JW subtitle extractor

Welkom bij JW Broadcasting.
Op 14 maart dit jaar was de graduatie
van de 159ste klas van Gilead...
vijf maanden lang hebben de studenten
intensief gestudeerd.
Het graduatieprogramma helpt ze om te gaan met de
veranderingen die ze in hun leven zullen meemaken.
De principes die besproken zullen worden...
zijn ook voor ons heel nuttig
als we met veranderingen te maken krijgen.
Kijk welke lessen jij kunt halen
uit dit mooie geestelijke programma.
We willen iedereen van harte welkom heten...
die op dit moment naar dit programma
luistert of meekijkt.
We heten natuurlijk de studenten welkom...
die de afgelopen vijf maanden
heel veel hebben geleerd.
We snappen dat jullie al bijna
aan jullie taks zitten.
Dus we hopen dat je gewoon
lekker kunt genieten van het programma.
En we heten jullie vrienden en familie van harte welkom...
iedereen die hier in de zaal zit en de duizenden
die van over de hele wereld meekijken.
Kun je het geloven?
De dag van jullie graduatie is eindelijk aangebroken.
Jullie hebben er lang naar uitgekeken.
Dat weet ik.
En nu staan jullie op het punt om
naar jullie toewijzingen te gaan.
Om te gaan toepassen wat jullie in de afgelopen
vijf maanden allemaal hebben geleerd.
En om schouder aan schouder in vrede en eenheid
samen te werken met je broeders en zusters.
Maar maakt het woord vrede
je misschien wat nerveus?
Misschien ga je naar een nieuwe plek toe.
En vraag je je af: gaat het me wel lukken
om altijd maar de vrede te bewaren?
Of misschien ga je terug
naar waar je vandaan kwam...
en ben je bang dat anderen zeggen:
Die is naar Gilead geweest
maar nog niks veranderd.
Dat zijn reële zorgen.
Met dat in gedachten hebben we het
volgende thema gekozen: Sluit vrede.
Ten eerste...
niemand heeft ooit gezegd
dat vrede sluiten makkelijk is.
Jezus erkende dat.
Pak je Bijbel er eens bij en lees alsjeblieft mee
wat er staat in Mattheüs hoofdstuk 5.
Jezus beschrijft daar een situatie en je kunt
dan een beetje zien waar hij naartoe wil.
In Mattheüs 5:23,24...
zegt hij tegen zijn discipelen:
Als je dus met een offergave
naar het altaar gaat...
en je je daar herinnert dat je broeder
iets tegen je heeft...
laat dan je offergave daar vóór het altaar achter.
Ga eerst naar je broeder en sluit vrede met hem...
en kom dan terug om het offer te brengen.
Voor Jezus luisteraars moet deze situatie
bijna onmogelijk hebben geleken.
Stel je voor:
Je moet naar de stad
en dan probeer je die persoon te vinden.
Dus je laat je offer bij het altaar
en je gaat naar hem op zoek.
In een stad waar vanwege een jaarlijks feest
honderd duizenden mensen zijn.
Je probeert hem te vinden en
hij heeft ook nog wat tegen je.
Dan sluit je vrede met hem en probeer je weer
op tijd terug te zijn bij het altaar...
om je offer te brengen.
Dus het punt dat Jezus met deze illustratie
duidelijk wil maken...
is dat vrede sluiten niet altijd makkelijk is.
We gaan nu twee vragen met elkaar bespreken.
De eerste is:
Waarom is het zo moeilijk om vrede te sluiten?
En: Hoe kunnen we het toch doen,
ook al is het een uitdaging?
Om die vragen te kunnen beantwoorden
gaan we stilstaan bij drie angsten...
die je kunnen belemmeren om vrede te sluiten.
We gaan het voorbeeld van Abraham bespreken.
We gaan zien wat hem motiveerde
om vrede te sluiten met iemand...
op een moment dat de vrede
verstoord had kunnen worden.
Laten we beginnen met de eerste angst.
De angst om zwak over te komen.
We hebben allemaal zo onze onzekerheden...
waardoor we soms last hebben van
gevoelens van minderwaardigheid.
Wat er dan kan gebeuren is, dat je zo je best doet
om goed over te komen bij anderen...
dat je een ander het gevoel geeft
dat die minder belangrijk is dan jij.
En zo kan de vrede verstoord raken.
Was Abraham gevoelig voor de angst
om zwak over te komen?
Lees eens mee wat er staat in Genesis 13.
En het is natuurlijk het bekende verslag waar
de herders van Abraham en Lot...
ruzie met elkaar hadden over een stuk land.
En waarschijnlijk had Abraham het idee
dat dit voor problemen kon zorgen.
Kijk eens wat er gebeurt in Genesis 13:8,9.
Er staat:
Daarom zei Abram tegen Lot:
Laat er alsjeblieft geen ruzie zijn tussen jou en mij...
en tussen jouw herders en mijn herders...
want we zijn broeders.
Het hele land ligt voor je open.
Laten we uit elkaar gaan.
Als jij naar links gaat,
ga ik naar rechts...
maar als jij naar rechts gaat,
ga ik naar links.
Abraham nam het initiatief.
Hij vernederde zichzelf tegenover Lot.
Hij maakte zich klein tegenover Lot.
Abraham had boven Lot kunnen gaan staan...
waarmee hij Lot het gevoel had kunnen geven
dat hij minder belangrijk was.
Abraham had kunnen zeggen:
Wacht eens even.
Wie reist er nou met wie mee?
Jij reist toch met mij mee?
Dit is mijn toewijzing, niet die van jou.
Had hij op die manier kunnen krijgen
wat hij wilde?
Ja, maar had hij daarmee de vrede bewaard?
Nee, Abraham was nederig.
Hij had misschien zijn onzekerheden,
zoals wij die ook hebben.
Maar hij verlaagde zichzelf tegenover Lot.
Nederig liet hij Lot als eerste kiezen.
Wat motiveerde Abraham om dat te doen?
Simpel gezegd: hij vond het belangrijker
wat Jehovah van hem vond...
dan wat mensen van hem vonden.
En daar ging het voor Abraham om.
Het maakte hem niet uit waar
hij in het beloofde land was..
zolang hij maar in het beloofde land was.
Überhaupt daar zijn, was voor Abraham
bewijs dat hij Jehovah's goedkeuring had.
En is dat niet wat we uit Mattheüs 5:23,24 leren?
Dat is wat Jezus bedoelde.
Eigenlijk zei hij tegen degene
die vrede had gesloten: Kom terug.
Kom terug naar het altaar.
En breng je offer aan Jehovah.
Dat was voor Abraham het allerbelangrijkste.
Vrede met God.
Dus wat is de eerste les
die we van Abraham kunnen leren?
Het kan zijn dat je bang bent
om zwak over te komen.
Het kan zijn dat je onzeker bent en dat je bang bent
dat anderen niet weten hoeveel ervaring je hebt...
of welke verantwoordelijkheden je hebt
of dat je Gilead hebt gedaan.
Dat zijn allemaal onzekerheden
die de vrede in de weg kunnen staan...
obstakels voor vrede.
Dus hoe kun je met deze angst omgaan?
Wees net als Abraham...
tevreden met het allergrootste voorrecht
dat er voor een mens bestaat:
Het hebben van Jehovah's goedkeuring,
zijn zegen.
En alles wat daar eventueel
nog bijkomt, is gewoon extra.
Dus Abraham ging heel nederig met Lot om.
En misschien dacht hij:
Lot zal vast ook nederig met mij omgaan.
Dat zou mooi geweest zijn, toch?
Dat brengt ons bij de tweede angst.
De angst dat iemand misbruik van je maakt.
Dat kan bijvoorbeeld gebeuren als je bij een
meningsverschil meegaand bent geweest.
En nu voel je je kwetsbaar en ben je misschien
bang dat iemand misschien misbruik maakt...
van het feit dat jij zo meegaand bent geweest.
Wat deed Abraham?
Laten we verder kijken
wat er gebeurt in Genesis 13.
Genesis 13 en we beginnen bij vers 10.
Dus wat zien we hier?
Abraham was lief geweest voor Lot.
Hij had moeite gedaan om de vrede te bewaren...
en dan staat er in vers 10:
Lot keek om zich heen...
en zag dat de hele Jordaanstreek
rijk was aan water...
voordat Jehovah Sodom en Gomorra verwoestte.
Het hele gebied tot aan Zoar...
was als de tuin van Jehovah
en als het land Egypte.
Toen koos Lot voor zichzelf
de hele Jordaanstreek...
en hij verplaatste zijn kamp naar het oosten.
Zo gingen ze uit elkaar.
Abraham bleef in het land Kanaän...
maar Lot ging bij de steden in de streek wonen.
Was het echt zo dat Lot misbruik maakte
van Abrahams nederigheid?
Dat weten we niet.
Eerlijk gezegd weten we niet precies
hoe het allemaal is gegaan...
en wat er allemaal heeft meegespeeld.
En straks tijdens de hoofdlezing
zullen we er nog wat dieper op ingaan.
Dus blijf vooral kijken.
Maar als Lots keuze
Abraham inderdaad had verrast...
of als de keuze hem irriteerde...
dan had Abraham makkelijk kunnen denken:
Oké, nederig zijn werkt dus niet.
Ik krijg mijn zin niet.
Ik moet wat harder tegen Lot zijn.
Hij had zo kunnen denken.
Maar gaf Abraham toe aan die angst?
Nee.
Er staat gewoon heel simpel aan het eind
van vers 11 en in het begin van vers 12:
Zo gingen ze uit elkaar.
Abraham bleef in het land Kanaän.
Hij protesteerde niet.
Hij ging niet op zijn strepen staan.
Hij zei niet dat het oneerlijk was.
Abrahams nederigheid was echt.
Het was niet een soort tactiek
om later alsnog zijn zin te krijgen.
Dus voor Abraham was vrede veel belangrijker
dan zijn persoonlijke voorkeuren.
Dus weer is de vraag:
wat is de les die we van Abraham kunnen leren?
Misschien ben je bang dat iemand
misbruik van jou maakt...
vanwege het feit dat je meegaand bent geweest.
Of dat iemand complimenten of eer kreeg
die jij eigenlijk had verdiend.
Door die angst kun je gaan denken dat aardig...
nederig en meegaand zijn niet werkt.
En dat kan de vrede verstoren.
Geef niet toe aan die angst.
Volg in plaats daarvan Abraham na.
Vertrouw erop dat het volgen van
Bijbelse principes altijd het beste werkt...
ook als het erop lijkt dat het niet werkt.
Want als je dat doet,
krijg je misschien niet je zin.
Maar je krijgt wel wat het allerbelangrijkste is:
Jehovah's goedkeuring. Vrede met Jehovah.
Oké, toen bleek dat Lots keuze verkeerd uitpakte...
hoe reageerde Abraham toen?
Zou die vergeven en vergeten?
Of zou hij toegeven aan de angst om los te laten?
We zullen het antwoord op die vraag
later met elkaar bespreken.
Het is nu tijd voor de Inside Story.
Een item van de Gileadgraduatie
waar we altijd allemaal van genieten.
En deze keer is die vooral heel mooi voor degenen
die hun dienst willen uitbreiden.
door bijvoorbeeld in het buitenland te dienen.
Als jij dat overweegt...
denk er dan tijdens deze aflevering over na
op welke manieren dat zou kunnen.
Broeder Jeremy Clarke zal deze aflevering
van de Inside Story presenteren.
Welkom bij The Inside Story.
In Mattheüs 5:6 zei Jezus dat degenen die hongeren
naar rechtvaardigheid gelukkig zouden zijn...
omdat ze aan hun
geestelijke behoeften zouden voldoen.
Hoe voorziet Jehovah
in de geestelijke behoeften van jongeren?
Ouders zijn verantwoordelijk voor hun kinderen.
Maar wat als die ouders Jehovah niet dienen?
Hoe helpt Jehovah ze dan?
In Bijbelse tijden gebruikte Jehovah
ervaren, geestelijk ingestelde personen.
De hogepriester Jojada
hielp bijvoorbeeld de jonge koning Joas.
En Zacharia onderwees de jonge Uzzia.
We gaan luisteren naar een paar Gileadstudenten...
die vertellen hoe er in hun geestelijke behoeften
werd voorzien toen zij jong waren...
hoe dat ze heeft geholpen
hun dienst uit te breiden...
en welke zegeningen ze daardoor hebben ervaren.
Dus laten we beginnen.
Het eerste echtpaar komt uit de VS
en het zijn Antron en Rebecca Carraway.
Welkom, Antron en Rebecca.
Jullie dienen al een paar jaar in de VS.
Maar we zouden het leuk vinden
om wat meer te horen over jullie jeugd.
Antron?
-Natuurlijk. Ik ben opgegroeid in South Carolina.
Allebei m'n ouders zijn in de waarheid.
Ik heb veel van m'n vader geleerd
over hoe je met mensen moet omgaan.
En m'n moeder heeft me altijd geholpen
om geestelijke doelen te stellen...
en die ook te halen.
In de gemeente waren er ook nog verschillende
broeders die aandacht voor me hadden.
Ik weet nog dat een broeder voorstelde om met mij
en m'n neef het boek Spreuken te bestuderen.
Waarom Spreuken?
-Ik was toen in de tienerleeftijd.
En in Spreuken staan veel praktische wijsheden.
Dus hij dacht dat
als we daarmee zouden beginnen...
we ook wel nieuwsgierig zouden worden
naar de rest van de Bijbel.
En er was nog een broeder
waar ik veel aan heb gehad.
We zaten in dezelfde gemeente
en op een gegeven moment ging hij naar Bethel...
en na een paar jaar
kwam hij weer terug en toen zei hij:
Je moet er echt over nadenken
om naar Bethel te gaan.
Dus daar ging ik over nadenken.
En hij zei ook dat ik een andere taal
moest gaan leren, dus dat probeerde ik.
Dat is beide gelukt.
-Ja.
Mooi, dat ze zoveel aandacht voor je hadden.
En jij, Rebecca, ben jij in de waarheid opgevoed?
Ja, ik ben opgegroeid in Spanje.
En we woonden dicht bij het bijkantoor.
Dus ik weet nog heel goed dat we vroeger
altijd Bethelieten over de vloer hadden.
Hoe vond je dat om zoveel contact te hebben...
met broeders en zusters
die in de volletijddienst waren?
Ik zag altijd duidelijk aan ze dat,
ook al hadden ze niet veel...
ze toch heel gelukkig waren.
Ik vond het heel duidelijk te zien dat Jehovah
heel goed voor ze zorgde in alle opzichten.
En ze waren altijd vrolijk.
Ze hadden altijd een glimlach op hun gezicht.
Dus dat raakte me heel erg.
En die vreugde, dat wilde ik ook.
Mooi, hoor.
En hebben je ouders je nog
op andere manieren geholpen?
Zeker. Ik weet nog heel goed dat m'n vader
elke avond voor mij en m'n twee zussen bad.
Maar hij wilde ook altijd graag
onze persoonlijke gebeden horen.
En ik denk dat hij er op die manier achter
wilde komen of Jehovah wel reëel voor ons was.
En ik weet ook nog
dat m'n moeder het heel belangrijk vond...
dat we zoveel mogelijk tijd doorbrachten
met de pioniers van de gemeente.
Dus dat deden we en daardoor leerden we al op
heel jonge leeftijd om van de velddienst te houden.
Dus jullie hebben veel gehad aan de opvoeding
die jullie van jullie ouders hebben gekregen.
Die opleiding heeft jullie echt geholpen
om meer voor Jehovah te doen.
Dus, kwam er een kans om meer te doen?
Ja, toen Antron en ik verkering hadden,
diende hij op Bethel in New York.
Maar een tijdje later
kreeg hij een nieuwe toewijzing...
om op het bijkantoor in Oeganda te dienen.
Oeganda?
Ja, voor mij was het ook nogal onverwachts.
Maar ik vond het wel echt een voorrecht.
Rebecca en ik hadden nog steeds gewoon
verkering en uiteindelijk trouwden we in Madrid.
En een paar dagen na ons trouwen
kwam Rebecca naar Oeganda als Bethelbruidje.
Kijk eens aan. Is dat in Oeganda?
-Ja, dat is bij het bijkantoor.
Hoe vonden jullie het daar?
Nou, de ervaring op zich was onvergetelijk.
Maar ik moet wel zeggen,
zoveel veranderingen in één keer...
dat was wel heftig.
Ik moest wennen aan
getrouwd zijn, het Bethelleven.
Ik moest wennen aan een nieuwe cultuur,
nieuwe taal, nieuw eten...
en zelfs een nieuwe manier van denken.
Dus je leert heel veel over jezelf.
Hoe je zelf denkt, hoe anderen denken.
En op die manier groei je als persoon.
Dus veel Spreuken die je had geleerd
toen je nog jong was, kwamen goed van pas.
Zeker weten. Ik weet nog dat we
in de klas Spreuken 19:11 bespraken.
Daar staat: Het siert de mens
als hij een fout door de vingers ziet.
Wat ik zo mooi aan die tekst vind is,
dat de schepping zo mooi is...
maar de Schepper, die zegt dat
als we een fout door de vingers zien...
dat dat pas echt mooi is.
En de broeders en zusters in Oeganda
zijn daar een mooi voorbeeld van.
We hebben ze waarschijnlijk
vaak onbewust beledigd.
Maar ze zeiden er nooit wat van.
Ze zagen het gewoon door de vingers.
En dat maakt ze echt mooi.
Ja, de broeders en zusters daar
werden echt als familie voor ons.
Wat we echt hebben geleerd is dat
als jij van je broeders en zusters houdt...
ze ook van jou gaan houden.
En ze waren er echt voor ons.
Vooral als we last van heimwee hadden.
En er was ook een zendelingenechtpaar.
En ze letten er altijd heel goed op
of het wel goed met ons ging.
Ze hadden heel veel aandacht voor ons.
Ze brachten veel tijd met ons door.
Dus we merkten echt dat ze van ons hielden.
En daarin zagen we heel duidelijk
Jehovah's liefde en zorg voor ons.
Hoe lang hebben jullie in Oeganda gediend?
-Al met al hebben we daar 10 jaar gediend.
Vonden jullie het lastig om daar weg te gaan?
-Ja, dat vonden we wel heel moeilijk.
We hebben echt
heel veel gehuild toen we weg moesten.
Ja, we jankten als kleine kinderen.
Maar we hebben altijd contact gehouden
met de broeders en zusters daar.
Vooral met de zusters met wie ik heel close was.
Ja, ze zorgden er echt altijd voor dat
een buitenlander zich geen buitenlander voelde.
Toen we bijvoorbeeld weggingen,
gaven ze ons een geit en een stukje land.
Gewoon voor het geval dat we terug zouden komen.
Mooi, hoor. Wat jullie vroeger hebben geleerd,
hebben jullie echt gebruikt om anderen te helpen.
En nu zijn jullie toegerust
om nog meer mensen te helpen...
om in hun geestelijke behoeften te voorzien.
Antron en Rebecca, bedankt voor jullie verhaal.
Sommigen in de klas hadden maar
één ouder die in de waarheid was.
Een van hen is zuster Jiahui Lin.
Zij komt uit Taiwan.
Welkom, Jiahui.
-Dank je.
Zou jij ons ook iets
over je jeugd willen vertellen?
Ja, natuurlijk.
Ik ben geboren en opgegroeid in Taiwan.
En ik was 10 toen m'n moeder
de waarheid leerde kennen en zich liet dopen.
En hoe zit het met je vader?
Hij is geen Getuige.
Maar hij is niet tegen. Hij steunt ons.
M'n moeder is degene die mij en m'n broertje...
echt liefde voor Jehovah
en voor de velddienst heeft bijgebracht.
Dus dit ben jij met je moeder...
-Ja, in de Koninkrijkszaal.
en je broertje. Mooie foto.
Hoe deed je moeder dat,
jullie liefde voor Jehovah bijbrengen?
Ze begon met pionieren terwijl ze
fulltime werkte en twee kleine kinderen had.
Maar voor haar was pionieren
niet gewoon uren halen.
Ze hield van pionieren.
Ik weet nog goed hoe ze keek
als ze thuis kwam van de velddienst.
Helemaal gelukkig.
En dan vertelde ze alles wat ze had meegemaakt.
Alle mooie ervaringen.
En hoe was het gebied?
Was de velddienst makkelijk voor je moeder?
Ja, veel mensen in het gebied
zijn bezig met geld verdienen...
en zijn vaak niet zo geïnteresseerd
of hebben geen tijd voor de Bijbel.
Maar m'n moeder
had altijd wel succes in de dienst.
Ik denk echt dat dat kwam door haar vreugde
en omdat ze echt van mensen hield.
Ze gebruikte altijd het stuk voor in de Bijbel...
Introductie tot Gods Woord,
om gesprekken te beginnen.
Daar was ze echt heel goed in.
Zo te horen was ze vurig van geest.
Hoe is het voor de broeders en zusters
om te prediken in een land...
waar mensen zoveel bezig zijn met geld verdienen?
Het gaat eigenlijk heel goed.
Er is een mooie video over gemaakt.
Laten we gaan kijken.
Ilha Formosa.
Het prachtige eiland.
Dit eiland in de Grote Oceaan is adembenemend.
Hier vind je
hoge bergtoppen en witte stranden.
Maar het mooiste aan Taiwan
zijn natuurlijk de mensen.
In 1948 bezocht broeder Stanley Jones Taiwan.
Hij was afgestudeerd van de 8e klas van Gilead.
Hij reisde het land door
om een congres bij te wonen...
waar zo'n 300 mensen werden gedoopt.
Dat was het begin van een enorme toename.
Nu zijn er meer dan 11.000 verkondigers.
Taiwan is een van de
dichtstbevolkte landen ter wereld.
In de stad Taipei wonen meer dan 2 miljoen mensen.
Er zijn hier volop mogelijkheden
om geld te verdienen.
Maar onze broeders en zusters
volgen het mooie voorbeeld...
van de zendelingen
die hier vroeger hebben gediend.
Ze zetten zich helemaal in voor de prediking.
Bij ons thuis
maakten m'n ouders altijd ruzie om geld.
Dus ik wilde later veel geld verdienen
om dat soort problemen te voorkomen.
Ik dacht dat geld gelukkig zou maken.
Toen ik 17 was, begon ik met Bijbelstudie.
En toen leerde ik iets heel belangrijks.
Jehovah belooft ons
een prachtig leven in een paradijs.
En ik leerde nog iets moois.
Als je gelukkig wilt worden,
moet je tevreden zijn.
Ik ben in 1999 gedoopt.
Na ons trouwen hadden we het doel om te
pionieren en te dienen waar de behoefte groter is.
In die periode ging het niet goed met m'n vader,
die 8 jaar eerder een beroerte had gehad.
Na verloop van tijd begon ik
m'n werk steeds leuker te vinden.
Het gaf me eigenwaarde
maar soms vroeg ik me af...
of ik de verantwoordelijkheid
om voor m'n gezin te zorgen...
niet als excuus gebruikte
om gewoon wat meer geld te hebben.
Soms vertelden broeders en zusters
dat ze hun dienst gingen uitbreiden.
Of hoe mooi de SKP was die ze hadden bezocht.
Dat deed iets met ons.
We vroegen ons af of
wij ook niet zoiets zouden moeten doen.
Uiteindelijk kwam m'n vader te overlijden.
Daardoor konden we meer gaan doen.
Dus we moesten ons leven eerst vereenvoudigen.
En kort daarna namen we allebei ontslag.
We verhuisden naar een gebied
waar de behoefte groter was.
En daar begonnen we met pionieren.
Toen ik tegen m'n baas zei dat ik ontslag
wilde nemen, was hij daar niet blij mee.
Hij vroeg me of ik gek geworden was.
En of ik er wel goed over had nagedacht.
Hij zei: Hoe ga je dan voor je gezin zorgen?
Maar wat hij ook zei, mijn besluit stond vast.
Jehovah heeft ons zoveel gegeven.
Ik genoot echt van ons nieuwe leventje.
We hadden nu veel meer tijd
voor de broeders en zusters uit de gemeente.
En we hebben heel veel Bijbelstudies kunnen helpen
om een hechte band met Jehovah te krijgen.
De wereld kan heel aantrekkelijk lijken.
En Satan wil dat we daarin trappen.
Maar waar je pas echt gelukkig van wordt,
is een goede band met Jehovah.
Die band is het kostbaarste wat je kunt hebben.
We kunnen voor eeuwig leven in een paradijs.
We hebben het vooruitzicht
om Jehovah voor altijd te kunnen dienen.
Ik wou dat ik eerder de beslissing
had genomen om meer voor Jehovah te doen.
Het is echt waar wat er in Spreuken 10:22 staat:
Het is de zegen van Jehovah die je rijk maakt.
De zendelingen die hier vroeger in het land hebben
gediend hebben een heel mooi voorbeeld gegeven.
Het heeft duizenden broeders en zusters
geïnspireerd om offers te brengen...
en het predikingswerk hier
in het verre oosten te ondersteunen.
Mooi hoor, om te zien dat er zoveel
wordt gedaan om mensen te helpen.
Ja, klopt.
-Nog een vraag:
Zijn er nog anderen geweest
die je in geestelijk opzicht hebben geholpen?
Op een gegeven moment ging het
geestelijk wat minder goed met me...
en ik begon vergaderingen over te slaan.
Maar een zendelingenechtpaar
in onze gemeente had echt aandacht voor me.
En als ik er niet was op de vergadering,
dan vroegen ze hoe het met me ging.
Is dat het echtpaar,
samen met je moeder en je broertje?
Ja, klopt.
-Mooi.
Is dat echtpaar ook niet naar Gilead geweest?
Ja, en ze zijn te zien in de video
Tot de einden der aarde.
Ik vond het altijd zo fijn om met ze om te gaan.
Maar later kregen ze
een andere toewijzing naar een andere stad.
Dat vond ik zo jammer.
Maar toen kwam er een andere zuster in onze
gemeente die naar Taiwan was verhuisd.
Een Japanse zuster.
En ze vroeg me heel vaak om met haar samen
te werken in verschillende vormen van dienst.
Dat was lief van haar.
En heeft ze je nog op andere manieren geholpen?
Ja. Toen de eerste
Jonge mensen vragen-video uitkwam...
met de titel Hoe kom ik aan echte vrienden?,
nodigde ze me uit om het samen te kijken.
En er zit zo'n scene in
dat een pionierster de jonge zuster helpt.
En toen besefte ik ineens
dat zij eigenlijk hetzelfde voor mij deed.
Tot op dat moment wist ik wel dat dit
de waarheid was, want dat was heel logisch...
maar toen ik merkte hoeveel die zuster
van me hield en om me gaf...
voelde ik echt Jehovah's liefde
en zorg voor mij persoonlijk.
Daardoor ging ik hem
veel meer zien als een Vriend.
Mooi hoor.
Maar hoe heeft de hulp van je moeder en anderen
je geholpen om geestelijk te groeien?
Ik begon met pionieren
en ging later naar een Engelse gemeente.
Het is echt heel mooi om mensen
te kunnen helpen een band met Jehovah te krijgen.
Velen zijn naar Taiwan gekomen om te helpen.
En ik blijf het heel mooi vinden om te zien...
hoeveel offers broeders en zusters van over
de hele wereld brengen om hier te komen prediken.
En het is ook mooi om anderen te helpen...
de waarheid te leren kennen
en ze over Jehovah te leren.
Heel erg bedankt, Jiahui.
En we bidden of Jehovah jou en de broeders
en zusters in Taiwan mag blijven zegenen.
Dankjewel.
Veel van onze broeders en zusters hebben
ouders die allebei niet in de waarheid zijn.
Dus wie heeft hen geholpen?
We gaan kennismaken met Doug Terrell uit de VS.
Doug, welkom.
Kun je ons misschien iets over je jeugd vertellen?
Toen ik rond de 18 was,
ging het eerlijk gezegd niet zo goed met me.
O, vertel.
Ik ben niet in de waarheid opgevoed.
Maar m'n moeder deed echt haar best
om m'n broer en m'n zus goed op te voeden.
Maar helaas maakte ik wat domme keuzes.
Ik ging om met verkeerde mensen.
Ik had veel woede in me.
Ik was depressief. Ik was altijd gespannen.
Het was zo erg dat m'n moeder zich
heel erg zorgen om mij maakte.
Ik ben in die periode naar verschillende kerken
geweest omdat ik meer over God wilde weten.
Ik ben weleens naar de katholieke kerk geweest,
de pinkstergemeente en de methodistenkerk.
Wat vond je daarvan?
Ja, ik moet zeggen, het raakte me niet,
want het kwam niet oprecht op me over.
Dus nadat m'n moeder goed met me had gesproken...
weet ik nog dat ik op m'n knieën ging
en in tranen tot God bad.
Ik smeekte: Laat me zien dat u bestaat.
Help me om antwoorden op m'n vragen te krijgen.
Wat voor vragen had je dan?
Ik wilde weten: Heeft God een naam?
Waarom maken goede mensen ellende mee?
En waarom is er zoveel huichelarij in de kerken?
Ja, logisch. Er zijn natuurlijk
heel veel mensen met diezelfde vragen.
Dus wat gebeurde er?
Twee weken na dat gebed kwamen
Jehovah's Getuigen bij ons aan de deur.
En normaal doen we dan niet open.
Oké. En waarom deden jullie nu wel open?
Dit keer was het anders.
Er waren twee zusters en een van hen
was m'n lerares op de middelbare school geweest.
Ik weet nog hoe aardig en vriendelijk
ze altijd voor me was toen ik op school zat.
Dus toen ik haar zag, deed ik open.
En raad eens wat voor vraag ze me stelde.
Denk je dat God een naam heeft?
En ze las Psalm 83:18 voor.
Later las ze 1 Johannes 5:19 voor...
waar staat dat de hele wereld
in de macht van de goddeloze ligt.
En voor het eerst in m'n leven
voelde ik echte vreugde.
Iets wat ik nog nooit had gevoeld in m'n leven.
Geweldig. Mooi om te horen, hoor.
En naast die lerares, zijn er nog anderen
die je hebben geholpen om geestelijk te groeien?
Ja. Ik begon na dat gesprek met Bijbelstudie.
Ik was een keer in Atlanta en toen ontmoette ik
de broeder die later m'n beste vriend werd.
O, vertel.
Ik had toen ongeveer een jaar Bijbelstudie...
maar ik had wat hulp nodig
bij het toepassen van Bijbelse principes.
En hij had echt aandacht voor me.
Hij leerde me om toe te passen wat ik leerde.
Hij pionierde trouwens.
En om die reden besloot ik
om naar Atlanta te verhuizen.
En toen ging hij de Bijbel met me bestuderen.
En uiteindelijk zijn we zeven jaar
elkaars kamergenoot geweest.
Dat is mooi.
Dus hij had persoonlijke aandacht voor je
en hij hielp je in geestelijk opzicht.
En wat gebeurde er daarna?
Ik weet nog dat hij een keer de kringopziener
mee vroeg bij de Bijbelstudie.
En die was echt heel vriendelijk en aardig.
En ik weet nog dat ik daarna ging bidden...
en Jehovah smeekte om me
te helpen ook geestelijke doelen te stellen.
En kan je eens vertellen
wie we hier allemaal op de foto zien?
Nou, dit is bij m'n doop en naast me,
helemaal aan de rechterkant...
is m'n lerares
van de middelbare school die bij me aanbelde.
En helemaal aan de linkerkant
dat is m'n beste vriend.
Mooi, hoor. Dus hij heeft je geholpen om
met de kringopziener in contact te komen.
En hoe heeft dat je geholpen?
Vanwege dingen
die ik in het verleden had gedaan...
had ik op een gegeven moment
gewoon wat sturing nodig.
Ik had wat hulp nodig
om met de gevolgen daarvan om te gaan.
Maar de kringopziener die ik in die tijd had,
had echt persoonlijke belangstelling voor me.
Hij hielp me om beter te worden in de velddienst.
Hij hielp me ook om een betere
onderwijzer te worden, een betere herder.
En hij hielp me om beter
met m'n emoties om te gaan.
En niet lang daarna
werd ik zelf aangesteld als kringopziener.
Wat een verhaal.
Dus als je er nu op terugkijkt,
naar iedereen die je heeft geholpen...
wat vind je er dan van?
Ik moet altijd denken aan Onesimus.
Voordat hij een christen werd,
was hij een weggelopen slaaf.
En slaven werden in die tijd
gewoon als voorwerp bezien.
Maar toen werd hij een christen en hij
werd heel bruikbaar voor de apostel Paulus.
En voordat ik in de waarheid kwam,
voelde ik mij ook een beetje als Onesimus.
Als een voorwerp, als iemand zonder toekomst.
Maar Jehovah gebruikte hedendaagse Paulussen.
Zoals m'n lerares,
m'n beste vriend en de kringopziener.
En zij hielpen me om m'n potentieel te zien,
wat ik zelf niet zag.
Mooi dat je veel
van je geestelijke doelen hebt bereikt.
En dat laat zien hoe belangrijk het is om...
persoonlijke aandacht
en tijd te besteden aan jongeren.
Heel erg bedankt voor je mooie verhaal.
Als er in je
geestelijke behoeften wordt voorzien...
kan dat je echt motiveren
om meer voor Jehovah te doen.
Het laatste echtpaar dient in Thailand
en het zijn Andy en Julia Alton.
Andy, Julia, jullie komen allebei
uit Engeland en dienen nu in Thailand.
Hoe zijn jullie daar terechtgekomen?
Eerlijk gezegd was het altijd
ons doel om naar Bethel te gaan.
Dus we vulden ons formulier in,
maar we hoorden niks.
Dus dat was wel een beetje een teleurstelling.
En toen wisten we
niet meer zo goed wat we moesten.
Ja, soms hebben we natuurlijk
bepaalde geestelijke doelen...
maar dan loopt het allemaal
toch een beetje anders dan we verwachten.
Dus hoe gingen jullie daarmee om?
Op dat moment legden we het voor in gebed.
En toen kregen we ineens de kans om te dienen
waar de behoefte groter was in Thailand.
O, wat was er dan gebeurd?
Mijn zus en zwager
dienden daar al als need-greaters.
En toen vroegen ze aan ons of we wilden komen.
En in Manchester, dichtbij waar we woonden,
werd er een Thaise groep opgericht.
En doordat we daar gingen dienen,
was Thailand een vrij logische stap.
En hoe was dat?
-Ja, geweldig.
Maar elke zes maanden moesten we terug
naar Groot-Brittannië om te werken.
Dus al onze nabezoeken en studies
moesten we steeds weer overdragen.
En we hadden het gevoel dat
als we weer teruggingen naar Thailand...
we weer helemaal opnieuw moesten beginnen.
En eerlijk gezegd hadden we
de wens om op Bethel te dienen...
nooit helemaal losgelaten.
Dus we wisten eigenlijk wel
dat we een knoop moesten doorhakken.
Zouden we helemaal voor Thailand gaan...
of zouden we teruggaan naar Groot-Brittannië
en daar verder gaan met de volletijdienst?
En ondertussen werden jullie dus
nog steeds niet door Bethel gebeld.
Dus wat gingen jullie doen?
Na veel te hebben gebeden
besloten we voor Thailand te gaan.
En hoe zijn jullie tot die beslissing gekomen?
We hebben naar
alle voor- en nadelen gekeken...
maar wat de doorslag gaf
was de behoefte in Thailand.
Er is zoveel te doen.
Dus we besloten om onze eigen voorkeuren
opzij te zetten en hiervoor te gaan.
En voor ons was dit ook de engste optie.
De engste optie.
Hoe heeft dat meegewogen in jullie beslissing?
Ja, als je voor de engste optie gaat,
dan moet je natuurlijk uit je comfortzone.
En als je jezelf pusht
om uit je comfortzone te gaan...
moet je helemaal op Jehovah vertrouwen.
Maar juist doordat we dat deden,
kregen we een nog veel hechtere band met hem.
Dat is een mooie uitleg.
En knap dat jullie
voor de engste optie zijn gegaan.
Maar hoe is de velddienst in Thailand?
Ja, het is echt fantastisch.
Hier op de foto's zie je mij en Julia
in de velddienst in Bangkok.
Heel veel mensen hebben interesse in de waarheid.
En het is interessant dat de meeste mensen
in Thailand boeddhistisch zijn.
Maar er zijn toch heel veel mensen,
vooral jongeren...
die daar niet helemaal tevreden mee zijn
en daarom op zoek zijn naar iets anders.
En dat leidt echt tot interessante gesprekken.
En daar hebben we een video over.
Nou, laten we kijken.
Welkom in het kleurrijke Thailand.
Hier ruik je overal
de heerlijke geur van streetfood.
Thailand wordt ook wel
het land van de glimlach genoemd.
Gastvrijheid is hier echt een manier van leven.
De mensen hechten veel waarde
aan vrienden en familie.
Maar velen zijn op zoek naar meer.
Ze zijn op zoek naar een doel in het leven.
Neem het voorbeeld van Narumon en Kanitta.
Waar ik ben opgegroeid zouden de religieuze
leiders het goede voorbeeld moeten geven.
Maar ze deden niet wat ze zelf onderwezen.
Als kind vroeg ik me af: Als die religieuze
leiders geen goede mensen zijn...
wat is dan de reden dat we ze vereren?
Maar wat ik altijd te horen kreeg was:
Hij is nou eenmaal een monnik.
Dus je moet gewoon voor ze
buigen en je moet ze eren.
Maar die redenatie
vond ik eigenlijk totaal niet logisch.
Ik had altijd een hele goede vader.
Heel lief was hij altijd.
Maar hij had wel een alcoholprobleem.
Volgens de leer van het boeddhisme...
kan iemand die alcoholist is
of te veel drinkt naar de hel gaan.
Dus ik was heel erg bang
dat mijn vader naar de hel zou gaan.
Dus ik ging naar de tempel,
want ik wilde uitzoeken...
wat ik kon doen om te voorkomen
dat m'n vader naar de hel ging.
Maar ze zeiden dat dat niet kon
omdat je zonde niet kunt compenseren.
Ze zeiden altijd: Goede daden
kunnen slechte daden niet wegpoetsen.
Wat je wel kunt doen is in de tempel iets doneren.
Dat kan misschien voorkomen
dat je vader naar de hel gaat.
Ja, daar nam ik geen genoegen mee.
Dus toen kwam ik op het punt om te onderzoeken
wat andere geloven hierover zeiden.
Van jongs af aan heb ik geleerd om gewoon
te geloven en er niet te veel over na te denken.
Je mag geen vragen stellen.
Het was heel leeg. Ik was op zoek naar antwoorden.
Naar logische antwoorden.
Dus ik keek op social media...
en ik kwam in contact met allemaal mensen
die van geloof wilden veranderen.
Ik kwam erachter hoeveel dat er eigenlijk waren.
Veel mensen nodigden me uit
om naar een kerk te gaan.
Het leek me wel interessant,
maar ik durfde niet zo goed.
En toen vond ik een bijbel.
En ik dacht dat ik hierin misschien wel
de antwoorden op m'n vragen kon vinden.
Dus ik wilde de bijbel lenen
om hem thuis te lezen.
Maar de religieuze leider zei dat het niet mocht.
Als ik hem mee wilde nemen moest ik hem kopen.
Dus ik vroeg hoe duur die bijbel was.
En toen zeiden ze: 1000 baht.
Ik weet nog dat ik dacht: Op internet
kan ik de bijbel waarschijnlijk gratis lezen.
Dus op Google zocht ik naar bijbel
en ik klikte op de eerste link.
Ik scrolde naar beneden
en daar zag ik: Gratis Bijbelcursus.
Ik zag pas later dat het jw.org was.
Maar ik weet nog dat ik dacht
bij mezelf: Is het echt gratis?
Maar ik vulde toch m'n gegevens in.
En ik had besloten dat als ze later
zouden zeggen dat het toch niet gratis was...
dat ik dan met de Bijbelcursus zou stoppen.
Na twee dagen belde er een zuster.
En ik vroeg haar heel vaak: Is het echt gratis?
Hoef ik er niks voor te betalen?
En dan zei ze: Ja, het is echt gratis.
Op een dag ging ik ergens
wat eten met m'n leidinggevende.
En toen het eten er was,
deed ze ineens haar ogen dicht.
Dus ik dacht: Waarom doet ze dat?
Toen ze haar ogen weer opendeed,
vroeg ik haar: Wat was je aan het doen?
Ze zei dat ze een dankgebed uitsprak.
Ze vertelde dat ze christen was
en dat ze God bedankte.
En toen zei ik: Ik wil eigenlijk van geloof
veranderen. Wat moet ik doen?
En toen zei ze: Ik geef gratis
Bijbelcursussen. Wil jij dat misschien ook?
Dat wilde ik natuurlijk wel.
M'n vader overleed in 2019.
Dat was heel verdrietig.
Maar nu maakte ik me niet meer zo zorgen
over wat er met hem zou gaan gebeuren.
Ik wist dat hij in de toekomst
een opstanding zou krijgen.
En dat ik hem weer zou zien
en met hem zou kunnen praten.
Ik weet nog dat we hoofdstuk 27 van het
Voor eeuwig gelukkig!-boek bestudeerden...
en dat het heel veel indruk op me maakte.
Degene van wie ik studie kreeg
hielp me om in te zien dat...
Jezus niet alleen zei dat hij van ons hield
maar hij had ook heel veel voor ons over.
Door zijn loskoopoffer bewees hij
dat hij en z'n Vader van ons houden.
En toen dacht ik:
Dat zijn de soort leiders die ik wil volgen.
Jehovah en Jezus zijn leiders die echt
van ons houden en veel voor ons over hebben.
Het was zo mooi om te zien
hoe Narumon en Kanitta...
de waarheid leerden kennen
en Jehovah gingen dienen.
Daarom blijven we zoeken naar oprechte mensen.
Want als iemand de waarheid leert kennen,
kan dat z'n leven veranderen.
Jullie kennen die twee zusters, toch?
-Ja, klopt, ja.
Toen we voor de eerste keer in Thailand kwamen
kreeg Narumon nog Bijbelstudie.
En we zaten in dezelfde gemeente.
Ik snap dat de velddienst daar echt genieten is.
Waren er nog anderen die jullie hebben geholpen
om te wennen aan jullie nieuwe toewijzing daar?
Ja, er waren heel veel die ons hebben geholpen.
Bijvoorbeeld een zendelingenechtpaar.
Ze hadden Gilead gedaan.
Ze hebben ons geleerd wat hard werk is.
Maar ook om evenwichtig te zijn
en je aan te passen aan de cultuur.
Ze lieten ons zien hoe we van ons huis
echt een thuis konden maken.
Een plek waar we bij konden komen,
konden ontspannen.
En waar we ons weer konden opladen
om de volgende dag weer lekker te gaan prediken.
Het is mooi dat jullie konden leren
van hun voorbeeld en van hun praktische tips.
En nog een vraag.
Hoe is het eigenlijk begonnen dat jullie
meer voor Jehovah wilden gaan doen?
Ja, bij mij is het begonnen bij m'n ouders.
Ze houden allebei heel erg veel van Jehovah.
Ze hebben altijd heel veel
voor broeders en zusters gedaan.
En als ik aan m'n vader denk,
toen ik nog wat jonger was...
hebben we vaak samengewerkt
bij theocratische bouwprojecten.
Dat was echt leuk om samen te doen.
En er waren ook twee ouderlingen in m'n gemeente.
Voor ons werelds werk werkten we samen.
Maar we deden ook samen
theocratische bouwprojecten.
Door hen allemaal
ben ik meer van Jehovah gaan houden.
En ze hebben me geholpen
bij m'n geestelijke doelen.
Ben jij dat?
-Ja, dit ben ik met m'n ouders.
Mooi.
Ja, bij mij was het ook
het voorbeeld van m'n ouders.
Toen ik nog heel jong was,
werd m'n moeder gedoopt.
En een paar jaar later liet m'n vader zich dopen.
En vanaf dat punt hadden we altijd
een vaste geestelijke routine.
Wat niet makkelijk is als er zeven kinderen zijn.
Maar wat er ook gebeurde,
we gingen altijd in de velddienst...
en we gingen altijd naar de vergadering.
Daar kwam niks tussen.
En ik weet nog heel goed
dat als ik vroeger thuis kwam van school...
m'n moeder aan de keukentafel zat om te studeren.
En als ik 's ochtends wakker werd,
was m'n vader De Wachttoren aan het lezen.
En ik wilde hun gewoon nadoen.
Ik kon echt zien dat Jehovah reëel voor ze was.
En ben jij dat op die foto's?
-Ja, dat ben ik met m'n moeder.
En op die andere foto met m'n vader.
Uit jullie voorbeeld blijkt echt
hoe belangrijk de rol is van...
ouders, zendelingen
en andere broeders en zusters.
Ze kunnen kinderen en jongeren echt helpen...
om op Jehovah te vertrouwen
en om meer voor hem te doen.
Jullie allebei bedankt voor jullie verhaal.
We hebben gezien
hoe Jehovah iedereen kan gebruiken...
om iemand te helpen geestelijk te groeien.
Herkende jij jezelf in een van deze interviews?
Hoe gebruikt Jehovah jou
om iemand te helpen geestelijk te groeien?
Ouders, jullie verdienen een compliment
omdat jullie heel veel moeite doen...
om je kind te helpen van Jehovah te houden
en hem het beste te geven.
En je kunt hierin slagen,
zelfs als je een alleenstaande ouder bent.
En iedereen in de gemeente, waaronder
ouderlingen, zendelingen, pioniers, ouderen...
ook jullie kunnen
jongeren helpen bij dit groeiproces.
Jullie spelen een grote rol in de
geestelijke groei van deze kostbare jongeren.
En zij kunnen op hun beurt
in de toekomst weer anderen helpen.
We hopen dat je hebt genoten
van de interviews en ervaringen.
Tot de volgende keer
in een nieuwe aflevering van The Inside Story.
Broeder Clarke en alle andere deelnemers
heel erg bedankt...
we hebben er heel erg van genoten.
Als je ziet hoeveel mensen er nog
opzoek zijn naar de waarheid...
dan word je toch helemaal enthousiast?
Ik weet niet hoe het met jou zit maar toen ik dit zag,
wilde ik echt weer zendeling worden.
Je hebt het niet voor het kiezen.
Toen we eerder in dit programma
het verslag lazen over...
wat er tussen Abraham en Lot gebeurde...
hoe dacht je toen over Lot?
Had je al gelijk een oordeel klaar?
Broeder David Splane,
lid van het Besturende Lichaam...
Ik zat te denken...
het is volgende maand 60 jaar geleden...
dat ik me moest melden
op Columbia Heights 107 voor Gilead.
Geweldige herinneringen.
En vijf maanden later was natuurlijk de graduatie.
Dus ik denk wel dat ik een idee heb
van hoe jullie je nu moeten voelen.
Dit is een belangrijke dag
voor jullie die vandaag afstuderen.
En we willen tegen jullie zeggen
dat we heel trots op jullie zijn.
Jullie hebben hard gewerkt.
En Jehovah heeft jullie gezegend.
En jullie hadden een duidelijk doel voor ogen.
Jullie wilden niet indruk maken op mensen
met jullie kennis.
Maar jullie wilden een hechtere band
met Jehovah krijgen.
En een hechtere band met de broeders en zusters.
En over dat laatste punt
wil ik het graag met jullie hebben.
Jullie band met jullie broeders en zusters.
We weten dat Jehovah alles weet
wat er te weten valt over ons.
En daarom is het vertroostend om te weten dat
als Jehovah ons in de toekomst gaat oordelen...
zijn oordeel rechtvaardig zal zijn.
Want Jehovah zal aan alles denken.
Hij zal alle factoren laten meewegen
in zijn oordeel.
Elk detail van ons leven neemt Jehovah daarin mee.
Maar mensen zijn heel anders.
Jehovah zei tegen Samuël:
Mensen zien alleen het uiterlijk.
Wij kunnen gewoon nooit
alle informatie over iemand hebben...
om diegene uiteindelijk goed te kunnen oordelen.
En zoals Jake al zei...
gaan we dat punt illustreren
aan de hand van het voorbeeld van Lot.
En de vraag is: Wat kunnen we
aan de hand van het voorbeeld van Lot...
leren over waarom het belangrijk is
om iemand het voordeel van de twijfel te geven?
En het is maar dat je het weet, maar Jake en ik
hebben dit goed met elkaar afgestemd.
We zaten samen in het complot.
Petrus had ook iets interessants
over Lot te zeggen.
Dat gaan we even lezen. In 2 Petrus.
2 Petrus 2.
En dan gaan we vers 7 en 8 lezen.
En hier vind je een beschrijving van Lot.
Ik geef je een momentje.
Als je artritis in je vingers hebt zoals ik...
kan het even duren
voordat je een tekst hebt gevonden.
2 Petrus 2:7,8.
Daar staat over Jehovah:
Maar hij heeft de rechtvaardige Lot gered...
die zwaar leed onder het schaamteloze gedrag
van de wetteloze mensen.
Want toen die rechtvaardige man
in hun midden woonde...
werd zijn rechtvaardige ziel...
dag in dag uit gekweld door de wetteloze daden
die hij zag en hoorde.
Oké, wie was het die Lot rechtvaardig noemde?
Was dit de mening van de apostel Petrus?
Nee.
Want dit is de tweede
geïnspireerde brief van Petrus.
Dus Petrus werd door heilige geest geïnspireerd...
om dat bijvoeglijk naamwoord
bij Lot te gebruiken.
Petrus werd door heilige geest geïnspireerd
om Lot drie keer rechtvaardig te noemen.
Maar van wie komt de heilige geest?
Van Jehovah.
Dus als we drie keer over Lot lezen
dat hij rechtvaardig was...
dan is dat Jehovah die ons laat weten
hoe hij denkt over Lot.
Maar de vraag is,
is dat ook jouw kijk op Lot?
Bezie je hem als rechtvaardig?
Of bezie je hem vooral als iemand
met veel gebreken?
Maar misschien zeg je:
Ja, toen z’n oom Abraham hem de keus voorlegde
waar hij in het land Kanaän wilde gaan wonen...
toen koos Lot het beste stuk land.
Waarom zei Lot niet
dat z’n oudere oom eerst mocht kiezen?
Dat is toch heel egoïstisch van hem?
Als je het verslag leest...
en we moeten bedenken dat in het verslag
niet alle details staan vermeld...
dan zou je tot die conclusie kunnen komen.
En misschien klopt die ook.
Maar was Lot echt egoïstisch?
Of zou het kunnen dat we bepaalde info missen
die onze kijk op Lot zou kunnen veranderen?
Zouden we onze mening
misschien wat moeten bijstellen?
Stel bijvoorbeeld dat Lot,
hoewel hij Abrahams neef was...
in werkelijkheid ouder was dan Abraham.
Misschien zelfs een stuk ouder.
Zou dat je kijk misschien veranderen?
Nou als Betheliet zou dat wel moeten.
Senioriteit.
Kijk, hier op Bethel komen er
weleens wat kamers vrij.
En we hebben een interessante manier
om te bepalen wie welke kamer krijgt.
We trekken geen lootjes.
We doen niet aan kop of munt.
We doen niet aan steen, papier, schaar.
En we gaan er niet om armpje drukken.
We hebben een roombid.
Dus iedereen die aan de roombid mag meedoen,
mag elke beschikbare kamer bekijken.
En als iemand een kamer ziet die hij mooi vindt...
kan hij Bethelkantoor laten weten
dat hij interesse heeft.
Maar wat als twee Bethelieten
dezelfde kamer willen?
De kamer wordt toegewezen
aan degene met de meeste senioriteit.
Met andere woorden: degene die het langst
in de volletijddienst is.
Degene die de kamer niet heeft gekregen...
zegt niet tegen de persoon die
de kamer wel heeft gekregen:
Je bent egoïstisch. Ik wilde die kamer.
Je had hem aan mij moeten afstaan.
Nee, degene met de meeste senioriteit
krijgt de kamer.
Zo werkt het nou eenmaal.
Dus het kan zijn dat Lot ouder was dan zijn oom.
Misschien zelfs oud genoeg
om z’n vader te kunnen zijn.
We weten het natuurlijk niet zeker...
want in Genesis staan
nou eenmaal niet alle details.
Maar een paar feiten weten we wel.
Abraham had twee broers, Haran en Nahor.
En het is bijna wel zeker dat Abraham
de jongste van het stel was.
Waarom kunnen we dat zeggen?
Nou, hoe oud was Abrahams vader
toen Abraham geboren werd?
Was hij 60?
Nee.
Was hij 100 jaar?
Nee.
Abrahams vader was ongeveer 130 jaar oud...
toen Abraham werd geboren.
Dat is toch ironisch?
Abraham dacht dat toen hij 100 was,
hij te oud was om nog een kind te krijgen.
Terwijl z’n eigen vader 130 was
toen hij Abraham kreeg.
Maar goed.
Het betekent dus dat Abraham
oudere broers had.
En met wat er wel in de Bijbel staat
en door even te rekenen...
weten we dat Abrahams oudste broer 60 was
toen Abraham werd geboren.
Die broer was misschien Lots vader.
Hij was de eerste van de drie die stierf.
In die tijd was de gemiddelde man 30
als hij vader werd.
Dus als Lots vader 60 was
toen Abraham werd geboren...
hoe groot zou de kans geweest zijn
dat Lot toen een tiener was?
Of zelfs een volwassen man?
Als dat zo was, dan liet Abraham gewoon
degene die de meeste senioriteit had...
kiezen waar hij in het beloofde land
wilde gaan wonen.
Nou als jij ooit op basis van je senioriteit
een kamer hebt gekregen...
dan ga je daar ook niet tegenin.
Ik hoor je al denken:
dat is allemaal leuk en aardig...
maar je kunt helemaal niet bewijzen
dat Lot ouder was dan Abraham.
Want dat zegt de Bijbel helemaal niet.
Dat is precies het punt.
Je kunt ook niet bewijzen dat het niet zo was.
Deze lezing gaat niet over iets bewijzen.
Het gaat niet over Lot.
Lot is maar een voorbeeld.
Het punt van de lezing is dat je iemand
het voordeel van de twijfel moet geven...
als je niet over alle feiten beschikt.
En in dit geval beschikken we niet
over alle feiten.
Oké, maar hoe zit het hiermee:
Lot was niet tevreden om in tenten te wonen.
Hij wilde een beter leven.
Daarom verhuisde hij naar de stad Sodom.
Dat bewijst toch dat hij materialistisch was?
Dat zou kunnen.
Maar weer de vraag: Hebben we alle feiten?
Weten we echt wat Lot motiveerde
om naar Sodom te verhuizen?
Wilde hij echt een beter en comfortabeler leven?
Of wilde hij gewoon meer veiligheid
voor z’n gezin?
Want bedenk,
Lot had een ontvoering meegemaakt.
Stel dat jij ontvoerd bent geweest.
Zou je het dan fijn vinden
om in een tent te wonen op een open veld?
Of zou je de veiligheid opzoeken
van een ommuurde stad?
Vergeet ook niet dat veel van onze broeders
en zusters in gevaarlijke buurten wonen.
En dat is niet omdat ze dat zo graag willen
of omdat ze een beter leven in de stad willen.
Het is gewoon omdat ze niet veel keuze hebben.
De apostel Petrus wist alles over Lot
wat wij ook weten.
En toch noemde hij Lot een rechtvaardige man.
Niet een egoïstische man.
Niet een materialistische man.
Een rechtvaardige man.
Lot werd niet rechtvaardig
omdat hij Sodom verliet.
Jehovah liet Lot uit Sodom vluchten
omdat Lot rechtvaardig was geweest.
Hij had dingen gedaan
die Jehovah als rechtvaardig bezag.
Misschien was Lot egoïstisch
toen hij voor het beste stuk land koos.
En misschien was hij materialistisch
toen hij naar Sodom verhuisde.
Maar als dat zo was, dan moet Lot
wel heel veel dingen hebben gedaan...
hij moet wel heel veel
goede dingen hebben gedaan...
wilde Jehovah hem een rechtvaardige man noemen.
Het zijn gewoon dingen waar we niks van afweten.
Dus het punt is: we moeten
naar het hele plaatje kijken.
Maar soms weten we niet wat het hele plaatje is.
Als je conclusies trekt
zonder alle feiten te weten...
dan kun je jezelf behoorlijk voor schut zetten.
Dat was het geval met de Israëlieten toen ze
een stuk van het beloofde land hadden veroverd.
De Rubenieten, de Gadieten en de halve stam
Manasse bleven aan de oostkant van de Jordaan...
omdat het land daar vruchtbaar was
voor al hun vee.
We gaan even naar Jozua 22,
en dan kijken we wat er gebeurde.
Ik geef je weer een momentje.
Dus Jozua 22.
En dan lezen we vers 10.
Jozua 22:10:
Toen ze in het land Kanaän
in de Jordaanstreek waren gekomen...
bouwden de Rubenieten, de Gadieten en de
helft van de stam Manasse daar bij de Jordaan...
een groot, opvallend altaar.
Het is jammer dat de Israëlieten hun eigen familie
niet het voordeel van de twijfel gaven.
Ze dachten zelfs dat die stammen
afvallig waren geworden.
Ze wilden oorlog tegen ze voeren.
Maar wat weten we over die tweeënhalve stam?
Voor dit hele gebeuren hadden ze
samen met de Israëlieten...
gestreden om het beloofde land in te nemen.
Sterker nog, ze hadden daarbij
hun leven op het spel gezet.
Hoe weten we dat?
Ze streden in de frontlinie van de strijd.
Die tweeënhalve stam stonden altijd vooraan.
En doordat ze dat deden,
vingen ze de zwaarste klappen op.
Ze waren moedig.
En leek het erop dat ook maar iemand
van die stam naar afvalligheid neigde?
Maar in plaats van die stammen
het voordeel van de twijfel te geven...
zeiden ze tegen hen
wat er staat in Jozua 22:16-18.
Vers 16-18: Dit zegt de hele
gemeenschap van Jehovah:
Waarom zijn jullie ontrouw geworden
aan de God van Israël?
Jullie hebben Jehovah vandaag
de rug toegekeerd...
door zelf een altaar te bouwen
en tegen Jehovah in opstand te komen.
Was de overtreding die we
bij Peor hebben begaan nog niet genoeg?
Tot op deze dag hebben we ons
daar nog niet van gereinigd...
ondanks de plaag die over de gemeenschap
van Jehovah is gekomen.
En keren jullie Jehovah nu de rug toe?
Als jullie vandaag
tegen Jehovah in opstand komen...
zal morgen zijn woede tegen
de hele gemeenschap van Israël losbarsten.
En dat was nog niet eens alles.
Ze hadden nog meer te zeggen.
Toen de vertegenwoordigers van de
tien stammen weer op adem waren gekomen...
legden de oudsten van
de tweeënhalve stammen uit...
dat het altaar helemaal niet bedoeld was
voor aanbidding.
Het was juist gemaakt...
om de stammen aan de andere kant
van de Jordaan eraan te herinneren...
dat de tweeënhalve stammen ook Jehovah aanbaden.
Kun je je voorstellen hoe gênant het voor de
hogepriester...
en de oudsten van Israël moet zijn geweest...
toen ze erachter kwamen
dat ze moeilijk hadden gedaan om niks?
In het begin hebben we besproken dat Jehovah
alles over ons weet wat er maar te weten valt.
Dus het is logisch dat hoe meer wij weten
over onze broeders en zusters...
uit wat voor gezin ze komen,
de problemen die ze hebben...
hoe minder snel we
met een oordeel zullen klaarstaan.
Als je beseft hoeveel moeite sommigen
hebben gedaan om te zijn waar ze nu zijn...
dan ga je automatisch van ze houden.
Twijfel nooit aan misschien wel
de beste persoon van het gezin.
Misschien heb je een beetje moeite met iemand.
Maar als je beseft uit wat voor gezin hij komt...
misschien is hij de enige
van het gezin in de waarheid...
misschien hebben ze hele losse normen in dat
gezin, en daartussen heb je ineens een pareltje.
Iemand van wie Jehovah houdt.
Dus als je je ergert aan iemand...
moet je tegen jezelf zeggen: noemt Jehovah
deze persoon ook rechtvaardig?
Een rechtvaardige man,
een rechtvaardige vrouw.
Hij is irritant,
of zij is irritant...
maar misschien is hij
in Jehovah’s ogen rechtvaardig.
En mijn probleem is dat ik me alleen maar focus
op de kleine dingetjes die me irriteren.
Maar ik kijk niet naar het hele plaatje.
Jaren geleden was er in een ander Bethelhuis...
een jonge broeder die samenwerkte met
een oudere zuster aan een langdurig project.
De zuster en haar man waren beiden gezalfd.
Haar man was de liefste man
die ooit op aarde heeft rondgelopen.
Z’n vrouw had een heel sterk geloof.
Ik geef haar maar het voordeel van de twijfel.
Maar als je je werk niet had gedaan zoals zij
dat graag wilde, kon ze je helemaal afbranden.
Ik denk dat ze zichzelf bezag als iedereens oma,
die overal maar wat van mocht zeggen.
Wat ik mooi vond was dat die jonge broeder
echt geestelijk rijp was.
Hij werd niet kwaad.
Hij zei niet: wie denkt deze zuster wel dat ze is
om zo tegen een broeder te praten?
Maar hij nodigde ze uit op z’n kamer.
En hij kwam erachter hoe ze hadden volhard
toen het werk in hun land verboden was.
En daardoor kreeg hij een andere kijk
op deze zuster.
En hopelijk kreeg deze zuster
ook een andere kijk op hem.
Dus als bepaalde broeders en zusters je op de
zenuwen werken, kom dan meer over ze te weten.
Breng tijd met ze door.
Ga met ze in de velddienst.
Nodig ze uit voor een kop koffie.
Leer ze kennen.
Dan ga je van ze houden.
Dus als je volgende week een paar keer
op de koffie wordt uitgenodigd.
Misschien is iemand verlegen.
Of kijkt hij altijd heel erg streng.
Misschien lacht hij bijna nooit.
Misschien denk je dan dat hij bot is,
trots of hard.
Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn.
Misschien is het gewoon het gezicht
dat de lieve Heer hem heeft gegeven.
Misschien kunnen sommigen vanwege hun
zwakke gezondheid of andere beperkingen...
niet zoveel doen als jij.
Maar misschien praat hij liever niet
over z’n gezondheidsproblemen.
Jij kunt denken dat hij lui is.
Maar Jehovah ziet dat hij z’n best doet.
Of misschien barst iemand van de energie
en werkt hij tien keer harder dan wij.
Denk je dan dat hij dat alleen maar doet om
indruk te maken en ons een slecht gevoel te geven?
Misschien is hij gewoon op die manier opgeleid.
Het is zijn manier om Jehovah het beste te geven.
Toen ik in de kringdienst was...
ging ik een keer naar een gemeente waar iedereen
het over een bepaalde zuster had.
Sommigen zeiden: Ze zegt dat ze ziek is,
maar ik zie haar wel altijd boodschappen doen.
Ze slaat vaak een vergadering over, maar blijkbaar
heeft ze voor boodschappen doen genoeg energie.
Ik ben blij dat ik bij deze zuster
langs ben geweest.
Het bleek dat deze zuster
aan een slopende ziekte leed.
Ze had eigenlijk altijd pijn.
Maar zo nu en dan werd de pijn wat minder.
En als dat gebeurde, greep ze de kans
om even boodschappen te doen.
Want ze woonde alleen,
dus ze had niemand om te helpen.
Als de pijn op een gegeven moment terugkwam,
kon ze bijna alleen maar op bed liggen.
Het had toch beter geweest
om hulp aan te bieden...
in plaats van haar te bekritiseren?
En zoals ik al zei gaat het er
in deze lezing niet om om iets te bewijzen...
over Lot of over wie maar ook.
Het punt is dat Jehovah de enige is
die alle feiten over mensen heeft.
Hij houdt van je broeders en zusters.
En hij wil dat jij ook van ze houdt.
En je maakt hem blij als je ze
het voordeel van de twijfel geeft.
En we weten dat je dat zult doen,
terwijl je in eenheid met ze samenwerkt.
Weet dat we heel veel van jullie houden.
Mag Jehovah jullie zegenen,
terwijl jullie hem trouw blijven dienen.
belicht de situatie tussen Abraham en Lot
vanuit een andere invalshoek.
Hij heeft het interessante thema gekozen:
Geef ze het voordeel van de twijfel.
Wil je graag weten waar ze allemaal heen gaan?
Ja, dit is natuurlijk het spannendste gedeelte.
Hier naast me staat broeder Ronald Curzan...
en hij gaat me helpen om de diploma’s
aan de Gileadstudenten te overhandigen.
Om te beginnen hebben we broeder Ajavon...
en hij gaat terug naar het bijkantoor
van West-Afrika.
De volgende zijn broeder en zuster Almanesco...
en zij gaan terug naar het bijkantoor
van Roemenië.
Broeder en zuster Alton zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Zambia.
Broeder Arsiashvili gaat terug
naar het bijkantoor van Georgië.
Broeder en zuster Bueche...
gaan terug naar het bijkantoor
van de Verenigde Staten.
Broeder en zuster Capece gaan terug
naar het bijkantoor van Mozambique.
Broeder en zuster Carlisle zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Portugal.
Broeder en zuster Carmichael gaan terug
naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Broeder en zuster Carraway zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Zambia.
Broeder Collymore is toegewezen
aan het bijkantoor van West-Afrika.
Broeder Figely gaat terug
naar het bijkantoor van Tsjechië-Slowakije.
Broeder Fujita gaat terug
naar het bijkantoor van Japan.
Broeder en zuster Gatembasi zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Rwanda.
Broeder en zuster Girma gaan terug
naar het bijkantoor van Ethiopië.
Broeder en zuster González gaan terug
naar het bijkantoor van Spanje.
Broeder en zuster Hayega gaan terug
naar het bijkantoor van West-Afrika.
Broeder en zuster Heron zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Nigeria.
Broeder en zuster Hugó gaan terug
naar het bijkantoor van Scandinavië.
Broeder en zuster Lagavakatini gaan terug
naar het bijkantoor van Fiji.
Broeder en zuster Lattanzi zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Spanje.
Zuster Lin gaat terug
naar het bijkantoor van Taiwan.
Broeder Lopes is toegewezen
aan het bijkantoor van Zuid-Afrika.
Broeder MacDonald gaat terug
naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Broeder en zuster Mauri gaan terug
naar het bijkantoor van Australazië.
Broeder Mutahi gaat terug
naar het bijkantoor van Oost-Afrika.
Broeder Nelson gaat terug
naar het bijkantoor van Scandinavië.
Broeder en zuster Osogu gaan terug
naar het bijkantoor van Nigeria.
Broeder Peralta gaat terug
naar het bijkantoor van Colombia.
Zuster Šakić gaat terug
naar het bijkantoor van Kroatië.
Broeder en zuster Spina zijn toegewezen
aan het bijkantoor van Rwanda.
Broeder Terrell gaat terug
naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Broeder Vaitikus gaat terug
naar het bijkantoor van Finland.
Broeder Yoon gaat terug
naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Broeder Zapp gaat terug
naar het bijkantoor van de Verenigde Staten.
Oké, willen jullie de hele klas zien?
Hier zijn ze.
We zijn echt trots op jullie.
We weten dat jullie heel hard hebben gewerkt...
en jullie hebben heel lang naar deze dag toegeleefd.
En we zien hoe Jehovah jullie heeft gezegend.
We zullen nu de brief van de klas horen voorlezen.
Broeder Aiden Mauri, die op het bijkantoor
van Australazië dient, zal dit voor ons doen.
We willen de geliefde leden
van het Besturende Lichaam...
vanuit ons hart enorm bedanken
voor het onbetaalbare voorrecht...
om de Wachttoren-Bijbelschool Gilead
bij te mogen wonen.
Vanaf het moment dat we aankwamen...
hebben we genoten van jullie gastvrijheid
en van die van de Bethelfamilie.
Jullie hebben ons liefdevol onthaald...
waardoor we nog meer zin kregen
in het geestelijke feestmaal...
dat ons te wachten stond.
Bedankt dat jullie je kostbare tijd
voor ons hebben gebruikt.
We zijn echt geraakt door
het mooie onderwijs van jullie...
de helpers en de leraren.
Ook zijn we blij met de steun van de afdeling
Theocratische Scholen.
Door al die dingen konden we
onze Grootse Onderwijzer met onze eigen ogen zien.
Tijdens de Gileadlessen werden we geholpen
om Jehovah's onzelfzuchtige liefde...
nog meer te waarderen.
Vanaf het moment dat de eerste mens zondigde...
heeft Jehovah er alles aan gedaan
om mensen met hem te verzoenen.
Door na te denken over de Edense belofte...
Jehovah's verbond met Abraham en David...
en de mooie aspecten van de Wet van Mozes,
vooral de Verzoendag...
kregen we meer waardering voor het loskoopoffer
van zijn geliefde Zoon.
Een studie van Jezus' leven...
en van de manier waarop hij
de eigenschappen van zijn Vader weerspiegelde...
heeft ons ook geholpen om
meer waardering te krijgen voor Jehovah's liefde.
We waren vooral geraakt door
het geduld dat Jezus had met zijn apostelen...
de waardige en vriendelijke manier
waarop hij met vrouwen omging...
en de zelfopofferende liefde die hij toonde
toen hij stierf aan een martelpaal.
Wat zijn we dankbaar dat Jezus
onze regerende Koning is...
en een meelevende Hogepriester.
Door de vervulling van Bijbelse profetieën
te bestuderen is onze hoop versterkt...
en het geeft ons moed
voor wat ons te wachten staat.
We hebben bijvoorbeeld
het visioen van Zacharia besproken...
over de vier wagens
die naar de vier hoeken van de aarde gingen.
En dat de geest van Jehovah
in het land van het noorden rustte...
verzekert ons ervan dat Jehovah
zijn machtige engelen gebruikt...
als een leger om zijn volk te beschermen.
Ook al gaat de wereld steeds verder achteruit
als wij Jehovah's soevereiniteit hooghouden...
kunnen we erop vertrouwen dat
Jehovah's machtige engelen...
aan onze kant staan,
nu en tijdens de grote verdrukking.
Door de prachtige workshops aan de hand van
de Hou van mensen-brochure...
hebben we meer ijver voor de dienst gekregen.
De mooie demonstraties hebben laten zien
welke eigenschappen nodig zijn...
om te prediken in verschillende omstandigheden.
We hebben een sterker verlangen gekregen
om het goede nieuws te delen...
en om dat met meer liefde,
warmte en dringendheid te doen...
nu de velden wit zijn om geoogst te worden.
Met alles wat onze Grootse Onderwijzer
ons de afgelopen vijf maanden heeft geleerd...
is het onze oprechte wens
om alle lessen toe te passen.
We zijn vastbesloten om Jezus
als hoofd van de gemeente na te volgen...
terwijl we samen met jullie,
lieve broeders en de wereldwijde broederschap...
Jehovah schouder aan schouder dienen
allemaal tot eer van onze hemelse Vader Jehovah.
Jullie broers en zussen
van de 159ste klas van Gilead.
We hebben nog wat slotwoorden voor jullie.
Misschien weet je nog dat we bij de vraag
waren gebleven...
Hoe reageerde Abraham toen duidelijk werd
dat Lots keuze niet zo’n verstandige keuze was?
Wat deed hij?
Dat brengt ons bij de derde angst.
Nog een angst die de vrede zou kunnen verstoren:
de angst om wrokgevoelens los te laten.
We weten dat niet lang nadat Lot
was verhuisd naar Sodom en Gomorra...
er oorlog in de omgeving uitbrak...
en dat hij en z’n gezin door vijanden
gevangen werden genomen.
Dus als Abraham ergens nog wat
wrokgevoelens had gehad tegenover Lot...
wat had z’n reactie dan kunnen zijn?
Eigen schuld! Toch? Dat krijg je ervan!
Hij had toen beter moeten weten.
Abraham had dat kunnen denken.
Maar wat deed Abraham?
Pak je bijbel er eens bij.
En dan gaan we naar Genesis 14.
Want stel je maar eens voor.
Abraham had kunnen denken:
als ik m’n wrokgevoelens loslaat
is het net alsof ik goedpraat
wat Lot allemaal heeft gedaan, toch?
Maar kijk eens wat hij doet in Genesis 14:14
toen hij hoorde wat er met Lot was gebeurd.
Genesis 14:14, daar lezen we:
Zo kreeg Abraham te horen dat zijn familielid
gevangengenomen was.
Daarop bracht hij 318 getrainde mannen
op de been...
die in zijn huis geboren waren
en hij achtervolgde de vijanden tot aan Dan.
Dus dat is wat Abraham deed.
We weten dat de afstand tussen Mamré en Dan
ongeveer 200 km was.
Hij zal er een aantal dagen
over gedaan hebben.
Het zal hem ook wat geld hebben gekost.
En het zal de nodige risico’s
met zich mee hebben gebracht.
Maar hij deed het,
ook al was het niet makkelijk.
En later, zoals staat in de vers 21-23,
krijgt Abraham de kans...
om wat te verdienen aan zijn reddingsactie.
Wat was zijn reactie?
Hij weigerde dat. Abraham had echt
zuivere motieven.
Abraham was zo nederig Lot te helpen...
toen die te maken kreeg met de negatieve gevolgen
van z’n eigen keuze.
Abraham was gefocust op vrede.
Hij liet zich niet leiden door wrokgevoelens.
Wat kunnen we van Abraham leren?
Ben jij misschien weleens
inschikkelijk geweest?
Heb je weleens meegemaakt dat de meerderheid
iets wilde waar jij het niet mee eens was?
Jij was inschikkelijk, maar uiteindelijk
bleek de beslissing slecht uit te pakken.
Dat is toch een uitgelezen kans om te zeggen:
Ik had het toch gezegd?
Of je laat op de één of andere manier
duidelijk merken dat het niet jouw keuze was.
We lachen erom, maar we hebben het
allemaal weleens gedaan.
Weersta de neiging om wrokgevoelens
vast te houden. Doe wat Abraham deed.
Doe je best om de beslissing
die is genomen te ondersteunen...
ook al ben je het er misschien niet mee eens.
En als de beslissing verkeerd uitpakt?
Denk dan ook aan Abraham.
Wees nederig door te kijken
hoe je kunt bijdragen aan de oplossing...
in plaats van anderen de schuld te geven
voor wat er is gebeurd.
Waarom?
Omdat dat voor vrede zorgt.
En als we vrede met anderen hebben,
hebben we vrede met Jehovah...
en dat willen we toch allemaal?
Dus wat hebben we geleerd over deze drie angsten?
We hebben veel geleerd over Abraham.
Hij was een vredestichter.
Hij was niet bang om zwak over te komen,
dat anderen misbruik van hem maakten.
En hij was niet bang om
wrokgevoelens los te laten.
Maar is Abraham er slechter van geworden?
We weten niet of Abraham ooit een
bedankje van Lot heeft gekregen...
voor de moeite die hij had gedaan
om vrede te sluiten.
De Bijbel zegt daar niks over,
zoals broeder Splane al zei.
Maar het maakt eigenlijk niks uit.
Want dat was niet de reden
waarom Abraham zo zijn best deed.
Wat was het dan wel?
Het is interessant dat vlak na elke gebeurtenis...
dus toen Abraham vrede met Lot probeerde
te sluiten en toen Abraham hem probeerde te redden...
Jehovah iets speciaals voor Abraham deed.
Als je Genesis 13:14 leest
en later Genesis 15:1...
dan zie je dat Jehovah Abraham liet merken
dat hij van hem hield...
en dat hij hem zijn goedkeuring gaf.
Dat was het enige wat Abraham wilde.
Hij wilde naar het altaar gaan.
Hij wilde vrede met God hebben
en dat is precies wat Abraham kreeg.
Dus wanneer de vrede flink onder druk komt te staan,
en dat gaat een keer gebeuren...
misschien op Bethel of misschien in je gezin
of misschien in de gemeente...
geef dan niet toe aan angst.
Wees nederig door op zoek te gaan
naar degene met wie de vrede is verstoord...
en doe je best om die vrede te herstellen.
Zal dat makkelijk zijn?
Nee.
En zal degene met wie je vrede
probeert te sluiten er positief op reageren?
Misschien niet. Maar Jehovah wel.
En dan kun je terug gaan naar het altaar.
En dan kun je je offer brengen.
Jehovah staat daar op je te wachten,
klaar om je offer in ontvangst te nemen.
Waarom?
Omdat jij je best hebt gedaan
om vrede te sluiten.
Afgestudeerden, want dat zijn jullie nu,
van de 159ste klas van Gilead...
we houden van jullie en we bidden dat
Jehovah jullie mag blijven zegenen...
waar jullie ook naartoe gaan.
Binnenkort zullen er meer lezingen
van de graduatie beschikbaar komen...
die je terug kunt vinden
op jw.org en in de JW Library app.
Deze maand gaan we naar onze broeders en zusters
aan de andere kant van de wereld, in Australië.
Dit enorme land is qua landschap
het vlakste continent ter wereld...
en op Antarctica na het continent
waar de minste neerslag valt.
De naam Australië komt van
een Latijnse uitdrukking die...
het onbekende zuidelijke land betekent.
Er zijn bijzondere edelstenen te vinden,
zoals de witte opaal.
Australië is een van de meest
multiculturele landen ter wereld...
met meer dan 270 verschillende
etnische groepen.
Meer dan een kwart van alle Australiërs
is in het buitenland geboren.
De meeste Australiërs, of Aussies,
houden van het buitenleven.
Je ziet ze vaak surfen...
footy spelen, de bijnaam
voor Australisch voetbal...
of ze genieten van een barbecue,
of een barbie, zoals ze die zelf noemen.
Een barbie is typisch Australisch
en maakt echt deel uit van de cultuur.
Iedereen neemt altijd zelf iets te eten mee...
waardoor er uiteindelijk een lekkere mix
ontstaat van lokale en internationale gerechten.
Australiërs zijn ook gek op vegemite.
Vegemite werd in 1923 uitgevonden in Melbourne.
Deze donkerbruine pasta wordt vooral gemaakt
van biergist en heeft een rijke umamismaak.
Het is hartig en het doet
aan de smaak van vlees denken.
Het wordt vaak heel dun op een boterham
of op een cracker gesmeerd...
en wordt als hartig tussendoortje gegeten.
Veel Australiërs staan bekend
om hun passie voor koffie.
Driekwart van de bevolking
drinkt elke dag een kopje koffie.
En 95 procent van alle koffietentjes zijn zelfstandig
en horen niet bij een grote keten.
De koffie wordt meestal gezet met
geïmporteerde koffiebonen van hoge kwaliteit...
en wordt afgewerkt met kunstige latte-art.
In 1788 werden op de eerste Britse schepen
die naar Australië voeren...
honderden bijbels meegebracht.
In de 19e eeuw bereikte de naam van God
verschillende inheemse talen...
en werd die op verschillende manieren
weergegeven, zoals Yehóa en Jehovah.
De Bijbelse boodschap begon
echt het hart van mensen te raken.
Zoals van de jonge Kartanya, die op 11-jarige
leeftijd in haar moedertaal Kaurna na schreef:
Aanbid altijd Jehovah. Jehovah heeft ons gemaakt.
Jehovah bevrijdt ons van zonde.
Arthur Willis uit West-Australië wilde
anderen graag helpen God te leren kennen.
In 1931, toen hij 19 was...
begon hij met pionieren en reisde hij
naar allerlei afgelegen delen van het land.
In 1932 begon hij
tot de inheemse bevolking te prediken.
In 1943 ging Arthur in Pingelly wonen...
en predikte hij tot de familie Collard,
die afkomstig zijn van de Noongar...
een Aboriginal volk.
James Collard en zijn vrouw Mabel
hadden 17 kinderen.
Het gezin kreeg Bijbelstudie
en na een tijdje vormde dit gezin...
de basis voor de eerste gemeente
in Australië met inheemse verkondigers.
De kleinkinderen van James en Mabel Collard...
dienen Jehovah samen met
de ruim 71.000 verkondigers...
...die door het hele land
het goede nieuws verkondigen.
De verkondigers zoeken
oprechte mensen op het strand...
op het platteland en in de drukke steden.
Ze proberen ook nieuwe talen te leren,
zoals Mandarijn-Chinees...
...en doen hun best om de cultuur
zo goed mogelijk te leren kennen.
In Melbourne vind je de ijverige gemeente Carlton.
Hun zaal staat in de levendige
en multiculturele zakenwijk van Melbourne.
Deze gemeente telt wel
21 verschillende nationaliteiten.
De broeders en zusters
willen iets tegen jullie zeggen:
En dat is wat we ook tegen jullie willen zeggen.
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah's Getuigen
was dit JW Broadcasting.

JW Broadcasting juni 2026: 159ste Gileadgraduatie