โมเสส มาโฟโต: ผมพบความสุขแท้
Video
Other languages
Share text
Share link
Show times
Hide times
00:00:03
คืนหนึ่งตำรวจมาที่บ้านของเรา00:00:07
00:00:07
พวกเขาถีบประตู00:00:10
00:00:10
และทุบหน้าต่าง00:00:12
00:00:21
พวกเขาบอกว่า
ตอนนี้บ้านเป็นของพวกเขาแล้ว00:00:24
00:00:24
ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป00:00:26
00:00:26
หลังจากเหตุการณ์นั้น00:00:28
00:00:28
ผมก็กลายเป็นคนขี้โมโห00:00:31
00:00:31
ผมโกรธมาก00:00:32
00:00:32
และบอกกับตัวเองว่า
ผมจะทำทุกสิ่งทุกอย่าง00:00:36
00:00:36
เพื่อให้มีเสรีภาพและความยุติธรรม00:00:38
00:00:40
เมื่อมีการแบ่งแยกสีผิวผู้คนก็แตกแยกกัน00:00:43
00:00:43
ตัวอย่างเช่นการศึกษาของคนผิวดำ00:00:47
00:00:47
และคนผิวขาวก็แตกต่างกัน00:00:49
00:00:50
การศึกษาสำหรับคนผิวดำ00:00:52
00:00:52
มีคุณภาพต่ำมาก00:00:54
00:00:55
รัฐบาล00:00:57
00:00:57
มักจะใช้เงินส่วนใหญ่00:00:59
00:00:59
เพื่อประโยชน์ของคนผิวขาว00:01:01
00:01:01
แม้แต่ในโรงเรียน00:01:03
00:01:03
ห้องเรียนของคนผิวดำจะมีนักเรียนเยอะมาก00:01:06
00:01:06
เมื่อเทียบกับห้องเรียนของคนผิวขาว00:01:09
00:01:10
ตั้งแต่เด็ก00:01:11
00:01:11
ผมอยากจะเป็นทนายความ00:01:14
00:01:14
เพื่อจะเอาชนะกันแบ่งแยกสีผิว
โดยใช้กฎหมาย00:01:17
00:01:18
ตอนที่เราถูกปฎิบัติอย่างเลวร้าย00:01:20
00:01:20
บ้านของเราถูกยึด00:01:22
00:01:22
มุมมองของผมก็เปลี่ยนไป00:01:25
00:01:25
ผมอยากจะแก้ปัญหานี้ทันที00:01:28
00:01:28
เพื่อจะให้มีสันติสุข 00:01:30
00:01:30
เสรีภาพ00:01:31
00:01:31
และความยุติธรรม00:01:33
00:01:34
ผมเข้าไปร่วมกับองค์กรที่เกี่ยวกับการเมือง00:01:38
00:01:39
และผมก็เดินทางไปประเทศเพื่อนบ้าน00:01:41
00:01:42
แล้วได้รับการฝึกในกองทัพ00:01:44
00:01:46
หลังจากนั้นไม่นาน00:01:48
00:01:48
ผมก็ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการ00:01:51
00:01:51
ที่ต่อสู้เพื่อเสรีภาพ00:01:53
00:01:56
หน้าที่รับผิดชอบของผม00:01:58
00:01:58
ในการเป็นผู้บัญชาการก็คือ00:02:01
00:02:01
การหาสถานที่ลับ00:02:03
00:02:05
เพื่อเก็บอาวุธ00:02:06
00:02:06
ที่ใช้ในสงคราม00:02:09
00:02:09
และฝึกคนอื่นๆ00:02:12
00:02:12
ที่เข้ามาร่วมกับองค์กรของเรา00:02:15
00:02:17
เราฝึกพวกเขาให้ทำสงครามแบบกองโจร00:02:22
00:02:22
สอนพวกเขาให้ใช้ปืน00:02:24
00:02:25
หรือระเบิดชนิดต่างๆ00:02:27
00:02:28
ที่เราเก็บไว้ในห้องนั้น00:02:30
00:02:32
ผมเป็นคนโหดร้าย00:02:34
00:02:34
ไม่นับถือใคร00:02:35
00:02:35
ไม่กลัวใครทั้งนั้น00:02:38
00:02:40
ผมไม่มีความสุขเลย00:02:42
00:02:42
เพราะผมคาดหวังว่าองค์กรของเรา00:02:45
00:02:45
ควรจะเป็นหนึ่งเดียวกัน00:02:46
00:02:46
เพราะพวกเรามีเป้าหมายเดียวกัน00:02:50
00:02:51
แต่คนในกลุ่มของเรา00:02:53
00:02:53
มีแต่เกลียดชังกัน00:02:55
00:02:55
มีอคติ00:02:57
00:02:57
และทะเลาะกัน00:02:59
00:03:01
ภรรยาของผมเป็นพยานพระยะโฮวาแล้ว00:03:04
00:03:05
เราตกลงกันว่าจะขอเธอให้หาใครสักคน00:03:08
00:03:08
มาสอนคัมภีร์ไบเบิลกับผม00:03:11
00:03:11
พี่น้องหญิงคนหนึ่งมา00:03:14
00:03:14
และเริ่มเล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับข่าวดี00:03:16
00:03:16
เรื่องรัฐบาลของพระเจ้า00:03:18
00:03:20
แต่ผมไม่พอใจมาก00:03:22
00:03:22
ที่เธอบอกว่า00:03:24
00:03:24
รัฐบาลของพระเจ้าจะทำลาย00:03:27
00:03:27
รัฐบาลอื่นๆทั้งหมด00:03:28
00:03:28
รวมทั้งองค์กรของผมด้วย00:03:31
00:03:34
ผมอารมณ์เสียตอนที่คุยกับเธอ00:03:37
00:03:37
แต่ผมสังเกตว่าเธอแค่ยิ้ม00:03:40
00:03:40
ไม่โมโหไม่ตอบโต้00:03:42
00:03:42
ผมแปลกใจ00:03:45
00:03:45
และประทับใจมาก00:03:47
00:03:49
พวกเขาชวนผมไปที่หอประชุม00:03:51
00:03:52
พอผมมองไปรอบๆ00:03:54
00:03:54
ผมก็สังเกตว่า00:03:56
00:03:56
ทุกคนที่นั่นมีส่วนร่วมในการประชุม00:04:00
00:04:00
แม้แต่เด็กๆ00:04:01
00:04:01
ก็ยกมือตอบ00:04:03
00:04:03
และแสดงความคิดเห็นอย่างเต็มที่00:04:05
00:04:06
เห็นได้เลยว่า
พวกเขาเตรียมตัวอย่างดีในการประชุม00:04:09
00:04:09
ความคิดเห็นของพวกเขาก็สมเหตุสมผล00:04:12
00:04:12
แต่ละคนก็หาข้อคัมภีร์ได้อย่างรวดเร็ว00:04:15
00:04:15
ขนาดผมเรียนจบมหาวิทยาลัย00:04:18
00:04:18
ผมยังหาไม่เจอเลย00:04:20
00:04:20
ผมก็เลยคิดว่า00:04:21
00:04:21
ผมอยากเป็นเหมือนพวกเขาจริงๆ00:04:24
00:04:24
ผมสังเกตว่าการศึกษาที่พวกเขาได้รับ00:04:28
00:04:28
จากองค์การของพระยะโฮวานั้น00:04:31
00:04:31
มีมาตรฐานสูง00:04:32
00:04:33
เมื่อเทียบกับการศึกษาที่เราได้รับ
ตอนที่ถูกแบ่งแยกสีผิว00:04:36
00:04:36
ซึ่งมีมาตรฐานที่ต่ำมาก00:04:39
00:04:40
จากประสบการณ์ของผม00:04:41
00:04:41
เห็นได้เลยว่า00:04:43
00:04:43
การไว้ใจมนุษย์เป็นเหมือนวิ่งไล่ตามลม00:04:46
00:04:47
แต่การวางใจในพระยะโฮวา00:04:49
00:04:49
ทำให้ผู้คนมีความสุข00:04:52
00:04:54
ตั้งแต่เด็ก00:04:55
00:04:56
ผมอยากจะมีเสรีภาพ00:04:58
00:04:58
มีสันติสุข00:04:59
00:04:59
และอยากจะเป็นคนที่มีความสุข00:05:02
00:05:02
แต่ผมหาไม่เจอเลยจนได้มาประชุมนี่แหละ00:05:06
00:05:07
ที่นี่ผมได้พบเสรีภาพที่แท้จริง00:05:11
00:05:11
พบความยุติธรรม00:05:13
00:05:13
และความสุขแท้00:05:15
00:05:15
และได้เห็นว่าความรักแท้เป็นยังไง00:05:19
00:05:20
ชีวิตของผมเปลี่ยนไป
จากหน้ามือเป็นหลังมือเลย00:05:23
00:05:23
ผมได้มาสนิทกับพระยะโฮวา00:05:26
00:05:28
นี่เลยทำให้ผม00:05:29
00:05:29
กลายเป็นคนที่รักคนอื่น00:05:32
00:05:33
มีความเห็นอกเห็นใจ00:05:35
00:05:36
พยายามอย่างมากที่จะเป็นคนถ่อม00:05:38
00:05:40
และอยู่กับคนอื่นอย่างมีสันติสุข00:05:42
00:05:44
ผมได้สวมใส่ลักษณะนิสัยใหม่แล้วจริงๆ00:05:49
โมเสส มาโฟโต: ผมพบความสุขแท้
-
โมเสส มาโฟโต: ผมพบความสุขแท้
คืนหนึ่งตำรวจมาที่บ้านของเรา
พวกเขาถีบประตู
และทุบหน้าต่าง
พวกเขาบอกว่า
ตอนนี้บ้านเป็นของพวกเขาแล้ว
ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป
หลังจากเหตุการณ์นั้น
ผมก็กลายเป็นคนขี้โมโห
ผมโกรธมาก
และบอกกับตัวเองว่า
ผมจะทำทุกสิ่งทุกอย่าง
เพื่อให้มีเสรีภาพและความยุติธรรม
เมื่อมีการแบ่งแยกสีผิวผู้คนก็แตกแยกกัน
ตัวอย่างเช่นการศึกษาของคนผิวดำ
และคนผิวขาวก็แตกต่างกัน
การศึกษาสำหรับคนผิวดำ
มีคุณภาพต่ำมาก
รัฐบาล
มักจะใช้เงินส่วนใหญ่
เพื่อประโยชน์ของคนผิวขาว
แม้แต่ในโรงเรียน
ห้องเรียนของคนผิวดำจะมีนักเรียนเยอะมาก
เมื่อเทียบกับห้องเรียนของคนผิวขาว
ตั้งแต่เด็ก
ผมอยากจะเป็นทนายความ
เพื่อจะเอาชนะกันแบ่งแยกสีผิว
โดยใช้กฎหมาย
ตอนที่เราถูกปฎิบัติอย่างเลวร้าย
บ้านของเราถูกยึด
มุมมองของผมก็เปลี่ยนไป
ผมอยากจะแก้ปัญหานี้ทันที
เพื่อจะให้มีสันติสุข
เสรีภาพ
และความยุติธรรม
ผมเข้าไปร่วมกับองค์กรที่เกี่ยวกับการเมือง
และผมก็เดินทางไปประเทศเพื่อนบ้าน
แล้วได้รับการฝึกในกองทัพ
หลังจากนั้นไม่นาน
ผมก็ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการ
ที่ต่อสู้เพื่อเสรีภาพ
หน้าที่รับผิดชอบของผม
ในการเป็นผู้บัญชาการก็คือ
การหาสถานที่ลับ
เพื่อเก็บอาวุธ
ที่ใช้ในสงคราม
และฝึกคนอื่นๆ
ที่เข้ามาร่วมกับองค์กรของเรา
เราฝึกพวกเขาให้ทำสงครามแบบกองโจร
สอนพวกเขาให้ใช้ปืน
หรือระเบิดชนิดต่างๆ
ที่เราเก็บไว้ในห้องนั้น
ผมเป็นคนโหดร้าย
ไม่นับถือใคร
ไม่กลัวใครทั้งนั้น
ผมไม่มีความสุขเลย
เพราะผมคาดหวังว่าองค์กรของเรา
ควรจะเป็นหนึ่งเดียวกัน
เพราะพวกเรามีเป้าหมายเดียวกัน
แต่คนในกลุ่มของเรา
มีแต่เกลียดชังกัน
มีอคติ
และทะเลาะกัน
ภรรยาของผมเป็นพยานพระยะโฮวาแล้ว
เราตกลงกันว่าจะขอเธอให้หาใครสักคน
มาสอนคัมภีร์ไบเบิลกับผม
พี่น้องหญิงคนหนึ่งมา
และเริ่มเล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับข่าวดี
เรื่องรัฐบาลของพระเจ้า
แต่ผมไม่พอใจมาก
ที่เธอบอกว่า
รัฐบาลของพระเจ้าจะทำลาย
รัฐบาลอื่นๆทั้งหมด
รวมทั้งองค์กรของผมด้วย
ผมอารมณ์เสียตอนที่คุยกับเธอ
แต่ผมสังเกตว่าเธอแค่ยิ้ม
ไม่โมโหไม่ตอบโต้
ผมแปลกใจ
และประทับใจมาก
พวกเขาชวนผมไปที่หอประชุม
พอผมมองไปรอบๆ
ผมก็สังเกตว่า
ทุกคนที่นั่นมีส่วนร่วมในการประชุม
แม้แต่เด็กๆ
ก็ยกมือตอบ
และแสดงความคิดเห็นอย่างเต็มที่
เห็นได้เลยว่า
พวกเขาเตรียมตัวอย่างดีในการประชุม
ความคิดเห็นของพวกเขาก็สมเหตุสมผล
แต่ละคนก็หาข้อคัมภีร์ได้อย่างรวดเร็ว
ขนาดผมเรียนจบมหาวิทยาลัย
ผมยังหาไม่เจอเลย
ผมก็เลยคิดว่า
ผมอยากเป็นเหมือนพวกเขาจริงๆ
ผมสังเกตว่าการศึกษาที่พวกเขาได้รับ
จากองค์การของพระยะโฮวานั้น
มีมาตรฐานสูง
เมื่อเทียบกับการศึกษาที่เราได้รับ
ตอนที่ถูกแบ่งแยกสีผิว
ซึ่งมีมาตรฐานที่ต่ำมาก
จากประสบการณ์ของผม
เห็นได้เลยว่า
การไว้ใจมนุษย์เป็นเหมือนวิ่งไล่ตามลม
แต่การวางใจในพระยะโฮวา
ทำให้ผู้คนมีความสุข
ตั้งแต่เด็ก
ผมอยากจะมีเสรีภาพ
มีสันติสุข
และอยากจะเป็นคนที่มีความสุข
แต่ผมหาไม่เจอเลยจนได้มาประชุมนี่แหละ
ที่นี่ผมได้พบเสรีภาพที่แท้จริง
พบความยุติธรรม
และความสุขแท้
และได้เห็นว่าความรักแท้เป็นยังไง
ชีวิตของผมเปลี่ยนไป
จากหน้ามือเป็นหลังมือเลย
ผมได้มาสนิทกับพระยะโฮวา
นี่เลยทำให้ผม
กลายเป็นคนที่รักคนอื่น
มีความเห็นอกเห็นใจ
พยายามอย่างมากที่จะเป็นคนถ่อม
และอยู่กับคนอื่นอย่างมีสันติสุข
ผมได้สวมใส่ลักษณะนิสัยใหม่แล้วจริงๆ
-