JW subtitle extractor

Ντάρσι Μακ Γιούαν: Τέσσερα Μαθήματα από 9.700 Άντρες—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ

Video Other languages Share text Share link Show times

Ευτυχώς ο τίτλος αυτής της ομιλίας
είναι «Τέσσερα Μαθήματα από 9.700 Άντρες»
και όχι «9.700 Μαθήματα από Τέσσερις Άντρες».
Αυτό θα ήταν κάπως δύσκολο.
Αλλά ποιοι ήταν οι 9.700 άντρες,
και τι μαθαίνουμε από αυτούς;
Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας
στο βιβλίο των Κριτών, κεφάλαιο 7.
Και αν είστε στους Κριτές, κεφάλαιο 7,
ας διαβάσουμε μαζί το εδάφιο 7.
Ποιοι ήταν αυτοί οι άντρες;
Το μαθαίνουμε σε αυτή την αφήγηση
—Κριτές 7:7:
«Τότε ο Ιεχωβά είπε στον Γεδεών:
“Θα σας σώσω με τους 300 άντρες
που ήπιαν νερό με τη γλώσσα τους,
και θα δώσω τον Μαδιάμ στο χέρι σου.
Όλοι οι υπόλοιποι όμως
ας γυρίσουν στο σπίτι τους”».
Μιλάμε, λοιπόν,
για τον Γεδεών και τους 300 άντρες του.
Αλλά δεν θα ασχοληθούμε με τον Γεδεών
ούτε με τους 300 άντρες.
Θα ασχοληθούμε με τους “υπόλοιπους”
—τους 9.700 άντρες
που είχαν μια τεράστια αλλαγή στον διορισμό τους
όταν τους είπαν να γυρίσουν πίσω.
Τι μπορούμε να μάθουμε από αυτούς;
Πηγαίνετε σε έναν διορισμό
για να σταθεροποιήσετε και να ενισχύσετε τον τοπικό αγρό
ενόσω πολλοί βιώνουν μεγάλες αλλαγές.
Και εσείς μπορεί να βιώνετε τεράστιες αλλαγές
ή ίσως συμβεί αυτό στο μέλλον:
άλλη υπηρεσία, άλλο γραφείο τμήματος,
άλλη χώρα, άλλη γλώσσα
ή ίσως αλλάξουν οι προσωπικές σας περιστάσεις.
Με κάποιες από αυτές τις αλλαγές,
μπορεί να ενθουσιαστείτε.
Με άλλες, όχι και τόσο.
Τι θα μας βοηθήσει να προσαρμοστούμε
και να ενισχύσουμε άλλους
σε περιόδους αλλαγών;
Αυτό θα μάθουμε από αυτούς τους άντρες!
Πώς λέτε να ένιωσαν με αυτή την αλλαγή;
Ας προσπαθήσουμε να μπούμε λίγο στη θέση τους.
Οι πληροφορίες που θέλουμε είναι στο κεφάλαιο 6.
Τα εδάφια 1 έως 6 μας λένε ότι εφτά ολόκληρα χρόνια
ζουν με τον φόβο των επιδρομών
που κάνουν συνέχεια οι Μαδιανίτες.
Κρύβονται σε σπηλιές.
Χάνουν τις σοδειές τους.
Σωματικά, συναισθηματικά
και οικονομικά, έχουν φτάσει στα όριά τους.
Αλλά στο εδάφιο 14,
ο Γεδεών καλείται να πολεμήσει τον εχθρό.
Στα εδάφια 34 και 35,
σαλπίζει με το κέρας και στέλνει αγγελιοφόρους
καλώντας τους Αβιεζερίτες, τον Μανασσή,
τον Ασήρ, τον Ζαβουλών και τον Νεφθαλί.
Τελικά, συγκεντρώνονται 32.000 άντρες
για να πολεμήσουν στο πλευρό του.
Αφήνουν τα πάντα πίσω τους
για να είναι εκεί.
Μεγάλη στιγμή
—πάει ο καιρός που κρύβονταν σε σπηλιές!
Στο Κριτές 7:3, όσοι θέλουν
μπορούν να φύγουν χωρίς να νιώσουν άσχημα.
Αν έχουν φόβο ή αγωνία,
μπορούν να γυρίσουν πίσω.
Είκοσι δύο χιλιάδες άντρες γυρίζουν στο σπίτι τους.
Οι υπόλοιποι, όμως, όχι.
Αυτοί δεν φοβούνται.
Έχουν ακούσει για τις πράξεις σωτηρίας του Ιεχωβά.
Αυτή θα είναι η δική τους Ερυθρά Θάλασσα,
η δική τους Ιεριχώ.
Θέλουν να το ζήσουν!
Γι’ αυτό άφησαν τα πάντα πίσω τους—για να είναι εκεί.
Μεγάλη στιγμή!
Μετά γίνεται αυτό που λέει το εδάφιο 7.
Ενώ είναι έτοιμοι να ριχτούν στη μάχη,
τους λένε:
“Γυρίστε στο σπίτι σας”.
Γιατί;
Όπως λέει το εδάφιο 6,
επειδή «έπεσαν στα γόνατα» για να πιουν νερό.
Πώς θα ένιωσαν;
“Δώστε μου μια ευκαιρία ακόμα.
Δεν θα ξαναπέσω στα γόνατα για να πιω νερό”.
“Είναι άδικο!
Είμαι πιο δυνατός από αυτόν,
πιο γρήγορος από εκείνον, ο πιο έμπειρος εδώ.
Δεν γίνεται να φύγω!”
Και μετά, στο εδάφιο 8,
καθώς πάνε να φύγουν, ίσως τους λένε: “Μια στιγμή!
Όλες τις προμήθειες, τα κέρατα, ό,τι έχετε,
τα χρειαζόμαστε εμείς.
Αφήστε τα εδώ, και μετά πηγαίνετε”.
Πώς λέτε να ένιωσαν;
Απογοητευμένοι;
Μήπως ακόμα και λυπημένοι;
Φυσικό θα ήταν.
Είχαν κάνει θυσίες.
Ήθελαν να είναι εκεί.
Και εδώ έχουμε το πρώτο μάθημα:
Είναι φυσικό να λυπάται κάποιος
όταν χάνει έναν διορισμό που του αρέσει πολύ.
Δεν είναι έλλειψη πίστης.
Ούτε λάθος νοοτροπία.
Είναι απλά απόδειξη της αφοσίωσής του.
Αγαπούσε την υπηρεσία του.
Έδινε όλο του το είναι.
Έκανε θυσίες.
Νοιαζόταν πραγματικά.
Πώς θα τον ενισχύσουμε;
Ίσως δεν έχει ανάγκη να αρχίσουμε να του λέμε
όλα τα καλά της νέας κατάστασης.
Θα τα δει και μόνος του.
Μπορούμε όμως να τον ακούσουμε με κατανόηση,
να του πούμε ότι εκτιμάμε,
ότι αναγνωρίζουμε την υπηρεσία του,
να τον βεβαιώσουμε ότι είναι πολύτιμος,
ότι τον αγαπάμε
—ιδιαίτερα ότι τον αγαπάει ο Ιεχωβά.
Αν και είναι φυσικό να λυπηθούμε
όταν συμβαίνει μια δύσκολη αλλαγή,
αν ποτέ χρειαστεί εμείς να κάνουμε μια τέτοια αλλαγή,
δεν πρέπει η λύπη μας να κρατήσει για πάντα.
Τι θα μας βοηθήσει;
Ας πάμε στο δεύτερο μάθημα.
Γιατί έπρεπε αυτοί να γυρίσουν πίσω;
Ήταν όντως ο λόγος το πώς ήπιαν το νερό;
Ας δούμε το Κριτές 7:2.
Γιατί έπρεπε να γυρίσουν πίσω;
«Ο Ιεχωβά είπε στον Γεδεών:
“Έχεις πάρα πολλούς μαζί σου,
γι’ αυτό δεν πρόκειται να δώσω τον Μαδιάμ στο χέρι σας.
Αλλιώς, ο Ισραήλ μπορεί να καυχηθεί σε βάρος μου
και να πει:
«Το δικό μου χέρι με έσωσε»”».
Γιατί, λοιπόν, έπρεπε να γυρίσουν πίσω;
Για να γίνει ο στρατός τόσο μικρός
ώστε η νίκη να μπορεί να αποδοθεί μόνο στον Ιεχωβά.
Η δοκιμή με το νερό ήταν απλώς ένας τρόπος επιλογής.
Ο τελικός στόχος ήταν να δοξαστεί ο Ιεχωβά.
Αν γι’ αυτό βρίσκονταν εκεί,
αν γι’ αυτό ήθελαν να πάρουν μέρος στη μάχη
—για να δοξαστεί ο Ιεχωβά—
ακόμα και αν ένιωσαν κάποια απογοήτευση,
τελικά το ξεπέρασαν,
επειδή η επιστροφή τους είχε ως αποτέλεσμα
πολύ μεγαλύτερη δόξα για τον Ιεχωβά
παρά οτιδήποτε θα έκαναν στη μάχη.
Αυτό είναι το δεύτερο μάθημα:
Ο κύριος διορισμός σας
είναι και θα είναι
πάντα το να δοξάζεται ο Ιεχωβά.
Όποιες και αν είναι οι περιστάσεις μας, αυτό δεν αλλάζει.
Κανείς δεν μπορεί να μας τον στερήσει.
Αυτόν τον διορισμό τον κρατάμε όσο και αν μεγαλώσουμε.
Αν έχουμε ως πρώτιστο μέλημα το να δοξάζουμε τον Ιεχωβά,
αν αυτό μας προσφέρει τη μεγαλύτερη χαρά στη ζωή,
τότε ακόμα και αν κάποιες φορές απογοητευτούμε,
τελικά θα είμαστε χαρούμενοι
όπου και αν υπηρετούμε.
Το τρίτο μάθημα:
Σε όλους συμβαίνουν αλλαγές,
σε όλους μας.
Δεν ήταν μόνο οι 9.700 άντρες.
Με τους 300 που έμειναν, τι έγινε;
Η συγκλονιστική στιγμή με τους πυρσούς, τις στάμνες
και την καταδίωξη των Μαδιανιτών
κράτησε μόνο μία νύχτα.
Το εδάφιο Κριτές 8:28
μας λέει ότι,
αφού υπέταξαν τους Μαδιανίτες,
«ο τόπος είχε ησυχία επί 40 χρόνια».
Το εδάφιο 29 λέει ότι ακόμα και ο Γεδεών
«επέστρεψε στο σπίτι του
και έμεινε εκεί».
Σε όλους συμβαίνουν αλλαγές.
Τι πρέπει να θυμόμαστε
όταν αλλάζουν τα πράγματα στον διορισμό μας;
Κάποιοι αδελφοί, που με λύπη άφησαν τον διορισμό τους
μετά από 30 χρόνια στην Μπουρκίνα Φάσο,
μας είπαν:
«Είτε σας αρέσει ο διορισμός σας
είτε σας δυσκολεύει,
να βλέπετε τα θετικά.
Χαρείτε τον όσο τον έχετε».
Για παράδειγμα ακούστε τι συνέβη στον Κένεθ.
Ο Κένεθ ήταν ένας νεαρός
που ήθελε πάντα να πάει στο Μπέθελ.
Τελικά τον κάλεσαν να υπηρετήσει στο Γουόλκιλ.
Ξετρελάθηκε
—απολάμβανε κάθε στιγμή—
μέχρι που τραυματίστηκε
και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω.
Καταρρακώθηκε
—γιατί δεν ήθελε με τίποτα να φύγει.
Λέει ότι κάθε μέρα σκεφτόταν πότε θα ξαναπήγαινε στο Μπέθελ.
Το ήθελε πολύ.
Προσευχόταν κάθε μέρα για αυτό.
Και τελικά,
μετά από πέντε χρόνια τον κάλεσαν ξανά στο Μπέθελ.
Προσέξτε όμως.
Λέει ότι κοιτάζοντας πίσω
μετανιώνει για ένα πράγμα:
Έχασε την ευκαιρία να εκτιμήσει
και να χαρεί κάτι
που τώρα καταλαβαίνει ότι ήταν ξεχωριστό προνόμιο
—να κάνει σκαπανικό μαζί με τη μαμά του και την αδελφή του.
Να θυμάστε, υπάρχουν θετικά σε όλους τους διορισμούς,
ακόμα και στους δύσκολους.
Γι’ αυτό, να τους εκτιμάτε όσο τους έχετε.
Τώρα το τέταρτο μάθημα
(το αγαπημένο μου μέρος της αφήγησης),
οι 300 άντρες σαλπίζουν με τα κέρατα, σπάζουν τις στάμνες,
και οι Μαδιανίτες το βάζουν στα πόδια.
Τι γίνεται μετά;
Ας πάμε πάλι στο κεφάλαιο 7, εδάφιο 23:
«Και οι άντρες του Ισραήλ
συγκεντρώθηκαν από τον Νεφθαλί, τον Ασήρ και όλο τον Μανασσή
και καταδίωξαν τον Μαδιάμ».
Γιατί αυτό έχει τόσο ενδιαφέρον;
Θυμάστε αυτές τις φυλές;
Στο κεφάλαιο 6
ο Γεδεών είχε καλέσει άντρες από αυτές τις φυλές
οι οποίοι γύρισαν πίσω μετά τη δοκιμή με το νερό.
Αλλά τώρα, αν ήταν πρόθυμοι να προσαρμοστούν,
υπήρχε ένας νέος διορισμός
—να κυνηγήσουν τους Μαδιανίτες.
Αυτό είναι το τέταρτο μάθημα.
Οι ανάγκες της οργάνωσης αλλάζουν.
Να είστε ευέλικτοι,
προσαρμοστικοί
και πρόθυμοι να κάνετε κάθε απαραίτητη εργασία ολόκαρδα.
Κάποιες αλλαγές μπορεί να μας απογοητεύσουν,
αλλά ποτέ μην αφήσετε την απογοήτευση να γίνει πικρία.
Διατηρήστε αυτό το υπέροχο, ταπεινό πνεύμα που ήδη έχετε,
το πνεύμα που αρέσει στον Ιεχωβά.
Αυτό θα σας κάνει χρήσιμους στα χέρια του
ό,τι και αν συμβεί.
Τι μάθαμε λοιπόν από τους 9.700 άντρες;
Συνεχίστε να δείχνετε κατανόηση
σε όσους περνούν αλλαγές.
Και αν περάσετε εσείς κάποια αλλαγή,
επικεντρωθείτε στον διορισμό σας,
δείτε τα θετικά
και χαρείτε τον.
Ποτέ μην ξεχνάτε τον κύριο διορισμό σας:
Να δίνετε δόξα στον Ιεχωβά.
Μείνετε προσκολλημένοι σε αυτόν τον διορισμό για πάντα!