JW subtitle extractor

Η Ιστορία μας Εν Κινήσει—Συνελεύσεις

Video Other languages Share text Share link Show times

Καλημέρα, αδελφοί και αδελφές!
Πόσο χαιρόμαστε
που συγκεντρωθήκαμε εδώ για αυτή την πνευματική περίσταση!
Στους Μάρτυρες του Ιεχωβά αρέσει πολύ
να συγκεντρώνονται στις συνελεύσεις
για να διδάσκονται,
να λατρεύουν τον Θεό και να υμνολογούν μαζί.
Αλλά τέτοιες μεγάλες συνελεύσεις,
με δεκάδες χιλιάδες παρόντες,
δεν ήταν πάντα μέρος της λατρείας μας
στους σύγχρονους καιρούς.
Πώς ξεκίνησαν;
Ας το μάθουμε σε αυτό το επεισόδιο της σειράς
Η Ιστορία μας Εν Κινήσει.
Η πρώτη μεγάλη σύναξη του λαού του Ιεχωβά
ουσιαστικά έλαβε χώρα πριν από χιλιάδες χρόνια,
όταν οι Ισραηλίτες συγκεντρώθηκαν με τον Μωυσή στο Όρος Σινά
για να διδαχτούν από τον Ιεχωβά.
Από τότε και έπειτα,
οι Ισραηλίτες παρευρίσκονταν σε τρεις ετήσιες γιορτές.
Και, όπως στις σύγχρονες συνελεύσεις,
σε εκείνες τις συνάξεις συγκεντρώνονταν
άνθρωποι από διάφορες φυλές
για να αινέσουν τον Ιεχωβά σαν μια μεγάλη οικογένεια.
Στη σύγχρονη εποχή, οι πρώτες συνελεύσεις μας
διεξάχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1880.
Αλλά δεν έμοιαζαν και πολύ με τις συνελεύσεις
που ξέρουμε σήμερα.
Οι παρόντες ήταν λίγες εκατοντάδες,
οπότε στην πραγματικότητα ήταν μεγάλες συναθροίσεις,
όπου οι Σπουδαστές της Γραφής συγκεντρώνονταν
για να τηρήσουν το Δείπνο του Κυρίου.
Και διεξάγονταν όλες
στο Αλεγκένι της Πενσυλβανίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αλλά αυτό άλλαξε το 1893
με τα εγκαίνια της Παγκόσμιας Έκθεσης του Σικάγο.
Η έκθεση προσέλκυσε εκατομμύρια ανθρώπους.
Και επειδή οι εταιρίες σιδηροδρόμων πρόσφεραν
μειωμένα εισιτήρια προς το Σικάγο,
οι Σπουδαστές της Γραφής το θεώρησαν αυτό τέλεια ευκαιρία
για να προσκαλέσουν αδελφούς και αδελφές
σε μια πενθήμερη συνέλευση.
Παρευρέθηκαν περίπου 360
—μικρός αριθμός με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Αλλά οι πρώτες συνελεύσεις όπως αυτή
βοήθησαν τους Σπουδαστές της Γραφής
να δουν πόσο εποικοδομητικό ήταν να συναθροίζονται
μαζί με συλλάτρεις τους από άλλα μέρη.
Τελικά, οι συνελεύσεις καθιερώθηκαν ως ετήσιο γεγονός.
Μερικές γίνονταν στο ύπαιθρο ή σε πολύ μεγάλες σκηνές,
όπως η συνέλευση του 1908 στο Πουτ-ιν-Μπέι,
ένα καλοκαιρινό θέρετρο στη λίμνη Ίρι του Οχάιο.
Αυτή η συνέλευση διήρκεσε δέκα ημέρες!
Και ήταν η μεγαλύτερη που είχε γίνει ως τότε,
με περίπου 3.500 παρόντες ή και περισσότερους.
Ήταν μια ευκαιρία για τους αδελφούς
και τις αδελφές, νέους και ηλικιωμένους,
να αναζωογονηθούν πνευματικά, να περάσουν χρόνο μαζί,
να γελάσουν μαζί, να φάνε μαζί
και να οικοδομήσουν γνήσιους δεσμούς φιλίας και αγάπης.
Αργότερα, ο κόσμος δέχτηκε δύο καταστροφικά χτυπήματα
—τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
και τη θανατηφόρα πανδημική γρίπη του 1918,
που υπολογίζεται ότι αφαίρεσε 50 εκατομμύρια ζωές.
Αλλά αυτά δεν πτόησαν τον λαό του Θεού.
Οι δεσμοί αγάπης μας έγιναν ακόμη πιο έκδηλοι
το 1919 στο Σίνταρ Πόιντ του Οχάιο.
Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη συνέλευση που διεξάχθηκε
αφότου ο αδελφός Ρόδερφορντ
και οι συνεργάτες του αποφυλακίστηκαν.
Κατενθουσιασμένοι που μπορούσαν
και πάλι να συναχθούν με ασφάλεια,
οι Σπουδαστές της Γραφής κατέφθαναν συνεχώς,
ώσπου τελικά το πρόγραμμα χρειάστηκε
να γίνει σε εξωτερικό χώρο,
και οι παρόντες έφτασαν περίπου τους 7.000.
Μόλις τρία χρόνια αργότερα, το 1922,
μια ακόμη πιο συναρπαστική συνέλευση έγινε στο Σίνταρ Πόιντ,
όπου οι παρόντες κάθε ημέρα ήταν κατά μέσο όρο 10.000.
Αυτή η συνέλευση έδωσε στον λαό του Θεού την ώθηση
να συνεχίσει το κήρυγμα με ανανεωμένο ζήλο.
Στα χρόνια που ακολούθησαν,
πολλές συνελεύσεις ένωσαν τον λαό του Θεού
με ακόμη πιο δυναμικούς τρόπους,
όπως η αξέχαστη συνέλευση στο Κολόμπους του Οχάιο το 1931.
Φανταστείτε να μπαίνετε στο στάδιο στο Fair Grounds.
Υπάρχουν 15.000 παρόντες και δεν πέφτει καρφίτσα.
Στο πρόγραμμα που σας δίνουν
υπάρχουν δύο μεγάλα γράμματα στο εξώφυλλο: JW.
Τις πρώτες δύο μέρες της συνέλευσης,
όλοι κάνουν εικασίες για το τι σημαίνουν τα γράμματα JW
(ΜΙ στην ελληνική).
Τελικά, ανεβαίνει στην εξέδρα ο αδελφός Ρόδερφορντ.
Προς το τέλος της ομιλίας του,
παρουσιάζει μια απόφαση η οποία καταλήγει ως εξής:
«Επιθυμούμεν να είμεθα γνωστοί και να αποκαλούμεθα
διά του ονόματος μάρτυρες του Ιεχωβά».
Τη δεκαετία του 1940,
ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άφησε πολλές χώρες
ερειπωμένες και διαιρεμένες.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά όμως αύξαναν σε αριθμό
και γίνονταν όλο και πιο ενωμένοι.
Το 1946, συγκεντρώθηκαν στο Κλίβελαντ του Οχάιο
για τη Θεοκρατική Συνέλευση «Ευφραινόμενα Έθνη»,
και ο τίτλος δεν θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλος.
Ήταν όντως μια διεθνής συνέλευση
με 55.000 εκπροσώπους από 33 διαφορετικά κράτη.
Μάλιστα, μερικοί έμειναν σε σκηνές και τροχόσπιτα.
Οι πόλεις με σκηνές ήταν συνηθισμένο θέαμα
στις μεγάλες συνελεύσεις εκείνη την εποχή.
Καθώς η πνευματική μας οικογένεια συνέχιζε να μεγαλώνει,
τη δεκαετία του 1950 έγιναν συνελεύσεις σε όλο τον κόσμο,
ακόμη και σε μέρη όπου οι πόροι ήταν περιορισμένοι.
Τρανταχτό παράδειγμα του πόσο διεθνείς
είχαν γίνει οι συνελεύσεις μας
ήταν η ανεπανάληπτη Διεθνής Συνέλευση του 1958
Θείον Θέλημα στην Πόλη της Νέας Υόρκης,
την οποία παρακολούθησαν πάνω από 250.000 άτομα
από 123 χώρες.
Επρόκειτο για τη μεγαλύτερη διεθνή συνέλευση
που έγινε ποτέ σε μία πόλη,
καθώς οι παρόντες κατέκλυσαν το Στάδιο Γιάνκι
αλλά και το Πόλο Γκράουντς, τέσσερα τετράγωνα πιο κάτω.
Σήμερα, ξεκινάει η μεγαλύτερη σύναξη
των αληθινών Χριστιανών που έχει γίνει ποτέ.
Είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά είναι μαζί μας
και ότι είμαστε εδώ χάρη στο θείο θέλημα.
Αλλά αυτό που ενοποιούσε τον λαό
του Θεού σε συνελεύσεις όπως αυτή
δεν ήταν απλώς το ότι συγκεντρώνονταν μεγάλα πλήθη.
Ήταν το πνευματικό περιεχόμενο:
καθηλωτικές ομιλίες, πρακτικά συμπόσια, νέες κυκλοφορίες
και, από τη δεκαετία του 1960 και έπειτα,
Βιβλικά δράματα με κοστούμια.
Αυτά τα πνευματικά δώρα,
σε συνδυασμό με τη χαρά
τού να γνωρίζεις καινούριους αδελφούς
και να ξαναβλέπεις παλιούς,
έκαναν αυτές τις συνάξεις πραγματική ευλογία.
Αλλά τα πράγματα δεν ήταν πάντα εύκολα.
Στη Γεωργία,
όπου οι Μάρτυρες είχαν αντιμετωπίσει σκληρή εναντίωση,
έγιναν διευθετήσεις για να διεξαχθεί η συνέλευση του 2006
«Η Απελευθέρωση Πλησιάζει!»
στην αίθουσα της Φιλαρμονικής της Τιφλίδας.
Αλλά μόλις μία εβδομάδα πριν από τη συνέλευση,
η διοίκηση της αίθουσας ακύρωσε το συμβόλαιο.
Λίγες μέρες προτού αρχίσει το πρόγραμμα,
μια στρατιά από αποφασισμένους αδελφούς και αδελφές
μετέτρεψαν δύο χωράφια σε χώρο συνέλευσης
—μάζεψαν τις πατάτες που ήταν φυτεμένες εκεί,
έφτιαξαν μια εξέδρα και πάγκους για καθίσματα,
και εγκατέστησαν ηχητικό εξοπλισμό.
Όταν έφτασε η ώρα να αρχίσει το πρόγραμμα, ήταν όλα έτοιμα,
και πάνω από 17.000 άτομα παρακολούθησαν
τη συνέλευση είτε εκεί στον χώρο
είτε μέσω τηλεφώνου.
Η συνέλευση διεξάχθηκε χωρίς κανένα απρόοπτο.
Αλλά όχι μόνο αυτό:
οι παρόντες ενθουσιάστηκαν με μια ακόμη απρόσμενη ευλογία
—τη Μετάφραση Νέου Κόσμου στη γεωργιανή—
πράγμα από τους ένωσε ακόμη περισσότερο
με τους αδελφούς τους σε όλο τον κόσμο.
Στη σύγχρονη εποχή,
έχουν διεξαχθεί ειδικές και διεθνείς συνελεύσεις
από άκρη σε άκρη της γης.
Και, όταν ήταν αδύνατο να συναχθούμε με φυσική παρουσία,
το κάναμε διαδικτυακά!
Από την Πολωνία ως την Κορέα,
από την Αυστραλία ως τη Νότια Αφρική,
οι συνελεύσεις ήταν, και εξακολουθούν να είναι,
χαρωπές πνευματικές περιστάσεις για όλο τον λαό του Θεού.
Μας υποκινούν και μας ενθαρρύνουν,
μας ενώνουν ως αδελφότητα και, το σημαντικότερο,
μας φέρνουν πιο κοντά στον Ιεχωβά.