JW subtitle extractor

Obecnie materiały filmowe
to praktycznie codzienny element
naszego wielbienia Boga
i służby kaznodziejskiej.
Ale czy wiesz,
że słudzy Jehowy
zaczęli się posługiwać
takimi materiałami
w głoszeniu i nauczaniu
ponad sto lat temu?
Jak i dlaczego do tego doszło?
Zobacz kolejny odcinek serii
Historia dynamicznej organizacji.
Gdy pod koniec XIX wieku pierwsi
Badacze Pisma Świętego zaczęli głosić,
kinematografia
była jeszcze w powijakach.
Ale już wtedy Charles Russell
i jego współpracownicy
zdawali sobie sprawę
z potencjału
tego nowego medium.
Ruchome obrazy mogły
przekazywać prawdę biblijną
większej liczbie odbiorców,
ale też skutecznie
trafiać im do serca.
Na konwencji
w czerwcu 1913 roku
Badacze Pisma Świętego
przyjęli śmiałą rezolucję popierającą
posługiwanie się filmami jako nowym
narzędziem do głoszenia i nauczania.
Jakieś pół roku później,
w styczniu 1914 roku,
odbyła się premiera
„Fotodramy stworzenia”.
Było to ośmiogodzinne połączenie
kolorowych przezroczy i scen filmowych.
Większość materiałów została zakupiona
w komercyjnych wytwórniach.
Wyobraź sobie, że siedzisz
w wypełnionej po brzegi sali
i być może po raz
pierwszy w życiu
oglądasz ruchome obrazki
ze scenami z Biblii.
Ale „Fotodrama” zawierała
jeszcze coś bardzo zaskakującego.
Dźwięk był
zsynchronizowany z obrazem!
„Fotodramę” wyświetlano
w teatrach i salach na całym świecie.
Bracia chcieli jednak,
żeby filmy można było wyświetlać
nie tylko w wielkich salach,
ale również w domach.
Właśnie taka idea przyświecała
produkcji serii krótkich filmów w latach 20.
Te nieme relacje z podróży
brata Rutherforda po krainach biblijnych
były przeznaczone
do oglądania w domu.
Wymagały użycia specjalnie
zaprojektowanego w tym celu
przenośnego,
taniego projektora.
Dzięki tym filmom zainteresowani
mogli zobaczyć krainy biblijne
oraz zapoznać się
z wieloma proroctwami.
Żeby docierać z orędziem o Królestwie
do większej ilości ludzi,
w ciągu kolejnych 20 lat
organizacja posługiwała się
głównie radiem i gramofonami.
Jednak w latach 50.
Ciało Kierownicze doszło do wniosku,
że zainteresowani
potrzebują dostrzec
międzynarodowy
charakter naszej organizacji.
W tym celu powstał film
Społeczeństwo Nowego Świata
w działaniu.
Trwał on godzinę i 20 minut
i ukazywał nasze obiekty Betel
oraz kongresy międzynarodowe.
Pokazywał też, jak wygląda głoszenie
w różnych zakątkach świata.
Kolejne filmy wydane
w następnych kilku latach
pokazywały jeszcze inne aspekty
działalności ludu Bożego
oraz spełnianie się
proroctw biblijnych.
W roku 1966
wydaliśmy film Dziedzictwo.
Miał 28 minut
i realistycznie ukazywał problemy,
z którymi stykają się młodzi ludzie.
Dziedzictwo wyświetlano
na zgromadzeniach obwodowych
i innych dużych zebraniach.
Pokazało go także
ponad 150 kanałów telewizyjnych
w Stanach Zjednoczonych.
Po roku 1966
organizacja przestała kręcić filmy.
Zamiast tego na kongresach
pojawiły się przedstawienia
o tematyce
współczesnej i biblijnej.
Przez wiele lat przedstawienia
były dla wszystkich obecnych
jedną z najważniejszych
części programu.
W latach 80. pojawiły się
nowe technologie,
co ponownie skłoniło braci
do powrotu do tworzenia
materiałów filmowych.
W wielu domach
pojawiły się magnetowidy.
Dlatego w 1990 roku
wydaliśmy pierwszy film
na kasetach wideo:
Świadkowie Jehowy —
organizacja godna swej nazwy.
Pokazywał on, jak wygląda
praca wykonywana w Betel,
jak powstają nasze publikacje
i jak z nich korzystamy,
głosząc na całym świecie.
W ostatnich latach
„niewolnik wierny i roztropny”
udostępnia coraz więcej
materiałów filmowych.
W ciągu 100 lat nastąpił
niesamowity postęp technologiczny,
ale nie zmienił się cel,
w jakim organizacja Jehowy
korzysta z tych osiągnięć
w zakresie materiałów filmowych:
zależy nam na tym,
żeby prawda biblijna
poruszała serca wszystkich ludzi.

Historia dynamicznej organizacji: Nauczanie za pomocą materiałów filmowych