JW subtitle extractor

Ο Εζεκίας
ήταν ένας από τους λίγους καλούς βασιλιάδες
που είχε ο λαός του Θεού.
Ο Ιεχωβά τον αγαπούσε
και τον υποστήριζε με θαυματουργικούς τρόπους.
Αλλά κάποια στιγμή
ο Ιεχωβά τον άφησε μόνο του.
Ας πάμε στο 2 Χρονικών κεφάλαιο 32
για να δούμε γιατί συνέβη αυτό.
Το 2 Χρονικών 32:24
μας λέει ότι ο Εζεκίας ήταν πολύ άρρωστος
και έκανε δέηση στον Ιεχωβά.
Και, όπως συνεχίζει το εδάφιο,
ο Ιεχωβά «του απάντησε
και του έδωσε ένα σημείο».
Ποιο ήταν το σημείο;
Η σκιά πήγε προς τα πίσω.
Ήταν ένα θαύμα
που ίσως επηρέασε τη σχέση μεταξύ ήλιου και γης.
Αν στους κατοίκους της Ιερουσαλήμ
φαινόταν ότι ο ήλιος κινούνταν προς τα πίσω,
το ίδιο ίσως συνέβαινε παντού,
ακόμη και σε μέρη όπου λάτρευαν τον ήλιο,
όπως στη Βαβυλώνα,
και αυτό μας οδηγεί στο εδάφιο 31:
«Ωστόσο, όταν στάλθηκαν σε αυτόν
οι εκπρόσωποι των αρχόντων της Βαβυλώνας
για να τον ρωτήσουν σχετικά με το σημείο
που συνέβη στη γη του».
Μέχρι εδώ.
Φανταστείτε για λίγο τη σκηνή.
Τι να έγινε σε εκείνη τη συνάντηση;
Αυτοί οι λάτρεις του ήλιου, οι Βαβυλώνιοι,
έρχονται και του κάνουν δώρα,
του δείχνουν σεβασμό,
του δίνουν ιδιαίτερη προσοχή.
Πώς θα αντιδρούσε εκείνος;
Αυτό ήθελε να το δει ο Ιεχωβά
γι’ αυτό προσέξτε τι έκανε,
όπως λέει το εδάφιο 31:
«Ο αληθινός Θεός τον άφησε
να ενεργήσει μόνος του
ώστε να τον υποβάλει σε δοκιμή
και να μάθει όλα όσα είχε στην καρδιά του».
«Τον άφησε να ενεργήσει μόνος του»
—τι σημαίνει αυτό;
Σίγουρα δεν σημαίνει
ότι ο Ιεχωβά εγκατέλειψε τον Εζεκία ή ότι τον ξέχασε.
Ίσως απλώς έκανε ένα βήμα πίσω
ώστε να δει τι θα συνέβαινε
χωρίς τη δική του παρέμβαση.
Πώς θα αντιδρούσε άραγε ο Εζεκίας;
Ο Ιεχωβά δεν του έστειλε τον Ησαΐα, για παράδειγμα,
για να του υποδείξει τι να πει στους Βαβυλώνιους.
Άφησε τον Εζεκία να δείξει τι είχε στην καρδιά του,
και εκείνος απερίσκεπτα έκανε επίδειξη
όσων είχε στο θησαυροφυλάκιό του.
Ίσως λοιπόν να είχε αφήσει να αναπτυχθεί υπεροψία μέσα του,
ίσως να επιζητούσε περισσότερη προσοχή
ή να είχε αποκτήσει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.
Πότε πιστεύετε ότι παρατήρησε ο Ιεχωβά
τάσεις υπεροψίας στην καρδιά του Εζεκία;
Μήπως όταν ο Εζεκίας απέκτησε τεράστιο πλούτο και δόξα;
Μήπως τα μυαλά του πήραν αέρα;
Μήπως όταν ο Ιεχωβά
τον θεράπευσε θαυματουργικά από την ασθένειά του;
Ή μήπως όταν ο Ιεχωβά έστειλε τον άγγελό του
και σκότωσε 185.000 Ασσύριους σε μία νύχτα
με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Εζεκίας
τον σεβασμό των γύρω εθνών;
Δεν ξέρουμε πότε άρχισε να αναπτύσσεται η υπεροψία,
αλλά ξέρουμε το θλιβερό αποτέλεσμα.
Ο προφήτης Ησαΐας τού είπε
ότι όλα όσα είχε επιδείξει με υπερηφάνεια
θα τα έπαιρναν ως λάφυρα οι Βαβυλώνιοι.
Τι ισχυρή επίπληξη ήταν αυτή από τον Ησαΐα!
Πώς θα αντιδρούσε ο Εζεκίας;
Πώς θα αντιδρούσατε εσείς;
Ας δούμε το εδάφιο 26:
«Εντούτοις, ο Εζεκίας ταπείνωσε τον εαυτό του
για την υπεροψία της καρδιάς του».
Όπως βλέπουμε, έκανε κάτι πολύ σημαντικό
—διόρθωσε τον τρόπο σκέψης του.
Τα πράγματα εξελίχτηκαν με τέτοιον τρόπο
ώστε αναγκάστηκε να έρθει αντιμέτωπος
με την ίδια του την υπεροψία
και τελικά έκανε αλλαγές.
Πήρε το μάθημά του.
Αλλά είναι ενδιαφέρον το πότε εμφανίστηκε αυτή η υπεροψία:
Λίγο μετά τη νίκη του Ιεχωβά επί των Ασσυρίων
και λίγο μετά τη θαυματουργική θεραπεία του Εζεκία.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ένα μάθημα για όλους μας:
Όταν κάποιος κάνει πολλά στην υπηρεσία του Ιεχωβά
ή έχει επιτελέσει κάτι σημαντικό,
τότε είναι που ο Ιεχωβά ίσως τον αφήσει μόνο του
για να δει τι υπάρχει στην καρδιά του.
Πότε ήταν η τελευταία φορά
που επιτελέσατε εσείς κάτι σημαντικό;
Σίγουρα θα λέγατε σήμερα.
Σήμερα θα αποφοιτήσετε από τη Γαλαάδ
και τα αποτελέσματα της εκπαίδευσής σας
θα αρχίσουν να φαίνονται.
Στον διορισμό σας θα λαβαίνετε έπαινο και προσοχή,
και όταν οι αδελφοί σάς ακούν να διδάσκετε,
θα λένε: “Πρέπει να πήγε στη Γαλαάδ”.
Βέβαια, με την πνευματικότητα που έχετε τώρα,
όλη αυτή η προσοχή
πιθανότατα δεν θα σας αρέσει και τόσο πολύ.
Μήπως όμως, καθώς θα περνάει ο καιρός,
θα αρχίσει να μη σας κακοφαίνεται όλο αυτό;
Ίσως ο έπαινος να σας φαίνεται γλυκός,
να σας αρέσει που τα φώτα του προβολέα
είναι στραμμένα πάνω σας.
Ξέρετε, όλη αυτή η προσοχή μπορεί να είναι μεθυστική.
Ίσως μάλιστα
να αρχίσετε να σκέφτεστε:
“Εννοείται, όλα αυτά είναι από τον Ιεχωβά,
από εκείνον είναι η εκπαίδευση.
Αλλά κοίτα να δεις
που εμένα διάλεξε ο Ιεχωβά να εκπαιδεύσει.
Και αφού επέλεξε εμένα,
πρέπει να με προορίζει για μεγαλύτερα προνόμια”.
Αν έρθουν τέτοιες σκέψεις στο μυαλό και στην καρδιά σας,
τότε είναι που πρέπει να αναρωτηθείτε:
“Μήπως ο Ιεχωβά με άφησε μόνο μου
για να δει τι έχω στην καρδιά μου;”
Και αν εντοπίσετε τέτοια υπεροψία μέσα σας,
πώς θα την ξεριζώσετε;
Κάνοντας αυτό που δεν έκανε αρχικά ο Εζεκίας.
Πάμε πίσω στο εδάφιο 25,
και ας δούμε τι δεν έκανε.
«Ο Εζεκίας ... δεν εκτίμησε την καλοσύνη που του δείχτηκε,
γιατί η καρδιά του έγινε υπεροπτική».
Έπρεπε να είναι ευγνώμων στον Ιεχωβά,
να εκτιμάει το ότι όλες αυτές οι ευλογίες
προέρχονταν από Εκείνον.
Αλλά όπως δείχνει το εδάφιο,
η υπεροψία συνδέεται με την έλλειψη εκτίμησης.
Επομένως,
ισχύει και το αντίθετο,
δηλαδή η ευγνωμοσύνη προάγει την ταπεινοφροσύνη.
Το εδάφιο μας διδάσκει
ότι πρέπει να εστιάζουμε,
όχι σε ό,τι καλό έχουμε κάνει εμείς,
αλλά σε όλα τα καλά που έχουν κάνει οι άλλοι για εμάς.
Αυτούς τους πέντε μήνες,
τι καλό έχουν κάνει για εσάς οι άλλοι;
Για παράδειγμα, για να είστε εσείς εδώ
και να εκπαιδευτείτε όλους αυτούς τους μήνες,
οι συνεργάτες σας πίσω στο Μπέθελ
έριξαν πολλή δουλειά
για να καλύψουν το κενό της απουσίας σας.
Και οι συμπεθελίτες σας εδώ εργάστηκαν ακούραστα
για να είστε εσείς συγκεντρωμένοι
και να ωφεληθείτε πλήρως από την εκπαίδευση.
Σκεφτείτε και τη βοήθεια που λάβατε μέσα στην τάξη.
Μπορέσατε να διακρίνετε σημεία σε Βιβλικές αφηγήσεις
που ίσως μόνοι σας δεν θα εντοπίζατε.
Και όλη αυτή η σπουδαία εκπαίδευση,
η οποία βασίζεται στην πνευματική τροφή
πολύ υψηλής ποιότητας
που λαβαίνουμε μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”,
δεν θα υπήρχε
αν ο Ιεχωβά δεν μας έδινε τον γραπτό του Λόγο,
την Αγία Γραφή,
και δεν μας παρείχε το άγιο πνεύμα του
για να μπορούμε να την καταλάβουμε.
Τέτοιες σκέψεις εκτίμησης γύρω από όλα αυτά
είναι σωτήριες.
Η ευγνωμοσύνη θα σας προστατεύει.
Θα σας προφυλάσσει από την υπεροψία.
Αυτό το πολύ σημαντικό γεγονός στη ζωή του Εζεκία
καταγράφηκε τρεις φορές
από τρεις Βιβλικούς συγγραφείς.
Είναι όμως το πρώτο που σας έρχεται στο μυαλό
όταν σκέφτεστε τον Εζεκία;
Δεν νομίζω.
Και αυτό επειδή ο Ιεχωβά
ενέπνευσε τους Βιβλικούς συγγραφείς
να εστιάσουν στις καλές ιδιότητες του Εζεκία,
αυτές για τις οποίες τον θυμόμαστε όλοι:
την πίστη του, το θάρρος του.
Και τελικά,
πώς θυμόταν ο Ιεχωβά τον Εζεκία;
Ας το δούμε στο 2 Χρονικών 29:2
—2 Χρονικών 29:2.
Πώς αξιολόγησε ο Ιεχωβά τον βασιλιά Εζεκία;
Το εδάφιο 2 μας λέει:
«Αυτός έκανε το σωστό
στα μάτια του Ιεχωβά,
όπως είχε κάνει ο Δαβίδ ο προπάτοράς του».
Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό.
Είναι ό,τι πιο τιμητικό θα μπορούσε να πει ο Ιεχωβά
για έναν ανθρώπινο βασιλιά
—να τον παρομοιάσει με τον Δαβίδ.
Αυτό δείχνει πόσο πολύ αγαπούσε ο Ιεχωβά τον Εζεκία.
Πράγματι, τον άφησε μόνο του προσωρινά
για έναν συγκεκριμένο λόγο,
αλλά δεν τον εγκατέλειψε ποτέ,
και τον θυμόταν με εύνοια.
Οπότε, το ερώτημα είναι το εξής:
Όταν ο Ιεχωβά σας παρατηρήσει,
τι θα δει σε εσάς;
Είμαστε βέβαιοι
ότι, αν συνεχίσετε να καλλιεργείτε ευγνωμοσύνη
και να τον ευχαριστείτε κάθε μέρα για τις ευλογίες του,
αν κάνετε σκέψεις εκτίμησης
που προάγουν γνήσια ταπεινοφροσύνη,
ο Ιεχωβά θα χαίρεται,
θα ευαρεστείται με αυτό που βλέπει
όταν “σας αφήνει μόνους σας”.

Τζόελ Κέλι: Τον Άφησε Μόνο Του—Αποφοίτηση της 159ης Τάξης της Γαλαάδ