JW subtitle extractor

Μόουζες Μαπότο: Βρήκα Αληθινή Ευτυχία

Video Other languages Share text Share link Show times

Κάποια νύχτα, μπήκε η αστυνομία στο σπίτι μας.
Άνοιξαν τις πόρτες με κλοτσιές
και έσπασαν τα παράθυρα.
Μας είπαν ότι το σπίτι τούς ανήκε,
ότι δεν ήταν πια δικό μας.
Από τότε και έπειτα,
κυριαρχούσε μέσα μου ο θυμός.
Ήμουν θυμωμένος
και έλεγα στον εαυτό μου ότι θα έκανα τα πάντα
για να βρω δικαιοσύνη και ελευθερία.
Το απαρτχάιντ προξενούσε διαιρέσεις στον λαό.
Για παράδειγμα,
άλλη εκπαίδευση προοριζόταν για τους λευκούς
και άλλη για τους μαύρους.
Η δε εκπαίδευση για τους μαύρους
ήταν πολύ χαμηλού επιπέδου.
Όταν η κυβέρνηση ετοίμαζε τον προϋπολογισμό,
τα περισσότερα χρήματα ήταν για τους λευκούς.
Ακόμη και οι τάξεις των μαύρων μαθητών
ήταν ασφυκτικά γεμάτες
σε σύγκριση με τις τάξεις των λευκών.
Καθώς μεγάλωνα,
πήρα την απόφαση να γίνω δικηγόρος
για να μπορέσω να πολεμήσω το απαρτχάιντ με τον νόμο.
Έπειτα από εκείνο το βάναυσο επεισόδιο
και τη σκληρή μεταχείριση,
η άποψή μου άλλαξε επί τόπου.
Τώρα ήθελα μια άμεση λύση
που θα μας βοηθούσε να βρούμε ειρήνη,
ελευθερία και δικαιοσύνη.
Έτσι λοιπόν,
έγινα μέλος μιας πολιτικής οργάνωσης.
Πέρασα τα σύνορα
και έλαβα στρατιωτική εκπαίδευση.
Η οργάνωση αυτή
με έκανε διοικητή στρατιωτών
που μάχονταν για την ελευθερία.
Ως διοικητής,
είχα την ευθύνη να στήνω κρυψώνες
όπου αποθηκεύαμε τα όπλα για τον πόλεμο,
καθώς και να εκπαιδεύω άλλους
που γίνονταν μέλη της οργάνωσης.
Τους εκπαιδεύαμε για ανταρτοπόλεμο
—τους δείχναμε πώς να χρησιμοποιούν όπλα
και τα διάφορα εκρηκτικά
που αποθηκεύαμε σε εκείνες τις κρυψώνες.
Είχα γίνει πολύ σκληρό άτομο,
δεν σεβόμουν κανέναν,
δεν φοβόμουν τίποτα.
Δεν ήμουν ευχαριστημένος
επειδή περίμενα ότι, ως οργάνωση,
θα ήμασταν ενωμένοι
εφόσον είχαμε όλοι τον ίδιο σκοπό.
Έβλεπα όμως ότι υπήρχε μίσος,
υπήρχε προκατάληψη,
γίνονταν καβγάδες.
Η γυναίκα μου ήταν ήδη Μάρτυρας του Ιεχωβά.
Συμφώνησα να βρει κάποιο άτομο
να με διδάξει για την Αγία Γραφή.
Ήρθε μια αδελφή
και άρχισε να μου μιλάει
για τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού.
Αλλά εγώ εκνευρίστηκα
όταν είπε ότι η Βασιλεία του Θεού
θα συντρίψει όλες τις άλλες βασιλείες,
μέσα σε αυτές και τη δική μου πολιτική οργάνωση.
Άρχισα να της μιλάω έξαλλος,
αλλά πρόσεξα ότι εκείνη χαμογελούσε
—δεν φώναζε ούτε απαντούσε επιθετικά.
Αυτό μου έκανε εντύπωση.
Με άγγιξε βαθιά.
Με κάλεσαν στην Αίθουσα Βασιλείας.
Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή
καθώς κοίταζα γύρω μου
ήταν ότι όλοι συμμετείχαν.
Τα μικρά παιδιά σήκωναν το χέρι τους
και απαντούσαν από την καρδιά τους.
Φαινόταν ότι όλοι τους ήταν καλά προετοιμασμένοι
και δεν ξέφευγαν από το θέμα.
Ο καθένας τους μπορούσε να βρίσκει τα εδάφια γρήγορα.
Εγώ, αν και φοιτητής πανεπιστημίου,
δεν μπορούσα να βρίσκω τα εδάφια.
Αυτό και μόνο με έκανε να σκεφτώ:
“Θέλω και εγώ να γίνω σαν αυτούς”.
Παρατήρησα
ότι η εκπαίδευση που παρείχε η οργάνωση του Ιεχωβά
ήταν υψηλού επιπέδου
σε σύγκριση με την πολύ χαμηλού επιπέδου εκπαίδευση
που λαβαίναμε υπό το απαρτχάιντ.
Από προσωπική πείρα,
μπορώ να πω με σιγουριά
ότι το να εμπιστεύεσαι ανθρώπους είναι «κυνήγι του ανέμου»,
αλλά το να θέτεις την εμπιστοσύνη σου στον Ιεχωβά Θεό
φέρνει ευτυχία.
Από νεαρή ηλικία,
το μόνο που ήθελα ήταν να αποκτήσω ελευθερία,
να βρω ειρήνη, να γίνω ευτυχισμένος.
Αλλά δεν τα είχα καταφέρει
μέχρι που μπήκα στην Αίθουσα Βασιλείας.
Εκεί βρήκα αληθινή ελευθερία,
αληθινή δικαιοσύνη,
αληθινή ευτυχία,
και ένιωσα τι σημαίνει αληθινή αγάπη.
Η ζωή μου έχει αλλάξει εντελώς.
Απολαμβάνω στενή σχέση με τον Ιεχωβά.
Αυτή η σχέση με έχει κάνει στοργικό
—συμπονετικό,
άτομο που αγωνίζεται σκληρά να είναι ταπεινό,
που ζει ειρηνικά με τους άλλους.
“Έχω ντυθεί πλήρως τη νέα προσωπικότητα”.