JW subtitle extractor

«Το Σίδερο Ακονίζει το Σίδερο»—Καλοσύνη

Video Other languages Share text Share link Show times

Γεια σας, είμαι ο Τζόναθαν,
στη σειρά «Το Σίδερο Ακονίζει το Σίδερο».
Η ιδιότητα για την οποία θα μιλήσουμε σήμερα
είναι ένα από τα πράγματα που έλκυαν
αμαρτωλούς, αρρώστους και παιδιά στον Ιησού:
η καλοσύνη.
Όπως ο Ιεχωβά, έτσι και ο Ιησούς
έδειχνε καλοσύνη σε καλούς και πονηρούς.
Η καλοσύνη του δεν εξαρτιόταν
από το αν του είχαν φερθεί οι άλλοι πρώτα με καλοσύνη
ή αν τον συμπαθούσαν.
Αντίθετα,
ο Ιησούς έδειχνε πάντοτε καλοσύνη
επειδή κατανοούσε την επίδραση
που είχε αυτή η ιδιότητα στους ανθρώπους,
καθώς επίσης και ότι έφερνε αίνο στον Ιεχωβά.
Αλλά, τι ισχύει για εμάς;
Σε ποιους και πότε μπορούμε να δείχνουμε καλοσύνη;
Συγνώμη, το επισκεπτήριο τελείωσε.
Πρέπει να φύγετε.
Α, μας συγχωρείτε.
Νόμιζα ότι είχαμε χρόνο.
Ναι, έχουμε άλλα πέντε λεπτά.
Δεν πειράζει, Έμιλι.
Τόρι, μάλλον πρέπει να πηγαίνουμε,
αλλά θα ξανάρθουμε.
Η αδελφή μας έδειξε ωριμότητα
φεύγοντας ήρεμα με την παρέα της,
και ας δικαιούνταν να μείνει λίγο ακόμα.
Αλλά τι άλλο θα μπορούσε να κάνει;
Να το πρώτο βήμα για να δείχνουμε καλοσύνη:
συναισθανθείτε το άτομο.
Αναρωτηθείτε:
“Τι μπορεί να αντιμετωπίζει
ή να χρειάζεται αυτό το άτομο;”
Έπειτα, δείξτε ότι νοιάζεστε ακούγοντας με προσοχή.
Κορίτσια, συνεχίστε.
Πηγαίνω λίγο ...
Γεια σας.
Γεια.
Ήθελα απλώς να σας ευχαριστήσω
που φροντίζετε τόσο καλά τη φίλη μου.
Παρακαλώ.
Συγνώμη που ήμουν απότομη πριν.
Έχουμε έλλειψη προσωπικού και υπάρχει πολλή πίεση.
Πόσα μπορεί να πετύχει, αλήθεια, ένα απλό ευχαριστώ!
Η νοσοκόμα πρέπει να το χρειαζόταν.
Όταν ένα άτομο μας εκφράζει τα αισθήματά του,
θέλουμε να του μιλάμε με θέρμη και σεβασμό.
Αυτό είναι το δεύτερο βήμα.
Όταν νιώθουμε γνήσια συμπόνια,
αυτό βγαίνει στον τρόπο με τον οποίο μιλάμε.
Πρέπει να διαλέγουμε προσεκτικά τα λόγια
και τον τόνο της φωνής μας,
και να αποφεύγουμε κουβέντες που ίσως προσβάλλουν.
Έχουμε έλλειψη προσωπικού και υπάρχει πολλή πίεση.
Κανένα πρόβλημα.
Σίγουρα η δουλειά σας είναι ανταμειφτική
αλλά έχει και τις δυσκολίες της.
Σήμερα έχει μόνο δυσκολίες.
Τουλάχιστον έχετε το τσαγάκι για παρηγοριά.
Μπα ... Το έχυσα και αυτό, και πού χρόνος για άλλο.
Ωχ, όντως δύσκολα τα πράγματα.
Με λένε Μάντι.
Μαίρη.
Χάρηκα.
Σε αφήνω να συνεχίσεις.
Δεν τα πήγε εξαιρετικά;
Ομόρφυνε τη μέρα ενός ανθρώπου.
Τώρα όμως που γνωρίζει τη νοσοκόμα,
θα μπορούσε να τη βοηθήσει;
Αυτό είναι το τρίτο βήμα.
Καλοσύνη σημαίνει περισσότερα από σκέψεις και λόγια.
Περιλαμβάνει πράξεις.
Θέλουμε λοιπόν να αναζητάμε ευκαιρίες
για να βοηθάμε τους ανθρώπους.
Μήπως αυτό θα απαιτήσει χρόνο, δυνάμεις και θυσίες;
Πιθανότατα.
Αλλά αξίζει τον κόπο.
Για σένα.
Τα αξίζεις.
Έλα τώρα, δεν χρειαζόταν.
Μην το συζητάς.
Χαρά μου.
Χίλια ευχαριστώ.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Μχ.
Ποια είναι η κυρία στο δωμάτιο;
Βλέπω πολύ κόσμο να την επισκέπτεται.
Είναι πολύ καλή μας φίλη
—είμαστε σαν οικογένεια.
Είμαστε Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Α, εσείς είστε πάντα πολύ καλοσυνάτοι.
Ευχαριστούμε.
Η Τόρι είναι από τις αγαπημένες μου φίλες.
Το κίνητρό μας για να δείχνουμε καλοσύνη
πρέπει πάντα να είναι αγνό,
οπότε κάποιες φορές ίσως εκδηλώσουμε καλοσύνη
χωρίς να δώσουμε μαρτυρία.
Παρ’ όλα αυτά,
οι άνθρωποι θα είναι πιο πρόθυμοι να ακούσουν το άγγελμά μας
όταν νιώθουν ότι τους νοιαζόμαστε.
Συνοψίζοντας λοιπόν,
τα τρία βήματα για να δείχνουμε καλοσύνη είναι:
(1) Να συναισθανόμαστε το άτομο,
να σκεφτόμαστε τι μπορεί να έχει ανάγκη,
τι το ανησυχεί.
Αν εκφράσει τα αισθήματά του,
απλώς ακούστε το.
(2) Να μιλάμε με θέρμη και σεβασμό.
Οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν αν η συμπόνια είναι γνήσια
από τον τόνο της φωνής και τα λόγια μας.
(3) Να προσφέρουμε βοήθεια.
Να ψάχνετε τρόπους για να βοηθάτε τους ανθρώπους.
Ίσως αυτό να ανοίξει τον δρόμο για μαρτυρία.
Αλλά να θυμάστε,
πέρα από οποιαδήποτε μέθοδο ή συμβουλή,
σαν τον Ιησού,
να αγαπάτε τους ανθρώπους,
επειδή όπως λέει η Αγία Γραφή:
«Η αγάπη ... δείχνει καλοσύνη».