JW subtitle extractor

Welkom bij JW Broadcasting.
Deze maand gaan we leren
hoe we onszelf kunnen zien...
zoals Jehovah ons ziet.
We gaan graven in het boek Micha.
En we gaan kijken wat we kunnen leren
over eerlijkheid en bescheidenheid.
En we gaan zien hoe zelfs een klein vriendelijk gebaar
grote impact kan hebben op mensen.
Dit is JW Broadcasting.
Lieve broers en zussen...
heeft een van jullie zich weleens gevoeld
als deze zuster die het volgende schreef?
Hoeveel ik ook van Jehovah hou...
of hoeveel moeite ik ook doe om hem te dienen...
ik heb altijd het gevoel
dat het niet goed genoeg is.
Jammer genoeg
hebben we door onze onvolmaaktheid...
van tijd tot tijd het gevoel
dat wat we ook proberen...
het gewoon niet goed genoeg is voor Jehovah.
Of misschien weet je wel
dat Jehovah een barmhartige God is...
maar voel je je toch schuldig over dingen
die je in het verleden hebt gedaan?
Misschien blijf je dingen die je
in het verre verleden hebt gezegd of gedaan...
alsmaar in je hoofd afspelen...
waardoor je ontmoedig kunt raken
of zelfs depressief.
Waarschijnlijk hebben we allemaal
weleens last van dat soort gevoelens.
Waarom kunnen we dat zeggen?
Kijk eens wat de apostel Johannes
onder inspiratie schreef in 1 Johannes 3:19,20.
Deze tekst vormt de basis van onze bespreking:
God is groter dan je hart.
In 1 Johannes 3:19,20 staat:
Zie je dat Johannes het over ons heeft, niet mijn?
Ons hart.
En we zullen ons hart
tegenover hem zekerheid geven...
in alles waarin ons hart
ons misschien veroordeelt.
Dus ja, zelfs de apostel Johannes had
af en toe last van negatieve gevoelens.
Maar Johannes geeft redenen
waarom je ervan overtuigd kunt zijn...
dat Jehovah zich focust op je goede eigenschappen.
Hij zegt dat we weten
dat we uit de waarheid voortkomen.
Hoe ben je in de waarheid gekomen?
Hoe is het begonnen?
Je hoorde en aanvaardde
de waarheid uit Gods Woord.
Je aanvaardde wat Jezus ons leerde.
Je hebt de wereld en haar leugens
aan de kant geschoven.
Je doet je best om Jezus na te volgen...
je houdt van je broers en zussen
en je vermijdt opzettelijke zonde.
Dus op die manier kom je uit de waarheid voort.
Het is de waarheid die je maakt wie je bent.
En alleen al om die reden
kun je ervan overtuigd zijn...
dat Jehovah je goedkeurt als deel van zijn gezin.
Maar van tijd tot tijd kan het zijn
dat je hart je veroordeelt.
Waarom en hoe zou dat kunnen gebeuren?
Het heeft te maken met ons geweten.
Als de Bijbel het over ons hart heeft...
gaat het meestal over wie we vanbinnen zijn.
Onze hele persoonlijkheid.
In De Wachttoren van 1 augustus 1997 staat:
De Bijbel brengt het geweten
ook in verband met het figuurlijke hart...
dat met onze gevoelens en emoties te maken heeft.
Dan wordt Romeinen 2:15 aangehaald
waar Paulus uitlegt hoe het geweten functioneert.
Zelfs bij mensen die de wet van Mozes niet kenden.
In Romeinen 2:15 staat:
Dus ons geweten kan ons
beschuldigen of juist vrijspreken.
Ons geweten
kan ons waarschuwen om geen fout te maken.
Maar ons geweten kan ook gaan spreken
nadat we een fout hebben gemaakt.
Toen David op de vlucht was voor Saul...
sneed hij een stuk van z'n mantel af
toen ze in een grot waren.
In 1 Samuel 24:5 staat dat Davids hart
daardoor werd gekweld door schuldgevoel.
Hier kan het woord 'hart'
ook vertaald worden met 'geweten'.
Davids geweten zei tegen hem dat hij onrespectvol
was geweest tegenover Gods aangestelde koning.
Je geweten stelt je in staat om
naar jezelf te kijken en jezelf te beoordelen.
Een schuldig geweten kan je ertoe aanzetten
om berouw te hebben en jezelf te corrigeren.
Maar als je geweten te kritisch is...
kan dat ervoor zorgen dat je geweten
overweldigd wordt door schuldgevoelens.
En dat je gaat denken dat Jehovah je
niet zal vergeven, ook al heb je echt berouw.
Een overkritisch geweten kan er ook voor zorgen...
dat je denkt dat je perfect moet zijn
om Jehovah's goedkeuring te hebben.
Zoals Paulus in Romeinen 2:15 uitlegt...
werkt ons geweten als een rechter
die een vonnis over ons velt.
Stel je eens voor dat je
in een rechtbank moet terechtstaan.
De rechter is je geweten
en de getuigen zijn je gedachtes.
De rechter luistert naar getuigen
die bewijzen en feiten over je aanvoeren.
Een goede rechter luistert naar
zowel de aanklager als de verdediger...
om zo tot een eerlijk oordeel te komen.
Maar wat als de rechter alleen naar
de partij luistert die ons beschuldigt?
Die beschuldigende getuigen
zeggen dat we gestraft moeten worden.
Ze zeggen eigenlijk tegen de rechter:
Hij mag nooit vergeten wat hij heeft gedaan.
Hij had beter moeten weten.
Hij is zwak. Hij heeft verkeerde verlangens.
Hij verdient het om voor een
lange tijd de gevangenis in te gaan.
Dus de rechter, die alleen
de beschuldigende partij heeft aangehoord...
en niemand van de verdediging,
zal het volgende vonnis uitspreken:
De verdachte is schuldig
en krijgt een gevangenisstraf.
Zo kan je geweten als het niet goed gevormd is...
als die oneerlijke rechter zijn...
die je veroordeelt tot een
figuurlijke gevangenisstraf, je schuldgevoelens...
waardoor je in een vicieuze cirkel van negatieve
emoties komt en waardoor je niet meer verder kunt.
Wat voor rechter is jouw geweten?
Als je overkritische gedachtes over jezelf hebt...
kan een goed gevormd geweten
je als het ware vrijspreken.
Als je wilt dat je geweten
een eerlijke rechter is...
moet je niet alleen Jehovah's wetten goed kennen
maar ook de Wetgever, de hoogste Rechter.
In een Wachttoren uit 1976 werd eens gezegd...
dat je steeds Gods persoonlijkheid
in gedachten moet blijven houden...
en volgens de Bijbel is liefde
natuurlijk Gods belangrijkste eigenschap.
Dat blijkt uit hoe hij zijn aanbidders behandeld.
Als je dat doet, zul je een goed
geoefend geweten ontwikkelen.
Dat is de sleutel.
In de Bijbel staat dat
Jehovah van gerechtigheid houdt...
maar hij is redelijk
in hoe hij zijn wetten toepast.
Hij is vol barmhartigheid en loyale liefde.
Hij is de personificatie van liefde.
Als je Jehovah's eigenschappen goed kent...
helpt dat je om jezelf op een
evenwichtige manier te beoordelen.
Het helpt je om niet te toegeeflijk te zijn
en slecht gedrag goed te praten.
Maar tegelijkertijd helpt het je ook
om jezelf niet te streng te beoordelen.
We gaan even terug naar de illustratie.
Een eerlijke rechter, die Jehovah kent,
luistert ook naar de partij die jou verdedigt.
Deze gedachtes zeggen tegen je:
Wacht, rechter, deze persoon
heeft spijt van z'n fouten.
Het is tijd om te vergeven en te vergeten.
Hij heeft ervoor moeten boeten.
Hij heeft al genoeg geleden.
Hij heeft berouw.
Hij kan het verleden niet veranderen.
Maar kijk wat hij doet om z'n berouw aan te tonen.
Hij is echt een ander mens geworden.
Dus als je Jehovah kent
en beseft dat hij jou kent...
dan kun je een goed geweten
tegenover hem hebben...
als het gaat om alles
waarin je hart je veroordeelt.
Want God is groter dan je hart
en hij weet alle dingen.
Is dat niet vertroostend?
Jehovah kent je hart door en door.
Hij weet precies wie je vanbinnen bent.
Hij ziet je fouten.
Maar hij ziet ook je motieven, je gevoelens.
Je verlangen om het goede te doen.
Je potentieel.
Hij ziet alle factoren
die beïnvloeden wat je doet.
Inclusief je DNA
en de onvolmaaktheden die je hebt geërfd.
In het Inzicht-boek,
onder het lemma Barmhartigheid staat het volgende:
Het is duidelijk dat de fundamentele
en grootste handicap van de mensheid...
voortspruit uit de zonde die zij
van hun voorvader Adam hebben geërfd.
Daardoor verkeren alle mensen
in een beklagenswaardige toestand.
De bevrijding daaruit is een dringende behoefte.
Jehovah heeft voor de mensheid
in het middel voorzien...
om van deze grote handicap
bevrijd te kunnen worden.
Dus Jehovah ziet ons eigenlijk als gehandicapt...
wat hem ertoe aanzet
om barmhartig voor ons te zijn.
We gaan een voorbeeld bespreken waarin duidelijk
wordt dat Jehovah groter is dan ons hart.
Denk eens aan Petrus.
Op de ergste avond van z'n leven
zei Petrus drie keer...
dus niet één keer, maar drie keer,
dat hij Jezus niet kende.
Die avond draaide Jezus zich om
en keek Petrus recht in de ogen.
Denk je dat Petrus dat moment ooit zou vergeten?
Zou het kunnen dat Petrus,
elke keer als hij een haan hoorde kraaien...
weer aan dat moment terugdacht?
Dat hij dat moment
steeds weer afspeelde, in z'n hoofd?
Hoorde hij zichzelf constant zeggen:
Ik ken hem niet. Ik ken hem niet?
Misschien. We weten het niet.
Wat we wel weten is hoe Jezus hem hielp
om met z'n schuldgevoelens om te gaan.
Op dezelfde dag dat Jezus een opstanding kreeg...
verscheen hij aan Petrus,
terwijl er verder niemand anders bij was...
en gaf hem blijkbaar de kans
om te vertellen hoeveel spijt hij had.
We weten niet precies wat Jezus toen heeft gezegd.
Maar zou Petrus ooit dat gesprek vergeten zijn?
Volgens Johannes 21 gaf Jezus hem later de kans
om in het bijzijn van de andere apostelen...
te vertellen hoeveel hij van Jezus hield.
Wat hij ook deed. Drie keer.
En in het bijzijn van de andere apostelen
gaf Jezus hem een nieuwe toewijzing.
Dus nu hoefde Petrus niet langer
het moment af te spelen dat hij zei:
Ik ken hem niet. Ik ken hem niet.
Hij had nu een prachtige nieuwe herinnering
die hij in z'n hoofd kon afspelen.
Jehovah liet via z'n Zoon Jezus aan Petrus zien
dat Hij groter was dan z'n onvolmaakte hart.
Dus samenvattend, wat hebben we geleerd?
Een goed geweten is niet toegeeflijk,
maar ook niet te streng.
Leer jezelf te zien, zoals Jehovah je beziet.
En vertrouw erop dat hij alle moeite
die je doet om hem te dienen waardeert.
Vertrouw erop dat hij niet te streng is.
Het is echt waar dat God groter is dan je hart.
Aanvaard Jehovah's liefde.
En aanvaard de manier waarop hij je helpt om
zijn wil te doen met vreugde en een goed geweten.
Het is niet makkelijk als je iets hebt wat je
niet kunt zien en wat je niet kunt stoppen.
Het is er gewoon altijd.
We hadden een heel leuk leven.
M’n man was ouderling,
we hadden twee kinderen, ik pionierde.
En toen van het ene op het andere moment,
heel onverwacht, kwam hij te overlijden.
Binnen een paar minuten was ik ineens weduwe.
Ik had een hekel aan dat woord.
Het voelde zwak en zielig.
Ik was een deel van mezelf kwijt.
Ik voelde me niks waard,
ik wist niet meer wat ik moest.
Toen ik klein was, gaf degene die eigenlijk
als vader voor me had moeten zorgen...
me niet wat ik nodig had.
Als je opgroeit en iemand geeft je het idee...
dat je gewoon niet goed genoeg bent,
dat je niks goed kan doen...
ja, dat doet wel wat met je.
Die gevoelens neem je altijd met je mee.
En nu, zoveel jaren later,
heb ik daar nog steeds last van.
Op m’n 22ste kwam ik erachter dat ik OCD had.
OCD wordt ook wel eens de twijfelziekte genoemd.
Je gaat echt aan alles twijfelen.
Het is echt een obsessie.
En in je gedachten ben je alleen maar bezig met
of je iets fout hebt gedaan.
Daardoor ben je soms zelfs in staat
om jezelf aan te geven bij de politie.
Je wordt er soms gewoon helemaal gek van.
Want die gedachtes houden nooit op.
Ik moet constant vechten
tegen negatieve gedachten.
Het is echt iets waar ik elke dag
tegen moet vechten.
Ik wilde graag tegen anderen zeggen:
Ja, gaat prima hoor.
Maar dat was gewoon niet zo.
Die gevoelens kunnen een heel
verlammend effect hebben.
Maar dankzij Jehovah en zijn organisatie
kan ik door.
Een vriend van mij heeft ook OCD.
En toen ik erachter kwam dat we allebei
met hetzelfde te maken hebben...
dezelfde gevoelens, obsessies en angsten,
dacht ik echt: Wow, wat bijzonder.
Dat ik hem ken, dat is echt door Jehovah.
Dat weet ik zeker.
Ik heb vriendinnen die ik kan appen met:
Ik ben verdrietig.
En dan zeggen ze: Wat kunnen we doen?
-Ik wil gewoon even klagen dat het niet gaat.
Oké, praat maar, wij luisteren.
Als ik een toewijzinkje of zo moet voorbereiden...
heb ik vaak het gevoel dat ik het niet kan of dat
ik niet de meest geschikte persoon ervoor ben.
En dat ben ik waarschijnlijk ook niet.
Maar ik weet dat Jehovah ziet
dat ik echt m’n best doe.
Ja, ik vind echt dat zoals Openbaring 4:11 zegt...
Jehovah het waard is te krijgen
wat ik hem maar kan geven.
De lof, de eer, de kracht.
Ik weet dat Jehovah dat echt waardeert.
En ik weet dat Jehovah blij is met iedereen
die z’n best doet...
ook al zien ze zichzelf misschien
als een stuk vuil.
Je moet gewoon naar de zaal.
Daar wordt Jehovah aanbeden.
Daar zijn je vrienden.
Ook al weet je dat je gaat huilen en dat je
niet eens kunt meezingen op de vergadering.
Dat maakt niks uit! Het maakt niks uit!
Dat is dan maar gewoon even zo.
Het is de moeite waard, echt waar.
Als je gaat, voel je je dicht bij
de gemeente en bij Jehovah.
Elke dag probeer ik weer om mezelf te zien,
zoals Jehovah me ziet.
Het gebed is heel belangrijk voor me.
Jehovah weet dat ik OCD heb
en ik weet dat hij me begrijpt.
Soms raak ik ineens heel erg in paniek.
Maar dan bid ik de hele tijd en vraag ik Jehovah
m’n gedachten weer op een rijtje te krijgen.
En nog iets wat me heeft geholpen
is hoe Jehovah gebeden verhoort.
Dat raakt me nog het meest.
Want als je om iets bidt...
en je hebt echt iets nodig...
en je vertelt verder niemand erover
en Jehovah geeft het je gewoon ineens...
dat is zo speciaal.
Dan voel ik dat Jehovah en ik
in hetzelfde team zitten.
Probeer net als Jezus
Jehovah als een Vader te zien.
Als je het gebed van Jezus in Johannes 17 leest,
dat was vlak voor Jezus’ dood...
dan merk je hoe close Jehovah en Jezus waren.
Ik wilde ook zo’n hechte band met Jehovah.
Wat me ook heeft geholpen is lezen over
alles wat er in de Bijbel over weduwen staat.
En toen ik dat deed, kwam ik erachter
dat Jehovah’s kijk op weduwen...
totaal anders is dan hoe de wereld
naar weduwen kijkt.
Jehovah had zelfs wetten gemaakt voor Israël
over hoe ze met weduwen moesten omgaan.
En dat zegt mij dan weer
dat Jehovah er voor mij is.
Nu heb ik geen hekel meer aan het woord weduwe.
Ik weet gewoon dat Jehovah me stevig vasthoudt.
Jehovah vindt je veel waardevoller
dan je je maar kunt voorstellen.
Hij geeft je alle bevestiging die je nodig hebt.
Hij laat merken dat hij van je houdt,
waardoor je voelt dat je er mag zijn.
Jehovah’s gedachten zijn veel hoger
dan die van ons.
Hij kent al je gevoelens,
al je angsten, al je pijn.
Hij weet waar je blij van wordt.
Hij weet het allemaal.
Weet dat Jehovah van je houdt.
We gaan zien hoe verschillende broeders en zusters
dit hebben geleerd...
en hoe ze zijn omgegaan
met gevoelens van minderwaardigheid.
Jehovah zal je troosten door middel van gebed
en vrienden die van je houden.
Zoals zuster Wood zei:
Ik weet gewoon
dat ik een speciaal plekje bij Jehovah heb.
Later deze maand zal het volledige interview
van zuster Wood beschikbaar komen...
waar we veel van kunnen leren.
Als iemand vriendelijk voor ons is,
motiveert dat ons om zelf ook vriendelijk te zijn.
In een nieuwe aflevering van IJzer scherpt ijzer...
gaan we zien hoe we
Jehovah's vriendelijkheid kunnen navolgen.
Hi, ik ben Jonathan en dit is IJzer scherpt ijzer.
We gaan het vandaag hebben
over een eigenschap waardoor zieken...
zondaars en kinderen
zich tot Jezus aangetrokken voelden.
Vriendelijkheid.
Net zoals Jehovah was Jezus vriendelijk
voor zowel goede als slechte mensen.
Het maakte voor Jezus niet uit
of mensen vriendelijk tegen hem waren...
en of ze hem wel aardig vonden.
Hij was gewoon altijd vriendelijk.
Want hij begreep wat voor impact
die eigenschap op mensen had.
En dat zijn Vader erdoor geëerd werd.
Maar hoe zit het met ons?
Tegen wie kunnen wij vriendelijk zijn? En wanneer?
Sorry, bezoekuur is voorbij.
Tijd om te vertrekken.
O, sorry.
Het is toch nog geen tijd?
We hebben nog 5 minuten.
Maakt niks uit, toch?
Lieverd, wij gaan, oké? Maar we komen gauw weer.
Dat was heel verstandig van onze zus
om rustig met de groep weg te gaan...
ook al had ze nog een paar minuten.
Maar had ze meer kunnen doen?
Dat brengt ons
bij de eerste stap om vriendelijk te zijn.
Leef je in.
Vraag je af:
Wat zou de ander op dit moment meemaken?
Wat heeft hij nodig?
En laat zien dat je hem
serieus neemt door goed te luisteren.
Gaan jullie maar vast, ja? Ik kom eraan.
Dat is goed.
Hi.
-Hi.
Ik wou je even bedanken
dat je zo goed voor onze vriendin zorgt.
Graag gedaan.
Sorry voor daarnet.
Het is gewoon heel druk
en we hebben te weinig mensen.
Het is toch mooi wat een simpel bedankje kan doen.
De verpleegster had dat even nodig.
Als iemand z'n gevoelens uit...
praat dan op een hartelijke
en respectvolle manier.
Dat is onze tweede stap.
Als je je echt in iemand inleeft...
is dat te horen in je stem.
Let goed op wat je zegt en hoe je het zegt.
En zeg geen dingen die kwetsend kunnen zijn.
Het is gewoon heel druk
en we hebben te weinig mensen.
Je hoeft geen sorry te zeggen.
Het zal vast heel mooi werk zijn om te doen...
maar, het zal ook weleens zwaar zijn.
Inderdaad, ja.
Gelukkig heb je een lekker kopje thee.
Had. Ik heb hem omgegooid.
En nog geen tijd gehad om een nieuwe te halen.
Soms zit echt alles tegen op een dag, hè?
Ik ben Mandy trouwens.
Ik ben Maartje.
Ik zal je niet langer ophouden.
Dat heeft ze goed gedaan, hè?
Ze heeft echt iemand opgevrolijkt.
Maar zou ze, nu er een beetje contact is,
haar kunnen helpen?
En dat is onze derde stap.
Vriendelijkheid houdt meer in
dan vriendelijke woorden en gedachten.
Het houdt actie in.
Dus we willen alert zijn
op gelegenheden om mensen te helpen.
Zal dat je tijd, energie en offers kosten?
Waarschijnlijk wel.
Maar het zal de moeite waard zijn.
Hé, dit is voor jou.
Dat is echt zo lief.
Graag gedaan. Je hebt het verdiend.
Heel erg bedankt.
Mag ik je wat vragen?
Wie is die vrouw bij wie je op bezoek was?
Ze krijgt echt zoveel bezoek.
Ze is een hele goede vriendin van ons.
We zijn eigenlijk een soort familie.
We zijn Jehovah's Getuigen.
Jullie zijn altijd zo vriendelijk.
Bedankt. Ja, weet je, Fleur is altijd
zo'n goeie vriendin voor mij geweest.
Onze vriendelijkheid moet altijd oprecht zijn.
Dus het kan zijn dat je vriendelijk tegen
iemand bent zonder getuigenis te kunnen geven.
Maar mensen zijn eerder geneigd om naar ons
te luisteren als ze voelen dat we om ze geven.
Dus samenvattend:
Wat waren de drie stappen om vriendelijk te zijn?
Eén: Probeer je in de persoon in te leven.
Vraag je af: Waar maakt hij zich zorgen om?
Wat heeft hij nodig?
Als ze zich uiten, luister dan goed.
Twee: Praat op een hartelijke
en respectvolle manier.
Als je oprecht bent
zal dat te merken zijn aan je woorden en je stem.
Drie: Wees behulpzaam.
Zoek naar manieren om iemand te helpen.
Dan is de kans groter dat hij
openstaat voor een gesprek.
Maar vergeet niet wat belangrijker is
dan welke methode maar ook:
Volg Jezus’ voorbeeld en hou gewoon van mensen.
Het is zoals de Bijbel zegt:
Liefde is vriendelijk.
Als we gevormd zijn door Gods Woord,
zullen we altijd vriendelijk zijn voor anderen.
We gaan kijken hoe we een Bijbelvers
stukje voor stukje kunnen analyseren...
en erover kunnen mediteren
tijdens het graven in het Bijbelboek Micha.
Oké, wat vond jij van het Bijbelboek Micha?
Micha 6:8
is natuurlijk mama's lievelingstekst.
Maar het verband tussen dit boek
en Gods Koninkrijk vond ik een lastige.
Ja, vond ik ook. Dus wat heb je gedaan?
Nou, ik heb eerst naar de context gekeken
voor wat achtergrondinformatie.
Ja dat is een goeie. Naar de context kijken.
En wat heb je gevonden?
Ik ben begonnen bij de verwijsteksten.
En toen kwam ik op 2 Kronieken 27 tot 29.
En toen kwam ik erachter
wanneer Micha precies profeteerde.
Dat was tijdens de regering van drie koningen:
Jotham, Achaz en Hizkia.
Ja, toen Achaz regeerde
ging het niet echt goed met Juda.
Nee, hou op. Hij was echt verschrikkelijk.
Hij offerde zelfs z'n eigen kinderen.
Ja, en het volk was al niet veel beter.
In de Bijbel staat dat als er
zelfs een goede koning was, zoals Jotham...
het volk nog steeds doorging
met hun slechte praktijken.
Ja. En Micha was degene
die ze daarmee moest confronteren.
Hij moest vertellen dat Samaria
en Jeruzalem vernietigd zouden worden.
Maar ja, met Jehovah is er altijd hoop.
Ja, echt wel. Jehovah is echt supergeduldig.
Maar er zijn wel grenzen.
Omdat hij rechtvaardig is en onschuldige mensen
wil beschermen moest hij het volk corrigeren.
Maar hij liet ze nooit los.
Uit de herstellingsprofetieën in Micha blijkt
hoe graag Jehovah wilde dat het goed kwam.
Ja, mooi.
Oké. Micha moest dus
een heftige boodschap van Jehovah overbrengen.
En zijn boodschap leek heel erg op
de boodschap die Jesaja moest brengen.
Ik zag bijvoorbeeld dat Micha 4:1-3
bijna letterlijk hetzelfde is...
als wat er staat in Jesaja 2:2-4.
Dat is toch geinig.
-Wauw.
En leuk om die gedeeltes uit de Bijbel
naast elkaar te leggen...
en te kijken wat de verschillen zijn.
Moet ik vaker doen.
En Jesaja profeteerde vóór Micha dat deed.
Dus zowel Micha als Jesaja deden gewoon
precies wat Jehovah van ze vroeg.
Zelfs als de boodschap gewoon
een herhaling was van wat er al eerder was gezegd.
Zouden sommige mensen niet hebben gedacht:
Micha, dat hebben we toch net van Jesaja gehoord?
Ja, misschien wel, ja.
En misschien heeft Micha gedacht:
Jehovah moet wel veel van die mensen
houden dat ik hetzelfde moet zeggen.
Dus daar wil ik een voorbeeld aan nemen.
Dat ik gewoon moet blijven prediken,
ook al blijft de boodschap zo'n beetje hetzelfde.
En jij?
Wat mij opviel is...
misschien moet je het gewoon even lezen.
Micha 3:5.
Daar heeft Jehovah het tegen profeten die vrede
verkondigen zolang ze iets te kauwen hebben...
maar die de oorlog verklaren
aan wie niks in hun mond stopt.
Oké?
Snap je het?
-Nee.
Ik hou eigenlijk wel van
een beetje ingewikkelde Bijbelteksten.
Dat dwingt me om langzaam te lezen
en erover na te denken.
Als Bijbelteksten niet veel verwijzingen hebben,
of als ik het niet helemaal snap...
probeer ik het stukje voor stukje te ontleden
en me af te vragen: Wat wordt er precies bedoeld?
Dat is een goeie. Die schrijf ik op.
Oké, het eerste stukje.
Jehovah spreekt hier profeten aan die vrede
verkondigden zolang ze iets te kauwen hadden.
Ja, daar werd ik een beetje door getriggerd,
want ja, wat betekent dat eigenlijk?
Dat is wel een goeie ja,
om de tekst stukje voor stukje te ontleden.
Dus betekent dat dat de profeten
alleen vrede voorspelden...
als ze van de mensen iets te eten kregen?
Ja, inderdaad. Als de mensen
de profeten iets goeds gaven, zoals eten...
dan voorspelden
de profeten alleen maar goed nieuws.
Maar op het moment dat ze de profeten niks gaven
verklaarden diezelfde profeten hun de oorlog.
O ja, een beetje zoals je nu vaak hoort:
Wat levert het mij op?
Heel egoïstisch eigenlijk.
Ja, ik zat te denken:
Hoe zit het eigenlijk met mijn motieven?
En hoe vindt Jehovah dat ik anderen behandel?
Jehovah ziet natuurlijk alles.
En ik vroeg me af:
Doe ik dingen voor anderen omdat ik van ze hou...
of omdat ik iets terugverwacht?
En als het om de velddienst gaat,
doe ik dan alleen wat mij goed uitkomt...
of ben ik bereid om m'n tijd
en energie te besteden aan...
bijvoorbeeld een nieuwe taal leren of prediken op
tijdstippen die voor de mensen beter uitkomen?
Die valse profeten
die zouden dat echt niet doen.
Ze waardeerden hun voorrecht niet
om Jehovah te dienen.
En Jehovah rekende ze erop af.
Het is een mooie gedachte,
maar het zet je wel aan het denken.
Het liet zien hoeveel Jehovah om mensen gaf,
maar ook hoe rechtvaardig hij was.
Ja, goeie. En dan kom je eigenlijk op
mama's lievelingstekst, Micha 6:8:
Ik hou van deze tekst.
Jehovah zegt hier eigenlijk tegen me:
Doe niet te moeilijk.
Als je dit doet, krijg je een goed leven.
Ja, mooi. En het vat eigenlijk in een paar woorden
samen waar we het over gehad hebben.
Het volk deed geen recht...
en daarom werd Micha gestuurd
om hun corruptie en egoïsme aan te pakken.
Micha koesterde loyaliteit naar Jehovah toe.
En hij wandelde bescheiden met zijn God,
want hij hoefde geen erkenning van mensen.
Hebben we toch zoveel mooie dingetjes
gevonden met maar een paar stappen.
Ja. Dus de tips waren:
Ik vind wel dat we echt goed bezig zijn, hoor.
Zullen we nog wat meer puntjes zoeken?
Ja, we hebben nog wel even.
Ik zat nog even te denken aan
een ander stukje in Micha.
Als je mediteert,
kun je veel lessen halen uit het Bijbellezen.
Succes bij het graven in het Bijbelboek Micha.
In de volgende ochtendaanbidding
zal broeder Malenfant bespreken...
welke voordelen het heeft
als je mediteert over Jehovah's liefde.
De herdenking van Jezus’ dood
is een krachtige herinnering...
aan Jehovah’s liefde en
aan Jezus’ liefde voor ons.
En die liefde moet een reactie bij ons uitlokken.
We moeten reageren op de liefde die we
van Jehovah en Jezus hebben gekregen.
Waarom? Omdat we graag onze
waardering willen laten zien...
voor alles wat ze voor ons hebben gedaan.
Het is interessant wat er staat
in 2 Korinthiërs 5:14,15.
We gaan het samen lezen.
2 Korinthiërs 5:14,15. Daar staat:
De liefde van de Christus motiveert ons...
want we zijn tot de conclusie gekomen...
dat één mens voor allen is gestorven;
dus waren alle mensen gestorven.
En hij is voor allen gestorven...
zodat zij die leven niet meer
voor zichzelf zouden leven...
maar voor hem die voor hen gestorven is
en werd opgewekt.
Is het niet interessant wat er
in het eerste gedeelte van de tekst staat?
De liefde van de Christus motiveert ons
om niet langer voor onszelf te leven.
Dus het woord motiveren duidt erop
dat je niet gedwongen wordt...
om niet langer voor jezelf te leven.
En het duidt erop dat je het doen van
Jehovah’s wil niet alleen uit plichtsbesef doet.
Het gaat veel verder dan dat.
In een woordenboek staat dat het woord motiveren
onder andere de volgende betekenis kan hebben:
Een sterk gevoel of een sterke reactie
bij iemand uitlokken.
En is dat niet precies wat
het offer van Jezus met ons doet?
We hebben sterke gevoelens van waardering
voor wat hij voor ons heeft gedaan.
En onze reactie op het offer is dat we
ons hele leven aan Jehovah willen geven...
en zijn wil willen doen.
Dat is onze reactie op het prachtige offer
waarin Jehovah heeft voorzien.
We gaan kijken hoe
de apostel Paulus hierover dacht.
Het offer deed heel veel met zijn gevoel en hij
aarzelde niet om zijn gevoelens op te schrijven.
En hij schreef ook hoe groot het effect
op z’n leven was.
Ga eens in je bijbel naar Galaten 2...
Galaten 2 en dan lezen we vers 20.
Er staat, en kijk eens hoe Paulus
zijn gevoelens onder woorden brengt...
als hij nadacht over wat Jezus
voor hem had gedaan:
Ik ben met Christus aan de paal gehangen.
Ik leef niet meer zelf,
maar Christus leeft in mij.
Mijn huidige leven in het vlees...
leef ik door geloof in de Zoon van God...
die van mij hield en zich voor mij
heeft overgegeven.
Dat is toch mooi?
Paulus zag Jezus’ offer als iets
wat speciaal voor hem gedaan was.
En dat is iets wat we allemaal moeten doen.
Het is iets wat hij voor jou
heeft gedaan, voor mij.
Hij stierf voor jou en mij.
Hij is in plaats van ons gestorven.
Een ander punt om in gedachten te houden
is dat het offer van Jezus...
het grootste bewijs is
van Jehovah’s vrijgevigheid.
Dat is nog zo’n mooie gedachte.
Dus we leven door geloof in de Zoon van God.
En we weten dat Jehovah God
de grootste Gever in het universum is.
En we hebben het allermooiste cadeau gekregen
wat we ooit van iemand zouden kunnen krijgen.
En dat staat mooi omschreven
in 2 Korinthiërs 9:15.
Er staat: God zij gedankt voor zijn vrije gave...
die niet in woorden te vatten is.
Dat is toch een mooie gedachte?
Een vrije gave die niet in woorden te vatten is.
Dus het loskopoffer is zo bijzonder dat we er
eigenlijk geen woorden aan kunnen geven.
De voordelen, wat het voor ons betekent,
het is onbeschrijfelijk.
Er stond iets moois in een Wachttoren...
de publieksuitgave van 2017 nr. 2 op bladzijde 6.
En kijk eens wat voor moois er hier
over de losprijs wordt geschreven:
Geen enkel geschenk is ooit
door een hogere bron...
of met meer liefde gegeven
dan het offer van Jezus.
Nooit heeft iemand zo veel
voor ons opgegeven als Jehovah.
En geen enkel geschenk was dringender nodig...
dan het enige offer dat ons bevrijdt
van zonde en de dood.
Geen enkel geschenk kan ook maar
in de buurt komen...
van de onbeschrijfelijke waarde van de losprijs.
Wat een mooie gedachte die hier
in De Wachttoren staat.
Het loskopoffer van Jezus
maakt niet alleen onze redding mogelijk...
er zijn nog veel meer zegeningen die we
dankzij het offer van Jezus krijgen.
Bijvoorbeeld de genezing van al onze ziekten.
Dat de aarde in een prachtig paradijs
veranderd zal worden.
En natuurlijk de mooiste hoop
waar we naar uitkijken:
de hoop om onze gestorven geliefden
weer terug te zien.
Wat Jezus heeft gedaan is echt een vrije gave,
die niet in woorden te vatten is.
Laten we nu eens kijken wat Petrus zegt over
wat onze reactie moet zijn op de vrije gave...
of de dingen die we moeten doen
uit waardering voor het offer.
Pak je bijbel en ga eens naar 1 Petrus...
1 Petrus 1 en dan lezen we vers 8 en 9.
Petrus schreef, en het is echt heel mooi
hoe hij het uitlegt:
Jullie hebben hem nooit gezien, en dat klopt
we hebben Jezus nooit gezien...
en toch houden jullie van hem.
En ook al zie je hem op dit moment niet,
toch geloof je in hem...
en ervaar je een onbeschrijfelijke
en buitengewone vreugde...
omdat je het doel van je geloof bereikt:
je redding.
Ja, en dat is toch ook zo, of niet?
Als we even een moment nemen en nadenken over
alles wat Jehovah voor ons heeft gedaan.
De beloftes die hij voor de toekomst heeft gedaan.
Het leven dat we dan zullen hebben.
Maar ook hoe hij nu al voor ons zorgt
door middel van zijn heilige geest.
Waardoor we hem kunnen dienen, hem kunnen eren
en nu al kunnen genieten van het leven...
dat geeft toch onbeschrijfelijke vreugde.
Het is dan ook niet vreemd dat we ons
af en toe overweldigd voelen...
door een intens gevoel van vreugde
en innerlijke rust...
als we even rustig nadenken en mediteren...
over wat God allemaal voor ons heeft gedaan
en nog in de toekomst gaat doen.
Als we op God vertrouwen,
vervult Gods heilige geest...
ons met onbeschrijfelijke vreugde en dankbaarheid.
En dat is wat ook staat in Romeinen 15:13.
Romeinen 15:13:
Mag de God die hoop geeft,
jullie alle vreugde en vrede geven...
doordat jullie op hem vertrouwen...
zodat jullie hoop overvloedig zal zijn
door kracht van heilige geest.
Wat een mooie gedachte.
Dus alle mooie dingen die Jehovah en Jezus
voor ons hebben gedaan...
motiveren ons om iets terug te doen,
hem te eren.
En te leven voor het doen van zijn wil.
En onze gevoelens worden mooi omschreven in Psalm.
Misschien wil je met me meelezen.
Psalm 116:12,14.
Psalm 116:12,14.
En daar staat...
Psalm 116:12: Hoe kan ik Jehovah vergoeden...
wat hij allemaal voor me heeft gedaan?
En als je verder scrolt naar vers 14...
dan zie je wat onze rol is,
wat wij moeten doen.
Ik zal mijn geloften aan Jehovah inlossen...
want ja, we hebben ons allemaal
aan Jehovah opgedragen toch?
In het bijzijn van heel zijn volk.
Dus wat is jouw reactie op de vraag:
Hoe kan ik Jehovah vergoeden
wat hij allemaal voor me heeft gedaan?
Gebruik je leven in Jehovah’s dienst.
Gebruik het om Jehovah en Jezus te eren.
Laat dat het belangrijkste doel in je leven zijn.
Hoe kan ik Jehovah vergoeden
wat hij voor me heeft gedaan?
Claude en Sandra Sauvageau
stellen zich die vraag voortdurend.
We gaan zien
welke zegeningen ze daardoor hebben ervaren.
Ik hou echt van de velddienst.
En dat heb ik echt aan m'n ouders te danken.
Een of twee keer in de week
kwam mijn vader thuis van zijn werk.
Dan kleedde hij zich om
en ging hij met ons in de velddienst.
Ik ben in de waarheid gekomen
door mijn moeder, Rita.
Ze legde overal in huis wat lectuur neer.
En ik begon het te lezen en ik dacht:
wow, ik wil ook zo'n leven.
Dat is geweldig.
Dat wil ik ook doen.
We waren net getrouwd.
We hadden nog geen verplichtingen
en we dachten:
Ja, we kunnen wel
wat meer doen voor Jehovah.
En uiteindelijk werd het verlangen zo sterk
dat we de formulieren voor Gilead invulden.
Dus toen werden we gestuurd
naar de Centraal-Afrikaanse Republiek.
En we leerden een nieuwe taal.
We hadden een wachtlijst
van mensen die Bijbelstudie wilden.
Dat was echt heel bijzonder.
En toen werd ik ziek.
En er was op dat moment
niet iets wat ze konden doen.
Dus zei de dokter dat het beter was
als ik naar huis zou gaan.
Ik moet zeggen
dat het echt een heel moeilijke tijd was.
Want dit was wat we altijd wilden.
En nu wisten we niet meer
wat we moesten doen.
Op de eerste kringvergadering waar we
naartoe gingen toen we weer thuis waren...
was er een kringopziener.
Hij was daar op de kringvergadering
om een lezing te geven.
En hij kende mij al als klein meisje.
En hij zag waarschijnlijk
dat ik het moeilijk had en kwam naar me toe.
En hij zei:
Je hebt zo'n mooie opleiding gehad.
Gebruik die opleiding, blijf het gebruiken.
Kijk niet achterom
naar wat je niet meer kunt doen.
Kijk gewoon vooruit
naar de dingen die je wel kunt doen.
En dat heeft echt mijn leven veranderd.
Toen het weer wat beter ging met mijn gezondheid
konden we weer meer doen.
En we begonnen weer met pionieren.
Een tijdje later verhuisde ik vanwege mijn werk
naar de Verenigde Staten.
En op dat moment waren er voor ons drie opties:
Engels, Frans of Spaans.
De Spaanse gemeente
was toen nog maar net opgericht.
Dus we zeiden tegen elkaar:
Zullen we het gewoon weer proberen
en doen waarvoor we zijn opgeleid?
Een nieuwe taal leren.
Sandra heeft echt een talenknobbel.
Maar ik, ik voelde me echt een ezel.
Ik moet er zo hard voor werken.
Oefenen, oefenen, oefenen.
En nu zitten we al 25 jaar in de gemeente.
En we genieten er echt van.
Want we spreken nu Spaans.
Tenminste, ik doe een poging.
En we maken zulke mooie dingen mee.
Het wordt anders op deze leeftijd.
Want ja, je maakt je gewoon wat meer zorgen.
Maar Jehovah heeft ons altijd
in het verleden geholpen.
En hij vraagt nooit iets van ons
wat we niet kunnen.
Alleen wat we wel kunnen.
En toen Jehovah
nieuwe deuren voor ons opende...
besloten we ervoor te gaan.
We waren in de vijftig
en we werkten mee met lokale bouwprojecten.
En toen begon de bouw van Warwick.
En er waren allemaal broeders en zusters
die zich opgaven...
daarheen gingen en superblij weer terugkwamen.
Maar ze zeiden wel
dat het fysiek best wel zwaar was.
Dus ik dacht: ik moet sterker worden.
Maar ze vergeet één detail.
Ze zette een ladder in de woonkamer.
En daar ging ze op oefenen.
Ze ging op en neer, op en neer, op en neer.
En dat deed ze meestal wel een kwartier lang.
Gewoon om te oefenen.
Het zag er grappig uit.
Het was een leuk gezicht.
Maar hé, het werkte.
Het was haar manier
om zich voor te bereiden op het project.
Als je alles bij elkaar optelt,
dienen we Jehovah al meer dan 100 jaar.
We hebben kunnen werken voor de PBA...
meegedaan aan gevangenisgetuigenis
en havengetuigenis.
We hebben echt gezien dat je Jehovah
nooit meer kunt geven dan dat hij jou geeft.
Wat dat betreft win je het nooit van hem.
Hij geeft je een leven
waar je nooit spijt van zult hebben.
We zijn ijverig.
We zijn enthousiast.
We helpen jongeren graag
om hetzelfde te gaan doen.
En dat is het mooie ervan.
We gaan ermee door.
We gaan nog niet met pensioen.
Jehovah dienen
is gewoon het beste wat je kunt doen.
Dus waarom zou je ermee stoppen?
We gaan er gewoon mee door.
Claude en Sandra genieten er al jarenlang van
om hard voor Jehovah te werken.
In de muziekvideo van deze maand
wordt over Jehovah's vrijgevigheid gezongen...
en wat we daarvan kunnen leren.
’k Zie de zon heel langzaam ondergaan.
Een tropisch briesje aan de oceaan.
Gezelligheid en een goeie sfeer.
Gods goedheid raakt me elke keer.
Ik geniet van wat hij heeft gemaakt.
Wat hij ons geeft is toch echt volmaakt?
Ik doe m’n best om te zijn als hij.
Ik ben zo dankbaar voor zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Hij gunt ons al het goeds en meer.
Hij geeft je wat je verlangt.
’k Word er stil van, telkens weer.
Ik wil graag net als hij echt onzelfzuchtig zijn,
een voorbeeld nemen aan zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Hij geeft ons zo veel goeds in overvloed.
Hij deelt zijn wijsheid en die pas ik toe.
Het geeft me rust en het maakt me blij.
Hij wil dat wij gelukkig zijn.
Ik gun ook anderen zo’n band met God.
Vertellen over hem is een genot.
En daarom hou ik me niet stil.
Ja, tegen iedereen die luis’t’ren wil zeg ik:
Jehovah opent zijn hand.
Hij gunt je al het goeds en meer.
Hij geeft je wat je verlangt.
’k Word er stil van, telkens weer.
Ik wil graag net als hij echt onzelfzuchtig zijn,
een voorbeeld nemen aan zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Jehovah opent zijn hand.
Hij gunt ons al het goeds en meer.
Hij geeft graag wat je verlangt.
’k Word er stil van, telkens weer.
Ik wil graag net als hij echt onzelfzuchtig zijn
een voorbeeld nemen aan zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Als we beseffen hoeveel Jehovah ons geeft,
gaan we steeds meer van hem houden.
Hij heeft ons zijn Woord gegeven,
vol met praktische lessen en wijsheden.
Hij geeft ons door middel van de prediking
mogelijkheden om vriendelijk voor anderen te zijn.
En hij laat ons steeds weer merken
hoe waardevol hij ons vindt.
We zijn blij om nu
iets heel moois met jullie te delen.
De uitnodigingsvideo voor het congres van 2026
met het thema: Voor altijd gelukkig.
Veel mensen denken dat je gelukkig wordt
als alles goed gaat in je leven.
Maar wat als er onverwachts iets ergs gebeurt?
Is het mogelijk om voor altijd gelukkig te zijn?
Bijna 2000 jaar geleden zei Jezus...
dat je echt gelukkig wordt
als je een goede band met je Schepper hebt.
Gelukkig zijn degenen die zich bewust zijn
van hun geestelijke behoeften.
Gelukkig zijn degenen die zachtaardig zijn.
Gelukkig zijn degenen die barmhartig zijn.
Gelukkig zijn de vredestichters.
We hebben nog steeds heel veel
aan wat hij toen allemaal zei.
We willen je van harte uitnodigen voor het congres
van Jehovah's Getuigen van 2026 met het thema:
Voor altijd gelukkig.
Er zullen op de Bijbel gebaseerde lezingen zijn,
interviews en video's...
die mensen kunnen helpen echt gelukkig te zijn.
De congressen worden wereldwijd gehouden
en de toegang is gratis.
Kijk voor een locatie
bij jou in de buurt op jw.org.
We hopen echt dat je erbij kunt zijn.
Deel deze video met zo veel mogelijk mensen.
Denk aan je familie en kennissen.
We zijn ook blij
om het congreslied van 2026 aan te kondigen.
De titel is: Jullie zijn gelukkig.
Het lied en de lyrics zijn vanaf nu te downloaden
in JW Library en op jw.org.
We willen je aanmoedigen
om dit lied goed te oefenen...
zodat je het op het congres
uit volle borst kunt meezingen.
Dit lied, 'Jullie zijn gelukkig',
zal ook gezongen worden...
aan het eind van de doordeweekse vergadering
in de week van 20 april 2026.
We gaan deze maand
naar een eiland dat al jarenlang...
het meest bezochte eiland is
in het Caribisch gebied:
De Dominicaanse Republiek.
Hier vind je de hoogste bergtop van het Caribisch gebied,
en barnsteen, wat zeer gewild is.
Een tocht door de bergen en langs de watervallen...
geeft je de kans om dieren te zien
die je op maar weinig andere plekken aantreft...
zoals de neushoornleguaan...
de solenodon, of agouta...
en de opvallend luidruchtige palmtapuit.
Dominicanen staan bekend om hun warme,
levendige karakter en laten je je heel snel thuis voelen.
Als ze met grote groepen bij elkaar zijn,
maken ze vaak sancocho...
een stevige stoofpot die bij velen geliefd is.
In dit land is merengue ontstaan...
een muziek- en dansstijl die overal op het eiland
te horen en te zien is.
De Dominicaanse vlag
is de enige nationale vlag ter wereld...
waarop een bijbel is afgebeeld.
De bijbel is opengeslagen bij Johannes 8:32:
De waarheid zal je vrijmaken.
En dat is ook zo.
Duizenden Dominicanen
hebben de Bijbelse waarheid aanvaard...
en hebben zich vrijgemaakt
van nationalisme en religieuze leugens.
Het predikingswerk is begonnen in april 1945...
met de komst van de zendelingen
Leonard en Virginia Johnson.
Op de dag van hun aankomst
begonnen ze meteen Bijbelstudies te leiden.
Later kwamen er nog meer zendelingen...
en veel mensen begonnen de vergaderingen te bezoeken
bij de zendelingen thuis.
Slechts 3 jaar later
predikten zo'n 110 verkondigers het goede nieuws.
Onder de dictator Rafael Trujillo
kregen onze broeders en zusters met hevige vervolging te maken.
Hij kreeg steun van het Vaticaan.
Alle kerken op het eiland
moesten een bord ophangen met de tekst:
God in de hemel, Trujillo op aarde.
Maar onze broeders en zusters
bleven politiek neutraal.
In 1950 werd ons werk door de overheid verboden.
En in 1957 opnieuw.
In die periode
bleven onze broeders en zusters volharden.
Ze predikten onopvallend
en drukten publicaties in het geheim...
zoals te zien is in de volgende reconstructie.
Ondanks het verbod was er toename
op de Dominicaanse Republiek.
In 1960 werd het tweede verbod opgeheven.
Nu zijn er meer dan 38.000 verkondigers...
die elke maand ruim 45.000 Bijbelstudies leiden.
Er worden niet alleen vergaderingen gehouden
in het Spaans...
maar ook in het Creools...
gebarentaal...
Engels, Mandarijn en Russisch.
In de bergen,
op ongeveer 150 kilometer van de hoofdstad...
ligt het kleine stadje Constanza.
We eindigen ons bezoekje
bij de gemeente Los Laureles.
De gemeente bestaat uit 134 verkondigers,
van wie er 36 pionieren.
Er worden in deze gemeente elke maand
gemiddeld meer dan 170 Bijbelstudies geleid.
Het is geweldig om hier te prediken.
Niet alleen vanwege het mooie landschap...
maar vooral vanwege de vele oprechte mensen
die graag meer over Jehovah willen weten.
De broeders en zusters
van de gemeente Los Laureles in Constanza...
doen jullie de hartelijke groeten.
Ze houden heel veel van jullie.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah's Getuigen
was dit JW Broadcasting.

JW Broadcasting april 2026
- 

JW Broadcasting april 2026

Welkom bij JW Broadcasting.
Deze maand gaan we leren
hoe we onszelf kunnen zien...
zoals Jehovah ons ziet.
We gaan graven in het boek Micha.
En we gaan kijken wat we kunnen leren
over eerlijkheid en bescheidenheid.
En we gaan zien hoe zelfs een klein vriendelijk gebaar
grote impact kan hebben op mensen.
Dit is JW Broadcasting.
Lieve broers en zussen...
heeft een van jullie zich weleens gevoeld
als deze zuster die het volgende schreef?
Hoeveel ik ook van Jehovah hou...
of hoeveel moeite ik ook doe om hem te dienen...
ik heb altijd het gevoel
dat het niet goed genoeg is.
Jammer genoeg
hebben we door onze onvolmaaktheid...
van tijd tot tijd het gevoel
dat wat we ook proberen...
het gewoon niet goed genoeg is voor Jehovah.
Of misschien weet je wel
dat Jehovah een barmhartige God is...
maar voel je je toch schuldig over dingen
die je in het verleden hebt gedaan?
Misschien blijf je dingen die je
in het verre verleden hebt gezegd of gedaan...
alsmaar in je hoofd afspelen...
waardoor je ontmoedig kunt raken
of zelfs depressief.
Waarschijnlijk hebben we allemaal
weleens last van dat soort gevoelens.
Waarom kunnen we dat zeggen?
Kijk eens wat de apostel Johannes
onder inspiratie schreef in 1 Johannes 3:19,20.
Deze tekst vormt de basis van onze bespreking:
God is groter dan je hart.
In 1 Johannes 3:19,20 staat:
Zie je dat Johannes het over ons heeft, niet mijn?
Ons hart.
En we zullen ons hart
tegenover hem zekerheid geven...
in alles waarin ons hart
ons misschien veroordeelt.
Dus ja, zelfs de apostel Johannes had
af en toe last van negatieve gevoelens.
Maar Johannes geeft redenen
waarom je ervan overtuigd kunt zijn...
dat Jehovah zich focust op je goede eigenschappen.
Hij zegt dat we weten
dat we uit de waarheid voortkomen.
Hoe ben je in de waarheid gekomen?
Hoe is het begonnen?
Je hoorde en aanvaardde
de waarheid uit Gods Woord.
Je aanvaardde wat Jezus ons leerde.
Je hebt de wereld en haar leugens
aan de kant geschoven.
Je doet je best om Jezus na te volgen...
je houdt van je broers en zussen
en je vermijdt opzettelijke zonde.
Dus op die manier kom je uit de waarheid voort.
Het is de waarheid die je maakt wie je bent.
En alleen al om die reden
kun je ervan overtuigd zijn...
dat Jehovah je goedkeurt als deel van zijn gezin.
Maar van tijd tot tijd kan het zijn
dat je hart je veroordeelt.
Waarom en hoe zou dat kunnen gebeuren?
Het heeft te maken met ons geweten.
Als de Bijbel het over ons hart heeft...
gaat het meestal over wie we vanbinnen zijn.
Onze hele persoonlijkheid.
In De Wachttoren van 1 augustus 1997 staat:
De Bijbel brengt het geweten
ook in verband met het figuurlijke hart...
dat met onze gevoelens en emoties te maken heeft.
Dan wordt Romeinen 2:15 aangehaald
waar Paulus uitlegt hoe het geweten functioneert.
Zelfs bij mensen die de wet van Mozes niet kenden.
In Romeinen 2:15 staat:
Dus ons geweten kan ons
beschuldigen of juist vrijspreken.
Ons geweten
kan ons waarschuwen om geen fout te maken.
Maar ons geweten kan ook gaan spreken
nadat we een fout hebben gemaakt.
Toen David op de vlucht was voor Saul...
sneed hij een stuk van z'n mantel af
toen ze in een grot waren.
In 1 Samuel 24:5 staat dat Davids hart
daardoor werd gekweld door schuldgevoel.
Hier kan het woord 'hart'
ook vertaald worden met 'geweten'.
Davids geweten zei tegen hem dat hij onrespectvol
was geweest tegenover Gods aangestelde koning.
Je geweten stelt je in staat om
naar jezelf te kijken en jezelf te beoordelen.
Een schuldig geweten kan je ertoe aanzetten
om berouw te hebben en jezelf te corrigeren.
Maar als je geweten te kritisch is...
kan dat ervoor zorgen dat je geweten
overweldigd wordt door schuldgevoelens.
En dat je gaat denken dat Jehovah je
niet zal vergeven, ook al heb je echt berouw.
Een overkritisch geweten kan er ook voor zorgen...
dat je denkt dat je perfect moet zijn
om Jehovah's goedkeuring te hebben.
Zoals Paulus in Romeinen 2:15 uitlegt...
werkt ons geweten als een rechter
die een vonnis over ons velt.
Stel je eens voor dat je
in een rechtbank moet terechtstaan.
De rechter is je geweten
en de getuigen zijn je gedachtes.
De rechter luistert naar getuigen
die bewijzen en feiten over je aanvoeren.
Een goede rechter luistert naar
zowel de aanklager als de verdediger...
om zo tot een eerlijk oordeel te komen.
Maar wat als de rechter alleen naar
de partij luistert die ons beschuldigt?
Die beschuldigende getuigen
zeggen dat we gestraft moeten worden.
Ze zeggen eigenlijk tegen de rechter:
Hij mag nooit vergeten wat hij heeft gedaan.
Hij had beter moeten weten.
Hij is zwak. Hij heeft verkeerde verlangens.
Hij verdient het om voor een
lange tijd de gevangenis in te gaan.
Dus de rechter, die alleen
de beschuldigende partij heeft aangehoord...
en niemand van de verdediging,
zal het volgende vonnis uitspreken:
De verdachte is schuldig
en krijgt een gevangenisstraf.
Zo kan je geweten als het niet goed gevormd is...
als die oneerlijke rechter zijn...
die je veroordeelt tot een
figuurlijke gevangenisstraf, je schuldgevoelens...
waardoor je in een vicieuze cirkel van negatieve
emoties komt en waardoor je niet meer verder kunt.
Wat voor rechter is jouw geweten?
Als je overkritische gedachtes over jezelf hebt...
kan een goed gevormd geweten
je als het ware vrijspreken.
Als je wilt dat je geweten
een eerlijke rechter is...
moet je niet alleen Jehovah's wetten goed kennen
maar ook de Wetgever, de hoogste Rechter.
In een Wachttoren uit 1976 werd eens gezegd...
dat je steeds Gods persoonlijkheid
in gedachten moet blijven houden...
en volgens de Bijbel is liefde
natuurlijk Gods belangrijkste eigenschap.
Dat blijkt uit hoe hij zijn aanbidders behandeld.
Als je dat doet, zul je een goed
geoefend geweten ontwikkelen.
Dat is de sleutel.
In de Bijbel staat dat 
Jehovah van gerechtigheid houdt...
maar hij is redelijk
in hoe hij zijn wetten toepast.
Hij is vol barmhartigheid en loyale liefde.
Hij is de personificatie van liefde.
Als je Jehovah's eigenschappen goed kent...
helpt dat je om jezelf op een
evenwichtige manier te beoordelen.
Het helpt je om niet te toegeeflijk te zijn
en slecht gedrag goed te praten.
Maar tegelijkertijd helpt het je ook
om jezelf niet te streng te beoordelen.
We gaan even terug naar de illustratie.
Een eerlijke rechter, die Jehovah kent,
luistert ook naar de partij die jou verdedigt.
Deze gedachtes zeggen tegen je:
Wacht, rechter, deze persoon
heeft spijt van z'n fouten.
Het is tijd om te vergeven en te vergeten.
Hij heeft ervoor moeten boeten.
Hij heeft al genoeg geleden.
Hij heeft berouw.
Hij kan het verleden niet veranderen.
Maar kijk wat hij doet om z'n berouw aan te tonen.
Hij is echt een ander mens geworden.
Dus als je Jehovah kent
en beseft dat hij jou kent...
dan kun je een goed geweten
tegenover hem hebben...
als het gaat om alles
waarin je hart je veroordeelt.
Want God is groter dan je hart
en hij weet alle dingen.
Is dat niet vertroostend?
Jehovah kent je hart door en door.
Hij weet precies wie je vanbinnen bent.
Hij ziet je fouten.
Maar hij ziet ook je motieven, je gevoelens.
Je verlangen om het goede te doen.
Je potentieel.
Hij ziet alle factoren
die beïnvloeden wat je doet.
Inclusief je DNA
en de onvolmaaktheden die je hebt geërfd.
In het Inzicht-boek,
onder het lemma Barmhartigheid staat het volgende:
Het is duidelijk dat de fundamentele
en grootste handicap van de mensheid...
voortspruit uit de zonde die zij
van hun voorvader Adam hebben geërfd.
Daardoor verkeren alle mensen
in een beklagenswaardige toestand.
De bevrijding daaruit is een dringende behoefte.
Jehovah heeft voor de mensheid
in het middel voorzien...
om van deze grote handicap
bevrijd te kunnen worden.
Dus Jehovah ziet ons eigenlijk als gehandicapt...
wat hem ertoe aanzet
om barmhartig voor ons te zijn.
We gaan een voorbeeld bespreken waarin duidelijk
wordt dat Jehovah groter is dan ons hart.
Denk eens aan Petrus.
Op de ergste avond van z'n leven
zei Petrus drie keer...
dus niet één keer, maar drie keer,
dat hij Jezus niet kende.
Die avond draaide Jezus zich om
en keek Petrus recht in de ogen.
Denk je dat Petrus dat moment ooit zou vergeten?
Zou het kunnen dat Petrus,
elke keer als hij een haan hoorde kraaien...
weer aan dat moment terugdacht?
Dat hij dat moment
steeds weer afspeelde, in z'n hoofd?
Hoorde hij zichzelf constant zeggen:
Ik ken hem niet. Ik ken hem niet?
Misschien. We weten het niet.
Wat we wel weten is hoe Jezus hem hielp
om met z'n schuldgevoelens om te gaan.
Op dezelfde dag dat Jezus een opstanding kreeg...
verscheen hij aan Petrus,
terwijl er verder niemand anders bij was...
en gaf hem blijkbaar de kans
om te vertellen hoeveel spijt hij had.
We weten niet precies wat Jezus toen heeft gezegd.
Maar zou Petrus ooit dat gesprek vergeten zijn?
Volgens Johannes 21 gaf Jezus hem later de kans
om in het bijzijn van de andere apostelen...
te vertellen hoeveel hij van Jezus hield.
Wat hij ook deed. Drie keer.
En in het bijzijn van de andere apostelen
gaf Jezus hem een nieuwe toewijzing.
Dus nu hoefde Petrus niet langer
het moment af te spelen dat hij zei:
Ik ken hem niet. Ik ken hem niet.
Hij had nu een prachtige nieuwe herinnering
die hij in z'n hoofd kon afspelen.
Jehovah liet via z'n Zoon Jezus aan Petrus zien
dat Hij groter was dan z'n onvolmaakte hart.
Dus samenvattend, wat hebben we geleerd?
Een goed geweten is niet toegeeflijk,
maar ook niet te streng.
Leer jezelf te zien, zoals Jehovah je beziet.
En vertrouw erop dat hij alle moeite
die je doet om hem te dienen waardeert.
Vertrouw erop dat hij niet te streng is.
Het is echt waar dat God groter is dan je hart.
Aanvaard Jehovah's liefde.
En aanvaard de manier waarop hij je helpt om
zijn wil te doen met vreugde en een goed geweten.
Het is niet makkelijk als je iets hebt wat je 
niet kunt zien en wat je niet kunt stoppen.
Het is er gewoon altijd.
We hadden een heel leuk leven.
M’n man was ouderling,
we hadden twee kinderen, ik pionierde.
En toen van het ene op het andere moment,
heel onverwacht, kwam hij te overlijden.
Binnen een paar minuten was ik ineens weduwe.
Ik had een hekel aan dat woord.
Het voelde zwak en zielig.
Ik was een deel van mezelf kwijt.
Ik voelde me niks waard,
ik wist niet meer wat ik moest.
Toen ik klein was, gaf degene die eigenlijk 
als vader voor me had moeten zorgen...
me niet wat ik nodig had.
Als je opgroeit en iemand geeft je het idee...
dat je gewoon niet goed genoeg bent,
dat je niks goed kan doen...
ja, dat doet wel wat met je.
Die gevoelens neem je altijd met je mee.
En nu, zoveel jaren later,
heb ik daar nog steeds last van.
Op m’n 22ste kwam ik erachter dat ik OCD had.
OCD wordt ook wel eens de twijfelziekte genoemd.
Je gaat echt aan alles twijfelen.
Het is echt een obsessie.
En in je gedachten ben je alleen maar bezig met 
of je iets fout hebt gedaan.
Daardoor ben je soms zelfs in staat 
om jezelf aan te geven bij de politie.
Je wordt er soms gewoon helemaal gek van.
Want die gedachtes houden nooit op.
Ik moet constant vechten 
tegen negatieve gedachten.
Het is echt iets waar ik elke dag 
tegen moet vechten.
Ik wilde graag tegen anderen zeggen:
Ja, gaat prima hoor.
Maar dat was gewoon niet zo.
Die gevoelens kunnen een heel 
verlammend effect hebben.
Maar dankzij Jehovah en zijn organisatie 
kan ik door.
Een vriend van mij heeft ook OCD.
En toen ik erachter kwam dat we allebei 
met hetzelfde te maken hebben...
dezelfde gevoelens, obsessies en angsten,
dacht ik echt: Wow, wat bijzonder.
Dat ik hem ken, dat is echt door Jehovah.
Dat weet ik zeker.
Ik heb vriendinnen die ik kan appen met: 
Ik ben verdrietig.
En dan zeggen ze: Wat kunnen we doen?
-Ik wil gewoon even klagen dat het niet gaat.
Oké, praat maar, wij luisteren.
Als ik een toewijzinkje of zo moet voorbereiden...
heb ik vaak het gevoel dat ik het niet kan of dat 
ik niet de meest geschikte persoon ervoor ben.
En dat ben ik waarschijnlijk ook niet.
Maar ik weet dat Jehovah ziet 
dat ik echt m’n best doe.
Ja, ik vind echt dat zoals Openbaring 4:11 zegt...
Jehovah het waard is te krijgen 
wat ik hem maar kan geven.
De lof, de eer, de kracht.
Ik weet dat Jehovah dat echt waardeert.
En ik weet dat Jehovah blij is met iedereen 
die z’n best doet...
ook al zien ze zichzelf misschien 
als een stuk vuil.
Je moet gewoon naar de zaal.
Daar wordt Jehovah aanbeden. 
Daar zijn je vrienden.
Ook al weet je dat je gaat huilen en dat je 
niet eens kunt meezingen op de vergadering.
Dat maakt niks uit! Het maakt niks uit!
Dat is dan maar gewoon even zo.
Het is de moeite waard, echt waar.
Als je gaat, voel je je dicht bij 
de gemeente en bij Jehovah.
Elke dag probeer ik weer om mezelf te zien,
zoals Jehovah me ziet.
Het gebed is heel belangrijk voor me.
Jehovah weet dat ik OCD heb 
en ik weet dat hij me begrijpt.
Soms raak ik ineens heel erg in paniek.
Maar dan bid ik de hele tijd en vraag ik Jehovah 
m’n gedachten weer op een rijtje te krijgen.
En nog iets wat me heeft geholpen 
is hoe Jehovah gebeden verhoort.
Dat raakt me nog het meest.
Want als je om iets bidt...
en je hebt echt iets nodig...
en je vertelt verder niemand erover 
en Jehovah geeft het je gewoon ineens...
dat is zo speciaal.
Dan voel ik dat Jehovah en ik 
in hetzelfde team zitten.
Probeer net als Jezus 
Jehovah als een Vader te zien.
Als je het gebed van Jezus in Johannes 17 leest,
dat was vlak voor Jezus’ dood...
dan merk je hoe close Jehovah en Jezus waren.
Ik wilde ook zo’n hechte band met Jehovah.
Wat me ook heeft geholpen is lezen over 
alles wat er in de Bijbel over weduwen staat.
En toen ik dat deed, kwam ik erachter 
dat Jehovah’s kijk op weduwen...
totaal anders is dan hoe de wereld 
naar weduwen kijkt.
Jehovah had zelfs wetten gemaakt voor Israël 
over hoe ze met weduwen moesten omgaan.
En dat zegt mij dan weer 
dat Jehovah er voor mij is.
Nu heb ik geen hekel meer aan het woord weduwe.
Ik weet gewoon dat Jehovah me stevig vasthoudt.
Jehovah vindt je veel waardevoller 
dan je je maar kunt voorstellen.
Hij geeft je alle bevestiging die je nodig hebt.
Hij laat merken dat hij van je houdt,
waardoor je voelt dat je er mag zijn.
Jehovah’s gedachten zijn veel hoger 
dan die van ons.
Hij kent al je gevoelens, 
al je angsten, al je pijn.
Hij weet waar je blij van wordt.
Hij weet het allemaal.
Weet dat Jehovah van je houdt.
We gaan zien hoe verschillende broeders en zusters
dit hebben geleerd...
en hoe ze zijn omgegaan
met gevoelens van minderwaardigheid.
Jehovah zal je troosten door middel van gebed
en vrienden die van je houden.
Zoals zuster Wood zei:
Ik weet gewoon
dat ik een speciaal plekje bij Jehovah heb.
Later deze maand zal het volledige interview
van zuster Wood beschikbaar komen...
waar we veel van kunnen leren.
Als iemand vriendelijk voor ons is,
motiveert dat ons om zelf ook vriendelijk te zijn.
In een nieuwe aflevering van IJzer scherpt ijzer...
gaan we zien hoe we
Jehovah's vriendelijkheid kunnen navolgen.
Hi, ik ben Jonathan en dit is IJzer scherpt ijzer.
We gaan het vandaag hebben
over een eigenschap waardoor zieken...
zondaars en kinderen
zich tot Jezus aangetrokken voelden.
Vriendelijkheid.
Net zoals Jehovah was Jezus vriendelijk
voor zowel goede als slechte mensen.
Het maakte voor Jezus niet uit
of mensen vriendelijk tegen hem waren...
en of ze hem wel aardig vonden.
Hij was gewoon altijd vriendelijk.
Want hij begreep wat voor impact
die eigenschap op mensen had.
En dat zijn Vader erdoor geëerd werd.
Maar hoe zit het met ons?
Tegen wie kunnen wij vriendelijk zijn? En wanneer?
Sorry, bezoekuur is voorbij.
Tijd om te vertrekken.
O, sorry.
Het is toch nog geen tijd?
We hebben nog 5 minuten.
Maakt niks uit, toch?
Lieverd, wij gaan, oké? Maar we komen gauw weer.
Dat was heel verstandig van onze zus
om rustig met de groep weg te gaan...
ook al had ze nog een paar minuten.
Maar had ze meer kunnen doen?
Dat brengt ons
bij de eerste stap om vriendelijk te zijn.
Leef je in.
Vraag je af:
Wat zou de ander op dit moment meemaken?
Wat heeft hij nodig?
En laat zien dat je hem
serieus neemt door goed te luisteren.
Gaan jullie maar vast, ja? Ik kom eraan.
Dat is goed.
Hi.
-Hi.
Ik wou je even bedanken
dat je zo goed voor onze vriendin zorgt.
Graag gedaan.
Sorry voor daarnet.
Het is gewoon heel druk
en we hebben te weinig mensen.
Het is toch mooi wat een simpel bedankje kan doen.
De verpleegster had dat even nodig.
Als iemand z'n gevoelens uit...
praat dan op een hartelijke
en respectvolle manier.
Dat is onze tweede stap.
Als je je echt in iemand inleeft...
is dat te horen in je stem.
Let goed op wat je zegt en hoe je het zegt.
En zeg geen dingen die kwetsend kunnen zijn.
Het is gewoon heel druk
en we hebben te weinig mensen.
Je hoeft geen sorry te zeggen.
Het zal vast heel mooi werk zijn om te doen...
maar, het zal ook weleens zwaar zijn.
Inderdaad, ja.
Gelukkig heb je een lekker kopje thee.
Had. Ik heb hem omgegooid.
En nog geen tijd gehad om een nieuwe te halen.
Soms zit echt alles tegen op een dag, hè?
Ik ben Mandy trouwens.
Ik ben Maartje.
Ik zal je niet langer ophouden.
Dat heeft ze goed gedaan, hè?
Ze heeft echt iemand opgevrolijkt.
Maar zou ze, nu er een beetje contact is,
haar kunnen helpen?
En dat is onze derde stap.
Vriendelijkheid houdt meer in
dan vriendelijke woorden en gedachten.
Het houdt actie in.
Dus we willen alert zijn
op gelegenheden om mensen te helpen.
Zal dat je tijd, energie en offers kosten?
Waarschijnlijk wel.
Maar het zal de moeite waard zijn.
Hé, dit is voor jou.
Dat is echt zo lief.
Graag gedaan. Je hebt het verdiend.
Heel erg bedankt.
Mag ik je wat vragen?
Wie is die vrouw bij wie je op bezoek was?
Ze krijgt echt zoveel bezoek.
Ze is een hele goede vriendin van ons.
We zijn eigenlijk een soort familie.
We zijn Jehovah's Getuigen.
Jullie zijn altijd zo vriendelijk.
Bedankt. Ja, weet je, Fleur is altijd
zo'n goeie vriendin voor mij geweest.
Onze vriendelijkheid moet altijd oprecht zijn.
Dus het kan zijn dat je vriendelijk tegen
iemand bent zonder getuigenis te kunnen geven.
Maar mensen zijn eerder geneigd om naar ons
te luisteren als ze voelen dat we om ze geven.
Dus samenvattend:
Wat waren de drie stappen om vriendelijk te zijn?
Eén: Probeer je in de persoon in te leven.
Vraag je af: Waar maakt hij zich zorgen om?
Wat heeft hij nodig?
Als ze zich uiten, luister dan goed.
Twee: Praat op een hartelijke
en respectvolle manier.
Als je oprecht bent
zal dat te merken zijn aan je woorden en je stem.
Drie: Wees behulpzaam.
Zoek naar manieren om iemand te helpen.
Dan is de kans groter dat hij
openstaat voor een gesprek.
Maar vergeet niet wat belangrijker is
dan welke methode maar ook:
Volg Jezus’ voorbeeld en hou gewoon van mensen.
Het is zoals de Bijbel zegt:
Liefde is vriendelijk.
Als we gevormd zijn door Gods Woord,
zullen we altijd vriendelijk zijn voor anderen.
We gaan kijken hoe we een Bijbelvers
stukje voor stukje kunnen analyseren...
en erover kunnen mediteren
tijdens het graven in het Bijbelboek Micha.
Oké, wat vond jij van het Bijbelboek Micha?
Micha 6:8
is natuurlijk mama's lievelingstekst.
Maar het verband tussen dit boek
en Gods Koninkrijk vond ik een lastige.
Ja, vond ik ook. Dus wat heb je gedaan?
Nou, ik heb eerst naar de context gekeken
voor wat achtergrondinformatie.
Ja dat is een goeie. Naar de context kijken.
En wat heb je gevonden?
Ik ben begonnen bij de verwijsteksten.
En toen kwam ik op 2 Kronieken 27 tot 29.
En toen kwam ik erachter
wanneer Micha precies profeteerde.
Dat was tijdens de regering van drie koningen:
Jotham, Achaz en Hizkia.
Ja, toen Achaz regeerde
ging het niet echt goed met Juda.
Nee, hou op. Hij was echt verschrikkelijk.
Hij offerde zelfs z'n eigen kinderen.
Ja, en het volk was al niet veel beter.
In de Bijbel staat dat als er
zelfs een goede koning was, zoals Jotham...
het volk nog steeds doorging
met hun slechte praktijken.
Ja. En Micha was degene
die ze daarmee moest confronteren.
Hij moest vertellen dat Samaria
en Jeruzalem vernietigd zouden worden.
Maar ja, met Jehovah is er altijd hoop.
Ja, echt wel. Jehovah is echt supergeduldig.
Maar er zijn wel grenzen.
Omdat hij rechtvaardig is en onschuldige mensen
wil beschermen moest hij het volk corrigeren.
Maar hij liet ze nooit los.
Uit de herstellingsprofetieën in Micha blijkt
hoe graag Jehovah wilde dat het goed kwam.
Ja, mooi.
Oké. Micha moest dus
een heftige boodschap van Jehovah overbrengen.
En zijn boodschap leek heel erg op
de boodschap die Jesaja moest brengen.
Ik zag bijvoorbeeld dat Micha 4:1-3
bijna letterlijk hetzelfde is...
als wat er staat in Jesaja 2:2-4.
Dat is toch geinig.
-Wauw.
En leuk om die gedeeltes uit de Bijbel
naast elkaar te leggen...
en te kijken wat de verschillen zijn.
Moet ik vaker doen.
En Jesaja profeteerde vóór Micha dat deed.
Dus zowel Micha als Jesaja deden gewoon
precies wat Jehovah van ze vroeg.
Zelfs als de boodschap gewoon
een herhaling was van wat er al eerder was gezegd.
Zouden sommige mensen niet hebben gedacht:
Micha, dat hebben we toch net van Jesaja gehoord?
Ja, misschien wel, ja.
En misschien heeft Micha gedacht:
Jehovah moet wel veel van die mensen
houden dat ik hetzelfde moet zeggen.
Dus daar wil ik een voorbeeld aan nemen.
Dat ik gewoon moet blijven prediken,
ook al blijft de boodschap zo'n beetje hetzelfde.
En jij?
Wat mij opviel is...
misschien moet je het gewoon even lezen.
Micha 3:5.
Daar heeft Jehovah het tegen profeten die vrede
verkondigen zolang ze iets te kauwen hebben...
maar die de oorlog verklaren
aan wie niks in hun mond stopt.
Oké?
Snap je het?
-Nee.
Ik hou eigenlijk wel van
een beetje ingewikkelde Bijbelteksten.
Dat dwingt me om langzaam te lezen
en erover na te denken.
Als Bijbelteksten niet veel verwijzingen hebben,
of als ik het niet helemaal snap...
probeer ik het stukje voor stukje te ontleden
en me af te vragen: Wat wordt er precies bedoeld?
Dat is een goeie. Die schrijf ik op.
Oké, het eerste stukje.
Jehovah spreekt hier profeten aan die vrede
verkondigden zolang ze iets te kauwen hadden.
Ja, daar werd ik een beetje door getriggerd,
want ja, wat betekent dat eigenlijk?
Dat is wel een goeie ja,
om de tekst stukje voor stukje te ontleden.
Dus betekent dat dat de profeten
alleen vrede voorspelden...
als ze van de mensen iets te eten kregen?
Ja, inderdaad. Als de mensen
de profeten iets goeds gaven, zoals eten...
dan voorspelden
de profeten alleen maar goed nieuws.
Maar op het moment dat ze de profeten niks gaven
verklaarden diezelfde profeten hun de oorlog.
O ja, een beetje zoals je nu vaak hoort:
Wat levert het mij op?
Heel egoïstisch eigenlijk.
Ja, ik zat te denken:
Hoe zit het eigenlijk met mijn motieven?
En hoe vindt Jehovah dat ik anderen behandel?
Jehovah ziet natuurlijk alles.
En ik vroeg me af:
Doe ik dingen voor anderen omdat ik van ze hou...
of omdat ik iets terugverwacht?
En als het om de velddienst gaat,
doe ik dan alleen wat mij goed uitkomt...
of ben ik bereid om m'n tijd
en energie te besteden aan...
bijvoorbeeld een nieuwe taal leren of prediken op
tijdstippen die voor de mensen beter uitkomen?
Die valse profeten
die zouden dat echt niet doen.
Ze waardeerden hun voorrecht niet
om Jehovah te dienen.
En Jehovah rekende ze erop af.
Het is een mooie gedachte,
maar het zet je wel aan het denken.
Het liet zien hoeveel Jehovah om mensen gaf,
maar ook hoe rechtvaardig hij was.
Ja, goeie. En dan kom je eigenlijk op
mama's lievelingstekst, Micha 6:8:
Ik hou van deze tekst.
Jehovah zegt hier eigenlijk tegen me:
Doe niet te moeilijk.
Als je dit doet, krijg je een goed leven.
Ja, mooi. En het vat eigenlijk in een paar woorden
samen waar we het over gehad hebben.
Het volk deed geen recht...
en daarom werd Micha gestuurd
om hun corruptie en egoïsme aan te pakken.
Micha koesterde loyaliteit naar Jehovah toe.
En hij wandelde bescheiden met zijn God,
want hij hoefde geen erkenning van mensen.
Hebben we toch zoveel mooie dingetjes
gevonden met maar een paar stappen.
Ja. Dus de tips waren:
Ik vind wel dat we echt goed bezig zijn, hoor.
Zullen we nog wat meer puntjes zoeken?
Ja, we hebben nog wel even.
Ik zat nog even te denken aan
een ander stukje in Micha.
Als je mediteert,
kun je veel lessen halen uit het Bijbellezen.
Succes bij het graven in het Bijbelboek Micha.
In de volgende ochtendaanbidding
zal broeder Malenfant bespreken...
welke voordelen het heeft
als je mediteert over Jehovah's liefde.
De herdenking van Jezus’ dood 
is een krachtige herinnering...
aan Jehovah’s liefde en 
aan Jezus’ liefde voor ons.
En die liefde moet een reactie bij ons uitlokken.
We moeten reageren op de liefde die we 
van Jehovah en Jezus hebben gekregen.
Waarom? Omdat we graag onze 
waardering willen laten zien...
voor alles wat ze voor ons hebben gedaan.
Het is interessant wat er staat 
in 2 Korinthiërs 5:14,15.
We gaan het samen lezen.
2 Korinthiërs 5:14,15. Daar staat:
De liefde van de Christus motiveert ons...
want we zijn tot de conclusie gekomen...
dat één mens voor allen is gestorven;
dus waren alle mensen gestorven.
En hij is voor allen gestorven...
zodat zij die leven niet meer 
voor zichzelf zouden leven...
maar voor hem die voor hen gestorven is 
en werd opgewekt.
Is het niet interessant wat er 
in het eerste gedeelte van de tekst staat?
De liefde van de Christus motiveert ons 
om niet langer voor onszelf te leven.
Dus het woord motiveren duidt erop 
dat je niet gedwongen wordt...
om niet langer voor jezelf te leven.
En het duidt erop dat je het doen van 
Jehovah’s wil niet alleen uit plichtsbesef doet.
Het gaat veel verder dan dat.
In een woordenboek staat dat het woord motiveren 
onder andere de volgende betekenis kan hebben:
Een sterk gevoel of een sterke reactie 
bij iemand uitlokken.
En is dat niet precies wat 
het offer van Jezus met ons doet?
We hebben sterke gevoelens van waardering 
voor wat hij voor ons heeft gedaan.
En onze reactie op het offer is dat we 
ons hele leven aan Jehovah willen geven...
en zijn wil willen doen.
Dat is onze reactie op het prachtige offer 
waarin Jehovah heeft voorzien.
We gaan kijken hoe 
de apostel Paulus hierover dacht.
Het offer deed heel veel met zijn gevoel en hij 
aarzelde niet om zijn gevoelens op te schrijven.
En hij schreef ook hoe groot het effect 
op z’n leven was.
Ga eens in je bijbel naar Galaten 2...
Galaten 2 en dan lezen we vers 20.
Er staat, en kijk eens hoe Paulus 
zijn gevoelens onder woorden brengt...
als hij nadacht over wat Jezus 
voor hem had gedaan:
Ik ben met Christus aan de paal gehangen.
Ik leef niet meer zelf, 
maar Christus leeft in mij.
Mijn huidige leven in het vlees...
leef ik door geloof in de Zoon van God...
die van mij hield en zich voor mij 
heeft overgegeven.
Dat is toch mooi?
Paulus zag Jezus’ offer als iets 
wat speciaal voor hem gedaan was.
En dat is iets wat we allemaal moeten doen.
Het is iets wat hij voor jou 
heeft gedaan, voor mij.
Hij stierf voor jou en mij.
Hij is in plaats van ons gestorven.
Een ander punt om in gedachten te houden 
is dat het offer van Jezus...
het grootste bewijs is 
van Jehovah’s vrijgevigheid.
Dat is nog zo’n mooie gedachte.
Dus we leven door geloof in de Zoon van God.
En we weten dat Jehovah God 
de grootste Gever in het universum is.
En we hebben het allermooiste cadeau gekregen 
wat we ooit van iemand zouden kunnen krijgen.
En dat staat mooi omschreven 
in 2 Korinthiërs 9:15.
Er staat: God zij gedankt voor zijn vrije gave...
die niet in woorden te vatten is.
Dat is toch een mooie gedachte?
Een vrije gave die niet in woorden te vatten is.
Dus het loskopoffer is zo bijzonder dat we er 
eigenlijk geen woorden aan kunnen geven.
De voordelen, wat het voor ons betekent,
het is onbeschrijfelijk.
Er stond iets moois in een Wachttoren...
de publieksuitgave van 2017 nr. 2 op bladzijde 6.
En kijk eens wat voor moois er hier 
over de losprijs wordt geschreven:
Geen enkel geschenk is ooit 
door een hogere bron...
of met meer liefde gegeven 
dan het offer van Jezus.
Nooit heeft iemand zo veel 
voor ons opgegeven als Jehovah.
En geen enkel geschenk was dringender nodig...
dan het enige offer dat ons bevrijdt 
van zonde en de dood.
Geen enkel geschenk kan ook maar 
in de buurt komen...
van de onbeschrijfelijke waarde van de losprijs.
Wat een mooie gedachte die hier 
in De Wachttoren staat.
Het loskopoffer van Jezus 
maakt niet alleen onze redding mogelijk...
er zijn nog veel meer zegeningen die we 
dankzij het offer van Jezus krijgen.
Bijvoorbeeld de genezing van al onze ziekten.
Dat de aarde in een prachtig paradijs 
veranderd zal worden.
En natuurlijk de mooiste hoop 
waar we naar uitkijken:
de hoop om onze gestorven geliefden 
weer terug te zien.
Wat Jezus heeft gedaan is echt een vrije gave,
die niet in woorden te vatten is.
Laten we nu eens kijken wat Petrus zegt over 
wat onze reactie moet zijn op de vrije gave...
of de dingen die we moeten doen 
uit waardering voor het offer.
Pak je bijbel en ga eens naar 1 Petrus...
1 Petrus 1 en dan lezen we vers 8 en 9.
Petrus schreef, en het is echt heel mooi 
hoe hij het uitlegt:
Jullie hebben hem nooit gezien, en dat klopt
we hebben Jezus nooit gezien...
en toch houden jullie van hem.
En ook al zie je hem op dit moment niet,
toch geloof je in hem...
en ervaar je een onbeschrijfelijke 
en buitengewone vreugde...
omdat je het doel van je geloof bereikt: 
je redding.
Ja, en dat is toch ook zo, of niet?
Als we even een moment nemen en nadenken over 
alles wat Jehovah voor ons heeft gedaan.
De beloftes die hij voor de toekomst heeft gedaan. 
Het leven dat we dan zullen hebben.
Maar ook hoe hij nu al voor ons zorgt 
door middel van zijn heilige geest.
Waardoor we hem kunnen dienen, hem kunnen eren 
en nu al kunnen genieten van het leven...
dat geeft toch onbeschrijfelijke vreugde.
Het is dan ook niet vreemd dat we ons
af en toe overweldigd voelen...
door een intens gevoel van vreugde 
en innerlijke rust...
als we even rustig nadenken en mediteren...
over wat God allemaal voor ons heeft gedaan 
en nog in de toekomst gaat doen.
Als we op God vertrouwen,
vervult Gods heilige geest...
ons met onbeschrijfelijke vreugde en dankbaarheid.
En dat is wat ook staat in Romeinen 15:13.
Romeinen 15:13:
Mag de God die hoop geeft,
jullie alle vreugde en vrede geven...
doordat jullie op hem vertrouwen...
zodat jullie hoop overvloedig zal zijn 
door kracht van heilige geest.
Wat een mooie gedachte.
Dus alle mooie dingen die Jehovah en Jezus 
voor ons hebben gedaan...
motiveren ons om iets terug te doen, 
hem te eren.
En te leven voor het doen van zijn wil.
En onze gevoelens worden mooi omschreven in Psalm.
Misschien wil je met me meelezen.
Psalm 116:12,14.
Psalm 116:12,14.
En daar staat...
Psalm 116:12: Hoe kan ik Jehovah vergoeden...
wat hij allemaal voor me heeft gedaan?
En als je verder scrolt naar vers 14...
dan zie je wat onze rol is,
wat wij moeten doen.
Ik zal mijn geloften aan Jehovah inlossen...
want ja, we hebben ons allemaal 
aan Jehovah opgedragen toch?
In het bijzijn van heel zijn volk.
Dus wat is jouw reactie op de vraag:
Hoe kan ik Jehovah vergoeden 
wat hij allemaal voor me heeft gedaan?
Gebruik je leven in Jehovah’s dienst.
Gebruik het om Jehovah en Jezus te eren.
Laat dat het belangrijkste doel in je leven zijn.
Hoe kan ik Jehovah vergoeden
wat hij voor me heeft gedaan?
Claude en Sandra Sauvageau
stellen zich die vraag voortdurend.
We gaan zien
welke zegeningen ze daardoor hebben ervaren.
Ik hou echt van de velddienst.
En dat heb ik echt aan m'n ouders te danken.
Een of twee keer in de week
kwam mijn vader thuis van zijn werk.
Dan kleedde hij zich om
en ging hij met ons in de velddienst.
Ik ben in de waarheid gekomen
door mijn moeder, Rita.
Ze legde overal in huis wat lectuur neer.
En ik begon het te lezen en ik dacht:
wow, ik wil ook zo'n leven.
Dat is geweldig.
Dat wil ik ook doen.
We waren net getrouwd.
We hadden nog geen verplichtingen
en we dachten:
Ja, we kunnen wel
wat meer doen voor Jehovah.
En uiteindelijk werd het verlangen zo sterk
dat we de formulieren voor Gilead invulden.
Dus toen werden we gestuurd
naar de Centraal-Afrikaanse Republiek.
En we leerden een nieuwe taal.
We hadden een wachtlijst
van mensen die Bijbelstudie wilden.
Dat was echt heel bijzonder.
En toen werd ik ziek.
En er was op dat moment
niet iets wat ze konden doen.
Dus zei de dokter dat het beter was
als ik naar huis zou gaan.
Ik moet zeggen
dat het echt een heel moeilijke tijd was.
Want dit was wat we altijd wilden.
En nu wisten we niet meer
wat we moesten doen.
Op de eerste kringvergadering waar we
naartoe gingen toen we weer thuis waren...
was er een kringopziener.
Hij was daar op de kringvergadering
om een lezing te geven.
En hij kende mij al als klein meisje.
En hij zag waarschijnlijk
dat ik het moeilijk had en kwam naar me toe.
En hij zei:
Je hebt zo'n mooie opleiding gehad.
Gebruik die opleiding, blijf het gebruiken.
Kijk niet achterom
naar wat je niet meer kunt doen.
Kijk gewoon vooruit
naar de dingen die je wel kunt doen.
En dat heeft echt mijn leven veranderd.
Toen het weer wat beter ging met mijn gezondheid
konden we weer meer doen.
En we begonnen weer met pionieren.
Een tijdje later verhuisde ik vanwege mijn werk
naar de Verenigde Staten.
En op dat moment waren er voor ons drie opties:
Engels, Frans of Spaans.
De Spaanse gemeente
was toen nog maar net opgericht.
Dus we zeiden tegen elkaar:
Zullen we het gewoon weer proberen
en doen waarvoor we zijn opgeleid?
Een nieuwe taal leren.
Sandra heeft echt een talenknobbel.
Maar ik, ik voelde me echt een ezel.
Ik moet er zo hard voor werken.
Oefenen, oefenen, oefenen.
En nu zitten we al 25 jaar in de gemeente.
En we genieten er echt van.
Want we spreken nu Spaans.
Tenminste, ik doe een poging.
En we maken zulke mooie dingen mee.
Het wordt anders op deze leeftijd.
Want ja, je maakt je gewoon wat meer zorgen.
Maar Jehovah heeft ons altijd
in het verleden geholpen.
En hij vraagt nooit iets van ons
wat we niet kunnen.
Alleen wat we wel kunnen.
En toen Jehovah
nieuwe deuren voor ons opende...
besloten we ervoor te gaan.
We waren in de vijftig
en we werkten mee met lokale bouwprojecten.
En toen begon de bouw van Warwick.
En er waren allemaal broeders en zusters
die zich opgaven...
daarheen gingen en superblij weer terugkwamen.
Maar ze zeiden wel
dat het fysiek best wel zwaar was.
Dus ik dacht: ik moet sterker worden.
Maar ze vergeet één detail.
Ze zette een ladder in de woonkamer.
En daar ging ze op oefenen.
Ze ging op en neer, op en neer, op en neer.
En dat deed ze meestal wel een kwartier lang.
Gewoon om te oefenen.
Het zag er grappig uit.
Het was een leuk gezicht.
Maar hé, het werkte.
Het was haar manier
om zich voor te bereiden op het project.
Als je alles bij elkaar optelt,
dienen we Jehovah al meer dan 100 jaar.
We hebben kunnen werken voor de PBA...
meegedaan aan gevangenisgetuigenis
en havengetuigenis.
We hebben echt gezien dat je Jehovah
nooit meer kunt geven dan dat hij jou geeft.
Wat dat betreft win je het nooit van hem.
Hij geeft je een leven
waar je nooit spijt van zult hebben.
We zijn ijverig.
We zijn enthousiast.
We helpen jongeren graag
om hetzelfde te gaan doen.
En dat is het mooie ervan.
We gaan ermee door.
We gaan nog niet met pensioen.
Jehovah dienen
is gewoon het beste wat je kunt doen.
Dus waarom zou je ermee stoppen?
We gaan er gewoon mee door.
Claude en Sandra genieten er al jarenlang van
om hard voor Jehovah te werken.
In de muziekvideo van deze maand
wordt over Jehovah's vrijgevigheid gezongen...
en wat we daarvan kunnen leren.
’k Zie de zon heel langzaam ondergaan.
Een tropisch briesje aan de oceaan.
Gezelligheid en een goeie sfeer.
Gods goedheid raakt me elke keer.
Ik geniet van wat hij heeft gemaakt.
Wat hij ons geeft is toch echt volmaakt?
Ik doe m’n best om te zijn als hij.
Ik ben zo dankbaar voor zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Hij gunt ons al het goeds en meer.
Hij geeft je wat je verlangt.
’k Word er stil van, telkens weer.
Ik wil graag net als hij echt onzelfzuchtig zijn,
een voorbeeld nemen aan zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Hij geeft ons zo veel goeds in overvloed.
Hij deelt zijn wijsheid en die pas ik toe.
Het geeft me rust en het maakt me blij.
Hij wil dat wij gelukkig zijn.
Ik gun ook anderen zo’n band met God.
Vertellen over hem is een genot.
En daarom hou ik me niet stil.
Ja, tegen iedereen die luis’t’ren wil zeg ik:
Jehovah opent zijn hand.
Hij gunt je al het goeds en meer.
Hij geeft je wat je verlangt.
’k Word er stil van, telkens weer.
Ik wil graag net als hij echt onzelfzuchtig zijn,
een voorbeeld nemen aan zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Jehovah opent zijn hand.
Hij gunt ons al het goeds en meer.
Hij geeft graag wat je verlangt.
’k Word er stil van, telkens weer.
Ik wil graag net als hij echt onzelfzuchtig zijn
een voorbeeld nemen aan zijn vrijgevigheid.
Jehovah opent zijn hand.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Zo wil ik ook graag zijn.
Als we beseffen hoeveel Jehovah ons geeft,
gaan we steeds meer van hem houden.
Hij heeft ons zijn Woord gegeven,
vol met praktische lessen en wijsheden.
Hij geeft ons door middel van de prediking
mogelijkheden om vriendelijk voor anderen te zijn.
En hij laat ons steeds weer merken
hoe waardevol hij ons vindt.
We zijn blij om nu
iets heel moois met jullie te delen.
De uitnodigingsvideo voor het congres van 2026
met het thema: Voor altijd gelukkig.
Veel mensen denken dat je gelukkig wordt
als alles goed gaat in je leven.
Maar wat als er onverwachts iets ergs gebeurt?
Is het mogelijk om voor altijd gelukkig te zijn?
Bijna 2000 jaar geleden zei Jezus...
dat je echt gelukkig wordt
als je een goede band met je Schepper hebt.
Gelukkig zijn degenen die zich bewust zijn
van hun geestelijke behoeften.
Gelukkig zijn degenen die zachtaardig zijn.
Gelukkig zijn degenen die barmhartig zijn.
Gelukkig zijn de vredestichters.
We hebben nog steeds heel veel
aan wat hij toen allemaal zei.
We willen je van harte uitnodigen voor het congres
van Jehovah's Getuigen van 2026 met het thema:
Voor altijd gelukkig.
Er zullen op de Bijbel gebaseerde lezingen zijn,
interviews en video's...
die mensen kunnen helpen echt gelukkig te zijn.
De congressen worden wereldwijd gehouden
en de toegang is gratis.
Kijk voor een locatie
bij jou in de buurt op jw.org.
We hopen echt dat je erbij kunt zijn.
Deel deze video met zo veel mogelijk mensen.
Denk aan je familie en kennissen.
We zijn ook blij
om het congreslied van 2026 aan te kondigen.
De titel is: Jullie zijn gelukkig.
Het lied en de lyrics zijn vanaf nu te downloaden
in JW Library en op jw.org.
We willen je aanmoedigen
om dit lied goed te oefenen...
zodat je het op het congres
uit volle borst kunt meezingen.
Dit lied, 'Jullie zijn gelukkig',
zal ook gezongen worden...
aan het eind van de doordeweekse vergadering
in de week van 20 april 2026.
We gaan deze maand
naar een eiland dat al jarenlang...
het meest bezochte eiland is
in het Caribisch gebied:
De Dominicaanse Republiek.
Hier vind je de hoogste bergtop van het Caribisch gebied,
en barnsteen, wat zeer gewild is.
Een tocht door de bergen en langs de watervallen...
geeft je de kans om dieren te zien
die je op maar weinig andere plekken aantreft...
zoals de neushoornleguaan...
de solenodon, of agouta...
en de opvallend luidruchtige palmtapuit.
Dominicanen staan bekend om hun warme,
levendige karakter en laten je je heel snel thuis voelen.
Als ze met grote groepen bij elkaar zijn,
maken ze vaak sancocho...
een stevige stoofpot die bij velen geliefd is.
In dit land is merengue ontstaan...
een muziek- en dansstijl die overal op het eiland
te horen en te zien is.
De Dominicaanse vlag
is de enige nationale vlag ter wereld...
waarop een bijbel is afgebeeld.
De bijbel is opengeslagen bij Johannes 8:32:
De waarheid zal je vrijmaken.
En dat is ook zo.
Duizenden Dominicanen
hebben de Bijbelse waarheid aanvaard...
en hebben zich vrijgemaakt
van nationalisme en religieuze leugens.
Het predikingswerk is begonnen in april 1945...
met de komst van de zendelingen
Leonard en Virginia Johnson.
Op de dag van hun aankomst
begonnen ze meteen Bijbelstudies te leiden.
Later kwamen er nog meer zendelingen...
en veel mensen begonnen de vergaderingen te bezoeken
bij de zendelingen thuis.
Slechts 3 jaar later
predikten zo'n 110 verkondigers het goede nieuws.
Onder de dictator Rafael Trujillo
kregen onze broeders en zusters met hevige vervolging te maken.
Hij kreeg steun van het Vaticaan.
Alle kerken op het eiland
moesten een bord ophangen met de tekst:
God in de hemel, Trujillo op aarde.
Maar onze broeders en zusters
bleven politiek neutraal.
In 1950 werd ons werk door de overheid verboden.
En in 1957 opnieuw.
In die periode
bleven onze broeders en zusters volharden.
Ze predikten onopvallend
en drukten publicaties in het geheim...
zoals te zien is in de volgende reconstructie.
Ondanks het verbod was er toename
op de Dominicaanse Republiek.
In 1960 werd het tweede verbod opgeheven.
Nu zijn er meer dan 38.000 verkondigers...
die elke maand ruim 45.000 Bijbelstudies leiden.
Er worden niet alleen vergaderingen gehouden
in het Spaans...
maar ook in het Creools...
gebarentaal...
Engels, Mandarijn en Russisch.
In de bergen,
op ongeveer 150 kilometer van de hoofdstad...
ligt het kleine stadje Constanza.
We eindigen ons bezoekje
bij de gemeente Los Laureles.
De gemeente bestaat uit 134 verkondigers,
van wie er 36 pionieren.
Er worden in deze gemeente elke maand
gemiddeld meer dan 170 Bijbelstudies geleid.
Het is geweldig om hier te prediken.
Niet alleen vanwege het mooie landschap...
maar vooral vanwege de vele oprechte mensen
die graag meer over Jehovah willen weten.
De broeders en zusters
van de gemeente Los Laureles in Constanza...
doen jullie de hartelijke groeten.
Ze houden heel veel van jullie.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah's Getuigen
was dit JW Broadcasting.


-