JW subtitle extractor

Joel Kelly: Jehovah liet hem zijn gang gaan: 159ste Gileadgraduatie

Video Other languages Share text Share link Show times

Hij was een van de weinigen, de weinige
goede koningen van Gods volk: Hizkia.
Jehovah hield heel veel van hem.
En hij deed vaak wonderen om hem te helpen.
Maar er was een moment
dat Jehovah hem z’n gang liet gaan.
Laten we in 2 Kronieken 32 gaan lezen
wat daaraan voorafging.
In 2 Kronieken 32:24 lezen we
dat Hizkia heel erg ziek was...
en Jehovah om hulp vroeg.
En dan zie je in vers 24:
Jehovah antwoordde hem en gaf hem een teken.
Het teken: de schaduw die achteruitging.
Het was een wonder waarbij de aarde en
de zon betrokken kunnen zijn geweest.
Maar als de zon
vanuit Jeruzalem gezien achteruitging...
leek die misschien overal achteruit te gaan.
Ook op plekken waar ze de zon aanbaden,
zoals Babylon.
En dat brengt ons bij vers 31:
Maar toen de woordvoerders van de bestuurders
van Babylon naar hem toe werden gestuurd...
om te informeren naar het teken
dat zich had voorgedaan.
Denk hier eens over na.
Hoe zou die ontmoeting zijn geweest?
Deze Babyloniërs die de zon aanbidden,
komen met een geschenk voor hem...
ze geven hem eer...
ze geven hem erkenning.
Wat was zijn reactie?
Dat wilde Jehovah weten.
Kijk eens wat Jehovah vervolgens doet in vers 31:
De ware God liet hem zijn gang gaan
om hem te testen...
om te weten te komen wat er in zijn hart omging.
Hij liet hem zijn gang gaan.
Wat betekent dat?
Het betekent zeker niet dat Jehovah
Hizkia in de steek liet, of was vergeten.
Het was meer dat hij een stapje terugdeed
om Hizkia te observeren...
zonder zich ermee te bemoeien.
Hoe zou Hizkia reageren?
Jehovah stuurde bijvoorbeeld niet Jesaja
om hem te vertellen...
wat hij tegen de Babyloniërs moest zeggen.
En inderdaad,
we zien wat er in Hizkia’s hart omging.
Hij was zo dom om alles
in zijn schathuis te laten zien.
Dus het lijkt erop dat Hizkia trots was geworden.
Hij wilde graag meer aandacht.
En hij dacht misschien te veel van zichzelf.
Wanneer zou Jehovah voor het eerst hebben
gezien dat Hizkia trots aan het worden was?
Kwam het misschien door de enorme rijkdom
en eer die hij had?
Was dat hem naar zijn hoofd gestegen?
Of kwam het door het wonder
waarmee Jehovah hem had genezen?
Of was het begonnen toen Jehovah
een engel stuurde...
om 185.000 Assyriërs in één nacht te doden...
en de omliggende landen
diep ontzag voor hem kregen?
We weten niet precies wanneer hij trots werd.
Maar we weten wel wat het trieste gevolg was.
De profeet Jesaja komt bij hem
en vertelt dat alles wat hij heeft laten zien...
weggebracht zal worden naar Babylon.
Jesaja vertelde hem duidelijk
dat hij een fout had gemaakt.
Hoe zou Hizkia reageren?
Hoe zou jij reageren?
Kijk eens in vers 26.
Maar Hizkia vernederde zich.
Hij liet de trots in zijn hart varen.
Dus hier zie je dat Hizkia moeite deed
om zichzelf te corrigeren.
Door deze hele situatie werd Hizkia
met z’n eigen trots geconfronteerd.
Hij ging ermee aan de slag.
Hij erkende z’n probleem.
Maar het is interessant dat Hizkia trots werd...
kort nadat Jehovah de Assyriërs had verslagen...
en kort nadat Jehovah hem
door een wonder had genezen.
En daarin zit de les voor jou en mij.
Als je mooie dingen meemaakt
in je dienst voor Jehovah...
of als je iets bijzonders bereikt...
kan dat het moment zijn
dat Jehovah jou je gang laat gaan.
Om te zien wat er in je hart is.
Wanneer heb jij voor de laatste keer
iets bijzonders bereikt?
Dan denk je natuurlijk aan vandaag.
Vandaag krijg je je diploma van Gilead.
De voordelen van je Gileadtraining
zullen voor iedereen te zien zijn.
Ze zullen je aandacht en complimenten geven.
En over je onderwijs zeggen ze misschien:
Ik kan wel zien dat hij Gilead heeft gedaan.
In het begin zal je al die aandacht
waarschijnlijk niet echt fijn vinden...
omdat je nu geestelijk op een hoog niveau zit.
Maar kan het zijn dat je er na verloop van tijd
toch wel van gaat genieten?
Je krijgt de smaak te pakken.
Misschien ga je het zelfs heerlijk vinden...
om even in het middelpunt van de belangstelling
te staan, je moment te pakken.
En misschien ga je zelfs denken:
Tuurlijk, het is allemaal aan Jehovah te danken,
hij heeft me opgeleid...
maar ik vind het wel interessant
dat hij mij daarvoor heeft uitgekozen.
En omdat hij mij heeft opgeleid, sta ik vast
vooraan als de voorrechten worden uitgedeeld.
Als zulke gedachten bij je op beginnen te komen,
is dat het moment om je af te vragen:
Laat Jehovah me m’n gang gaan,
om te zien wat er in m’n hart is?
En als je merkt dat je in je hart trots wordt,
hoe stop je dat proces dan?
Door te doen wat Hizkia
in eerste instantie niet deed.
Kijk eens in vers 25.
Daar lees je het volgende:
Hizkia toonde geen dankbaarheid voor
het goede dat voor hem was gedaan...
want in zijn hart was hij trots geworden.
Hij had Jehovah altijd dankbaar moeten zijn.
Dankbaar dat Jehovah hem
op al die manieren had gezegend.
Dit vers leert ons dat trots samengaat
met een gebrek aan dankbaarheid.
Maar dan is ook het tegenovergestelde waar...
dat dankbaarheid je helpt om nederig te zijn.
Dit vers leert je dat je niet moet focussen
op al het goede dat jij doet...
maar op al het goede dat anderen voor jou doen.
De afgelopen vijf maanden is er voor jou
heel veel goeds gedaan.
Denk eens aan de Bethelieten thuis
in jouw eigen bijkantoor.
Ze hebben heel hard gewerkt om jouw taken
te doen zodat jij vijf maanden kon studeren.
En de Bethelieten hier hebben heel hard gewerkt...
zodat jij je helemaal
op de opleiding kon focussen.
Denk aan wat er in de klas
allemaal voor je is gedaan.
Je bent geholpen verbanden te leggen tussen
Bijbelverslagen die je zelf nooit had gezien.
En dit allemaal, dit allemaal...
is te danken aan het geestelijke voedsel
van de allerhoogste kwaliteit...
waar de getrouwe slaaf in voorziet.
En dat zou allemaal niet mogelijk zijn
zonder Jehovah’s Woord, de Bijbel...
en zijn heilige geest
zodat wij het kunnen begrijpen.
Als je hier allemaal over nadenkt,
helpt dat je om nederig te blijven.
Dankbaarheid is een bescherming.
Het helpt je niet trots te worden.
Deze belangrijke episode in Hizkia’s leven
is maar liefst drie keer opgeschreven...
door drie verschillende Bijbelschrijvers.
Maar is dit het eerste wat bij je opkomt
als je aan Hizkia denkt?
Waarschijnlijk niet.
Jehovah heeft de Bijbelschrijvers
namelijk geïnspireerd...
om te focussen op zijn goede eigenschappen.
En daarom denken we bij Hizkia vooral
aan z’n geloof, z’n moed.
Maar hoe dacht Jehovah uiteindelijk over hem?
Lees eens mee in 2 Kronieken 29:2.
2 Kronieken 29:2.
Wat was Jehovah’s conclusie over Hizkia?
In vers 2 staat: Hij bleef doen wat goed was
in Jehovah’s ogen...
net zoals zijn voorvader David.
Veel beter kan het niet worden.
Dit is het grootste compliment dat Jehovah
een koning kon geven...
hem vergelijken met David.
Dit laat zien hoeveel Jehovah van Hizkia hield.
Oké, hij liet hem even z’n gang gaan
voor een bepaald doel.
Maar hij liet hem nooit in de steek.
Hij onthield het goede van hem.
Dus waar het om gaat is:
Wat ziet Jehovah als hij naar jou kijkt?
We hebben alle vertrouwen...
dat als je stilstaat bij wat Jehovah elke dag
allemaal voor je doet en daarover mediteert...
en hem daar elke dag voor bedankt,
je steeds nederiger zult worden.
Dan zal Jehovah blij zijn met wat hij ziet...
als hij jou je gang laat gaan.