JW subtitle extractor

Decyzje.
Bez względu na to,
ile mamy lat,
wszyscy musimy
dokonywać wyborów,
na przykład
co zrobimy, co powiemy.
Praktycznie na każdym kroku
musimy się na coś zdecydować
albo coś odrzucić.
A każdy z tych wyborów
ma swoje konsekwencje.
Jak więc możemy podejmować
mądre decyzje?
Pomoże nam w tym przykład,
którym posłużył się Jezus.
W pierwszym wieku goście
zaproszeni na posiłek
kładli się na sofach ustawionych
na kształt litery „u”.
Stół znajdował się pośrodku.
Rzymianie nazywali
takie pomieszczenie triklinium,
co oznacza
„pokój z trzema sofami”.
Ale nie był to zwyczajny pokój,
w którym spożywano posiłki.
W tym miejscu wyraźnie
zaznaczała się hierarchia społeczna.
Jedna sofa była przeznaczona
dla osób o najniższej pozycji.
Na drugiej półleżeli goście
bardziej uprzywilejowani.
I wreszcie trzecia sofa była
miejscem najzaszczytniejszym.
Co więcej, każde miejsce
zajmowane przez gości
również miało pewne znaczenie.
Osoba siedząca po twojej
lewej stronie była ważniejsza
niż osoba siedząca
po twojej prawej stronie.
Na ilustracji zaznaczono miejsce,
gdzie zwykle zasiadał gospodarz.
Najzaszczytniejszym miejscem
dla zaproszonego gościa
było to bezpośrednio
po lewej stronie gospodarza,
jak to pokazano na ilustracji.
I tu się robi ciekawie.
Okazuje się, że to gość
wybierał sobie miejsce,
na którym miał zasiadać.
Ale był mały haczyk.
W Ewangelii według Łukasza 14:1
możemy przeczytać,
że pewien faryzeusz w szabat
zaprosił na posiłek
do swojego domu
Jezusa oraz innych
znawców Prawa.
Wszyscy bacznie
przyglądali się Jezusowi.
Ale tak naprawdę
kto kogo obserwował?
Odpowiedź znajdziemy
w Ewangelii według Łukasza 14:7.
Możemy tutaj przeczytać:
„Potem, gdy [Jezus] zauważył,
jak zaproszeni goście wybierali sobie
najzaszczytniejsze miejsca,
powiedział do nich:
‚Kiedy zostaniesz
zaproszony na wesele,
nie zajmuj
najzaszczytniejszego miejsca’”.
Dlaczego nie?
I tu właśnie jest ten haczyk.
„Może wśród gości będzie ktoś
znaczniejszy od ciebie.
Wtedy ten, który zaprosił was obu,
podejdzie do ciebie i powie:
‚Ustąp mu miejsca’.
I odejdziesz zawstydzony,
żeby usiąść na najgorszym miejscu”.
Auć!
Zwróćmy uwagę,
że gospodarz nie wskazuje,
na które miejsce
masz się przesiąść —
wskazuje to,
które masz zwolnić.
I teraz znów musisz
sobie szukać miejsca.
Zgodnie ze słowami Jezusa
tym razem szukasz dla siebie
najmniej zaszczytnego miejsca,
żeby zaoszczędzić sobie
wstydu i upokorzenia.
A wy, kochani studenci siedzący
w pierwszych rzędach,
dokonaliście wielu wyborów,
dobrych wyborów,
dzięki którym jesteście tu z nami.
Ale to nie koniec.
W przyszłości będziecie musieli
podjąć jeszcze wiele różnych decyzji.
Nasuwa się pytanie:
Jak więc się upewnić,
że będą to mądre decyzje?
A teraz wróćmy do przykładu
Jezusa z 14 rozdziału.
Wyjaśnia on tam, co jest kluczem
do podejmowania mądrych decyzji.
Przeczytajmy wersety 10 i 11:
„Kiedy jesteś zaproszony,
zajmij raczej najmniej
zaszczytne miejsce,
żeby ten, który cię zaprosił,
podszedł do ciebie i powiedział:
‚Przyjacielu, przesiądź się
na lepsze miejsce’.
Wtedy zostaniesz uhonorowany
na oczach wszystkich innych gości.
Bo każdy, kto się wywyższa,
będzie poniżony,
a kto się uniży,
będzie wywyższony”.
Co jest więc kluczem
do podejmowania mądrych decyzji?
Pokora.
Gdy przy dokonywaniu wyborów
kierujemy się pokorą,
to czeka nas uznanie,
a nie kompromitacja.
Jehowa dał nam wspaniały dar —
wolną wolę — i pragnie,
żebyśmy mądrze z niego korzystali.
Oto przykład.
Załóżmy, że otrzymujesz
nowy przydział w innym kraju.
Z jakim nastawieniem pojedziesz?
Czy wkroczysz tam z pokorą,
tak jak Jezus jadący na ośle —
niepozornym zwierzęciu jucznym?
Czy wparujesz z pompą
na królewskim rumaku,
żeby skupić na sobie
wzrok wszystkich dookoła?
A może wracasz
do swojego Biura Oddziału.
Czy poczujesz się rozczarowany,
bo na twój przyjazd — twoją cześć —
nikt nie rozwinął czerwonego dywanu?
Czy raczej będziesz
przejawiał pokorne nastawienie
i okażesz gotowość,
żeby podjąć się
każdego zleconego zadania?
A może stwierdzisz, że skoro
ukończyłeś Szkołę Gilead,
to automatycznie otrzymasz
więcej odpowiedzialnych zadań?
Czy z radością zajmiesz
najmniej zaszczytne miejsce,
czy raczej w sercu będziesz
czekał na jakieś wyróżnienie?
Pamiętaj, wybór należy do ciebie.
Mieliśmy możliwość obserwować was
przez ostatnie pięć miesięcy
i nie mamy żadnych wątpliwości,
że podejmiecie mądrą decyzję.
A więc niezależnie od zadań,
jakie zostaną wam przydzielone,
otaczajcie szczerą troską tych,
których wam powierzono.
Postawcie sobie za cel,
żeby zawsze wyświadczać
innym dobro.
W ten sposób wzbogacicie
życie wszystkich osób,
z którymi
będziecie mieć kontakt —
tak jak robił to Jezus.
Zobaczmy,
do czego zachęcił ludzi
w Mateusza 11:28.
Znajdujemy tam
piękne zaproszenie.
Mateusza 11:28.
Jezus powiedział:
„Przyjdźcie do mnie,
wszyscy utrudzeni i obciążeni”.
Jezus skierował to zaproszenie
do wszystkich ludzi,
również tych,
którzy mają problemy.
Nie czuł się nimi przytłoczony,
nie próbował ich unikać.
Przeciwnie,
w wersecie 29 zachęcił ich:
„Weźcie na siebie moje jarzmo
i uczcie się ode mnie”.
W przeszłości istniały
dwa rodzaje jarzm —
pojedyncze, gdzie cały ciężar
ciągnęło jedno zwierzę,
i podwójne, które dzieliło ciężar
na dwa zwięrzęta.
O którym więc
jarzmie mówił Jezus?
Dobrze wiemy,
które miał na myśli.
Innymi słowy,
Jezus powiedział:
„Wejdźcie ze mną
pod jedno jarzmo”.
A więc bracia,
gdy będziecie rozdzielać zadania,
to pamiętajcie, żeby też sami
się w nie angażować.
Wspierajcie braci.
Jezus potem dodaje:
„Bo jestem łagodny i pokorny”.
To nie była po prostu maska,
jaką Jezus nakładał.
On rzeczywiście taki był.
Następnie Jezus
wypowiada te słowa:
„Wtedy zaznacie pokrzepienia”.
A więc kochane siostry,
czy możecie szukać sposobów,
żeby w trakcie współpracy
zachęcać innych?
Jesteśmy przekonani,
że będziecie to robić.
Na zakończenie wróćmy
do przykładu Jezusa.
Jezus sprawiał, że ludzie,
którzy z nim przebywali i spędzali czas,
czuli się dostrzeżeni,
docenieni i zbudowani.
Wy też, kochani absolwenci,
możecie mieć
taki wpływ na innych,
jeśli będziecie pamiętać
o lekcji Jezusa dotyczącej triklinium.
Jezus posłużył się tym przykładem,
żeby uzmysłowić swoim uczniom,
jak ważne jest
okazywanie pokory —
pięknej cechy,
która przyciąga innych do nas.
Jeśli przy podejmowaniu decyzji
zawsze będziecie
kierować się pokorą,
to czeka was
zaszczytne miejsce.
A więc gdzie usiądziesz?
Wybór należy do ciebie.

Richard Chilton: Wybór należy do ciebie (Zakończenie nauki przez 159 klasę Szkoły Gilead)