JW subtitle extractor

Ik kom uit Colombia en ik heb vijf zussen.
Ik ken de waarheid al van jongs af aan.
M'n ouders waren in de waarheid.
En we waren geestelijk altijd heel actief.
M'n vader leefde voor de waarheid.
Hij was niet gewoon in de waarheid.
Nee, hij leefde echt voor de waarheid.
En dat probeerde hij ons mee te geven.
Hij zorgde ervoor dat we nooit naar school gingen
zonder dat we eerst de dagtekst hadden gelezen.
Dat vond hij echt heel belangrijk.
We konden te laat komen op school...
maar vertrekken zonder de dagtekst te lezen,
dat liet hij niet gebeuren.
We waren met z'n achten,
maar we waren gewoon altijd in de zaal.
We vulden standaard twee rijen.
Papa was altijd bezig met zorgen
voor de broeders en zusters.
Hij stond altijd voor anderen klaar.
Hij was heel gastvrij en m'n moeder ook.
Hij nodigde heel vaak broeders en zusters
en Bijbelstudies uit bij ons thuis.
En ik weet nog goed dat hij dan
de keukendeur dichtdeed...
wat muziek opzette en dan kookte hij iets lekkers.
Hij wilde gewoon dat we plezier hadden.
En dat we het als meiden leuk hadden.
Vooral als we samen als gezin waren.
Hij zorgde er altijd voor dat we kregen
wat we nodig hadden en dat we gelukkig waren.
In het weekend nam hij ons heel vaak mee...
om na de vergadering of na de velddienst
lekker te gaan wandelen.
Ik vind het een voorrecht
dat ik zo'n vader heb gehad.
Ik weet nog dat we die dag thuis waren.
Hij stond op het punt
om de auto in de garage te zetten.
En toen kwamen er een paar mannen naar de auto
die m'n ouders bedreigden met machinegeweren.
Ze zeiden dat hij uit de auto moest komen.
Ze wilden hem ontvoeren.
We hoorden een geluid.
We werden heel bang.
En toen renden we naar buiten.
En ik weet nog heel goed
dat ik m'n vader op de grond zag liggen.
Die mannen hadden papa neergeschoten.
Hij lag daar maar gewoon.
Ik nam hem in m'n armen.
Hij werd naar het ziekenhuis gebracht
en een paar uur later was hij overleden.
Het laatste wat hij zei was:
Jehovah, bescherm m'n dochters.
Zorg voor m'n dochters en voor m'n meisje.
Daarmee bedoelde hij m'n moeder.
M'n moeder was heel sterk.
En ze hielp ons om sterk te zijn.
Ze hield vast aan onze geestelijke routine.
De dag nadat m'n vader was overleden,
hadden we vergadering.
En Raquel, m'n zusje, had een toespraakje.
En het lukte haar
om het toespraakje gewoon te houden.
Ook al was papa de dag ervoor overleden.
De week erop hadden we kringvergadering
en ook die hebben we niet gemist.
Dus we wilden het voorbeeld
dat m'n vader had gegeven gewoon volgen.
Het was allemaal best wel moeilijk en ingewikkeld.
Maar bij al onze beslissingen
kwam Jehovah op de eerste plek.
We dachten altijd aan Jehovah en aan
hoe m'n vader het aangepakt zou hebben.
Want hij was altijd trouw aan Jehovah.
Ik ging gewoon door alsof hij nog leefde.
En ik probeerde al m'n zussen bij elkaar
te houden en in de waarheid te houden.
In het begin bad ik Jehovah om vrede:
Geef me de vrede die alle begrip te boven gaat.
Maar als er nu iets is wat ik moeilijk vind,
zeg ik tegen Jehovah:
Jehovah, help me de vrede
die u me hebt gegeven niet kwijt te raken.
Laat deze beproeving m'n vrede niet wegnemen.
Zo blijft Jehovah me helpen.
Ik ben echt heel erg gek op m'n zussen.
Ik heb heel veel respect voor ze
omdat ze echt als moeders voor me waren.
Drie van m'n zussen wonen nog steeds in Colombia.
Dus we houden contact door te bellen
of we zien elkaar via Zoom.
En zo kunnen ze ook zien hoe het met mama gaat.
Sommige familieleden die geen Getuigen waren...
wilden destijds een paar van ons
in huis nemen om ons verder op te voeden.
Maar we wilden als gezin
niet van elkaar gescheiden worden...
want dat zou m'n vader niet gewild hebben.
Hij wilde dat we allemaal in de nieuwe wereld
zouden komen en Jehovah samen zouden dienen.
We wilden niet dat
alle moeite die papa had gedaan...
alles wat hij voor Jehovah had gedaan,
dat het voor niks was geweest.
Toen ik jong was leerde m'n vader mij
heel veel eenvoudige dingen...
over de schepping, over Jehovah.
Daardoor ging ik al gauw van Jehovah houden.
Toen wist ik nog niet dat die liefde
me later zou helpen om altijd door te gaan.
Soms denk ik wel eens:
Papa is er niet meer,
maar hij heeft me een andere vader gegeven.
En die gedachte helpt me
om m'n vreugde niet te verliezen.
Als ik soms terugdenk aan z'n laatste woorden:
Jehovah bescherm m'n vrouw, m'n dochters...
dan kan ik niet wachten
om straks tegen hem te zeggen:
Moet je kijken. Hier zijn ze. We zijn er allemaal.
We hebben het gehaald. Goed gedaan.

Door een sterk geloof konden ze iets vreselijks doorstaan