00:00:01
Ο Θεός ενέπνευσε περίπου 40 άντρες00:00:03
00:00:03
για να γράψουν την Αγία Γραφή.00:00:05
00:00:05
Αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ: “Πάνω σε τι έγραφαν;”00:00:08
00:00:08
Άλλωστε, τα παλαιότερα τμήματα της Γραφής00:00:11
00:00:11
γράφτηκαν 1.000 και πλέον χρόνια00:00:13
00:00:13
προτού εφευρεθεί αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως χαρτί.00:00:15
00:00:16
Τα αρχαιότερα Βιβλικά χειρόγραφα00:00:18
00:00:18
καταγράφηκαν σε ένα υλικό που ονομάζεται πάπυρος.00:00:21
00:00:22
Ο πάπυρος είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σε ρηχά νερά,00:00:25
00:00:25
με στελέχη που μπορούν να φτάσουν σε ύψος00:00:27
00:00:27
μέχρι και τα 4,6 μέτρα.00:00:29
00:00:29
Πριν από 4.000 και πλέον χρόνια,00:00:31
00:00:31
οι Αιγύπτιοι βρήκαν τρόπους για να μετατρέπουν τον πάπυρο00:00:34
00:00:34
σε ένα λείο, γερό είδος γραφικής ύλης00:00:37
00:00:37
που έμοιαζε με χαρτί.00:00:38
00:00:39
Ακόμα και με τα σύγχρονα εργαλεία,00:00:41
00:00:41
μπορεί κανείς να δει ότι χρειαζόταν πολλή δουλειά.00:00:44
00:00:45
Έπρεπε να κόψουν την ψίχα του φυτού σε λεπτές λωρίδες,00:00:48
00:00:48
να τις μουσκέψουν και να τις ισιώσουν,00:00:50
00:00:51
να τις τοποθετήσουν σε στρώσεις00:00:53
00:00:53
και κατόπιν να τις χτυπήσουν και να τις συμπιέσουν00:00:56
00:00:56
ώστε να συνδεθούν οι στρώσεις μεταξύ τους.00:00:58
00:00:59
Όταν στέγνωναν τα φύλλα,00:01:00
00:01:00
τα έτριβαν με ένα κομμάτι από ελεφαντόδοντο,00:01:03
00:01:03
με ένα λείο όστρακο ή ακόμη και με πέτρα.00:01:06
00:01:06
Ως αποτέλεσμα,00:01:07
00:01:07
προέκυπτε μια σχετικά λεία επιφάνεια γραφής.00:01:10
00:01:11
Για την κατασκευή ενός ρόλου,00:01:12
00:01:12
ξεχωριστά φύλλα παπύρου συγκολλούνταν στις άκρες τους00:01:16
00:01:16
για να σχηματιστεί ένας κύλινδρος00:01:18
00:01:18
που μπορεί να είχε μήκος πάνω από 6 μέτρα.00:01:20
00:01:22
Αλλά γύρω στον δεύτερο αιώνα Κ.Χ.,00:01:25
00:01:25
οι αντιγραφείς άρχισαν να προτιμούν μια νέα τεχνολογία00:01:28
00:01:28
που έκανε ευκολότερη τη χρήση των κειμένων σε πάπυρο:00:01:31
00:01:31
τον κώδικα.00:01:32
00:01:33
Στον κώδικα,00:01:34
00:01:34
οι σελίδες παπύρου διπλώνονταν,00:01:36
00:01:36
ράβονταν00:01:37
00:01:38
και συνδέονταν00:01:39
00:01:39
για να σχηματίσουν κάτι παρόμοιο με το σύγχρονο βιβλίο.00:01:42
00:01:42
Σκεφτείτε πόσες ώρες απαιτούνταν00:01:45
00:01:45
για να παραχθεί τέτοιου είδους γραφική ύλη.00:01:47
00:01:48
Αλλά χωρίς τα σύγχρονα στυλό και μολύβια,00:01:50
00:01:50
με τι έγραφαν οι αρχαίοι;00:01:52
00:01:53
Οι πένες που χρησιμοποιούσαν00:01:54
00:01:54
συχνά φτιάχνονταν από σκληρό καλάμι σαν αυτό,00:01:57
00:01:58
το οποίο το έκοβαν προσεκτικά για να γίνει μυτερό.00:02:01
00:02:03
Στους Βιβλικούς χρόνους,00:02:05
00:02:05
ένα συνηθισμένο είδος μελανιού00:02:07
00:02:07
που χρησιμοποιούνταν με τις καλαμένιες πένες00:02:09
00:02:09
φτιαχνόταν αναμειγνύοντας μαύρη καπνιά00:02:11
00:02:11
με ελαστική πηκτίνη00:02:13
00:02:13
για να μπορεί να κολλάει στη σελίδα.00:02:15
00:02:15
Κατόπιν, πρόσθεταν στο μείγμα νερό.00:02:17
00:02:22
Είτε ως ρόλος00:02:24
00:02:24
είτε ως κώδικας,00:02:25
00:02:26
το πρόβλημα ήταν ότι ο πάπυρος φθειρόταν εύκολα.00:02:29
00:02:29
Το εκπληκτικό είναι00:02:31
00:02:31
ότι πολλά σπαράγματα από Βιβλικά χειρόγραφα σε πάπυρο00:02:34
00:02:34
έχουν επιζήσει μέχρι τις ημέρες μας.00:02:36
00:02:37
Εδώ βλέπετε αντίγραφα σπαραγμάτων00:02:39
00:02:39
ηλικίας 2.000 και πλέον ετών.00:02:42
00:02:43
Με τον καιρό, τα Βιβλικά χειρόγραφα00:02:45
00:02:45
άρχισαν να αντιγράφονται σε πιο ανθεκτικά υλικά.00:02:47
00:02:47
Ως τον τέταρτο αιώνα περίπου,00:02:49
00:02:49
το πιο κοινό από αυτά ήταν η περγαμηνή.00:02:52
00:02:52
Συνήθως φτιαχνόταν από δέρματα προβάτων,00:02:55
00:02:55
μοσχαριών ή κατσικιών.00:02:56
00:02:57
Στην αρχή της διαδικασίας,00:02:59
00:02:59
μούλιαζαν το δέρμα σε νερό και ασβέστη.00:03:02
00:03:02
Κατόπιν, αφαιρούσαν τις τρίχες και την περιττή σάρκα.00:03:05
00:03:10
Έπειτα, τέντωναν το δέρμα πάνω σε ένα πλαίσιο00:03:12
00:03:12
και το έξυναν με μαχαίρι00:03:14
00:03:14
για να αφαιρέσουν υπολείμματα όπως το λίπος.00:03:17
00:03:17
Στη συνέχεια, στέγνωναν το δέρμα00:03:19
00:03:19
τεντώνοντάς το ακόμη περισσότερο00:03:21
00:03:21
για να γίνει άκαμπτο και επίπεδο.00:03:23
00:03:24
Τέλος, το πασπάλιζαν με κιμωλία00:03:26
00:03:26
και το λείαιναν με ελαφρόπετρα00:03:28
00:03:28
για να δημιουργηθεί μια ομαλή επιφάνεια γραφής.00:03:31
00:03:33
Όπως βλέπετε,00:03:34
00:03:34
η κατασκευή ενός και μόνο φύλλου περγαμηνής00:03:36
00:03:36
απαιτούσε τεράστιο κόπο.00:03:38
00:03:38
Αλλά σήμερα υπάρχουν πολλά Βιβλικά χειρόγραφα σε περγαμηνή,00:03:42
00:03:42
όπως αυτά τα δύο πρωτότυπα χειρόγραφα εδώ.00:03:45
00:03:46
Ένα άλλο διάσημο χειρόγραφο00:03:47
00:03:47
είναι o Αμιατινός Κώδικας στην Ιταλία,00:03:49
00:03:50
ηλικίας 1.300 και πλέον ετών.00:03:53
00:03:53
Πρόκειται για την αρχαιότερη σωζόμενη έκδοση00:03:55
00:03:55
ολόκληρης της Γραφής στη λατινική σε έναν τόμο.00:03:58
00:03:59
Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν ότι για την παραγωγή της00:04:01
00:04:01
χρειάστηκαν δέρματα 400 και πλέον ζώων.00:04:05
00:04:05
Αυτό το αντίγραφο είναι μεγάλο,00:04:08
00:04:08
αλλά το πρωτότυπο είναι ακόμη μεγαλύτερο.00:04:10
00:04:11
Το βάρος του είναι 34 κιλά.00:04:14
00:04:15
Σκεφτείτε όλη τη δουλειά που χρειάστηκε00:04:18
00:04:18
για να παραχθεί αυτή η μία Γραφή.00:04:20
00:04:20
Όλα αυτά τα υλικά είναι ευπαθή00:04:22
00:04:22
και φθείρονται με το πέρασμα του χρόνου.00:04:24
00:04:24
Αλλά για να διατηρηθεί ο Λόγος του,00:04:26
00:04:26
ο Ιεχωβά Θεός φρόντισε να αντιγράφεται00:04:28
00:04:28
και να ξανααντιγράφεται σχολαστικά η Γραφή επί αιώνες,00:04:32
00:04:32
ώστε να έχουμε σήμερα, όχι απλώς λίγα,00:04:34
00:04:34
αλλά χιλιάδες χειρόγραφα διαφόρων τμημάτων της Γραφής.00:04:38
00:04:38
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ψάξετε ένα εδάφιο00:04:41
00:04:41
πατώντας απλώς έναν σύνδεσμο,00:04:43
00:04:43
σκεφτείτε τι χρειάστηκε για να καταγραφούν αυτά τα λόγια00:04:46
00:04:46
και πόσο εκπληκτικό είναι ότι ο Λόγος του Ιεχωβά,00:04:49
00:04:49
που καταγράφηκε σε αυτά τα αρχαία, εύθραυστα υλικά,00:04:51
00:04:52
υπάρχει μέχρι σήμερα.00:04:53
Πώς Καταγράφηκε ο Λόγος του Θεού
-
Πώς Καταγράφηκε ο Λόγος του Θεού
Ο Θεός ενέπνευσε περίπου 40 άντρες
για να γράψουν την Αγία Γραφή.
Αλλά αναρωτηθήκατε ποτέ: “Πάνω σε τι έγραφαν;”
Άλλωστε, τα παλαιότερα τμήματα της Γραφής
γράφτηκαν 1.000 και πλέον χρόνια
προτού εφευρεθεί αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως χαρτί.
Τα αρχαιότερα Βιβλικά χειρόγραφα
καταγράφηκαν σε ένα υλικό που ονομάζεται πάπυρος.
Ο πάπυρος είναι ένα φυτό που αναπτύσσεται σε ρηχά νερά,
με στελέχη που μπορούν να φτάσουν σε ύψος
μέχρι και τα 4,6 μέτρα.
Πριν από 4.000 και πλέον χρόνια,
οι Αιγύπτιοι βρήκαν τρόπους για να μετατρέπουν τον πάπυρο
σε ένα λείο, γερό είδος γραφικής ύλης
που έμοιαζε με χαρτί.
Ακόμα και με τα σύγχρονα εργαλεία,
μπορεί κανείς να δει ότι χρειαζόταν πολλή δουλειά.
Έπρεπε να κόψουν την ψίχα του φυτού σε λεπτές λωρίδες,
να τις μουσκέψουν και να τις ισιώσουν,
να τις τοποθετήσουν σε στρώσεις
και κατόπιν να τις χτυπήσουν και να τις συμπιέσουν
ώστε να συνδεθούν οι στρώσεις μεταξύ τους.
Όταν στέγνωναν τα φύλλα,
τα έτριβαν με ένα κομμάτι από ελεφαντόδοντο,
με ένα λείο όστρακο ή ακόμη και με πέτρα.
Ως αποτέλεσμα,
προέκυπτε μια σχετικά λεία επιφάνεια γραφής.
Για την κατασκευή ενός ρόλου,
ξεχωριστά φύλλα παπύρου συγκολλούνταν στις άκρες τους
για να σχηματιστεί ένας κύλινδρος
που μπορεί να είχε μήκος πάνω από 6 μέτρα.
Αλλά γύρω στον δεύτερο αιώνα Κ.Χ.,
οι αντιγραφείς άρχισαν να προτιμούν μια νέα τεχνολογία
που έκανε ευκολότερη τη χρήση των κειμένων σε πάπυρο:
τον κώδικα.
Στον κώδικα,
οι σελίδες παπύρου διπλώνονταν,
ράβονταν
και συνδέονταν
για να σχηματίσουν κάτι παρόμοιο με το σύγχρονο βιβλίο.
Σκεφτείτε πόσες ώρες απαιτούνταν
για να παραχθεί τέτοιου είδους γραφική ύλη.
Αλλά χωρίς τα σύγχρονα στυλό και μολύβια,
με τι έγραφαν οι αρχαίοι;
Οι πένες που χρησιμοποιούσαν
συχνά φτιάχνονταν από σκληρό καλάμι σαν αυτό,
το οποίο το έκοβαν προσεκτικά για να γίνει μυτερό.
Στους Βιβλικούς χρόνους,
ένα συνηθισμένο είδος μελανιού
που χρησιμοποιούνταν με τις καλαμένιες πένες
φτιαχνόταν αναμειγνύοντας μαύρη καπνιά
με ελαστική πηκτίνη
για να μπορεί να κολλάει στη σελίδα.
Κατόπιν, πρόσθεταν στο μείγμα νερό.
Είτε ως ρόλος
είτε ως κώδικας,
το πρόβλημα ήταν ότι ο πάπυρος φθειρόταν εύκολα.
Το εκπληκτικό είναι
ότι πολλά σπαράγματα από Βιβλικά χειρόγραφα σε πάπυρο
έχουν επιζήσει μέχρι τις ημέρες μας.
Εδώ βλέπετε αντίγραφα σπαραγμάτων
ηλικίας 2.000 και πλέον ετών.
Με τον καιρό, τα Βιβλικά χειρόγραφα
άρχισαν να αντιγράφονται σε πιο ανθεκτικά υλικά.
Ως τον τέταρτο αιώνα περίπου,
το πιο κοινό από αυτά ήταν η περγαμηνή.
Συνήθως φτιαχνόταν από δέρματα προβάτων,
μοσχαριών ή κατσικιών.
Στην αρχή της διαδικασίας,
μούλιαζαν το δέρμα σε νερό και ασβέστη.
Κατόπιν, αφαιρούσαν τις τρίχες και την περιττή σάρκα.
Έπειτα, τέντωναν το δέρμα πάνω σε ένα πλαίσιο
και το έξυναν με μαχαίρι
για να αφαιρέσουν υπολείμματα όπως το λίπος.
Στη συνέχεια, στέγνωναν το δέρμα
τεντώνοντάς το ακόμη περισσότερο
για να γίνει άκαμπτο και επίπεδο.
Τέλος, το πασπάλιζαν με κιμωλία
και το λείαιναν με ελαφρόπετρα
για να δημιουργηθεί μια ομαλή επιφάνεια γραφής.
Όπως βλέπετε,
η κατασκευή ενός και μόνο φύλλου περγαμηνής
απαιτούσε τεράστιο κόπο.
Αλλά σήμερα υπάρχουν πολλά Βιβλικά χειρόγραφα σε περγαμηνή,
όπως αυτά τα δύο πρωτότυπα χειρόγραφα εδώ.
Ένα άλλο διάσημο χειρόγραφο
είναι o Αμιατινός Κώδικας στην Ιταλία,
ηλικίας 1.300 και πλέον ετών.
Πρόκειται για την αρχαιότερη σωζόμενη έκδοση
ολόκληρης της Γραφής στη λατινική σε έναν τόμο.
Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν ότι για την παραγωγή της
χρειάστηκαν δέρματα 400 και πλέον ζώων.
Αυτό το αντίγραφο είναι μεγάλο,
αλλά το πρωτότυπο είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Το βάρος του είναι 34 κιλά.
Σκεφτείτε όλη τη δουλειά που χρειάστηκε
για να παραχθεί αυτή η μία Γραφή.
Όλα αυτά τα υλικά είναι ευπαθή
και φθείρονται με το πέρασμα του χρόνου.
Αλλά για να διατηρηθεί ο Λόγος του,
ο Ιεχωβά Θεός φρόντισε να αντιγράφεται
και να ξανααντιγράφεται σχολαστικά η Γραφή επί αιώνες,
ώστε να έχουμε σήμερα, όχι απλώς λίγα,
αλλά χιλιάδες χειρόγραφα διαφόρων τμημάτων της Γραφής.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ψάξετε ένα εδάφιο
πατώντας απλώς έναν σύνδεσμο,
σκεφτείτε τι χρειάστηκε για να καταγραφούν αυτά τα λόγια
και πόσο εκπληκτικό είναι ότι ο Λόγος του Ιεχωβά,
που καταγράφηκε σε αυτά τα αρχαία, εύθραυστα υλικά,
υπάρχει μέχρι σήμερα.
-