JW subtitle extractor

Έτσι λοιπόν, ποιο σημείο θέλουμε
να μας μείνει από όσα ακούσαμε μέχρι στιγμής;
Είμαι σίγουρος ότι το συγκρατήσατε.
Θέλουμε να βλέπουμε τον στοργικό
ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά,
ως τον ελεήμονα Κριτή
ολόκληρης της γης,
και το ίδιο και τον Γιο του, τον Ιησού Χριστό.
Ναι, μπορούμε να τους εμπιστευτούμε
ότι οι κρίσεις τους θα είναι ορθές.
Ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς
μπορούν να διαβάζουν καρδιές.
Και έχουν ένα μακροχρόνιο ιστορικό
όσον αφορά την τήρηση των τέλειων κανόνων δικαιοσύνης
που ο Ιεχωβά έχει θεσπίσει.
Έτσι λοιπόν,
τι θα πούμε για τις μελλοντικές κρίσεις
στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης;
Χρειάζεται να προσαρμόσουμε την κατανόησή μας
με κάποιον τρόπο;
Προτού αρχίσουμε όμως την ανάλυσή μας,
ας μιλήσουμε λίγο ειλικρινά.
Τα πρόσφατα χρόνια,
είχαμε κάποιες αλλαγές στην κατανόησή μας
όσον αφορά τα γεγονότα
που θα συμβούν στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης.
Και αν είστε κάποια χρόνια στην αλήθεια,
μερικές φορές είναι λίγο δύσκολο να θυμόμαστε:
“Αυτό το πιστεύαμε παλιότερα
ή το πιστεύουμε τώρα;”
Για να βεβαιωθούμε λοιπόν
ότι θυμόμαστε σωστά κάποια από τα γεγονότα
που θα λάβουν χώρα στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης,
ας δούμε το ακόλουθο βίντεο.
Με ποιο γεγονός αρχίζει η μεγάλη θλίψη;
Με την καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης.
Τότε, οι πολιτικές δυνάμεις θα στραφούν
εναντίον της παγκόσμιας αυτοκρατορίας της ψεύτικης θρησκείας,
δείχνοντας την απέχθειά τους
για αυτή τη συμβολική πόρνη.
Και αυτό θα οδηγήσει στην καταστροφή
όλων των οργανώσεων της ψεύτικης θρησκείας.
Με ποιο γεγονός τελειώνει η μεγάλη θλίψη;
Με τη μάχη του Αρμαγεδδώνα.
Αυτό θα είναι το τελικό στάδιο της μεγάλης θλίψης.
Ο Ιησούς μαζί με τους αναστημένους 144.000
και μυριάδες αγγέλων
θα πολεμήσουν όλους όσους εναντιώνονται στον Ιεχωβά,
στη Βασιλεία του και στον λαό του εδώ στη γη.
Αυτός θα είναι ο πόλεμος
«της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοδύναμου».
Τώρα που έχουμε υπόψη
πώς θα αρχίσει και πώς θα τελειώσει η μεγάλη θλίψη,
ας δούμε μερικά ακόμη ερωτήματα.
Πόσο θα διαρκέσει αυτή η χρονική περίοδος;
Η απάντηση είναι ότι δεν ξέρουμε.
Αυτό που ξέρουμε είναι ότι έχει προειπωθεί
πως θα συμβούν πολλά γεγονότα σε αυτή την περίοδο.
Όλα αυτά τα γεγονότα όμως
ίσως συμβούν σε μια σχετικά σύντομη χρονική περίοδο.
Ωστόσο, σήμερα θα εστιάσουμε
στα λίγα γεγονότα που θα λάβουν χώρα
προς το τέλος της μεγάλης θλίψης.
Πότε συμβαίνει η επίθεση του Γωγ του Μαγώγ;
Δεν συμβαίνει στην αρχή της μεγάλης θλίψης
αλλά προς το τέλος αυτής της χρονικής περιόδου.
Αυτή η επίθεση στον λαό του Θεού
από έναν συνασπισμό εθνών
θα οδηγήσει κατευθείαν στη μάχη του Αρμαγεδδώνα.
Οπότε η επίθεση του Γωγ
θα συμβεί ακριβώς πριν από τον Αρμαγεδδώνα.
Πότε θα συγκεντρωθούν και θα παρθούν στον ουρανό
οι εναπομείναντες χρισμένοι;
Το βιβλίο του Ιεζεκιήλ δείχνει πως,
όταν ο Γωγ του Μαγώγ εξαπολύσει την επίθεσή του,
μερικοί χρισμένοι θα βρίσκονται ακόμη εδώ στη γη.
Ωστόσο, το εδάφιο Αποκάλυψη 17:14 μας λέει
πως, όταν ο Ιησούς πολεμήσει με τα έθνη,
θα έρθει μαζί με όλους “τους καλεσμένους και εκλεγμένους”,
δηλαδή με όλους τους αναστημένους 144.000.
Επομένως, η τελική συγκέντρωση των χρισμένων του
λογικά θα συμβεί μετά την επίθεση του Γωγ του Μαγώγ
και πριν τη μάχη του Αρμαγεδδώνα.
Αυτό σημαίνει ότι οι χρισμένοι θα συγκεντρωθούν
και θα παρθούν στον ουρανό
προς το τέλος της μεγάλης θλίψης,
όχι στην αρχή της.
Πότε θα λάβει χώρα η τελική κρίση
των προβάτων και των κατσικιών;
Και πάλι, αν και δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί
όσον αφορά την ακριβή σειρά των γεγονότων,
φαίνεται ότι η τελική κρίση λαβαίνει χώρα
στο τέλος της μεγάλης θλίψης,
όχι στην αρχή της.
Τότε είναι που έρχεται «ο Γιος του ανθρώπου με τη δόξα του
και όλοι οι άγγελοί [του] μαζί του».
Φυσικά, έχει προειπωθεί
ότι θα συμβούν πολλά άλλα γεγονότα
σε αυτή τη χρονική περίοδο.
Αλλά τώρα,
ας εστιάσουμε σε αυτά τα λίγα γεγονότα
τα οποία θα συμβούν ακριβώς πριν
από το ξέσπασμα του Αρμαγεδδώνα.
Τι μαθαίνουμε από αυτά;
Πρώτον,
η κρίση του Ιησού για τα πρόβατα και τα κατσίκια
και η καταστροφή των πονηρών
θα λάβουν χώρα στο τέλος της μεγάλης θλίψης.
Δεύτερον,
θα υπάρχουν κάποιοι εναπομείναντες χρισμένοι στη γη
όταν ο Γωγ του Μαγώγ εξαπολύσει την επίθεσή του
στο τέλος της μεγάλης θλίψης.
Τρίτον,
η κρίση των ανθρώπων ως πρόβατα ή ως κατσίκια
θα βασιστεί και στο πώς φέρθηκαν στους αδελφούς του Χριστού
ακόμη και στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης.
Είδαμε λοιπόν μια περίληψη των όσων πιστεύουμε ήδη.
Όσοι λοιπόν κρατάτε σημειώσεις
(και σκεφτήκατε “α, αυτό είναι καινούριο σημείο”)
προσέξτε τι θα πείτε στους άλλους.
Αλλά πώς επηρεάζουν αυτά τα βασικά γεγονότα
(αυτά τα πράγματα που θα συμβούν
στο τέλος της μεγάλης θλίψης,
πώς επηρεάζουν)
την κατανόησή μας για τις κρίσεις του Ιεχωβά
μέσω του Ιησού Χριστού;
Ξέρουμε ότι όσο πλησιάζουμε στη μεγάλη θλίψη,
τόσο πιο ξεκάθαρη είναι η κατανόησή μας
για αυτά που θα συμβούν.
Ναι, η κατανόησή μας διασαφηνίζεται στον κατάλληλο καιρό
αλλά και με τρόπο που
όχι μόνο θα μας βοηθήσει να υπομείνουμε στη μεγάλη θλίψη,
αλλά και να ευημερούμε πνευματικά εκείνη την περίοδο.
Αυτό που θα κάνουμε λοιπόν τώρα
είναι να εξετάσουμε τέσσερα πολύ σημαντικά ερωτήματα.
Ευτυχώς έχω χρόνο μπροστά μου.
Το πρώτο ερώτημα είναι το εξής:
Όταν αρχίσει η μεγάλη θλίψη
(και είδαμε εκεί στο διάγραμμα πώς αρχίζει,
με την καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης,
όταν λοιπόν αρχίσει),
θα υπάρχει άραγε η ευκαιρία
για όσους δεν πιστεύουν να ενωθούν μαζί μας
στην υπηρεσία του Ιεχωβά;
Θα υπάρχει άραγε αυτή η ευκαιρία;
Τι λέγαμε στο παρελθόν;
Λέγαμε:
«Όχι, δεν θα υπάρχει η ευκαιρία
να ενωθούν μαζί μας άνθρωποι τότε».
Γιατί το λέγαμε αυτό;
Βασικά, επειδή θεωρούσαμε ότι η αφήγηση για τον Κατακλυσμό
αποτελούσε τύπο και αντίτυπο.
Και πιστεύαμε ότι επειδή η πόρτα της κιβωτού
έκλεισε πριν από την έναρξη του Κατακλυσμού,
έτσι και η πόρτα
—η ευκαιρία να υπηρετήσει κάποιος τον Θεό—
θα έκλεινε όταν θα άρχιζε η μεγάλη θλίψη.
Βέβαια, είναι αλήθεια
ότι ο Ιησούς παρομοίασε τις ημέρες του Νώε
με τον καιρό της παρουσίας του ως Βασιλιά.
Αλλά προσέξτε ότι ο Ιησούς δεν είπε τίποτα
που να έδειχνε πως εδώ υπάρχει τύπος και αντίτυπο,
και φυσικά δεν ανέφερε τίποτα για το ότι θα έκλεινε η πόρτα,
η ευκαιρία να σωθεί κάποιος.
Ας σκεφτούμε λοιπόν πάλι αυτό το ερώτημα.
Αφού αρχίσει η μεγάλη θλίψη,
θα είναι ακόμα ανοιχτή η πόρτα για σωτηρία;
Για να απαντήσουμε σε αυτό,
ας δούμε πάλι το χρονοδιάγραμμα.
Θυμάστε πότε λαβαίνει χώρα
η κρίση των προβάτων και των κατσικιών
—η τελική κρίση;
Όχι στην αρχή,
αλλά προς το τέλος της μεγάλης θλίψης.
Για να σκεφτούμε λοιπόν κάποιους ανθρώπους που γνωρίζουμε
—ίσως μη ομόπιστους συγγενείς, αποκομμένα άτομα,
άλλους που έχουν ακούσει το άγγελμα
και ίσως έχουν κάνει μελέτη μαζί μας.
Θα μπορούσαν κάποιοι από αυτούς,
μόλις δουν την καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης,
να συμπεράνουν
ότι όσα έλεγαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν τελικά σωστά;
Θα μπορούσαν αυτοί να πάρουν θέση υπέρ της αλήθειας;
Αν αλλάξουν τη στάση τους και ενωθούν μαζί μας,
μήπως θα μας κακοφανεί;
Δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί.
Αλλά δεν θέλουμε να μοιάσουμε και στον Ιωνά
και να πούμε: «Όχι, όχι.
Η πόρτα έκλεισε, όχι, όχι».
Χρειάζεται να θυμόμαστε άλλες περιπτώσεις στις Γραφές
που μας βοηθούν να καταλάβουμε
πώς φέρθηκε ως ελεήμων Κριτής
σε κάποιους ανθρώπους ο Ιεχωβά στο παρελθόν.
Σκεφτείτε για παράδειγμα τους Ισραηλίτες
όταν έφυγαν από την Αίγυπτο.
Ανοίξτε παρακαλώ μαζί μου στην Έξοδο, στο κεφάλαιο 12.
Έξοδος, κεφάλαιο 12,
και θα διαβάσουμε το πρώτο μέρος του εδαφίου 38.
Εδώ περιγράφεται η Έξοδος
και στο εδάφιο 12:38 λέει:
«Μαζί τους έφυγε επίσης μια τεράστια μεικτή ομάδα».
Και, αν δείτε, υπάρχει μια υποσημείωση εδώ.
Τι λέει;
«Δηλαδή μεικτή ομάδα μη Ισραηλιτών,
περιλαμβανομένων και Αιγυπτίων».
Οπότε τι συνέβη;
Ενόσω οι Δέκα Πληγές έπλητταν τους Αιγυπτίους,
προφανώς μερικοί από αυτούς τους Αιγυπτίους
άρχισαν να βλέπουν τη διαφορά ανάμεσα στον Ιεχωβά
και στους ψεύτικους θεούς που λάτρευαν.
Όταν ήρθε λοιπόν η στιγμή της απόφασης
και οι Ισραηλίτες έφευγαν από την Αίγυπτο,
μερικοί από αυτούς τους Αιγυπτίους
πήγαν μαζί με τους Ισραηλίτες.
Δεν είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό το σημείο;
Βέβαια, μπορεί να σκεφτόμαστε: “Εντάξει,
καταλαβαίνω γιατί είπαμε αυτά που είπαμε προηγουμένως,
αλλά είναι δυνατόν όλοι αυτοί με τους οποίους μελετούσαμε
(ή έστω κάποιοι από αυτούς)
να έχουν την ευκαιρία να ενωθούν μαζί μας
μετά την καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης;
Είναι δίκαιο αυτό;
Μετάνοια της τελευταίας στιγμής;”
Αλλά μιμούμαστε έτσι τον ελεήμονα “Κριτή όλης της γης”;
Πραγματικά, δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν συμβεί αυτό.
Σκεφτείτε και το εξής:
Όπως είδαμε στο χρονοδιάγραμμα,
μιλάμε για την περίοδο προτού λάβει χώρα η τελική κρίση.
Όποιος λοιπόν πάρει θέση υπέρ του Ιεχωβά
στο αρχικό στάδιο της μεγάλης θλίψης
θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει την επίθεση του Γωγ του Μαγώγ,
και αυτός θα είναι ένας πολύ δύσκολος καιρός.
Χρειάζεται όμως να έχουμε υπόψη μας
κάτι σε σχέση με αυτό.
Τον πρώτο αιώνα της Κοινής μας Χρονολογίας, το έτος 66,
ήρθε η στιγμή της απόφασης.
Και πολλοί αποφάσισαν να φύγουν
και να εγκαταλείψουν την Ιερουσαλήμ τότε.
Αλλά πήραν την απόφασή τους
με βάση όσα γνώριζαν και είχαν ακούσει ήδη.
Με παρόμοιο τρόπο,
το έργο κηρύγματος που κάνουμε σήμερα έχει τεράστια σημασία.
Ας προσέξουμε κάτι που είπε ο απόστολος Παύλος
και έχει καταγραφεί στην επιστολή προς τους Ρωμαίους
—Ρωμαίους 10:13, 14.
Και καθώς τα διαβάζουμε,
σκεφτείτε τα σε σχέση με αυτό που συζητάμε τώρα,
τον καιρό πριν την καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης.
Προτού συμβεί αυτό,
προσέξτε τι λέει το εδάφιο 13:
«Διότι “όποιος επικαλεστεί το όνομα του Ιεχωβά θα σωθεί”.
Ωστόσο, πώς θα τον επικαλεστούν
αν δεν έχουν πιστέψει σε αυτόν;
Και πώς θα πιστέψουν σε αυτόν
για τον οποίο δεν έχουν ακούσει;
Και πώς θα ακούσουν αν δεν τους κηρύξει κάποιος;»
Καταλαβαίνετε γιατί είναι το έργο μας
τόσο επείγον και σημαντικό σήμερα;
Ναι, πολλοί αξιοποιούν την ευκαιρία
και παίρνουν την απόφασή τους τώρα.
Δεν είναι όμως πιθανόν,
αφού αρχίσει η μεγάλη θλίψη,
πολλοί που έχουν ακούσει το άγγελμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά
να πάρουν τότε τη σωστή απόφαση,
να κάνουν τότε τη σωστή επιλογή;
Και πάλι, δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί,
αλλά ασφαλώς το ελπίζουμε να συμβεί αυτό.
Μιας και ασχολούμαστε με αυτό το θέμα,
ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Τι εννοώ με αυτό;
Κάποιοι από εμάς στο παρελθόν
(μην ανησυχείτε, δεν θα πούμε ονόματα)
κάποιοι από εμάς έλεγαν:
«Ξέρεις κάτι;
Ελπίζω ο μη ομόπιστος συγγενής μου να πεθάνει
προτού αρχίσει η μεγάλη θλίψη».
Α! Σας έπιασα!
Το έχετε σκεφτεί αυτό, έτσι δεν είναι;
«Γιατί αν πεθάνει πριν από τη μεγάλη θλίψη,
θα έχει την ευκαιρία να αναστηθεί.
Αλλά στη διάρκεια της; Όχι».
Αλλά για να το σκεφτούμε αυτό λίγο.
Εξαρτάται η αιώνια σωτηρία κάποιου
από το πότε θα πεθάνει;
Ή εξαρτάται στην πραγματικότητα
από την κατάσταση της καρδιάς του;
Βλέπετε ο ελεήμων Κριτής της γης
ξέρει την κατάσταση της καρδιάς τους.
Και, αλήθεια,
ποιο θα ήταν το σκεπτικό πίσω από ένα τέτοιο ερώτημα;
Φανταζόμαστε τον Ιεχωβά να λέει στον Ιησού:
«Κοίτα, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να πεθάνει για πάντα.
Αλλά, κοίτα τώρα, πέθανε πριν από τη μεγάλη θλίψη.
Πω πω! Τώρα πρέπει να τον αναστήσουμε».
Σοβαρά τώρα;
Ο Ιεχωβά είναι ο δίκαιος, ελεήμων Κριτής.
Ξέρει τις καρδιές των ανθρώπων,
δεν μπορεί να τον ξεγελάσει κανείς.
Αυτό ήταν λοιπόν το πρώτο ερώτημα.
Νομίζω ότι ήταν ενδιαφέρον, έτσι δεν είναι;
Μετά το ξεκίνημα της μεγάλης θλίψης
κλείνει η πόρτα για σωτηρία;
Η απάντηση είναι:
θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε.
Αλλά, σύμφωνα με τις Γραφές,
υπάρχει η πιθανότητα μερικοί
να πάρουν θέση υπέρ της αλήθειας.
Δεύτερο ερώτημα:
Πότε τελειώνει το κήρυγμα των καλών νέων της Βασιλείας;
Καλό ερώτημα.
Αρχικά, ας θυμόμαστε ότι τα καλά νέα
είναι καλά νέα μόνο για εμάς
και για αυτούς που τα δέχονται.
Όπως αναφέρει όμως ο δεύτερος ψαλμός,
για τον υπόλοιπο κόσμο δεν ήταν ποτέ καλά νέα.
Τι μας λέει λοιπόν το εδάφιο Ματθαίος 24:14;
Μας λέει ότι “τα καλά νέα θα κηρυχτούν”
και «τότε θα έρθει το τέλος».
Ας ξαναδούμε το χρονοδιάγραμμα.
Ποιο είναι «το τέλος» για το οποίο μιλάει το εδάφιο;
Πρόκειται για το τελικό στάδιο της μεγάλης θλίψης.
Αυτό σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης
θα κηρύττονται ακόμη τα καλά νέα της Βασιλείας.
Και θα συνεχίσουν να είναι καλά νέα για εμάς,
αλλά όχι για τον υπόλοιπο κόσμο.
Τα καλά νέα θα γίνονται δριμύτερα με το πέρασμα του χρόνου
και θα αναγκάσουν τους ανθρώπους να πάρουν μια απόφαση:
είτε να δεχτούν τη Βασιλεία είτε όχι.
Δεν είναι λοιπόν αυτός ένας ακόμη λόγος
για τον οποίο δεν πρέπει να εκπλαγούμε
αν μερικοί πάρουν θέση υπέρ της αλήθειας
ακόμη και μέσα στη μεγάλη θλίψη;
Το τρίτο ερώτημα:
Όλοι όσοι πεθάνουν στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης
θα έχουν αιώνιο θάνατο και δεν θα αναστηθούν ποτέ;
Αρχικά, μπορούμε να πούμε ότι τα κατσίκια
δεν πρόκειται να αναστηθούν, έτσι δεν είναι;
Επειδή θα οδηγηθούν σε «αιώνια εκκοπή»
σύμφωνα με αυτά που είπε ο Ιησούς.
Και στη 2 Θεσσαλονικείς, κεφάλαιο 1, λέει
ότι κάποιοι θα λάβουν “την τιμωρία της αιώνιας καταστροφής”.
Αλλά για ποια χρονική περίοδο μιλάμε;
Ας δούμε πάλι λίγο το χρονοδιάγραμμα.
Αναφερόμαστε στον καιρό,
κατά τον οποίο ο Ιησούς έρχεται μαζί με τους αγίους του.
Τι βλέπουμε λοιπόν εδώ στο χρονοδιάγραμμά μας;
Ότι αυτό συμβαίνει στο τέλος της μεγάλης θλίψης,
τότε που οι άνθρωποι θα κριθούν ως κατσίκια.
Τότε είναι που θα λάβουν αυτή την κρίση.
Αλλά προκύπτουν μερικά άλλα ερωτήματα.
Εκείνοι που θα κριθούν ως κατσίκια,
(εκείνοι που λαβαίνουν αιώνια καταστροφή)
προφανώς είχαν επαρκείς ευκαιρίες
(είχαν άφθονες ευκαιρίες)
να δεχτούν ή να απορρίψουν τη Βασιλεία.
Τι θα πούμε όμως
για εκείνους που πέθαναν πριν από την τελική κρίση;
Άρα, ξεκινάει η μεγάλη θλίψη.
Δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει
και, κάθε μέρα που θα περνάει,
σίγουρα θα πεθαίνουν άνθρωποι.
Το ξέρετε ότι κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο
πεθαίνουν περίπου 150.000 άνθρωποι
είτε από φυσικά αίτια
είτε από πολέμους, ασθένειες και πολλά άλλα;
Τι θα πούμε λοιπόν για αυτά τα άτομα;
Δεν θα πεθάνουν από το χέρι του Ιεχωβά ως τιμωρία.
Οπότε, τι πρέπει να θυμόμαστε;
Ότι ο ελεήμων Κριτής ξέρει ποιοι πρέπει να αναστηθούν
και ποιοι δεν πρέπει να αναστηθούν.
Έτσι λοιπόν, δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί
σχετικά με εκείνους που ίσως πεθάνουν εκείνη την περίοδο.
Ξέρουμε όμως ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς
θα κάνουν αυτό που είναι σωστό.
Και τώρα ένα τελευταίο σημαντικό ερώτημα:
Όλοι όσοι θα ζουν κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης
θα έχουν επαρκείς ευκαιρίες να αποφασίσουν
αν θα ταχθούν υπέρ της Βασιλείας ή εναντίον της;
Τι λέτε;
Μην το πείτε φωναχτά.
Η απάντηση είναι απλώς:
Δεν μπορούμε να ξέρουμε.
Και δεν χρειάζεται να ξέρουμε,
γιατί δεν είμαστε εμείς οι κριτές.
Δεν είναι δική μας δουλειά αυτό.
Ίσως όμως μια φωνούλα μέσα σας να λέει:
“Γιατί να μην ξέρουμε;
Εγώ πάντα πίστευα ότι πεθαίνεις
εκείνη την περίοδο, πάει, τέλος”.
Σκεφτείτε όμως, αναφέραμε προηγουμένως
ότι κάθε μέρα πεθαίνουν κατά μέσο όρο 150.000 άνθρωποι,
αλλά γεννιούνται και 350.000 μωρά κάθε μέρα.
Έτσι λοιπόν,
ακόμη και αν η μεγάλη θλίψη διαρκέσει μόνο λίγες μέρες,
κάθε μέρα θα γεννιούνται μωρά.
Και τι θα πούμε για περιοχές όπου τα καλά νέα
δεν έχουν κηρυχτεί σε πλήρη βαθμό,
ίσως σε χώρες όπου το έργο μας είναι υπό περιορισμό;
Ίσως αναρωτιόμαστε:
“Θα καταφέρουμε να κηρύξουμε σε κάθε άνθρωπο;”
Το εδάφιο Ματθαίος 10:23,
αν το δείτε αργότερα,
φαίνεται να υποδεικνύει ότι μπορεί και όχι.
Ένα ενδιαφέρον ερώτημα λοιπόν είναι:
Είναι λογικό
να συμπεράνουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς
θα χαρακτηρίσουν αυτομάτως ως κατσίκια εκατομμύρια ανθρώπους
ακόμη και αν δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία
να ανταποκριθούν στο άγγελμα;
Ενδιαφέρον ερώτημα.
Αν δεν έλαβαν ποτέ την ευκαιρία
και πεθάνουν εκείνη την περίοδο,
υπάρχει πιθανότητα να αναστηθούν ως άδικοι;
Ποια είναι η απάντηση;
Πολύ απλά, δεν ξέρουμε.
Δεν μπορούμε να είμαστε δογματικοί,
και δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί γιατί δεν ξέρουμε.
Απεναντίας, ας βρίσκουμε παρηγοριά σε αυτό που ξέρουμε.
Και τι ξέρουμε;
Ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι ελεήμονες
και ότι θα κάνουν πάντα αυτό που είναι σωστό.
Και στο εδάφιο Ιεζεκιήλ 33:11, τι λέει;
Ότι “ο Ιεχωβά
δεν βρίσκει ευχαρίστηση στον θάνατο του πονηρού”.
Θέλει να αλλάξουν.
Και ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς
θα κρίνουν το κάθε άτομο με ισορροπημένο,
δίκαιο και ελεήμονα τρόπο.
Ίσως όμως τώρα να σκέφτεστε:
“Πω πω! Πώς θα τα θυμάμαι όλα αυτά;”
Μπορεί μάλιστα να πιάστηκε και
το χέρι σας αν κρατάτε σημειώσεις.
Μην ανησυχείτε.
Ένα μελλοντικό άρθρο της Σκοπιάς
θα έχει όλες τις λεπτομέρειες που χρειαζόμαστε,
γι’ αυτό περιμένετε λίγο.
Στο μεταξύ, όμως,
τι πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε;
Πρέπει να συνεχίσουμε να κηρύττουμε το άγγελμα
σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε
τι αποτελέσματα μπορεί να προκύψουν.
Και, καθώς συνεχίζουμε να κηρύττουμε,
να θυμάστε, αφήστε την κρίση στον Ιεχωβά και στον Ιησού!
Εκείνοι πάντα θα κάνουν αυτό που είναι σωστό,
θα είναι ελεήμονες και δίκαιοι.
Και για αυτό μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι!

Τζέφρι Γ. Τζάκσον: Τι Ξέρουμε για τις Μελλοντικές Κρίσεις του Ιεχωβά;