JW subtitle extractor

Pewnie cieszymy się,
że to przemówienie nosi tytuł:
„Cztery lekcje od 9700 mężczyzn”,
a nie „9700 lekcji
od czterech mężczyzn”.
Musiałbym mówić do jutra.
Ale kim oni byli i czego
możemy się od nich nauczyć?
Otwórzmy nasze Biblie
na 7 rozdziale Księgi Sędziów.
Jeśli już macie otwarte,
to przeczytajmy razem werset 7.
Kim byli ci mężczyźni?
Odpowiedź znajdujemy
w Sędziów 7:7:
„Następnie Jehowa
rzekł do Gedeona:
‚Wybawię was
i wydam Midian w twoje ręce
przy pomocy tych 300 mężczyzn,
którzy chłeptali wodę.
A reszta niech wraca do domu’”.
Czytamy tu o Gedeonie
i jego 300 wojownikach.
Ale dziś nie będziemy
się skupiać na Gedeonie
ani na jego 300 wojownikach.
Przyjrzymy się za to pozostałym,
czyli grupie 9700 mężczyzn,
którzy otrzymali zmianę przydziału,
kiedy powiedziano im,
że mają wrócić do domu.
Czego możemy
się od nich nauczyć?
Otrzymacie nowy przydział,
będziecie wspierać
działalność kaznodziejską
i funkcjonowanie Biur Oddziałów,
często tam, gdzie zachodzą
poważne organizacyjne zmiany.
W waszym życiu też się może
dużo zmienić, teraz lub w przyszłości:
nowy rodzaj służby, nowe Biuro Oddziału,
nowy kraj, nowy język,
albo jakieś zmiany w życiu osobistym.
Niektóre zmiany
mogą być ekscytujące,
inne niekoniecznie.
Co może nam pomóc
zaakceptować zmiany
i wspierać innych,
kiedy je przechodzą?
Właśnie tego uczymy się
od tych mężczyzn.
Jak myślicie, jak mogli się czuć,
kiedy musieli wrócić do domu?
Spróbujmy to sobie wyobrazić.
Cały kontekst tej sytuacji
znajdziemy w rozdziale 6.
Rozdział 6:1-6 mówi nam,
że przez siedem długich lat żyli
w ciągłym strachu
przed atakami Midianitów.
Ukrywali się w jaskiniach.
Tracili plony.
Byli fizycznie
i emocjonalnie wyczerpani,
a do tego coraz biedniejsi.
Werset 14.
Gedeon został wezwany do walki.
Wersety 34 i 35:
zadął w róg i wysłał
posłańców do Abiezerytów,
do plemion Manassesa, Aszera,
Zebulona i Naftalego.
Wszyscy ci ludzie w liczbie 32 000
zgromadzili się przy Gedeonie.
Zostawili wszystko
i byli gotowi do walki.
To była wielka chwila,
koniec z chowaniem się
po jaskiniach.
Później w rozdziale 7 i wersecie 3
dano im możliwość
wycofania się z walki.
I jeśli ktoś się bał,
mógł bez wstydu wrócić do domu.
Zrobiło tak 22 000 mężczyzn.
Ale nie ci, o których mówimy.
Oni się nie bali.
Słyszeli o tym, jak Jehowa
wybawiał swój lud.
Chcieli przeżyć coś takiego
jak nad Morzem Czerwonym
czy pod Jerychem.
Dlatego zostawili wszystko,
żeby się tutaj znaleźć.
To była wielka chwila.
Werset 7 mówi, co było potem.
Chociaż rwali się do walki,
usłyszeli: „Wracajcie do domu”.
Dlaczego?
Ponieważ, jak czytamy
w wersecie 6,
„Pili wodę, klęcząc”.
Jak mogli się poczuć?
„Dajcie mi jeszcze jedną szansę!
Nigdy więcej nie będę
pił wody klęcząc!
To niesprawiedliwe!
Jestem silniejszy, szybszy
i bardziej doświadczony niż tamci!
Powinienem zostać!”.
Wyobraźmy sobie scenę
z wersetu 8.
Kiedy wracali do domu,
może usłyszeli:
„Zostawcie nam swoje rogi i zapasy.
Będziemy ich potrzebować.
Potem możecie iść do domu”.
Jak myślicie,
czy byli rozczarowani?
A może ogarnął ich smutek.
Byłoby to całkiem naturalne.
Przecież naprawdę
wiele poświęcili, żeby tam być.
Oto nasza pierwsza lekcja:
To normalne,
że ktoś czuje smutek,
kiedy traci zadanie, które cenił.
Nie wynika to z braku wiary
ani ze złego nastawienia.
Świadczy raczej o głębokim oddaniu.
O tym, że cenił to zadanie.
Wkładał w nie całe serce.
Nie bał się poświęceń.
Naprawdę mu zależało.
Jak pokrzepić takie osoby?
Nie musimy od razu mówić im
o wszystkich dobrych stronach
nowej sytuacji.
Z czasem sami je dostrzegą.
Możemy jednak
z empatią ich wysłuchać
i powiedzieć im, że bardzo
cenimy to, co robili do tej pory.
Zapewnić, że są potrzebni
i że ich kochamy,
a przede wszystkim
kocha ich Jehowa.
Chociaż to zupełnie normalne,
że kiedy przechodzimy zmiany
odczuwać smutek,
to nie chcemy, żeby to uczucie
trwało w nieskończoność.
Co może nam pomóc?
Teraz czas na lekcję drugą.
Dlaczego tych mężczyzn
odesłano do domu?
Czy naprawdę przez to,
w jaki sposób wtedy pili wodę?
Zajrzyjmy do Księgi Sędziów 7:2.
Dlaczego wrócili do domu?
„Wówczas Jehowa rzekł do Gedeona:
‚Masz za dużo ludzi.
Nie mogę wydać Midianu
w ich ręce,
żeby Izraelici nie chełpili się
i mi nie mówili:
„Sami zapewniliśmy sobie
zwycięstwo”’”.
Dlaczego musieli wracać do domu?
Trzeba było zmniejszyć
liczbę wojowników,
żeby było jasne, że to Jehowa
stoi za tym zwycięstwem.
Próba nad wodą
pomogła dokonać wyboru,
głównym celem było
przysporzenie chwały Jehowie.
To właśnie dlatego ci mężczyźni
się tam znaleźli.
Chcieli walczyć, żeby
przysporzyć chwały Jehowie.
Chociaż na początku
mogli być trochę rozczarowani,
to ostatecznie nie byli,
ponieważ ich powrót do domu
przysporzył znacznie więcej
chwały Jehowie,
niż by to zrobił
ich osobisty udział w bitwie.
Oto druga lekcja:
waszym najważniejszym zadaniem
jest i zawsze będzie
przysparzanie chwały Jehowie.
Żadne okoliczności
tego nie zmienią.
Tego zadania
nikt wam nie odbierze.
I nigdy nie będziecie
na nie za starzy.
Jeśli nasze życie koncentruje się
na przysparzaniu chwały Jehowie
i to nam sprawia
największą radość,
to nawet jeśli czasem
poczujemy się rozczarowani,
to w każdym miejscu,
gdzie będziemy usługiwać,
odnajdziemy radość.
Teraz trzecia lekcja.
Wszyscy doświadczamy zmian,
bez wyjątku.
Nie tylko tych 9700 mężczyzn.
Również tych 300, którzy zostali.
Ta ekscytująca walka z Midianitami,
pochodnie, dzbany, pogoń —
to wszystko trwało
tylko jedną noc.
W Księdze Sędziów 8:28
czytamy, że po pokonaniu Midianitów
„panował w tej ziemi
pokój przez 40 lat”.
A werset 29 dodaje,
że nawet Gedeon
wrócił do domu i dalej tam mieszkał’.
Skoro wszyscy doświadczamy zmian,
o czym powinniśmy pamiętać,
kiedy coś się zmienia
w naszym przydziale?
Misjonarze, którzy ze smutkiem
opuszczali Burkina Faso
po 30 latach służby, powiedzieli:
„Czy kochasz swój przydział,
czy jest on dla ciebie wyzwaniem,
skupiaj się na dobrych stronach.
Ciesz się nim, póki go masz”.
Dobrze to ilustruje
przykład brata o imieniu Kenneth.
Ten młody brat zawsze marzył
o służbie w Betel.
W końcu zaproszono go do Wallkill.
Był zachwycony,
cieszył się każdym dniem.
Ale potem pojawił się
problem ze zdrowiem
i musiał wrócić do domu.
Był załamany, chciał przecież
dalej usługiwać w Betel.
Kenneth mówi, że każdego dnia
myślał o powrocie.
Bardzo tego pragnął.
Codziennie się o to modlił.
I wiecie, co?
Po pięciu latach znowu
zaproszono go do Betel.
Ale zwróćcie uwagę
na to, co mówi.
Z perspektywy czasu
żałuje jednego:
że nie doceniał
i nie cieszył się w pełni z tego,
co dziś postrzega
jako szczególny przywilej.
Mógł pełnić służbę pionierską
razem ze swoją mamą i siostrą.
Pamiętajcie więc, że każde zadanie,
nawet jeśli jest dla nas
wyzwaniem,
wiąże się z błogosławieństwami.
Dostrzegajmy je
nie tylko po czasie.
To teraz lekcja czwarta
(i chyba moja ulubiona
z tego sprawozdania).
300 wojowników zadęło w rogi,
roztrzaskali dzbany,
a Midianici zaczęli uciekać.
Co stało się potem?
Wróćmy do rozdziału 7
i wersetu 23:
„Zwołano Izraelitów
z plemienia Naftalego,
z plemienia Aszera i z całego
plemienia Manassesa.
Ruszyli oni w pościg za Midianitami”.
Dlaczego to takie niezwykłe?
Czy rozpoznajemy te plemiona?
Niektóre z nich
wymieniono wcześniej.
To z nich pochodzili mężczyźni,
których Gedeon najpierw wezwał,
a potem odesłał do domu.
Teraz otrzymali nowe zadanie.
Mogli wziąć udział
w pościgu za Midianitami.
Oto lekcja czwarta:
potrzeby w organizacji
się zmieniają.
Bądźcie elastyczni, gotowi do zmian
i wkładajcie serce
w każde zadanie, które otrzymacie.
Pewne zmiany
mogą was rozczarować,
ale nie pozwólcie, żeby rozczarowanie
przerodziło się w zgorzknienie.
Pielęgnujcie to piękne,
pokorne nastawienie,
które już przejawiacie
i które bardzo podoba się Jehowie.
To dzięki niemu On dalej
będzie się wami chętnie posługiwał.
Czego się nauczyliśmy
od tych 9700 mężczyzn?
Wczuwajmy się w położenie
tych, którzy przechodzą zmiany.
A jeśli to w waszej służbie
coś się zmieni,
skupiajcie się na nowym zadaniu,
dostrzegajcie pozytywne strony
i czerpcie z niego radość.
I nigdy nie zapominajcie
o najważniejszym przydziale:
o przysparzaniu chwały Jehowie.
Bądźcie zdecydowani robić
to przez całą wieczność.

D’Arcy MacEwan: Cztery lekcje od 9700 mężczyzn (Zakończenie nauki przez 159 klasę Szkoły Gilead)