JW subtitle extractor

Θα εντυπωσιαστούν;
Ο Ιησούς ήθελε να δώσει απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Όταν ανέλαβε τον διορισμό του στη γη,
είχε έναν στόχο:
να φέρει δόξα στον Θεό.
Τι σημαίνει αυτό;
Στη Γραφή, η λέξη «δόξα» συχνά αναφέρεται σε οτιδήποτε
κάνει κάποιον να φαίνεται εντυπωσιακός.
Ο Ιησούς δεν εντυπωσιαζόταν ποτέ από τον εαυτό του,
αλλά εντυπωσιαζόταν από τον Πατέρα του.
Τον άγγιζε πολύ
η αγάπη και η καλοσύνη του Πατέρα του,
και ήθελε και οι άλλοι
να νιώθουν έτσι για τον Ιεχωβά.
Οπότε τι έκανε;
Και τι μαθαίνουμε από αυτόν;
Στην Προς Ρωμαίους επιστολή κεφάλαιο 15,
βλέπουμε πώς το κατάφερνε αυτό ο Ιησούς,
δηλαδή πώς κατάφερνε να φέρνει δόξα στον Θεό.
Στο Ρωμαίους 15:7 λέει
—Ρωμαίους 15:7:
«Να καλοδέχεστε λοιπόν ο ένας τον άλλον,
όπως και ο Χριστός καλοδέχτηκε εσάς,
με προοπτική τη δόξα του Θεού».
Ο Ιησούς έφερνε δόξα στον Θεό
με τον τρόπο που καλοδεχόταν τους ανθρώπους.
Φερόταν στους ανθρώπους με τρόπο
που τους βοηθούσε να αντιληφθούν την καλοσύνη,
τη γενναιοδωρία και το έλεος του Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά ήταν πρόθυμος να δεχτεί
οποιονδήποτε ήθελε να τον πλησιάσει,
δεχόταν πρόθυμα κάθε είδους ανθρώπους.
Δείτε πόσο όμορφα το θέτει αυτό η σημείωση μελέτης.
Λέει ότι είναι σαν “να δεχόμαστε κάποιον με καλοσύνη
στο σπίτι μας
ή στον κύκλο των φίλων μας”.
O Ιησούς φερόταν στους άλλους
με τρόπο που τους έκανε να νιώθουν αποδεκτοί,
να νιώθουν πιο κοντά στον Ιεχωβά.
Μάλιστα, η Γραφή μάς λέει αρκετές φορές
ότι, μετά την επαφή τους με τον Ιησού,
οι άνθρωποι έφευγαν «δοξάζοντας τον Θεό».
Με άλλα λόγια,
έφευγαν εντυπωσιασμένοι
από τον Ιεχωβά.
Πώς όμως καλοδεχόταν ο Ιησούς τους ανθρώπους;
Ας εξετάσουμε δύο αφηγήσεις που θα μας βοηθήσουν
να καλοδεχόμαστε τους ανθρώπους
έτσι ώστε να εντυπωσιάζονται από τον Ιεχωβά.
Η πρώτη από τις δύο
είναι στο Ευαγγέλιο του Μάρκου στο δέκατο κεφάλαιο
—Μάρκος κεφάλαιο 10.
Εδώ ο Ιησούς είναι πολύ απασχολημένος,
απομένει πολύ λίγος καιρός μέχρι τον θάνατό του.
Έχει μόλις ολοκληρώσει μια πολύ έντονη συζήτηση
με τους Φαρισαίους και τους μαθητές του,
και τότε προκύπτει μια φαινομενικά άβολη κατάσταση.
Δείτε το εδάφιο Μάρκος 10:13:
«Και οι άνθρωποι άρχισαν να του φέρνουν παιδάκια
για να τα αγγίξει,
αλλά οι μαθητές τούς επέπληξαν».
Ή όπως λέει μια άλλη μετάφραση:
«Είπαν στους ανθρώπους να μην τον ενοχλούν».
Οι μαθητές δεν ήταν κακοί άνθρωποι.
Απλώς δεν καταλάβαιναν πλήρως
πώς βλέπει ο Ιεχωβά τα παιδιά.
Εκείνη την εποχή, τα παιδιά θεωρούνταν ασήμαντα,
δεν είχαν θέση στην κοινωνία,
δεν είχαν εξουσία
και φαινομενικά δεν είχαν να προσφέρουν τίποτα.
Αλλά πώς αντέδρασε ο Ιησούς
όταν είδε αυτό που έκαναν οι μαθητές του;
Δεν χάρηκε καθόλου.
Το εδάφιο 14 λέει ότι «αγανάκτησε».
Για να δείξει λοιπόν στους ανθρώπους
πόσο στοργικός είναι ο Ιεχωβά,
δείτε στο εδάφιο 16
τι κάνει ο Ιησούς:
«Και πήρε τα παιδιά στην αγκαλιά του
και άρχισε να τα ευλογεί,
θέτοντας τα χέρια του πάνω σε αυτά».
Τι υπέροχη που είναι αυτή η αφήγηση!
Φανταστείτε τη σκηνή:
τα ίδια παιδιά που κάποιοι έδιωξαν άρον άρον,
ο Γιος του Θεού τα καλοδέχεται θερμά.
Τι συγκινητικό!
Όπως λέει ένα σύγγραμμα για τον Ιησού:
«Πρέπει να χαμογελούσε εύκολα
και να γελούσε εύθυμα».
Δεν θα θέλατε να είστε κοντά του;
Παρ’ όλο που του έμενε ελάχιστος χρόνος μέχρι το τέλος του,
σε εκείνη την τόσο κρίσιμη στιγμή,
ο Ιησούς δεν ήταν ψυχρός.
Δεν βιαζόταν.
Έκανε τα παιδιά να νιώσουν ότι ο Ιεχωβά
τα αγαπούσε.
Νοιαζόταν για αυτά.
Σκεφτείτε πόσο βαθιά θα επηρέασε αυτό τα παιδιά.
Aν, όταν μεγάλωσαν, έγιναν υπηρέτες του Ιεχωβά,
τώρα πιθανότατα βρίσκονται στον ουρανό,
στον κύκλο των φίλων του,
και θα κάνουν τον Ιεχωβά ακόμα
πιο εντυπωσιακό στα μάτια μας,
στον Αρμαγεδδώνα.
Τι μας διδάσκει αυτό;
Μετά τη Γαλαάδ
θα είστε φοβερά πολυάσχολοι.
Θα έχετε πολλές ευθύνες.
Θα έχετε πολλά στο μυαλό σας,
όπως συνέβαινε και με τον Ιησού.
Και, μέσα σε όλα αυτά,
θα σας πλησιάζουν και αδελφοί.
Και κάποιοι από αυτούς ίσως νιώθουν σαν εκείνα τα παιδιά.
Ίσως δεν νιώθουν τόσο σημαντικοί.
Δεν πέρασαν Γαλαάδ ή Σχολή για Ευαγγελιστές
και ίσως μέσα τους αναρωτιούνται
αν έχουν θέση στην οικογένεια του Ιεχωβά.
Σε τέτοιες στιγμές,
ας τους καλοδεχόμαστε όπως έκανε ο Ιησούς,
και έτσι
εκείνοι θα εντυπωσιάζονται από τον Ιεχωβά.
Ένα ζεστό χαμόγελο,
μια συζήτηση χωρίς βιασύνη
θα τους διαβεβαιώσει
ότι έχουν θέση στον κύκλο των φίλων του Ιεχωβά,
ότι είναι σημαντικοί για εκείνον.
Στη Γαλαάδ, νιώσατε ποτέ σαν παιδί;
Ίσως κάποιοι σας διαβεβαίωσαν
ότι δεν ήταν λάθος το ότι προσκληθήκατε.
Ευχαριστήσατε τον Ιεχωβά που σας ενθάρρυναν;
Στην ουσία, σας καλοδέχτηκαν
όπως έκανε ο Ιησούς.
Η δεύτερη αφήγηση που θα δούμε
βρίσκεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά.
Ο Ιησούς αντιμετωπίζει την τελική του δοκιμασία.
Τώρα δεν βρίσκεται ανάμεσα σε παιδιά,
αλλά ανάμεσα σε δύο εγκληματίες,
οι οποίοι τον χλευάζουν.
Μάλιστα, μιλούν υβριστικά
στον Ιησού.
Τότε συμβαίνει κάτι εκπληκτικό!
Λουκάς 23:42.
Ο ένας από τους εγκληματίες αλλάζει στάση
και λέει το εξής:
«Ιησού,
θυμήσου με
όταν έρθεις στη Βασιλεία σου».
Τι δύσκολη στιγμή!
Το μέλλον της ανθρωπότητας
βρίσκεται πάνω στις πλάτες του Ιησού.
Ο Ιησούς είχε κάθε δικαίωμα να μη μιλήσει,
να κλείσει την πόρτα, θα λέγαμε,
να βάλει ένα «Μην Ενοχλείτε»
για να μπορέσει να συγκεντρωθεί.
Αλλά πώς θα εντυπωσιαζόταν αυτός ο άνθρωπος
από τον Ιεχωβά;
Αν κάποιος τον καλοδεχόταν,
όπως δείχνει το εδάφιο 43.
Ο Ιησούς είπε:
«Θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο».
Τι υπέροχη απάντηση!
Ποιος να την περίμενε;
Μάλιστα ο Ιησούς δεν είπε απλώς:
«Μην ανησυχείς.
Θα είσαι στον Παράδεισο».
Του είπε:
«Θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο».
Ο Ιησούς υποσχέθηκε προσωπικά σε αυτόν τον άνθρωπο
ότι δεν θα τον ξεχνούσε
και ότι θα τον καλοδεχόταν
στον κύκλο των φίλων του Ιεχωβά στη γη.
Αυτά τα λόγια δεν άλλαξαν τις περιστάσεις του,
άλλαξαν όμως την ψυχική του κατάσταση.
Θα του έσπαγαν τα πόδια,
αλλά όχι το ηθικό.
Θα πέθαινε,
αλλά θα ξαναζούσε στον Παράδεισο.
Ποιο είναι το δίδαγμα;
Μετά τη Γαλαάδ,
δεν θα σταματήσετε να έχετε δυσκολίες.
Ίσως μάλιστα να έχετε και περισσότερες
—αν πάτε σε άλλη χώρα,
αν μάθετε μια νέα γλώσσα,
αν λάβετε νέο διορισμό
ή αν αρρωστήσετε εσείς ή κάποιος που αγαπάτε.
Και, όπως συνέβη με τον Ιησού,
ενώ θα έχετε τα δικά σας προβλήματα
θα σας πλησιάζουν αδελφοί
με τις δικές τους δυσκολίες.
Και κάποιοι ίσως νιώθουν ασήμαντοι
ή ξεχασμένοι από όλους.
Κάποιοι ίσως ντρέπονται για το παρελθόν τους
ή ίσως παλεύουν με μια αδυναμία
που τους βασανίζει συναισθηματικά.
Όταν συμβαίνει αυτό,
έχουμε την ευκαιρία να τους κάνουμε
να εντυπωσιαστούν από τον Ιεχωβά.
Με τα στοχαστικά μας λόγια,
μπορούμε να τους καθησυχάζουμε,
να τους διαβεβαιώνουμε ότι δεν είναι μόνοι,
ότι τους καταλαβαίνουμε,
ότι νιώθουμε τον πόνο τους
και ότι ο Ιεχωβά δεν μας έχει ξεχάσει.
Τα λόγια μας μπορεί να μην αλλάξουν τις περιστάσεις τους,
αλλά μπορούν να αλλάξουν την ψυχική τους κατάσταση:
να νιώσουν βέβαιοι
ότι έχουν μια θέση
στον κύκλο των φίλων του Ιεχωβά.
Είδαμε λοιπόν δυο αφηγήσεις για το πώς ο Ιησούς
έφερνε δόξα στον Θεό.
Φυσικά,
εμείς δεν είμαστε ο Ιησούς.
Δεν μπορούμε να τον φτάσουμε.
Δυστυχώς, δεν θα καλοδεχόμαστε
πάντα τους άλλους όπως θα θέλαμε.
Αλλά μπορούμε να έχουμε τον ίδιο στόχο με εκείνον:
να φερόμαστε στους ανθρώπους
με τρόπο που φέρνει δόξα
στον Ιεχωβά.
Είτε ήταν πολυάσχολος είτε κάτω από δοκιμασίες,
όποιοι και αν τον πλησίαζαν
—από μικρά παιδιά μέχρι εγκληματίες—
σε όλους τους ανθρώπους,
ο Ιησούς φερόταν με τρόπο
που τους έκανε να εντυπωσιάζονται από τον Ιεχωβά.
Συνοψίζοντας,
όπως αποδίδει το Ρωμαίους 15:7 μια μετάφραση:
«Να παίρνετε την πρωτοβουλία
και να καλοδέχεστε ο ένας τον άλλον προς δόξα του Θεού.
Ο Ιησούς το έκανε,
τώρα κάντε το και εσείς!»

Ντέιβιντ Ντε Γκούζμαν: Θα Εντυπωσιαστούν;—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ