพยานพระยะโฮวา
พี่ชายผมก็เป็นด้วย
พอถึงจุดหนึ่ง
ผมต้องตัดสินใจว่าจะเลือกแบบไหน
โดยเฉพาะตอนที่ผมใกล้ชิดกับพระยะโฮวามากขึ้น
ผมไม่ใช่แค่นับถือศาสนา
ตามครอบครัวอีกต่อไป
แล้วไม่นาน
ผมก็เริ่มกระตือรือร้นในความจริง
มันเหมือนมีไฟในตัวผม
ในที่สุดผมก็อุทิศตัวกับพระยะโฮวา
ถึงแม้ว่าตอนนั้นผมจะยังเล่นบาสเกตบอลอยู่
แต่ผมอาจจะ
ไม่ใช่อาจจะ
จริงๆ แล้วผมยังไม่ได้ให้พระยะโฮวาสุดกำลัง
ผมเอาเรื่องงานมาก่อน
แล้วพอมีเวลาเหลือ
ผมค่อยรับใช้พระยะโฮวา
ผมไม่ได้ให้พระยะโฮวามาเป็นอันดับแรก
ผมคิดเข้าข้างตัวเองว่า
“ผมต้องทำงาน มันเป็นอาชีพผม
ถึงผมจะต้องทุ่มเทกับงานนี้
แต่ก็เป็นแค่ช่วงสั้นๆ ไม่กี่ปี
เพราะอาชีพนักกีฬามันเกษียณเร็ว
ไม่ได้เล่นได้ตลอดไป”
แต่ยิ่งผมรู้สึกใกล้ชิดกับพระยะโฮวา
ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าต้องเปลี่ยนอะไรบางอย่าง
แล้วผู้ดูแลหมวดที่มาเยี่ยมประชาคมของผม
ได้ช่วยผมมากจริงๆ
ผมรู้จักเขาตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก
พอเราเจอกันอีก
อย่างแรกที่เขาถามผมก็คือ
“คุณมีความสุขไหมกับสิ่งที่คุณทำอยู่?”
ดูเหมือนจะเป็นคำถามธรรมดาๆ ใช่ไหมครับ
แต่คำถามนี้แหละ
ที่ทำให้ผมต้องเก็บไปคิด
ผมขอบคุณผู้ดูแลหมวดกับภรรยามาก
ที่พวกเขาพยายามช่วยผม
ทั้งๆ ที่ยุ่งมาก
และแม้แต่ในวันหยุด
หรือหลังจากรับใช้มาทั้งวัน
พวกเขาก็ยังให้เวลากับผม
จากนั้น
ผมก็ย้ายไปอีกเมืองหนึ่ง
และเปลี่ยนทีมเล่นใหม่
ผู้ดูแลหมวดก็ยังขอพี่น้อง
2 ครอบครัวในเมืองนั้นให้ดูแลผม
พวกเขาช่วยผมมากจริงๆ
สละเวลาให้ผม
โดยไม่ทำให้ผมรู้สึกไม่ดี
ที่ผมยังเล่นบาสเกตบอลอยู่
ในเรื่องนี้พวกเขาไม่ได้บอกว่า
ผมต้องตัดสินใจยังไง
เพราะผมต้องเลือกด้วยตัวเอง
ว่าผมจะทำอาชีพนี้ต่อไป
หรือเลิกเล่นไปเลย
สิ่งที่ช่วยผมให้ตัดสินใจได้อย่างถูกต้องก็คือ
วิธีใช้ชีวิตของพวกเขา
ตัวอย่างที่ดี
การจัดลำดับความสำคัญในชีวิต
และการเห็นพวกเขามีความสุขในสิ่งที่พวกเขาทำ
ช่วยผมมากเลย
การกระทำของพวกเขาสอนผม...
ได้ดีกว่าคำพูดซะอีก
มันทำให้ผมเข้าใจว่า
จริงๆ แล้วผมต้องทำอะไร
เพื่อจะมีความสุขในชีวิต
ผมเริ่มเล่นบาสเกตบอลในปี 1995
และเล่นต่อไปจนถึงเดือนเมษายน 2008
นั่นเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้ายของผม
ตอนนั้นผมตัดสินใจเด็ดขาด
ว่าจะเลิกเล่นบาสเกตบอลเป็นอาชีพ
ผมดีใจที่ทำได้
บางครั้งผมพูดกับตัวเองว่า
‘ผมน่าจะทำอย่างนั้นตั้งนานแล้ว
ผมน่าจะกล้าตัดสินใจให้เร็วกว่านี้’
ผมมีโอกาสได้รับใช้เป็น
ไพโอเนียร์ประจำอยู่ 2 ปีครึ่ง
แล้วก็มีพี่น้องถามผมว่า
ผมอยากจะรับใช้ในเบเธลไหม
ผมแปลกใจมาก
ที่ผมถูกเชิญให้ไปรับใช้ในสาขาอิตาลี
ผมรับใช้ที่นั่นอยู่ 5 ปี
ไม่กี่เดือนหลังจากที่ออกจากเบเธล
ผมก็ได้เข้าโรงเรียนผู้ประกาศราชอาณาจักร
มันยอดเยี่ยมมากเลยครับ
การเล่นบาสเกตบอล
มันทำให้ผมสนุก
ตื่นเต้น
แต่มันไม่ได้ทำให้ผมมีความสุขแท้
ก็จริงที่โลกนี้ทำให้เรามีความสุขอยู่บ้าง
แต่เราก็ต้องสละบางอย่างเสมอ
เพื่อจะได้มันมา
มันใช้เวลาหลายปีกว่าผมจะเข้าใจเรื่องนี้
ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่า
การให้สิ่งที่ดีที่สุดกับพระยะโฮวา
ทำให้ผมมีความสุข
แต่ก็ยังเหลือทีมหนึ่งที่ผมยังเล่นอยู่
เป็นทีมใหญ่ที่สุด
พวกเราเล่นเพื่อพระยะโฮวา
และเป้าหมายก็ยอดเยี่ยม น่าตื่นเต้น
และมันจะสำเร็จแน่นอน
-