00:00:01
God inspireerde 40 mannen
om de Bijbel te schrijven.00:00:05
00:00:05
Maar waarop werd de Bijbel geschreven?00:00:08
00:00:09
Want papier bestond nog niet
toen ze begonnen met het schrijven van de Bijbel.00:00:12
00:00:12
Dat werd pas meer dan 1000 jaar later uitgevonden.00:00:15
00:00:16
De oudste manuscripten van de Bijbel...00:00:17
00:00:17
werden geschreven op een materiaal
dat papyrus wordt genoemd.00:00:22
00:00:22
Papyrus is een plant die groeit in ondiep water.00:00:25
00:00:25
De stengels van de plant
kunnen wel 4,6 meter hoog worden.00:00:29
00:00:29
Ruim 4000 jaar geleden
ontdekten de Egyptenaren manieren...00:00:32
00:00:32
om van papyrus glad
en stevig schrijfmateriaal te maken...00:00:36
00:00:37
dat al een beetje op papier leek.00:00:39
00:00:39
Zelfs met de gereedschappen van nu
is dat proces een hele klus.00:00:43
00:00:43
De stengels werden in dunne stroken gesneden,
in water geweekt en platgeslagen.00:00:49
00:00:50
Vervolgens werden ze
in laagjes over elkaar heen gelegd...00:00:53
00:00:53
en daarna geperst
om de stroken aan elkaar te binden.00:00:58
00:00:59
Als de vellen droog waren,
werden ze glad gemaakt met een stukje ivoor...00:01:03
00:01:03
een gladde schelp of een steen.00:01:05
00:01:05
Het resultaat was een relatief
glad oppervlak om op te schrijven.00:01:10
00:01:10
Om een boekrol te maken...00:01:12
00:01:12
werden losse vellen papyrus
langs de randen aan elkaar geplakt.00:01:15
00:01:16
Zo konden er boekrollen worden gemaakt
die soms wel zes meter lang waren.00:01:20
00:01:21
Rond de 2de eeuw n.Chr.
vonden kopiisten iets uit...00:01:26
00:01:26
waardoor papyrusdocumenten
makkelijker te gebruiken werden: de codex.00:01:32
00:01:32
Om een codex te maken,
werden de papyrusvellen gevouwen...00:01:36
00:01:36
aan elkaar genaaid en samengebonden
tot iets wat al een beetje op een boek lijkt.00:01:42
00:01:42
Denk eens aan alle uren die het kostte
om deze schrijfmaterialen te maken.00:01:47
00:01:47
Maar waar schreven ze mee?00:01:49
00:01:49
Want ze hadden nog niet
de pennen en potloden van nu.00:01:53
00:01:53
De pennen die ze gebruikten
werden gemaakt van een stuk hard riet.00:01:57
00:01:58
Het uiteinde werd zorgvuldig tot een punt
met een kleine inkeping gesneden.00:02:03
00:02:03
Eén soort inkt,
die in Bijbelse tijden vaak werd gebruikt...00:02:08
00:02:08
bestond uit roet gemengd met rubberachtige gom,
zodat het aan het papier bleef hechten.00:02:15
00:02:15
Tot slot werd er nog water
aan het mengsel toegevoegd.00:02:19
00:02:22
Of het nou om een boekrol of een codex ging,
het probleem met papyrus was dat het snel verging.00:02:30
00:02:30
Het is daarom bijzonder dat veel papyrusfragmenten
van Bijbelmanuscripten nog steeds bestaan.00:02:37
00:02:37
Hier zie je replica's van fragmenten
die meer dan 2000 jaar oud zijn.00:02:42
00:02:42
Na verloop van tijd werden er voor
Bijbelmanuscripten duurzamere materialen gebruikt.00:02:48
00:02:48
Tegen de 4de eeuw
gebruikte men vooral perkament...00:02:52
00:02:52
dat meestal werd gemaakt van de huid
van schapen, kalveren of geiten.00:02:57
00:02:57
Het proces begon met het weken
van de huid in kalkwater.00:03:01
00:03:01
Vervolgens werden al het haar
en vleesresten verwijderd.00:03:06
00:03:09
Daarna werd de huid op een frame gespannen...00:03:12
00:03:12
en werden eventuele resten, zoals vet,
met een mes van de huid geschraapt.00:03:17
00:03:17
De volgende stap was om de huid nog verder
op te spannen en die te laten drogen.00:03:23
00:03:23
Als laatste werd er krijt tegenaan gestrooid...00:03:26
00:03:27
en werd het bewerkt met een puimsteen
om een glad schrijfoppervlak te creëren.00:03:32
00:03:32
Zoals je kunt zien, is het maken van maar
één vel perkament al gigantisch veel werk.00:03:38
00:03:38
Toch zijn er hele Bijbelmanuscripten
op perkament geschreven...00:03:42
00:03:42
zoals deze twee originele exemplaren.00:03:45
00:03:45
Een ander beroemd manuscript
is de Codex Amiatinus...00:03:49
00:03:49
die in Italië wordt bewaard
en meer dan 1300 jaar oud is.00:03:53
00:03:53
Sterker nog, het is de oudste complete
Latijnse Bijbel die ooit is gevonden.00:03:58
00:03:58
Sommige historici denken dat er voor de productie
huiden van meer dan 400 dieren nodig waren.00:04:04
00:04:05
Dit hier is een replica.00:04:07
00:04:07
Zoals je ziet is die behoorlijk groot,
maar het origineel is nog groter.00:04:11
00:04:11
Die weegt wel 34 kilo.00:04:14
00:04:15
Wat een werk moet het zijn geweest
om alleen al die bijbel te maken.00:04:20
00:04:20
Natuurlijk zijn al deze materialen vergankelijk.
Ze zullen uiteindelijk vergaan.00:04:24
00:04:24
Maar om zijn Woord te beschermen
heeft Jehovah ervoor gezorgd...00:04:28
00:04:28
dat de Bijbel door de eeuwen heen
steeds weer nauwkeurig werd overgeschreven.00:04:32
00:04:33
Daardoor hebben we nu duizenden manuscripten
van verschillende delen van de Bijbel.00:04:38
00:04:38
Dus de volgende keer
dat je een Bijbeltekst opzoekt...00:04:40
00:04:41
door er gewoon op te tikken...00:04:42
00:04:42
denk er dan over na hoeveel moeite
het heeft gekost om die woorden op te schrijven...00:04:46
00:04:46
en hoe bijzonder het is dat wij Jehovah's Woord,
dat werd opgeschreven op kwetsbare materialen...00:04:52
00:04:52
nog steeds kunnen lezen.00:04:55
Hoe is Gods Woord opgeschreven?
-
Hoe is Gods Woord opgeschreven?
God inspireerde 40 mannen
om de Bijbel te schrijven.
Maar waarop werd de Bijbel geschreven?
Want papier bestond nog niet
toen ze begonnen met het schrijven van de Bijbel.
Dat werd pas meer dan 1000 jaar later uitgevonden.
De oudste manuscripten van de Bijbel...
werden geschreven op een materiaal
dat papyrus wordt genoemd.
Papyrus is een plant die groeit in ondiep water.
De stengels van de plant
kunnen wel 4,6 meter hoog worden.
Ruim 4000 jaar geleden
ontdekten de Egyptenaren manieren...
om van papyrus glad
en stevig schrijfmateriaal te maken...
dat al een beetje op papier leek.
Zelfs met de gereedschappen van nu
is dat proces een hele klus.
De stengels werden in dunne stroken gesneden,
in water geweekt en platgeslagen.
Vervolgens werden ze
in laagjes over elkaar heen gelegd...
en daarna geperst
om de stroken aan elkaar te binden.
Als de vellen droog waren,
werden ze glad gemaakt met een stukje ivoor...
een gladde schelp of een steen.
Het resultaat was een relatief
glad oppervlak om op te schrijven.
Om een boekrol te maken...
werden losse vellen papyrus
langs de randen aan elkaar geplakt.
Zo konden er boekrollen worden gemaakt
die soms wel zes meter lang waren.
Rond de 2de eeuw n.Chr.
vonden kopiisten iets uit...
waardoor papyrusdocumenten
makkelijker te gebruiken werden: de codex.
Om een codex te maken,
werden de papyrusvellen gevouwen...
aan elkaar genaaid en samengebonden
tot iets wat al een beetje op een boek lijkt.
Denk eens aan alle uren die het kostte
om deze schrijfmaterialen te maken.
Maar waar schreven ze mee?
Want ze hadden nog niet
de pennen en potloden van nu.
De pennen die ze gebruikten
werden gemaakt van een stuk hard riet.
Het uiteinde werd zorgvuldig tot een punt
met een kleine inkeping gesneden.
Eén soort inkt,
die in Bijbelse tijden vaak werd gebruikt...
bestond uit roet gemengd met rubberachtige gom,
zodat het aan het papier bleef hechten.
Tot slot werd er nog water
aan het mengsel toegevoegd.
Of het nou om een boekrol of een codex ging,
het probleem met papyrus was dat het snel verging.
Het is daarom bijzonder dat veel papyrusfragmenten
van Bijbelmanuscripten nog steeds bestaan.
Hier zie je replica's van fragmenten
die meer dan 2000 jaar oud zijn.
Na verloop van tijd werden er voor
Bijbelmanuscripten duurzamere materialen gebruikt.
Tegen de 4de eeuw
gebruikte men vooral perkament...
dat meestal werd gemaakt van de huid
van schapen, kalveren of geiten.
Het proces begon met het weken
van de huid in kalkwater.
Vervolgens werden al het haar
en vleesresten verwijderd.
Daarna werd de huid op een frame gespannen...
en werden eventuele resten, zoals vet,
met een mes van de huid geschraapt.
De volgende stap was om de huid nog verder
op te spannen en die te laten drogen.
Als laatste werd er krijt tegenaan gestrooid...
en werd het bewerkt met een puimsteen
om een glad schrijfoppervlak te creëren.
Zoals je kunt zien, is het maken van maar
één vel perkament al gigantisch veel werk.
Toch zijn er hele Bijbelmanuscripten
op perkament geschreven...
zoals deze twee originele exemplaren.
Een ander beroemd manuscript
is de Codex Amiatinus...
die in Italië wordt bewaard
en meer dan 1300 jaar oud is.
Sterker nog, het is de oudste complete
Latijnse Bijbel die ooit is gevonden.
Sommige historici denken dat er voor de productie
huiden van meer dan 400 dieren nodig waren.
Dit hier is een replica.
Zoals je ziet is die behoorlijk groot,
maar het origineel is nog groter.
Die weegt wel 34 kilo.
Wat een werk moet het zijn geweest
om alleen al die bijbel te maken.
Natuurlijk zijn al deze materialen vergankelijk.
Ze zullen uiteindelijk vergaan.
Maar om zijn Woord te beschermen
heeft Jehovah ervoor gezorgd...
dat de Bijbel door de eeuwen heen
steeds weer nauwkeurig werd overgeschreven.
Daardoor hebben we nu duizenden manuscripten
van verschillende delen van de Bijbel.
Dus de volgende keer
dat je een Bijbeltekst opzoekt...
door er gewoon op te tikken...
denk er dan over na hoeveel moeite
het heeft gekost om die woorden op te schrijven...
en hoe bijzonder het is dat wij Jehovah's Woord,
dat werd opgeschreven op kwetsbare materialen...
nog steeds kunnen lezen.
-