JW subtitle extractor

Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®!
Τι είδους Πατέρας είναι ο Ιεχωβά;
Θα το μάθουμε στο πρόγραμμα αυτού του μήνα,
και θα δούμε γιατί μπορούμε να νιώθουμε ασφάλεια
που ανήκουμε στην οικογένειά του.
Θα γνωρίσουμε μια αδελφή
που παρέμεινε προσκολλημένη στον Πατέρα της, τον Ιεχωβά,
παρά τα άσχημα νέα και τις αναπάντεχες δοκιμασίες.
Θα σκάψουμε για θησαυρούς,
αυτή τη φορά στο βιβλίο του Ναούμ.
Και χαιρόμαστε που στο πρόγραμμα αυτού του μήνα
ξεκινούν δύο καινούριες σειρές βίντεο.
Η πρώτη τονίζει πώς ο Ιεχωβά μάς εκπαιδεύει στοργικά
όταν είμαστε διαθέσιμοι για την ολοχρόνια υπηρεσία.
Η δεύτερη
θα σας δώσει την ευκαιρία να ρίξετε μια ματιά
στη ζωή αδελφών μας
που έχουν διάφορους θεοκρατικούς διορισμούς.
Παρακολουθείτε το JW Broadcasting.
Τι σας έρχεται στο μυαλό
όταν ακούτε τη λέξη «πατέρας»;
Ένας στοργικός άντρας
που νοιάζεται βαθιά για την οικογένειά του
ή κάποιος που είναι απών, αδιάφορος,
ακόμη και κακοποιητικός;
Εξαρτάται κυρίως από το τι είδους πατέρα έχετε
ή είχατε.
Γιατί μας ενδιαφέρει τόσο η λέξη «πατέρας»;
Ένας λόγος είναι ότι η Γραφή αναφέρεται στον Ιεχωβά
ως Πατέρα.
Βέβαια, στη Γραφή
υπάρχουν πολλοί τίτλοι που αποδίδονται στον Ιεχωβά.
Αλλά το ότι ο Ιησούς
χρησιμοποίησε πολύ τον όρο «Πατέρας»
δείχνει πώς θέλει ο Ιεχωβά να τον βλέπουν οι λάτρεις του.
Παρόμοια,
και στον Ιησού αποδίδονται διάφοροι τίτλοι
—δεξιοτέχνης εργάτης, ο Λόγος, αρχάγγελος Μιχαήλ—
αλλά ο Ιησούς είναι κυρίως γνωστός
ως ο Γιος του Ιεχωβά.
Και χάρη στη λυτρωτική θυσία του Ιησού,
ο Ιεχωβά βλέπει και εμάς,
τους ατελείς υπηρέτες του,
ως παιδιά του.
Ο Ιεχωβά θέλει να έχει μαζί μας μια θερμή,
στοργική σχέση πατέρα-παιδιού.
Η λέξη «Πατέρας» δείχνει
πώς νιώθει ο Θεός για τους λάτρεις του.
Ο Ιεχωβά αγαπάει την έννοια της οικογένειας.
Προσέξτε πώς το περιγράφει αυτό ο προφήτης Ησαΐας
στο Ησαΐας 64:8:
«Αλλά τώρα, Ιεχωβά,
εσύ είσαι ο Πατέρας μας.
Εμείς είμαστε ο πηλός
και εσύ ο Αγγειοπλάστης μας·
όλοι μας είμαστε το έργο του χεριού σου».
Τι υπέροχη έκφραση:
«Ιεχωβά, εσύ είσαι ο Πατέρας μας»!
Ανεξάρτητα από το τι είδους πατέρα
είχε ο καθένας από εμάς,
ο Ιεχωβά είναι ένας υπέροχος Πατέρας.
Στη Γραφή τονίζεται πάρα πολλές φορές αυτό το σημείο.
Για παράδειγμα, στα Ευαγγέλια και μόνο,
βλέπουμε ότι ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη λέξη «Πατέρας»
πάνω από 160 φορές.
Τι δείχνει αυτό;
Για τον Ιεχωβά, είμαστε οικογένειά του.
Όσο καλύτερα καταλαβαίνουμε
τι είδους Πατέρας είναι ο Ιεχωβά
—την προσωπικότητά του,
τη στοργή που νιώθει για εμάς—
τόσο πιο πολύ θα τον αγαπάμε
και θα τον εμπιστευόμαστε ως ουράνιο Πατέρα μας.
Γι’ αυτό, ας εξετάσουμε για λίγο
ποιο είναι το θεμέλιο της σχέσης μας με τον Ιεχωβά.
Πάμε να δούμε το πρώτο μέρος του εδαφίου
Γένεση 1:26.
Εδώ, ο Ιεχωβά μιλάει με τον Ιησού
για τη δημιουργία των ανθρώπινων παιδιών του:
«Ύστερα ο Θεός είπε:
“Ας κάνουμε άνθρωπο κατά την εικόνα μας,
σύμφωνα με την ομοίωσή μας”».
Ο Ιεχωβά έκανε τους ανθρώπους
κατά την εικόνα του.
Και αυτό είναι λογικό.
Τα παιδιά παίρνουν συχνά
τα χαρακτηριστικά των γονιών τους.
Τι χαρακτηριστικά έχουμε πάρει λοιπόν
από τον Ιεχωβά;
Όχι εξωτερικά χαρακτηριστικά,
γιατί ο Ιεχωβά είναι πνεύμα.
Το 1 Ιωάννη 4:8 μας δίνει ένα στοιχείο.
Λέει:
«Όποιος δεν αγαπάει
δεν έχει γνωρίσει τον Θεό,
[γιατί;]
επειδή ο Θεός είναι αγάπη».
Φτιαχτήκαμε κατά την εικόνα του Θεού,
δηλαδή μπορούμε να εκδηλώνουμε τις ιδιότητες του,
όπως την κυρίαρχη ιδιότητά του, την αγάπη.
Ο Ιεχωβά είναι ένας στοργικός,
τρυφερός Πατέρας που αγαπάει την οικογένειά του.
Και εμείς, ως παιδιά του,
που δημιουργηθήκαμε κατά την εικόνα του,
έχουμε την ικανότητα να τον αγαπάμε
και να νιώθουμε την αγάπη του.
Ναι, η αγάπη είναι
το θεμέλιο της σχέσης μας με τον Ιεχωβά.
Ας δούμε τώρα τρεις τρόπους
με τους οποίους ο Ιεχωβά δείχνει αγάπη στα παιδιά του.
Πρώτον,
ως στοργικός Πατέρας,
ο Ιεχωβά μάς φροντίζει.
Στο εδάφιο 1 Πέτρου 5:7 διαβάζουμε:
«[Να] ρίχνετε κάθε ανησυχία σας πάνω του,
επειδή αυτός ενδιαφέρεται για εσάς».
Το να ενδιαφερόμαστε για κάποιον
μπορεί να σημαίνει ότι φροντίζουμε
για τις υλικές του ανάγκες
και αυτό είναι πολύ καλό.
Περιορίζεται όμως το ενδιαφέρον του Ιεχωβά
στην κάλυψη των υλικών μας αναγκών;
Όχι.
Δείτε τι λένε τα εδάφια 2 Κορινθίους 1:3, 4:
«Δοξασμένος να είναι ο Θεός και Πατέρας
του Κυρίου μας Ιησού Χριστού,
[προσέξτε] ο Πατέρας του τρυφερού ελέους
και ο Θεός κάθε παρηγοριάς,
ο οποίος μας παρηγορεί σε κάθε μας δοκιμασία».
Ο Ιεχωβά είναι «ο Πατέρας του τρυφερού ελέους
και ο Θεός κάθε παρηγοριάς».
Άρα, ναι,
ο Ιεχωβά φροντίζει να καλύπτει τις υλικές μας ανάγκες,
αλλά δεν περιορίζεται σε αυτό.
Ο Ιεχωβά μάς νοιάζεται πολύ
και θέλει να μας παρηγορεί.
Πραγματικά, μας φροντίζει από κάθε άποψη:
από υλική, από συναισθηματική
και από πνευματική.
Για παράδειγμα,
υποθέστε ότι χτυπάτε λίγο
και πηγαίνετε στον γιατρό.
Αυτός σας λέει ότι το τραύμα σας χρειάζεται φροντίδα
και σας διαβεβαιώνει ότι είστε σε καλά χέρια.
Αν όμως, εκτός από πολύ έμπειρος γιατρός,
είναι ταυτόχρονα και ο μπαμπάς σας,
τότε η θεραπεία σας γίνεται η βασική του προτεραιότητα.
Δεν θα σας παράσχει απλώς ιατρική φροντίδα,
αλλά θα σας φροντίζει από κάθε άποψη, κάθε μέρα.
Πόση ασφάλεια θα νιώθατε!
Για τον πατέρα μας,
είμαστε προσωπική υπόθεση,
μας αγαπάει.
Τέτοιος Πατέρας είναι ο Ιεχωβά.
Είναι ο πιο ικανός Γιατρός,
και έχει ορίσει την ημέρα
που θα εξαλείψει τον πόνο και τα βάσανα.
Αλλά δεν μένει σε αυτό.
Είναι «ο Πατέρας του τρυφερού ελέους
και ο Θεός κάθε παρηγοριάς».
Ενδιαφέρεται προσωπικά για τον καθέναν μας,
και θα μας φροντίζει κάθε μέρα τόσο τώρα,
σε αυτό το σύστημα,
όσο και στο μέλλον.
Έχετε νιώσει εσείς την τρυφερή φροντίδα
και την παρηγοριά του Ιεχωβά;
Σας έχει φροντίσει μέσω των πνευματικών αδελφών σας
—των αδελφών σας στην εκκλησία
που μιμούνται την αγάπη και το τρυφερό έλεός του;
Ή ίσως σας ενίσχυσε και σας παρηγόρησε
μέσω μιας συγκεκριμένης αφήγησης από τη Γραφή.
Ή ίσως κάποια από τις υποσχέσεις του
έγινε πιο πραγματική για εσάς
χάρη σε κάποιο εδάφιο.
Η φροντίδα του Ιεχωβά για εμάς
είναι έκφραση της αγάπης του.
Και αφού ποτέ δεν θα πάψει να μας αγαπάει,
δεν θα πάψει ποτέ και να μας φροντίζει.
Η δεύτερη απόδειξη ότι ο Ιεχωβά είναι στοργικός Πατέρας:
Μας επιτρέπει να έχουμε ανοιχτή επικοινωνία μαζί του.
Η ανοιχτή επικοινωνία είναι απαραίτητη
για να είναι ευτυχισμένη μια οικογένεια.
Πολλές οικογένειες μιλάνε για τη μέρα τους
την ώρα που τρώνε όλοι μαζί.
Όπως είδαμε νωρίτερα, στην 1 Πέτρου,
ο Ιεχωβά μάς καλεί “να ρίχνουμε κάθε ανησυχία μας πάνω του”.
Αφού όμως είναι στον ουρανό,
πώς μπορούμε να έχουμε ανοιχτή επικοινωνία μαζί του;
Μέσω προσευχής.
Η προσευχή είναι η ευκαιρία μας
να πούμε στον Ιεχωβά τι είναι σημαντικό για εμάς
—τι μας αγχώνει, τι μας κάνει χαρούμενους,
τους στόχους μας για το μέλλον—
και να τον ευχαριστήσουμε για όσα κάνει.
Και ο Ιεχωβά ακούει τις προσευχές μας,
όπως ένας στοργικός πατέρας
ακούει τον γιο του ή την κόρη του.
Αλλά ο Ιεχωβά δεν αρκείται στο να ακούει τις προσευχές μας,
τις απαντάει κιόλας.
Ενέπνευσε τους Βιβλικούς συγγραφείς
να καταγράψουν τις σκέψεις του για εμάς.
Όταν διαβάζουμε με στοχασμό τη Γραφή,
καθώς και την πνευματική τροφή
που προμηθεύει «ο πιστός και φρόνιμος δούλος»,
ο Ιεχωβά μέσω του αγίου του πνεύματος
στρέφει την προσοχή μας σε αυτά που χρειάζεται να ακούσουμε.
Μας κάνει να διακρίνουμε
τον τρόπο σκέψης του.
Ή ίσως απαντήσει στην προσευχή μας
μέσω κάποιου υπηρέτη του
ή και κάποιου που δεν τον υπηρετεί ακόμα.
Και ας παρατηρούμε
το πώς απαντάει ο Ιεχωβά στις προσευχές μας.
Ας κάνουμε μάλιστα μια λίστα
και ας την ανασκοπούμε κάθε τόσο.
Γιατί όμως κάποιες φορές
πρέπει να περιμένουμε αρκετά
για να απαντηθούν οι προσευχές μας;
Μήπως όσα μας απασχολούν
δεν είναι σημαντικά για τον Ιεχωβά;
Μήπως δεν είμαστε προτεραιότητά του;
Όχι βέβαια.
Ίσως απλώς χρειάζεται να κάνουμε υπομονή.
Ή ίσως ο Ιεχωβά
δεν απάντησε με τον τρόπο
που θα θέλαμε εμείς να απαντήσει.
Ένα παράδειγμα:
Μια οικογένεια πηγαίνει να επισκεφτεί τους παππούδες.
Ο μπαμπάς και η μαμά ξέρουν
ότι η διαδρομή παίρνει 10 ώρες.
Αλλά τι ρωτάνε συνέχεια τα παιδιά;
«Φτάνουμε;»
Είναι φυσιολογικό που βιάζονται να φτάσουν.
Αλλά ό,τι και αν κάνουν,
το ταξίδι θα πάρει 10 ώρες.
Θα φτάσουν φυσικά.
Αλλά πρέπει να κάνουν υπομονή
και να έχουν κάτι να ασχολούνται στη διαδρομή.
Τώρα, εμείς προσευχόμαστε να έρθει το τέλος.
Θα θέλαμε να έρθει και σήμερα αν γίνεται.
Είναι σαν να ρωτάμε τον Ιεχωβά:
«Φτάνουμε;»
Και πρέπει να προσευχόμαστε
να έρθει το τέλος.
Αλλά, σαν τα παιδιά στο ταξίδι,
πρέπει να έχουμε υπομονή
για να απαντηθεί η προσευχή μας.
Τα παιδιά πρέπει να κάνουν υπομονή,
αλλά δεν είναι μόνα τους στο ταξίδι.
Έχουν τους γονείς τους μαζί.
Παρόμοια, και εμείς πρέπει να κάνουμε υπομονή,
αλλά μην ξεχνάτε ότι ο Πατέρας μας, ο Ιεχωβά,
είναι μαζί μας σε αυτό το ταξίδι.
Αυτό το σύστημα θα τελειώσει ακριβώς στην ώρα του.
Και αν είμαστε δραστήριοι στην υπηρεσία του Ιεχωβά,
ο καιρός θα περάσει πιο γρήγορα.
Άλλες φορές όμως ίσως καταλάβουμε
ότι ο Ιεχωβά μάς λέει όχι
σε αυτό που του ζητάμε.
Όπως οι στοργικοί γονείς που μερικές φορές
χρειάζεται να πουν όχι στα παιδιά τους.
Σκεφτείτε τον απόστολο Παύλο.
Υπέφερε από κάτι που ο ίδιος αποκάλεσε «αγκάθι στη σάρκα».
Και ο Ιεχωβά τού είχε δώσει τη δύναμη
να κάνει θαύματα για χάρη άλλων.
Ο Παύλος λέει ότι προσευχήθηκε «τρεις φορές»
να φύγει αυτό το «αγκάθι» από εκείνον.
Αλλά ποια ήταν η απάντηση;
Όχι.
Ο Ιεχωβά απάντησε ότι
“η παρ’ αξίαν καλοσύνη του ήταν επαρκής για αυτόν”.
Ο Ιεχωβά δεν θα απομάκρυνε το αγκάθι,
αλλά θα έδινε στον Παύλο τη δύναμη που χρειαζόταν
ώστε να συνεχίσει παρά το αγκάθι.
Και θα βοηθήσει και εμάς
να υπομείνουμε τις δοκιμασίες μας με επιτυχία.
Η υπομονή μας δείχνει πόσο πολύ αγαπάμε
και εμπιστευόμαστε τον Πατέρα μας, τον Ιεχωβά.
Είτε πρέπει να περιμένουμε υπομονετικά
να απαντηθεί η προσευχή μας είτε,
όπως στην περίπτωση του Παύλου, η απάντηση είναι όχι,
ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά μάς αγαπάει.
Δείτε τι ενέπνευσε ο Ιεχωβά τον απόστολο Ιωάννη να γράψει
στο Ιωάννης 14:21.
Ο Ιησούς είπε τα εξής:
«Όποιος έχει τις εντολές μου και τις τηρεί,
εκείνος είναι που με αγαπάει».
Και προσέξτε:
«Και όποιος με αγαπάει
θα αγαπηθεί από τον Πατέρα μου».
Όταν βάζουμε τα δυνατά μας
να ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιησού,
ο Ιεχωβά λέει ότι μας αγαπάει.
Και όταν ο Ιεχωβά λέει ότι μας αγαπάει,
το εννοεί.
Είναι τεράστιο το προνόμιο να επικοινωνούμε ανοιχτά
με τον στοργικό Πατέρα μας, τον Ιεχωβά.
Ας δούμε τώρα έναν ακόμη τρόπο
με τον οποίο ο Ιεχωβά αποδεικνύεται στοργικός Πατέρας:
Εργάζεται σκληρά για χάρη της οικογένειάς του.
Κάθε γονιός θα έλεγε ότι το να μεγαλώνεις παιδιά
είναι ανταμειφτικό,
αλλά θέλει σκληρή δουλειά.
Αυτό ισχύει ακόμη και όταν τα παιδιά συμπεριφέρονται καλά.
Βέβαια, κάποιοι από εμάς
κάναμε τη δουλειά των γονιών μας πιο δύσκολη πού και πού.
Σκεφτείτε λίγα μόνο από τα πράγματα
που κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους.
Τους παρέχουν τροφή, ρούχα, στέγη,
και φροντίζουν για την αναψυχή τους.
Τα πηγαίνουν στον γιατρό,
φροντίζουν για την εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγησή τους.
Αλλά μισό λεπτό!
Διαπαιδαγώγηση;
Ίσως έχουμε στο μυαλό μας ότι διαπαιδαγώγηση ίσον τιμωρία,
και καμιά φορά μπορεί να ισχύει και αυτό.
Σύμφωνα με τη Γραφή,
στη διαπαιδαγώγηση περιλαμβάνεται
η καθοδηγία, οι συμβουλές,
η εκπαίδευση, αλλά και η διόρθωση.
Η διαπαιδαγώγηση είναι κάτι καλό.
Πάει χέρι χέρι με την εκπαίδευση.
Ο Ιεχωβά θέλει να απολαμβάνουμε τη ζωή για πάντα.
Κάποιες φορές, μας διαπαιδαγωγεί,
δηλαδή μας καθοδηγεί,
μας δίνει συμβουλές,
μας εκπαιδεύει και μας διορθώνει
ώστε να κάνουμε πρόοδο ως πνευματικά άτομα.
Αυτό το κάνει μέσω της Γραφής,
μέσω της πνευματικής τροφής
από «τον πιστό και φρόνιμο δούλο»,
καθώς και μέσω ώριμων αδελφών στην εκκλησία,
οι οποίοι μας βοηθούν
να ακονίζουμε τις πνευματικές μας ιδιότητες.
Θέλει πολλή δουλειά για να είναι κανείς καλός γονιός.
Και εσείς, γονείς,
το κάνετε αυτό με τόση χαρά.
Ο Ιεχωβά εκτιμάει τις προσπάθειές σας.
Και αυτός εργάζεται σκληρά για εμάς.
Μάλιστα, ως στοργικός Πατέρας,
ο Ιεχωβά εργάζεται σκληρά για χάρη μας
εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Σκεφτείτε για λίγο μια πτυχή της δημιουργίας
που σας αρέσει ιδιαίτερα:
Ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα,
ένα νόστιμο γεύμα,
τη μουσική και το τραγούδι,
το άρωμα των λουλουδιών,
την παρέα με συγγενείς και φίλους.
Απολαμβάνουμε και πνευματικές προμήθειες.
Όλα αυτά τα καλά δώρα
έρχονται από τον Πατέρα μας, τον Ιεχωβά.
Εκείνος εργάζεται πάντα σκληρά για την οικογένειά του
επειδή μας αγαπάει.
Σήμερα ξεκινήσαμε με μια ερώτηση:
«Τι σας έρχεται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη
“πατέρας”;»
Και είπαμε ότι η απάντηση εξαρτιόταν κυρίως
από το πώς μας φερόταν ο βιολογικός μας πατέρας.
Τι θα πούμε όμως για εσάς
που δεν έχετε πατέρα;
Ελάτε να δούμε μαζί
τη θερμή έκφραση αγάπης του Ιεχωβά
για εσάς προσωπικά στον Ψαλμό 68:5:
«Πατέρας για αυτούς που δεν έχουν πατέρα
και προστάτης για τις χήρες
είναι ο Θεός στην άγια κατοικία του».
Από την «άγια κατοικία του» στον ουρανό,
ο Ιεχωβά βλέπει την κατάστασή σας
και σας αναφέρει συγκεκριμένα
ως σημαντικό μέλος της οικογένειάς του.
Προσέξατε πώς το έλεγε το εδάφιο;
«Πατέρας για αυτούς που δεν έχουν πατέρα
και προστάτης για τις χήρες
είναι ο Θεός».
Ουσιαστικά, ο Ιεχωβά σάς λέει:
«Να ξέρεις ότι έτσι είμαι εγώ.
Γνωρίζω ότι δεν έχεις πατέρα να σε στηρίζει,
αλλά έχεις εμένα.
Εγώ είμαι ο Πατέρας σου».
Ή μπορεί να έχετε πατέρα ή οικογένεια,
αλλά επειδή λατρεύετε τον Ιεχωβά
να σας εναντιώνονται.
Προσέξτε τι σας υπόσχεται ο Ιησούς
στα εδάφια Μάρκος 10:29, 30:
«Αληθινά σας λέω:
Δεν υπάρχει κανείς που να άφησε σπίτι ή αδελφούς ή αδελφές
ή μητέρα ή πατέρα ή παιδιά ή αγρούς
για χάρη δική μου και των καλών νέων,
ο οποίος δεν θα πάρει 100 φορές περισσότερα τώρα,
σε αυτή τη χρονική περίοδο
—σπίτια, αδελφούς, αδελφές,
μητέρες, παιδιά και αγρούς, με διωγμούς—
και στο ερχόμενο σύστημα πραγμάτων αιώνια ζωή».
Αν οι γονείς σας ή άλλα μέλη της οικογένειάς σας
σάς έχουν απορρίψει λόγω της πίστης σας,
να θυμάστε:
Ανήκετε στην οικογένεια του Ιεχωβά.
Σε όλη τη γη,
έχετε κυριολεκτικά εκατομμύρια λάτρεις του Ιεχωβά
που σας αγαπάνε.
Και μη χάνετε ποτέ την ελπίδα
ότι τα μη ομόπιστα μέλη της οικογένειάς σας
θα γνωρίσουν τον Ιεχωβά και θα τον αγαπήσουν.
Όποιες κι αν είναι οι περιστάσεις μας,
ως υπηρέτες του Ιεχωβά
ανήκουμε στην υπέροχη οικογένειά του.
Ο Ιεχωβά αγαπάει τα παιδιά του.
Πάντα θα αγαπάει τα παιδιά του.
Σύντομα θα τερματίσει αυτό το σύστημα
και θα φέρει έναν νέο κόσμο,
όπου η αμαρτία και κάθε άλλο πρόβλημα θα εξαλειφθούν.
Μέχρι τότε,
φροντίζει τρυφερά για τις ανάγκες μας.
Ακούει τις προσευχές μας και απαντάει,
με τον έναν τρόπο ή με τον άλλον,
και εργάζεται σκληρά για χάρη μας
προετοιμάζοντας την οικογένειά του για την αιώνια ζωή.
Ο Ιεχωβά τα κάνει όλα αυτά
και πολύ περισσότερα πράγματα
επειδή αγαπάει την οικογένειά του.
Είμαστε ευγνώμονες για όλα αυτά και,
όπως ο Ησαΐας, λέμε και εμείς:
«Ιεχωβά, εσύ είσαι ο Πατέρας μας».
Στα 22 της,
η αδελφή Μπέθελ Ρόντις
ανυπομονούσε για τον διορισμό της
στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία,
όμως ένας όγκος στον εγκέφαλο άλλαξε τα σχέδιά της.
Η ιστορία της είχε δημοσιευτεί στο Ξύπνα! 22 Απριλίου 1990.
Από τότε,
η αδελφή Ρόντις έχει δει και άλλες αποδείξεις
ότι ο Ιεχωβά είναι χωρίς αμφιβολία ο Πατέρας της.
Θυμάμαι ήταν Σεπτέμβριος
και ένα πρωί μού τηλεφώνησε
ένας αδελφός από το Μπρούκλιν
για να με προσκαλέσει να υπηρετήσω εκεί
προσωρινά για τρεις μήνες.
Δυστυχώς, του το έκλεισα κάπως βιαστικά
επειδή έπρεπε να προλάβω να πάω σε ένα ιατρικό ραντεβού.
Έκανα μαγνητική εγκεφάλου
και μετά από λίγο ο γιατρός με πήρε στο γραφείο του
και μου είπε:
«Οι εξετάσεις έδειξαν
ότι έχεις έναν μεγάλο όγκο στον εγκέφαλο.
Πρέπει να ειδοποιήσουμε την οικογένειά σου».
Ο γιατρός που με χειρούργησε
ήταν εξαιρετικός.
Χρειάστηκε να κάνω δύο εγχειρήσεις.
Μετά τη δεύτερη εγχείρηση όμως,
ο γιατρός μάς ανακοίνωσε με μεγάλη χαρά
ότι είχε καταφέρει να αφαιρέσει εντελώς τον όγκο.
Μέσα σε έναν χρόνο,
η ζωή μου είχε ξαναβρεί τους ρυθμούς της.
Την άνοιξη του 1990,
μετακόμισα στην περιοχή του Μπρούκλιν
και εκεί κάποια στιγμή γνώρισα
τον Μπομπ Ρόντις.
Αρραβωνιαστήκαμε και κάναμε αίτηση να μείνουμε στο Μπέθελ.
Όταν η αίτησή μας έγινε δεκτή,
πετάξαμε από τη χαρά μας.
Δύο χρόνια μετά τον γάμο μας,
μάθαμε ότι ήμουν έγκυος.
Μέσα σε λίγα χρόνια, είχαμε φτιάξει μια όμορφη οικογένεια.
Είχαμε δυο παιδιά και περιμέναμε το τρίτο.
Μόλις μπήκα όμως στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης,
συνέβη κάτι τραγικό.
Χάσαμε το μωρό μας.
Όσο ήμασταν στο νοσοκομείο,
τα παιδιά τα κρατούσε η μητέρα μου
και, ευτυχώς, πριν γυρίσουμε
φρόντισε να τους πει
ότι θα επιστρέφαμε στο σπίτι χωρίς το μωρό.
Μόλις μπήκαμε σπίτι, τα παιδιά έτρεξαν πάνω μας,
αλλά εγώ δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω.
Ήμουν πολύ χάλια.
O Μπομπ μάς έκανε όλους μια σφιχτή αγκαλιά
και είπε στα παιδιά ότι το μωρό είχε πεθάνει.
Επειδή τα παιδιά ήταν μικρά,
σκεφτήκαμε ότι το καλύτερο για αυτά
θα ήταν να τους πούμε ευθέως τι συνέβη
αλλά με όμορφο τρόπο,
και να τους εξηγήσουμε ότι κάποιες φορές
συμβαίνουν τέτοια άσχημα πράγματα.
Μετά, όλοι μαζί θα προσπαθούσαμε να το ξεπεράσουμε.
Θυμάμαι ότι έβλεπα τα ρουχαλάκια του μωρού,
που τα δίπλωνα και τα τακτοποιούσα την προηγούμενη μέρα,
και ένιωθα τόσο άσχημα.
Δεν ήξερα τι να τα κάνω.
Είχαν περάσει περίπου πέντε μήνες
από τότε που χάσαμε το μωρό
και, μια μέρα που είχαμε συνάθροιση,
με το που μπήκα στην Αίθουσα
έβαλα τα κλάματα,
οπότε βγήκα αμέσως έξω
και πήγα πάλι στο αυτοκίνητο.
Δυο καλές μου φίλες που είδαν τι είχε συμβεί
βγήκαν και αυτές έξω
και ήρθαν να κάτσουν μαζί μου στο αυτοκίνητο.
Με άφησαν να τους μιλήσω για όλα
—για το μωρό, για τα παιδιά μου.
Με άκουγαν
και μου κρατούσαν το χέρι.
Θυμάμαι
με έκαναν να γελάσω
και τελικά ξαναμπήκαμε στην Αίθουσα όλες μαζί.
Ο Ιεχωβά δεν μας άφησε ούτε στιγμή.
Υποκίνησε αδελφούς στην εκκλησία να μας στηρίξουν.
Αν και είχαν πολύ γεμάτο πρόγραμμα,
τα βράδια της Παρασκευής έρχονταν σπίτι μας
και τρώγαμε όλοι μαζί
και μιλούσαμε για ό,τι μπορείς να φανταστείς.
Και αυτό βοηθούσε πολύ,
με έκανε να ξεχνάω για λίγο
αυτό το τεράστιο αόρατο βάρος
που ένιωθα ότι κουβαλούσα συνεχώς.
Ο Ιεχωβά μού έδειξε την αγάπη του
με πολύ συγκεκριμένους τρόπους,
και αυτό με έκανε να θέλω και εγώ
να δείχνω τέτοια αγάπη στους άλλους.
Γι’ αυτό, προσπαθώ όσο πιο συχνά μπορώ
να στέλνω στους αδελφούς μου μηνύματα,
να τους γράφω κάρτες,
να τους λέω: «Σας αγαπάμε»,
«Νοιαζόμαστε για εσάς»,
«Είμαστε εδώ για ό,τι χρειαστείτε».
Πολλές φορές στη ζωή μου
έχω δει τον Ιεχωβά
να με ενισχύει
και να με στηρίζει με όποιον τρόπο χρειαζόμουν.
Σε όλους μας έχει συμβεί να είμαστε πολύ κουρασμένοι
και να λέμε:
“Δεν μπορώ να πάω στο έργο σήμερα
ή δεν μπορώ να πάω στη συνάθροιση”.
Όποτε όμως χρειαζόμασταν σωματική δύναμη,
ο Ιεχωβά μας την έδινε.
Όποτε χρειαζόμασταν διανοητική και συναισθηματική δύναμη,
ο Ιεχωβά πάλι μας έδινε.
Γι’ αυτό έχουν ιδιαίτερο νόημα για μένα
τα λόγια που βρίσκονται στο Δευτερονόμιο 33:27:
«Ο Θεός είναι καταφύγιο από τους αρχαίους χρόνους,
σε βαστάζει στους αιώνιους βραχίονές του».
Οι δοκιμασίες που πέρασα
με έχουν διδάξει ότι με τη βοήθεια του Ιεχωβά
μπορώ να αντέξω τα πάντα.
Όταν καλλιεργούμε Χριστιανικές ιδιότητες, όπως πίστη,
παίρνουμε δύναμη ώστε να υπομένουμε τις δοκιμασίες της ζωής,
όπως ακριβώς κάνει η αδελφή Ρόντις.
Ένας άλλος τρόπος που αναπτύσσουμε τέτοιες ιδιότητες
είναι όταν αναλαμβάνουμε την ολοχρόνια υπηρεσία.
Τέτοια προνόμια μας βοηθούν να ωριμάζουμε πνευματικά
και να αντανακλούμε καλύτερα
την προσωπικότητα του ουράνιου Πατέρα μας.
Γι’ αυτό, με χαρά σας παρουσιάζουμε
μια καινούρια σειρά βίντεο:
Η Ολοχρόνια Υπηρεσία Ενισχύει τις Χριστιανικές Ιδιότητες.
Αυτή η σειρά θα μας δείξει πώς οι θεοκρατικοί διορισμοί
έχουν βοηθήσει αδελφούς και αδελφές μας
να εκδηλώνουν τον καρπό του πνεύματος
στην καθημερινή τους ζωή.
Ας δούμε λοιπόν το πρώτο επεισόδιο της σειράς
Η Ολοχρόνια Υπηρεσία Ενισχύει τις Χριστιανικές Ιδιότητες
—Αγάπη.
Μεγάλωσα σε μια μικρή πόλη
όπου σχεδόν όλοι οι άνθρωποι
ανήκαν σε έναν πολιτισμό,
επομένως είχαν έναν συγκεκριμένο τρόπο
που ενεργούσαν και σκέφτονταν.
Όταν λοιπόν μπήκα
σε μια Ομάδα Οικοδόμησης Αιθουσών Βασιλείας,
η αλλαγή μού φάνηκε τεράστια
—από ένα περιβάλλον όπου υπήρχε ένας μόνο πολιτισμός,
βρέθηκα σε ένα περιβάλλον
με ποικιλία πολιτισμών, γλωσσών και φυλών.
Αυτό με βοήθησε να καταλάβω
ότι μέχρι τότε
δεν έδειχνα αγάπη σε πλήρη βαθμό.
Εκδήλωνα αγάπη μόνο σε άτομα της δικής μου φυλής.
Συνειδητοποίησα ότι υπήρχε μέσα μου λίγη προκατάληψη.
Υπηρετώ σε μια Ομάδα Οικοδόμησης Αιθουσών Βασιλείας
και το περιβάλλον είναι υπέροχο
επειδή δουλεύουμε μαζί, ζούμε μαζί,
κάποιες φορές κλαίμε και μαζί.
Είμαστε οικογένεια.
Αλλά όταν μπήκα στην Ομάδα Οικοδόμησης,
χρειάστηκε να αφήσω τη ζώνη άνεσής μου
—τους αδελφούς της εκκλησίας μας που τους ήξερα καλά,
τους φίλους που είχα εκεί όπου ζούσαμε.
Άρχισα να νιώθω ότι στον καινούριο μου διορισμό
δεν έπαιρνα την αγάπη που έπαιρνα πριν.
Αλλά το εδάφιο 1 Κορινθίους 13:4
με βοήθησε να καταλάβω
ότι ίσως εγώ δεν εκδήλωνα όλες τις πτυχές της αγάπης.
Έπρεπε να κάνω μεγαλύτερη προσπάθεια
για να δείχνω γνήσια Χριστιανική αγάπη.
Το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα
τώρα που υπηρετώ στο έργο περιοχής σε άλλη χώρα
είναι να δείχνω περισσότερη αγάπη και ενσυναίσθηση.
Για παράδειγμα,
ένας αδελφός ερχόταν αργοπορημένος στις ομιλίες μου
και μάλιστα τον έπαιρνε και ο ύπνος.
Φυσικά, δεν λέω
ότι είμαι και ο καλύτερος ομιλητής του κόσμου,
αλλά το ότι ο αδελφός ερχόταν αργά
και τον έπαιρνε και ο ύπνος με ενοχλούσε πολύ.
Αυτό όμως ήταν άστοργο εκ μέρους μου,
επειδή ο αδελφός δούλευε 12-16 ώρες τη μέρα,
έξι μέρες την εβδομάδα.
Επειδή οι συγγενείς μου δεν είναι στην αλήθεια,
θεωρώ οικογένειά μου τους αδελφούς και τις αδελφές.
Η ζωή για αυτούς είναι πολύ δύσκολη
και προσπαθούν σκληρά να παραμείνουν πιστοί.
Θέλω να γίνομαι φίλη μαζί τους
όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο,
με αποτέλεσμα να στενοχωριέμαι πολλές φορές
και να λέω: «Γιατί;
Γιατί δεν θέλουν να μου ανοιχτούν;»
Αλλά ο Μάικ μού είπε:
«Και εσύ είσαι κάπως έτσι.
Και για σένα είναι δύσκολο να ανοίγεσαι».
Συνειδητοποίησα ότι είχε δίκιο.
Όλο αυτό με εκπαιδεύει,
με μαθαίνει να είμαι υπομονετική με τις αδελφές,
να δείχνω περισσότερη αγάπη,
να δείχνω περισσότερη κατανόηση.
Ο Ιεχωβά μάς διαπλάθει όλους.
Αλλά τώρα που συμμετέχω σε προγράμματα οικοδόμησης Αιθουσών,
βλέπω ότι ο Ιεχωβά με διαπλάθει ακόμα περισσότερο.
Πλέον εστιάζω στις ιδιότητες των ανθρώπων
και όχι στο χρώμα, στη γλώσσα ή στη φυλή τους.
Όταν μπήκα σε μια ομάδα οικοδόμησης του LDC,
ένιωσα ότι ο Ιεχωβά μού έλεγε:
«Θέμπο, νομίζεις ότι ξέρεις πώς να δείχνεις αγάπη.
Νομίζεις ότι γνωρίζεις καλά τι είναι πραγματική αγάπη,
αλλά άσε με να σου δείξω τι είναι πραγματική αγάπη
με την πλήρη έννοια».
Τώρα πια, σε όποιο μέρος και αν υπηρετούμε,
καταφέρνω να κάνω ισχυρές φιλίες με τους αδελφούς,
γινόμαστε οικογένεια.
Το ότι είμαστε στην ολοχρόνια υπηρεσία
μάς έχει βοηθήσει πολύ και τους δύο.
Μας έχει βοηθήσει να δείχνουμε αγάπη σε μεγαλύτερο βαθμό
—να μπαίνουμε στη θέση των αδελφών μας.
Η ολοχρόνια υπηρεσία
με έχει βοηθήσει να αγαπάω περισσότερο
τους αδελφούς και τις αδελφές,
επειδή περνάω πολύ χρόνο μαζί τους
και τους καταλαβαίνω καλύτερα.
Αυτό έχει επηρεάσει θετικά και τον γάμο μου.
Με έχει κάνει να δείχνω περισσότερη αγάπη στον σύζυγό μου.
Και το ότι ακούω με προσοχή τις αδελφές της περιοχής
με έχει κάνει να ακούω πιο προσεκτικά και εκείνον.
Είδατε πώς ωφελούμαστε όταν καλλιεργούμε αδελφική αγάπη;
Έχουμε δυνατές φιλίες,
περισσότερη ενσυναίσθηση, κατανόηση και υπομονή.
Ελπίζουμε ότι αυτή η νέα σειρά
θα μας κάνει όλους να σκεφτούμε
μήπως μπορούμε να προσφερθούμε
για κάποια μορφή ολοχρόνιας υπηρεσίας.
Στην αρχή του προγράμματός μας
είδαμε ότι ο Ιεχωβά, ως στοργικός Πατέρας,
μας διαπαιδαγωγεί.
Συχνά, αυτό το κάνει μέσω υπενθυμίσεων.
Στην πρωινή λατρεία που ακολουθεί,
ο αδελφός Τρόι Σνάιντερ
εξηγεί πώς μπορούμε να έχουμε τη σωστή άποψη
για τις υπενθυμίσεις του Ιεχωβά.
Τι σας έρχεται στον νου όταν ακούτε τις φράσεις:
«απλώς μια υπενθύμιση»,
«σου υπενθυμίζω»
ή «ως υπενθύμιση»;
Μήπως σκέφτεστε:
“Πάμε παρακάτω, τα ξέρω αυτά”.
Ίσως εκνευρίζεστε
γιατί σας υπενθυμίζουν κάτι που δεν έχετε κάνει.
Ίσως νιώθετε και ανεπαρκείς
επειδή εμμέσως λένε ότι δεν τα πήγατε και τόσο καλά.
Οι υπενθυμίσεις του Ιεχωβά είναι διαφορετικές,
άρα πρέπει και να τις βλέπουμε διαφορετικά.
Ας ανοίξουμε στον Ψαλμό 119,
και προσέξτε την επίδραση
και τη δύναμη των υπενθυμίσεων του Ιεχωβά
—Ψαλμός 119 εδάφια 2 και 3:
«Ευτυχισμένοι είναι όσοι τηρούν τις υπενθυμίσεις του,
όσοι τον αναζητούν με όλη τους την καρδιά.
Αυτοί δεν διαπράττουν καμιά αδικία·
περπατούν σύμφωνα με τις οδούς του».
Ναι, είμαστε ευτυχισμένοι όταν προσέχουμε
τις υπενθυμίσεις του Ιεχωβά.
Εμβαθύνουν την κατανόησή μας.
Διευρύνουν την αντίληψή μας.
Μας κάνουν πιο αποφασισμένους
να μένουμε σταθεροί.
Μας βοηθούν να κάνουμε το σωστό,
να περπατάμε «σύμφωνα με τις οδούς του Ιεχωβά».
Και οι υπενθυμίσεις του είναι που μας βοηθούν
στις στενοχώριες μας.
Ναι, είναι σαν τις πινακίδες σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο.
Μας δείχνουν προς τα πού να κατευθυνθούμε
στον χαοτικό μας κόσμο.
Μας διαβεβαιώνουν ότι πάμε σωστά
και, αν λοξοδρομήσουμε,
αυτές μας επαναφέρουν αμέσως στην πορεία μας.
Το σημερινό μας εδάφιο
είναι μια τέτοια υπενθύμιση από τον Ιεχωβά.
Ας ανοίξουμε στην Πρώτη Πέτρου κεφάλαιο 2
και ας διαβάσουμε τα εδάφια 13 και 14.
Πρώτη Επιστολή του Πέτρου κεφάλαιο 2
—προσέξτε την υπενθύμιση που γίνεται εδώ:
«Για χάρη του Κυρίου
υποταχθείτε σε κάθε ανθρώπινη δημιουργία:
είτε σε βασιλιά ως ανώτερο
είτε σε κυβερνήτες ως σταλμένους από αυτόν
για να τιμωρούν όσους αδικοπραγούν
αλλά να επαινούν όσους κάνουν το καλό».
Αυτή ήταν μια υπενθύμιση στους πρώτους Χριστιανούς
να μένουν ουδέτεροι,
να υποτάσσονται στις κυβερνήσεις
καθώς βρίσκονται τοποθετημένες στη θέση τους από τον Ιεχωβά.
Δεν ήταν νέο φως,
αλλά υπενθύμιση.
Καταλάβαιναν αυτά που είχε πει ο Ιησούς
—να υποστηρίζουν τη Βασιλεία του Θεού,
να αποδίδουν
«αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα»
και «αυτά που είναι του Θεού στον Θεό».
Ήξεραν τα λόγια των αποστόλων:
“Υποτασσόμαστε πρωτίστως στον Θεό και όχι σε ανθρώπους”.
Άρα, γιατί χρειάζονταν αυτή την υπενθύμιση;
Επειδή θα τους βοηθούσε σε έναν πολύ διαιρεμένο κόσμο.
Πολλοί τάσσονταν σε αντίθετες πλευρές,
και η πίεση να κάνουν και οι Χριστιανοί το ίδιο
θα αυξανόταν.
Να γιατί χρειάζονταν την υπενθύμιση να μένουν ουδέτεροι.
Και πώς αρχίζει αυτή η υπενθύμιση;
Δείτε ξανά το εδάφιο 13.
Λέει:
«Για χάρη του Κυρίου».
Ανώτερο επίπεδο σκέψης!
Τους υπενθύμιζε ότι η υποταγή στην κυβέρνηση
δεν σημαίνει ότι υποστηρίζουμε
την πολιτική ή τους πολέμους της,
αλλά ότι σεβόμαστε τον Ιεχωβά.
Εκείνος την έχει τοποθετήσει στη θέση της,
και αφήνουμε σε εκείνον τις αλλαγές.
Άρα, δεν έπρεπε να υπονομεύουν την κυβέρνηση,
αλλά να εστιάζουν στη Βασιλεία
και να κηρύττουν τα καλά νέα της Βασιλείας.
Στην ουσία, επρόκειτο για μια σειρά υπενθυμίσεων.
Κάποια χρόνια νωρίτερα,
η επιστολή προς τους Ρωμαίους
μιλούσε για τις ανώτερες εξουσίες
(την ίδια αρχή)
και για το ποια έπρεπε να είναι η στάση των Χριστιανών
απέναντί τους.
Περίπου όταν ο Πέτρος έγραψε την επιστολή του,
η επιστολή προς τον Τίτο
υπενθύμιζε στους Χριστιανούς να υποτάσσονται στην κυβέρνηση.
Όλες αυτές οι υπενθυμίσεις
τούς βοηθούσαν να μένουν ουδέτεροι
και να ακολουθούν την κατεύθυνση του Ιεχωβά
σε αυτό το ζήτημα.
Επίσης, αυτή η υπενθύμιση
ήταν ωφέλιμη επειδή σύντομα
θα ξεσπούσε διωγμός εναντίον των Χριστιανών.
Αν πρόσεχαν αυτή την υπενθύμιση,
ο Ιεχωβά θα τους βοηθούσε.
Δείτε πώς τονίζεται αυτό στο εδάφιο 15.
Τα εδάφια Πρώτη Πέτρου 2:13, 14
μας λένε να υποτασσόμαστε στις κυβερνήσεις.
Τώρα ας δούμε το 15:
«Διότι το θέλημα του Θεού είναι
να κάνετε το καλό ώστε να αποστομώνετε
τους παράλογους ανθρώπους που μιλούν από άγνοια».
Ναι, αν τηρούσαν αυτή την υπενθύμιση,
ο Ιεχωβά θα μπορούσε
να τους βοηθήσει να συνεχίσουν να τον λατρεύουν,
να τους στηρίξει σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση.
Και προφανώς, αυτό έκαναν οι Χριστιανοί τότε.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.
Για παράδειγμα,
οι αδελφοί και οι αδελφές μας σε κάποια χώρα
έλαβαν την υπενθύμιση ότι χρειαζόταν να μείνουν ουδέτεροι.
Λίγο αργότερα, ξέσπασε άγριος εμφύλιος πόλεμος.
Δίνοντας προσοχή στην υπενθύμιση,
εκείνοι έμειναν ουδέτεροι
και υποτάσσονταν στην κυβέρνηση.
Μετά το τέλος του πολέμου,
η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να ενώσει τον λαό,
θέσπισε διάφορους νόμους.
Ένας από αυτούς προέβλεπε πως,
για να καταχωρίσει κάποιος τον γάμο του,
ήταν αναγκαία μια τελετή
που περιλάμβανε χαιρετισμό της σημαίας.
Αυτό παραβίαζε την ουδετερότητα των αδελφών.
Τι θα έκαναν;
Πήγαν στους αξιωματούχους
και τους εξήγησαν ότι στον εμφύλιο είχαν μείνει ουδέτεροι.
Εκείνοι ήξεραν τη στάση των αδελφών
και τη σέβονταν.
Ένας είπε μάλιστα:
«Δεν θέλουμε να σας πιέσουμε».
Λίγο αργότερα, άλλαξαν τον νόμο
ώστε να μην τίθεται θέμα ουδετερότητας για τους αδελφούς.
Όλα αυτά χάρη στην καλή διαγωγή τους
και στο ότι πρόσεξαν τις υπενθυμίσεις του Ιεχωβά.
Ως λαός του Ιεχωβά,
λαβαίνουμε τακτικά υπενθυμίσεις,
όπως τις Ενημερώσεις από το Κυβερνών Σώμα.
Μια τέτοια υπενθύμιση
ήταν να θέτουμε προσωπικούς στόχους στη διακονία
και να κηρύττουμε όπου υπάρχουν άνθρωποι
επειδή τους αγαπάμε.
Όταν το κάνουμε αυτό, είμαστε ευτυχισμένοι.
Μια άλλη αφορούσε την άποψη του Ιεχωβά
για όσους αμάρτησαν ή παρέκκλιναν
από τη λατρεία του
και το πώς να τους καλωσορίζουμε
σύμφωνα με την κατεύθυνσή του.
Διεύρυνε την αντίληψή μας για αυτές τις αρχές.
Εξαιρετική υπενθύμιση!
Σχετικά με το ντύσιμο και την εμφάνιση,
μας έγινε η υπενθύμιση ότι,
παρότι τα στυλ και οι εποχές αλλάζουν,
η εμφάνισή μας πρέπει να τιμά τον Ιεχωβά και τη λατρεία του.
Μας γίνεται η υπενθύμιση να προσευχόμαστε
για τους φυλακισμένους αδελφούς μας.
Επίσης ότι, αν εμείς αντιμετωπίσουμε διωγμό ή φυλάκιση,
πρέπει να συνεχίσουμε το κήρυγμα.
Πρόσφατα, μας έγινε η υπενθύμιση
ότι πρέπει να μένουμε ουδέτεροι,
όπως οι Χριστιανοί αδελφοί μας τον πρώτο αιώνα.
Γιατί;
Επειδή ζούμε σε έναν πολύ διαιρεμένο κόσμο.
Οι άνθρωποι τάσσονται σε αντίθετες πλευρές
για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Η ενημέρωση έλεγε τα εξής:
“Το Κυβερνών Σώμα σάς αναφέρει
αυτές τις σημαντικές υπενθυμίσεις
επειδή ο Σατανάς πιέζει τον λαό του Ιεχωβά να πάρει θέση”.
Μετά μας ειπώθηκε να δούμε τις αρχές στο βιβλίο
Εδάφια για τη Χριστιανική Ζωή,
ιδίως στο λήμμα «Κυβερνήσεις».
Έτσι αυτές οι αρχές θα εντυπωθούν βαθιά στην καρδιά μας
και θα μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση
σε όποιον μας τη ζητήσει.
Επίσης, θα είμαστε ενωμένοι ως λαός του Ιεχωβά.
Και ως ολοχρόνιοι υπηρέτες λαβαίνουμε υπενθυμίσεις,
όπως το να συγχωρούμε
τους αδελφούς και τις αδελφές μας
ή, όταν υπάρξει σύγκρουση
ανάμεσα σε εμάς και σε ένα άλλο τμήμα ή άτομο,
να επιζητούμε ειρήνη
ώστε να μένουμε ενωμένοι.
Είμαστε ευτυχισμένοι όταν προσέχουμε αυτές τις υπενθυμίσεις.
Μας γίνεται η υπενθύμιση να διαβάζουμε τη Γραφή κάθε μέρα.
Γιατί;
Επειδή είμαστε πολυάσχολοι
και χρειαζόμαστε υπενθύμιση
για να μην παραλείπουμε την καθημερινή ανάγνωση της Γραφής.
Ως επίσκοποι, λαβαίνουμε την υπενθύμιση
ότι η ποίμανση είναι η πιο σημαντική ευθύνη μας.
Αυτό είναι απαραίτητο
επειδή μπορεί να μας απορροφήσουν οι διορισμοί εργασίας
και να ξεχάσουμε τα πρόβατα του Ιεχωβά.
Επίσης, λάβαμε την υπενθύμιση πως, όταν νιώθουμε ανάξιοι,
πρέπει να το καταπολεμάμε αυτό
επειδή ο Ιεχωβά μάς αγαπάει,
βλέπει το καλό σε εμάς, είναι ελεήμων μαζί μας.
Είναι κοντά σε όσους έχουν συντετριμμένη καρδιά.
Ναι, όταν ο Ιεχωβά μάς κάνει υπενθυμίσεις,
δεν πρέπει να τις αγνοούμε,
αλλά να τους δίνουμε μεγάλη προσοχή.
Προσέξτε τι είπε ο ψαλμωδός
στον Ψαλμό 119:111:
«Παίρνω τις υπενθυμίσεις σου ως μόνιμη ιδιοκτησία μου,
γιατί αυτές είναι η χαρά της καρδιάς μου».
Οι υπενθυμίσεις του Ιεχωβά μάς κάνουν ευτυχισμένους.
Μας κρατούν ενωμένους.
Μας βοηθούν να περπατάμε σύμφωνα με την οδό του
και να μένουμε κοντά του.
Τι υπέροχες υπενθυμίσεις
για το πώς να βλέπουμε τις υπενθυμίσεις του Ιεχωβά!
Αν ακούμε τον Ιεχωβά,
θα αυξάνεται η πνευματικότητά μας,
και μαζί της η επιθυμία μας να υπηρετούμε τους αδελφούς μας.
Έχετε σκεφτεί πώς είναι
να έχεις έναν ειδικό θεοκρατικό διορισμό;
Ή, ακόμα και αν έχετε αυτό το προνόμιο,
έχετε αναρωτηθεί πώς θα ήταν κάποια άλλη μορφή υπηρεσίας;
Με χαρά, σας παρουσιάζουμε μια νέα σειρά
που θα μας δείξει από πρώτο χέρι
πως είναι κάποιοι διορισμοί.
Έχει τίτλο Υπηρετώντας μια Μέρα ως ... .
Σε κάθε επεισόδιο,
θα έχουμε την ευκαιρία να ρίχνουμε μια ματιά
στην καθημερινότητα αδελφών μας από όλο τον κόσμο
που υπηρετούν σε διάφορους διορισμούς,
και σε όλη τη σκληρή εργασία που κάνουν.
Το πρώτο επεισόδιο έχει τίτλο
Υπηρετώντας μια Μέρα ως Μεταφραστής.
Γεια, είμαι η Χαν Να Κιμ.
Εργάζομαι στη μεταφραστική ομάδα
της κορεατικής νοηματικής γλώσσας.
Το Μεταφραστικό Τμήμα μεταφράζει πνευματική τροφή
από την αγγλική σε διάφορες άλλες γλώσσες.
Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε εκφράσεις ακριβείς,
ευκολονόητες και φυσικές.
Όσον αφορά τη μετάφραση στη νοηματική,
μετατρέπουμε το γραπτό κείμενο σε βίντεο.
Με τα χέρια και τις εκφράσεις του προσώπου μας
μεταδίδουμε ιδέες οπτικά.
Τώρα, διαβάζω την ύλη που θα μεταφράσουμε σήμερα
και σκέφτομαι με ποια σειρά θα μπουν οι σκέψεις.
Εντοπίζω τις κύριες ιδέες
και σκέφτομαι πώς θα αποδοθούν καλύτερα στη νοηματική.
Ο μεταφραστής χρειάζεται να γνωρίζει καλά
τη γλώσσα στην οποία μεταφράζει.
Προσωπικά, θεωρούσα ότι είχα άνεση στη νοηματική,
γι’ αυτό άρχισα να μεταφράζω με αρκετή αυτοπεποίθηση.
Αλλά όσο πιο πολλά μάθαινα
τόσο πιο ελλιπής ένιωθα.
Καθώς εκπαιδευόμουν,
άρχισα να προσέχω περισσότερο τη γραμματική, το συντακτικό,
ποια νοήματα χρησιμοποιούν οι κουφοί,
καθώς και ύλη μας σε άλλες γλώσσες νοηματικής,
ώστε να μεταδίδω ιδέες
με περισσότερη φυσικότητα και σαφήνεια.
Κάθε μεταφραστική ομάδα
συνήθως αποτελείται από τρία μέλη.
Όλοι μαζί έχουμε την ευθύνη να μεταφράζουμε και να ελέγχουμε
αν η μετάφραση είναι ακριβής και φυσική.
Εφόσον η νοηματική δεν είναι γραπτή γλώσσα,
βιντεοσκοπούμε την ύλη που μεταφράζουμε.
Σήμερα η ύλη μας αναφέρεται σε φάλαινες.
Αλλά ο καθένας μας
χρησιμοποιεί λίγο διαφορετικό νόημα για τη φάλαινα,
οπότε συζητάμε ποιο είναι το πιο κατανοητό και διαδεδομένο.
Μερικές φορές, είναι δύσκολο
να βρεις τη σωστή έκφραση όταν μεταφράζεις.
Σε αυτές τις περιπτώσεις,
η ομάδα σκέφτεται μαζί ιδέες
και, όταν βρεθεί η τέλεια έκφραση
με την οποία συμφωνούμε όλοι,
νιώθουμε πραγματικά τη βοήθεια του Ιεχωβά.
Είναι υπέροχο συναίσθημα.
Στο τμήμα μας,
διαφέρουμε πολύ ο ένας από τον άλλον.
Αλλά εργαζόμαστε μαζί,
πηγαίνουμε στις συναθροίσεις μαζί
και βγαίνουμε στο έργο μαζί,
σαν οικογένεια.
Ένα, δύο, πάμε!
Πρόσφατα, η μεταφραστική διαδικασία απλοποιήθηκε,
έτσι οι ίδιοι οι μεταφραστές
αναλαμβάνουν πια τη βιντεοσκόπηση και την επεξεργασία.
Στην αρχή, μου φαινόταν δύσκολο και πολύ απαιτητικό,
και δεν ήξερα αν θα τα κατάφερνα
αλλά, με εκπαίδευση
και υποστήριξη, έχω μάθει πολλά.
Τρία, τέσσερα—εντάξει, πολύ καλό!
Με τη συγκάτοικό τη Χιαν Τζι
εργαζόμαστε στο ίδιο τμήμα,
είμαστε στην ίδια εκκλησία
και μένουμε στο ίδιο δωμάτιο.
Μου αρέσει πολύ που μπορώ να μοιράζομαι τα πάντα μαζί της.
Όταν μεταφράζω,
δεν σκέφτομαι πώς εφαρμόζεται η ύλη σε εμένα,
αλλά εστιάζω στο πώς να εκφράσω με φυσικότητα
τις σκέψεις στη νοηματική.
Όταν η έκδοση κυκλοφορήσει και τη μελετώ προσωπικά,
σκέφτομαι τι προσπαθεί να μου πει ο Ιεχωβά
και πώς να εφαρμόσω τις διδασκαλίες του.
Ακόμη και εκδόσεις
που διάβασα επανειλημμένα όταν τις μετέφραζα,
μπορεί να μου φαίνονται νέες και διαφορετικές
στην προσωπική μου μελέτη.
Έχω καταλάβει ότι χρειάζεται να αφιερώνω χρόνο
για να αφομοιώσω την πνευματική τροφή
ώστε να με ωφελήσει.
Οι γονείς μου είναι κουφοί,
οπότε έμαθα τη νοηματική από μικρή.
Όταν άρχισα να μεταφράζω,
με συγκίνησε το πόσοι πολλοί αδελφοί εργάζονται σκληρά
για χάρη λίγων κουφών ατόμων.
Με αγγίζει βαθιά η αγάπη
και η φροντίδα του ουράνιου Πατέρα μας.
Είμαι αποφασισμένη να βάζω τα δυνατά μου όταν μεταφράζω
για να καταλαβαίνουν εύκολα την ύλη τα κουφά άτομα
και να φτάνει στην καρδιά τους.
Το ότι βοηθάω αδελφούς και αδελφές
που χρησιμοποιούν τη νοηματική
μού δίνει μεγάλη χαρά και ικανοποίηση.
Βλέποντας τους γονείς μου
να ωφελούνται και να πλησιάζουν περισσότερο τον Ιεχωβά,
νιώθω ιδιαίτερη ευτυχία.
Χαίρομαι πολύ που εργάζομαι ως μεταφράστρια
και βλέπω από πρώτο χέρι τα έργα που επιτελεί ο Θεός.
Ελπίζω να γευτούν και άλλοι
τη χαρά αυτής της ειδικής υπηρεσίας.
Η αδελφή Κιμ τόνισε κάτι πολύ σημαντικό.
Παρ’ όλο που ο διορισμός της
είναι να μεταφράζει πνευματική τροφή,
πρέπει να αφιερώνει χρόνο για μελέτη
ώστε να ωφελείται από αυτή την πνευματική τροφή.
Εξαιρετική υπενθύμιση
για όσους υπηρετούμε σε θεοκρατικούς διορισμούς!
Νεαροί μας,
ευχόμαστε αυτή η σειρά να σας υποκινήσει
να κάνετε ακόμη περισσότερα στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Το μουσικό μας βίντεο αναδεικνύει
άλλη μια υπέροχη πτυχή της οικογένειας του Ιεχωβά.
Είτε μεταδίδουμε τα καλά νέα σε άλλους
είτε ενθαρρύνουμε κάποιον αδελφό μας,
θέλουμε να λέμε λόγια την κατάλληλη στιγμή.
Λόγια χαϊδεύουν ή σπάνε μια καρδιά,
φίλους χωρίζουν ή φέρνουν κοντά.
Όταν τα λόγια ελέγχουμε σοφά,
σαν τη φωτιά θα δίνουν ζεστασιά.
Γιατί είν’ ωραίο να ακούς
τα λόγια που γιατρεύουν κι αναζωογονούν.
Τόσο γλυκά και ενθαρρυντικά,
μια δυο λέξεις που τονώνουν την καρδιά.
Ας λέμε και εμείς μ’ αγάπη αληθινή
λόγια την κατάλληλη στιγμή.
Το πνεύμα του κόσμου αν κι είναι παντού,
τρεφόμαστε διαρκώς από τον Λόγο του Θεού.
Γεμίζει η καρδιά με λόγια θετικά.
Δίνουμε στους φίλους μας χαρά!
Γιατί είν’ ωραίο να ακούς
τα λόγια που γιατρεύουν κι αναζωογονούν.
Τόσο γλυκά και ενθαρρυντικά,
μια δυο λέξεις που τονώνουν την καρδιά.
Ας λέμε και εμείς μ’ αγάπη αληθινή
λόγια την κατάλληλη στιγμή.
Γιατί είν’ ωραίο να ακούς
τα λόγια που γιατρεύουν κι αναζωογονούν.
Τόσο γλυκά και ενθαρρυντικά,
μια δυο λέξεις που τονώνουν την καρδιά.
Ας λέμε και εμείς μ’ αγάπη αληθινή
λόγια την κατάλληλη στιγμή.
Ώρα να σκάψουμε για θησαυρούς!
Το βιβλίο του Ναούμ
είναι το έβδομο σε αυτή τη σειρά
όπου κάνουμε βαθιά έρευνα στους 12 μικρούς προφήτες.
Τι θα θέλατε να εφαρμόσετε
ή πάνω σε τι θα θέλατε να κάνετε περισσότερη έρευνα;
Μου αρέσει να κάνουμε έρευνα μαζί
για την εβδομαδιαία ανάγνωση της Γραφής.
Το βιβλίο του Ναούμ περιέχει θεμελιώδεις αρχές.
Ναι, μιλάει για την κυριαρχία του Ιεχωβά
και τον αγιασμό του ονόματός του.
Ας αρχίσουμε λοιπόν!
Μια πρόταση από τον πιστό δούλο
είναι να διαβάζουμε την Αγία Γραφή αργά
με μια υγιή δόση περιέργειας.
Πολύ σωστά.
Η βιασύνη είναι εχθρός.
Ναι. Για παράδειγμα, κεφάλαιο 1, εδάφιο 1:
«Εξαγγελία εναντίον της Νινευή ...»
Μια στιγμή, να σταματήσουμε λίγο;
Νινευή κάτι μας θυμίζει, ε;
Μμμμ.
Ο Ιεχωβά είχε ήδη στείλει τον Ιωνά εκεί,
που ξέρουμε πώς έβλεπε τον διορισμό του.
Οι Ασσύριοι ήταν τρομακτικοί,
γι’ αυτό ο Ιωνάς προσπάθησε να ξεφύγει.
Ακριβώς.
Φαντάζομαι τι θα περνούσε από το μυαλό του Ναούμ
όταν ο Ιεχωβά άρχισε να του δίνει αυτό το άγγελμα.
Αναρωτιέμαι πώς να αντέδρασε.
Φαντάζομαι ότι θα ανησυχούσε.
Και αυτό είναι λογικό αν ψάξουμε λίγο για τη Νινευή.
Χρησιμοποίησα το Ευρετήριο
και κοίταξα στο λήμμα «Νινευή»
και στο υπολήμμα «Πόλη της Αιματοχυσίας».
Ωραία ιδέα!
Ψάχνουμε στο Ευρετήριο για επιπρόσθετες πληροφορίες.
Μια παραπομπή στο Ευρετήριο
αναφέρει ότι «έκαιγαν ζωντανά αγόρια και κορίτσια. [...]
Άλλους τους ανασκολόπιζαν,
τους έγδερναν ζωντανούς,
τους τύφλωναν
ή τους έκοβαν τα χέρια και τα πόδια,
τα αφτιά και τη μύτη».
Φρικτό!
Ο Ναούμ πρέπει να ένιωσε κάτι περισσότερο από ανησυχία.
Και όχι μόνο ο ίδιος.
Στο χρονοδιάγραμμα,
φαίνεται ότι αυτή η προφητεία
δόθηκε στη διάρκεια της βασιλείας του Ιωσία.
Εκείνος ξεκίνησε μια επιθετική εκστρατεία
για να απαλλαχτεί η χώρα από την ψεύτικη λατρεία.
Ίσως αυτός και ο λαός να ανησυχούσαν
καθώς επέστρεφαν στην αγνή λατρεία του Ιεχωβά ...
... ειδικά επειδή η Ασσυρία
ήταν ακόμη η υπερδύναμη της εποχής.
Έκαναν ό,τι ήθελαν.
Ναι.
Μήπως λοιπόν οι Ισραηλίτες ανησυχούσαν
ότι οι μεταρρυθμίσεις θα προκαλούσαν τους Ασσυρίους;
Μήπως φοβούνταν ότι θα τους έγδερναν ζωντανούς
όπως είχαν κάνει στη Σαμάρεια;
Φαντάσου να ήταν η κόρη μας αυτή.
Αλλά κοίτα τι κάνει ο Ιεχωβά στο εδάφιο 3.
Στρέφει την προσοχή
στο πώς ασκεί την κυριαρχία του.
Τους καθησυχάζει
λέγοντας ότι είναι «μακρόθυμος»
αλλά «μεγαλοδύναμος».
Κάνοντας έρευνα,
είδα ότι είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις στις Γραφές
όπου ο Ιεχωβά συνδέει άμεσα τη μακροθυμία του
με τη μεγάλη του δύναμη.
Προφανώς, ο Ιεχωβά ήθελε να εστιάσουν στη δύναμή του
και στο πώς κυβερνάει,
και όχι στην ασσυριακή απειλή.
Πόσο παρηγορητικό!
Και μάλιστα στο εδάφιο 15, ο Ιεχωβά λέει:
«Γιόρτασε τις γιορτές σου, Ιούδα, εκπλήρωσε τις ευχές σου,
επειδή ο άχρηστος δεν θα ξαναπεράσει μέσα από εσένα.
Θα καταστραφεί ολοκληρωτικά».
Είναι σαν να τους λέει:
“Δεν έχω καταστρέψει ακόμη την Ασσυρία,
αλλά συνεχίστε να με λατρεύετε χωρίς φόβο.
Γιορτάστε”.
Σαν να λέει: “Εμπιστευτείτε με”.
Ακριβώς.
Και τελικά εκδήλωσε τη φοβερή του δύναμη
καταστρέφοντας τη Νινευή τόσο ολοκληρωτικά
που οι κριτικοί αρχικά νόμιζαν ότι δεν υπήρξε ποτέ.
Τι ανακούφιση πρέπει να ήταν για τον Ιωσία,
τον Ναούμ και όλο τον λαό του Ιεχωβά τότε!
Θα μπορούσαν να λατρεύουν τον Ιεχωβά χαρούμενα με ειρήνη.
Εστιάζοντας στη διακυβέρνηση του Ιεχωβά,
πέρασαν από την ανησυχία στη σιγουριά.
Ωραίο πετράδι.
Θα κρατήσω σημείωση.
Ο τρόπος διακυβέρνησης του Ιεχωβά μάς δίνει σιγουριά.
Ναι. Και το πετράδι θα γίνει θησαυρός
αν το εφαρμόσουμε στη σχέση μας με τον Ιεχωβά.
Σωστά.
Το πώς ασκεί ο Ιεχωβά την κυριαρχία του
αποκαλύπτει το Πρόσωπο πίσω από την κυριαρχία.
Στο μυαλό μου γυρίζει αυτή η απλή δήλωση:
«Ο Ιεχωβά είναι μακρόθυμος και μεγαλοδύναμος».
Με τους ανθρώπους, συμβαίνει συνήθως το αντίθετο.
Αν ο Ιεχωβά είναι μακρόθυμος με τους εχθρούς του,
ακόμα και με τους σκληρούς, βίαιους Ασσυρίους,
δεν θα είναι και μαζί μου;
Εγώ, όταν κάνω λάθη,
έχω την τάση να νιώθω ότι ο Ιεχωβά αυτόματα με ξεγράφει.
Αλλά ο στοχασμός γύρω από αυτή την αφήγηση
με βοηθάει να βλέπω τον Ιεχωβά
ως υπομονετικό, στοργικό Πατέρα.
Η μακροθυμία του είναι έκφραση της αγάπης του για μένα.
Αυτό με κάνει να νιώθω σιγουριά στη σχέση μου μαζί του.
Πολύ καλό αυτό.
Μερικές φορές
είμαστε οι χειρότεροι επικριτές του εαυτού μας.
Οι σκέψεις μας είναι σκληρές και επίμονες,
αλλά ο Ιεχωβά δεν είναι.
“Εφόσον λοιπόν ο Ιεχωβά είναι μακρόθυμος μαζί μου,
δεν πρέπει να είμαι και εγώ;”
Κάποιες φορές πρέπει να παλεύω για να βλέπω τον εαυτό μου
όπως με βλέπει ο Ιεχωβά.
Και τι γίνεται αν κάποιος έχει εξουσία μέσα στην οικογένεια
ή στην εκκλησία;
Αυτό με κάνει να σκεφτώ: “Είμαι μακρόθυμος;
Πώς νιώθει ο Ιεχωβά;
Αν θυμώνω εύκολα,
τότε ποιον του θυμίζω;”
Ωραίο σημείο.
Επίσης σκεφτόμουν τη δύναμη του Ιεχωβά.
Οι Ισραηλίτες δεν είχαν λόγο να φοβούνται.
Οι Ασσύριοι δεν ήταν τίποτα μπροστά στον Ιεχωβά.
Αν και μας περιβάλλει ο τρομακτικός κόσμος του Σατανά,
δεν χρειάζεται να φοβόμαστε.
Ο Ιεχωβά χρησιμοποιεί τη δύναμή του για χάρη μας.
Στις δοκιμασίες,
θέλω να εστιάζω στον τρόπο διακυβέρνησης του Ιεχωβά.
Δεν θα φοβάμαι συγκρίνοντας τον εαυτό μου με τη δοκιμασία.
Αντίθετα, θα συγκρίνω τη δοκιμασία με τον Ιεχωβά.
Θα νιώθω σιγουριά.
Σωστά.
Επίσης φροντίζω να διαβάζω τις εμπειρίες στο jw.org.
Βλέποντας πώς υπομένουν διωγμό τώρα
οι αδελφοί και οι αδελφές μας,
αποκτώ την πεποίθηση
ότι ο Ιεχωβά θα βοηθήσει και εμένα να κάνω το ίδιο
και θα με στηρίξει όταν κάνω το καλύτερο που μπορώ
για να υπομείνω τον διωγμό.
Το παράδειγμά τους αποδεικνύει
πώς επενεργεί η δύναμη του Ιεχωβά σήμερα.
Εκείνος είναι στα αλήθεια «μακρόθυμος και μεγαλοδύναμος».
Ωραία,
για να δω τι σημειώσεις έχω κρατήσει.
Να διαβάζω αργά με μια δόση περιέργειας,
να χρησιμοποιώ το Ευρετήριο για επιπρόσθετες πληροφορίες
και να ψάχνω το Πρόσωπο πίσω από την κυριαρχία.
Αλλά υπάρχουν πολλά ακόμη:
Πώς ενισχύουν την πίστη μας
λεπτομέρειες που εκπληρώθηκαν από την προφητεία του Ναούμ
αναφορικά με την καταστροφή της Νινευή;
Συνεχίζουμε λοιπόν;
Κάτι άλλο που βρήκα ...
Αυτό το πρόγραμμα
μας διαβεβαίωσε ότι έχουμε
τον πιο στοργικό Πατέρα στο σύμπαν,
τον Ιεχωβά Θεό.
Αξίζουν όλες οι προσπάθειες που κάνουμε
για να ανήκουμε στην οικογένειά του.
Καλλιεργούμε τη Χριστιανική ιδιότητα της αγάπης,
που είναι τέλειος δεσμός ενότητας
με τους αδελφούς και τις αδελφές μας.
Ενισχύουμε την πνευματικότητά μας,
και έτσι μπορούμε να αναλαμβάνουμε διορισμούς
που υποστηρίζουν την οργάνωση και το έργο της Βασιλείας.
Και, σε απρόσμενες δοκιμασίες,
δεν χάνουμε την πίστη μας
ότι ο Ιεχωβά είναι ο Πατέρας μας και ο Βράχος μας.
Κλείνοντας,
αυτόν τον μήνα θα επισκεφτούμε την Γκαμπόν,
στη δυτική ακτή της Κεντρικής Αφρικής.
Συχνά την αποκαλούν αφρικανική Εδέμ,
χάρη στα φυσικά της θαύματα
όπως τα βροχερά της δάση,
που καλύπτουν το 85 περίπου τοις εκατό της χώρας,
και οι μαγευτικοί καταρράκτες Κονγκού.
Στο Εθνικό Πάρκο Λοάνγκο,
μπορεί να δείτε ελέφαντες να περιφέρονται στην ακρογιαλιά.
Αυτοί οι δασόβιοι ελέφαντες είναι απειλούμενο είδος,
και ο μεγαλύτερος πληθυσμός τους είναι εδώ, στην Γκαμπόν.
Εδώ ζουν επίσης γορίλες,
πολύχρωμοι μανδρίλλοι
και χιλιάδες χιμπατζήδες.
Και οι θάλασσες της Γκαμπόν σφύζουν από ζωή.
Φιλοξενούν πάνω από 20 είδη δελφινιών και φαλαινών,
προσφέροντας στους παρατηρητές την ευκαιρία
να θαυμάσουν από κοντά
αυτά τα μεγαλοπρεπή πλάσματα.
Αλλά μην πλησιάσετε πολύ την οχιά γκαμπούν.
Τα δόντια της, που είναι μεγαλύτερα
από οποιουδήποτε άλλου δηλητηριώδους φιδιού,
φτάνουν σε μήκος τα 5 εκατοστά.
Ευτυχώς όμως δεν είναι επιθετική,
και σπάνια δαγκώνει ανθρώπους.
Η πρωτεύουσα της Γκαμπόν, η Λιμπρεβίλ,
ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα από απελευθερωμένους σκλάβους.
Φημίζεται για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική της,
τα πάρκα και τις πανέμορφες παραλίες της.
Στα νοτιοανατολικά της χώρας
βρίσκεται η πόλη Φρανσεβίλ,
από όπου πηγαίνει κανείς στους καταρράκτες Πουμπάρα.
Το 1957, δύο αδελφοί από το Κονγκό (Μπραζαβίλ)
διέσχισαν τη νότια Γκαμπόν ψάχνοντας για δουλειά.
Κήρυξαν στον Αντουάν Μουμπάνγκα,
ο οποίος προόδευσε γρήγορα
και βαφτίστηκε τον Ιούνιο του 1957.
Ήταν ο πρώτος Μάρτυρας του Ιεχωβά στην Γκαμπόν.
Εκείνη την περίοδο,
κάποιοι αδελφοί από το Κονγκό
που εργάζονταν για μια κατασκευαστική εταιρία
μετακόμισαν στην Γκαμπόν.
Άρχισαν να κηρύττουν μαζί με τον αδελφό Μουμπάνγκα
και να διεξάγουν συναθροίσεις
σε ένα νοικιασμένο ξύλινο σπίτι.
Τα απογεύματα του Σαββάτου,
οι αδελφοί έστηναν πάγκους στο ύπαιθρο
και εκφωνούσαν δημόσιες ομιλίες.
Έτσι, έγιναν γνωστοί ως «Η θρησκεία των πάγκων».
Το 1964,
το έργο μας αναγνωρίστηκε νομικά,
και λίγο αργότερα έφτασαν στη χώρα ιεραπόστολοι.
Για να κηρύξουν σε όσο το δυνατόν περισσότερους,
κάθε Κυριακή μετέδιδαν από το ραδιόφωνο Βιβλικές ομιλίες.
Τον Απρίλιο του 1970 όμως,
η κυβέρνηση ξαφνικά
απαγόρευσε το έργο κηρύγματος και τις συναθροίσεις
και απέλασε τους ιεραποστόλους.
Την περίοδο της απαγόρευσης,
οι αδελφοί μας εκδήλωσαν εξαιρετικό ζήλο.
Διεξήγαν συναθροίσεις,
ακόμη και ολόκληρες συνελεύσεις,
κρυφά μέσα στη νύχτα.
Με τον καιρό, τα πράγματα καλυτέρεψαν.
Οι αδελφοί μπορούσαν πλέον να χτίζουν Αίθουσες Βασιλείας,
να διεξάγουν συνελεύσεις,
και τελικά άρχισαν να κάνουν πάλι ραδιοφωνική εκπομπή.
Η εκπομπή είχε τόση ακροαματικότητα
που, το 2004, μια μεγάλη εφημερίδα της χώρας
έκανε αφιέρωμα σε αυτήν.
Ένας από τους αδελφούς που παρουσίαζαν την εκπομπή
είπε ότι οι άνθρωποι μερικές φορές αναγνώριζαν τη φωνή του,
και έτσι άρχισε αρκετές Γραφικές μελέτες.
Σήμερα, στη χώρα υπάρχουν
πάνω από 4.600 δραστήριοι ευαγγελιζόμενοι,
οι οποίοι διεξάγουν πάνω από 8.000 Γραφικές μελέτες
σε διάφορες γλώσσες,
όπως στη γαλλική, στη φανγκ,
στη μιενέ, στην πούνου,
στην εντζέμπι και στην τέκε.
Πρόσφατα, 28 νεαροί αδελφοί και αδελφές μας
παρακολούθησαν την πρώτη Σχολή
για Ευαγγελιστές της Βασιλείας
που διεξάχθηκε στην Γκαμπόν.
Η σχολή διεξάχθηκε στην Αίθουσα Βασιλείας της Οκάλα,
στη Λιμπρεβίλ.
Οι 116 ζηλωτές ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Οκάλα
πρόσφατα ανέφεραν έναν ανώτατο αριθμό
140 και πλέον Γραφικών μελετών,
ενώ την Ανάμνηση παρακολούθησαν 287 άτομα.
Οι αδελφοί και οι αδελφές της εκκλησίας Οκάλα
σάς στέλνουν την αγάπη τους.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting
από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

JW Broadcasting—Μάιος 2026