JW subtitle extractor

We heten jullie van harte welkom
bij JW Broadcasting.
We willen allemaal goede beslissingen nemen
en de toekomst vol vertrouwen tegemoet zien.
Daarvoor hebben we goede leiding nodig.
Deze maand gaan we bespreken hoe we die
leiding kunnen vinden en goed kunnen volgen.
We maken kennis met familie Tshomba...
die goede leiding volgde
en daarvoor gezegend werd.
We gaan graven naar geestelijke juweeltjes
in het boek Habakuk.
En we gaan zien hoe we kalm kunnen blijven
als de situatie overweldigend lijkt.
En we gaan zien hoe een dag in het leven eruitziet
van een jonge broeder...
die naar de Dominicaanse Republiek is verhuisd
om te dienen waar de behoefte groter is.
We zijn benieuwd naar al het moois
wat deze maand te zien is.
Dit is JW Broadcasting.
Weet je welke weg je moet gaan?
Het thema van deze lezing
is gebaseerd op Jozua 3:4.
De context is dat het volk Israël op
het punt staat het beloofde land binnen te gaan.
En dat na 40 jaar.
Maar de volgende fase zou niet makkelijk zijn.
Er was moed, geloof en moeite voor nodig
om uiteindelijk het beloofde land in te nemen.
Hoe wist het volk wat ze moesten doen?
Zoek alsjeblieft Jozua 3:2-4 eens op...
om te weten hoe Jehovah zijn volk
op dat cruciale moment leiding gaf.
Dus om te weten welke weg ze moesten gaan
moesten ze de ark van het verbond volgen.
Dat lijkt misschien niet moeilijk, maar het volk
had eerder moeite gehad om leiding te volgen.
Ze waren vaak te veel gefocust
op degenen die de leiding namen.
Vaak waren ze trots
en wilden ze onafhankelijk zijn.
En dat beïnvloedde hun keuzes.
Waarom is dat voor ons zo belangrijk?
Ook wij leven op dit moment in een cruciale tijd.
Alles wijst erop dat we
ver in de laatste dagen leven.
En dat de grote verdrukking,
die tot Armageddon leidt...
binnenkort zal aanbreken.
Het zal van levensbelang zijn
om leiding te volgen.
Hoe weten wij welke weg we moeten gaan?
Net zoals in de tijd van Jozua...
is het belangrijk te weten hoe Jehovah zijn volk
in deze tijd leidt, en om die weg te volgen.
Met dat in gedachten
gaan we drie punten bespreken.
Eén: Hoe weet je welke weg je moet gaan?
Twee: Hoe blijf je op die weg?
En drie: Hoe blijf je bij?
Oké, het eerste punt:
Hoe weet je welke weg je moet gaan?
In de woestijn, onder leiding
van Mozes en Aäron...
zag het volk duidelijke, zichtbare bewijzen
van Jehovah’s leiding.
Overdag was er een wolkkolom
en ’s nachts was er een vuurkolom.
Maar nu ging Jehovah iets veranderen
aan de manier waarop hij leiding gaf.
Vanaf nu gebruikte hij Jozua
om het volk te leiden.
En het volk had geloof nodig
om dat te erkennen.
Jozua liet de ark van het verbond
vóór het volk uitgaan...
en op die manier
verzekerde hij het volk ervan...
dat het nog steeds Jehovah was
die het volk leiding gaf.
Wie gebruikt Jehovah nu?
Jezus gaf het antwoord.
Zoek in je bijbel Mattheüs 24:45 eens op.
De getrouwe en beleidvolle slaaf.
Wie zijn dat?
Het is een kleine groep gezalfde broeders die het
Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen vormen.
Zij voorzien in geestelijk voedsel, leiding en
praktische hulp voor Jehovah’s volk wereldwijd.
Dat is niks nieuws.
Die tekst hebben we al heel vaak besproken.
Maar heb je er goed over nagedacht
waarom we dat geloven?
Les 54 van het Voor eeuwig gelukkig!-boek
gaat over:
De rol van de getrouwe en beleidvolle slaaf.
In die les wordt de vraag gesteld:
Dat zijn belangrijke vragen.
Hoe zou jij ze beantwoorden?
Misschien vind je het leuk om deze les,
inclusief het gedeelte Extra...
nog eens door te nemen bij je gezinsaanbidding
of persoonlijke studie.
Waarom is dat zo belangrijk?
Denk hier eens over na:
Het volk Israël moest mannen volgen...
die met de ark van het verbond een rivier moesten
oversteken terwijl het water heel hoog stond.
Om dat te doen moest het volk ervan overtuigd zijn
dat Jehovah deze mannen leidde.
Zo is het ook met ons.
Als wij het Besturende Lichaam willen
blijven volgen als het straks moeilijker wordt...
moeten ook wij er volledig van overtuigd zijn
dat het Jehovah is die de leiding neemt...
via zijn Zoon Jezus Christus.
Dus wat is het antwoord op de eerste vraag?
Hoe weet je welke weg je moet gaan?
Volg, net als de trouwe Israëlieten, degenen die
Jehovah gebruikt om de leiding te nemen.
Dat brengt ons bij het tweede punt:
Hoe blijf je op die weg?
Het is misschien niet zo moeilijk om leiding
te volgen als je het met de instructies eens bent.
Maar het is moeilijker als er iets van je
gevraagd wordt waar je het niet mee eens bent.
Wat moet je dan doen?
De apostel Paulus gaf een goed voorbeeld hierin.
In Handelingen 21 staat
dat Paulus naar Jeruzalem ging...
en dat hij aan Jakobus en de ouderlingen daar
vertelde over zijn zendingsreizen.
En ze vonden het geweldig
om zijn ervaringen te horen.
Maar er was een probleem.
Kijk eens wat ze zeiden
over sommige Joodse christenen..
in Handelingen 21:21:
Er staat nergens dat Paulus
dat ook echt had gedaan.
Het waren gewoon geruchten.
Dus wat moest Paulus doen?
Kijk eens naar Handelingen 21:24.
Dus wat deed Paulus?
Hij ging niet in discussie.
In vers 26 staat
dat hij de mannen meenam...
en zich samen met hen
ceremonieel liet reinigen.
Dus om aan te tonen
dat die geruchten niet klopten...
gebruikte Paulus zijn eigen middelen...
om iets te doen waarvan hij wist
dat het voor de wet niet hoefde.
Hij deed dat omdat hij trouw was
aan degenen die de leiding namen.
Dus wat is de les?
Als wij richtlijnen krijgen, zelfs als ze onnodig
lijken of als je het er niet mee eens bent...
is je vertrouwen in Jehovah dan groot genoeg
om die richtlijnen op te volgen?
Dus als je richtlijnen krijgt
die niet tegen Bijbelse principes ingaan...
volg die dan op.
Je weet nooit of Jehovah
dingen een bepaalde richting opstuurt.
En zelfs als dat niet zo is,
zal Jehovah je gehoorzaamheid belonen.
Soms kan het opvolgen van richtlijnen
je leven redden.
Denk aan het drama:
Vertrouw je weg toe aan Jehovah.
Dat was een heel realistisch drama over broeders
en zusters in Afrika die moesten vluchten.
En ook nu zijn er in sommige delen van de
wereld broeders en zusters die moeten vluchten.
En we leven echt met ze mee.
Dat drama hielp ons om erover na te denken
hoe wij zouden reageren...
als ons gevraagd wordt iets te doen dat we
misschien niet nodig of extreem vinden.
Misschien kun je dat drama nog eens
bij je gezinsaanbidding bekijken.
En denk er dan over na hoe jij zou reageren.
Waarom is dat belangrijk?
Denk hier eens over na.
Zullen ook wij tijdens de grote verdrukking...
duidelijke instructies krijgen over wat we
wel of niet moeten doen?
Hoe zullen we die richtlijnen krijgen?
Zullen ze voor ons meteen logisch klinken?
Als je volledig op Jehovah
en zijn Zoon vertrouwt...
zul je het makkelijker vinden om de richtlijnen
op te volgen van degenen die de leiding nemen.
We hebben tot nu toe besproken hoe je weet welke
weg je moet gaan en hoe je op die weg blijft.
Dat brengt ons bij het derde punt:
Hoe blijf je bij?
Laat niet toe dat teleurstellingen, problemen
of vervolging je zo van slag brengen...
dat je ermee stopt of minder je best doet
om degenen te volgen die de leiding nemen.
Als je bijvoorbeeld rechtstreeks richtlijnen
van het Besturende Lichaam krijgt...
volg je die misschien meteen op.
Maar wat als die richtlijnen van een ouderling
in je gemeente of van de kringopziener komen?
Je kent ze goed.
Je weet wat hun zwakheden zijn.
Maar zorgt dat ervoor dat je ermee stopt
of minder je best gaat doen?
Besef je nog steeds dat de leiding
uiteindelijk van Jehovah komt?
Blijf dicht bij Jehovah’s organisatie.
Waarom is dat belangrijk?
Heb je weleens achter iemand aan moeten rijden...
maar door al het verkeer op de weg
verloor je hem uit het zicht.
Voor je het weet heeft hij een afslag genomen,
maar ben jij doorgereden.
Hoe kwam dat?
De afstand was te groot.
Om diezelfde reden moeten we dicht
bij Jehovah’s organisatie blijven.
Hoe doe je dat?
Denk aan de raad die we keer op keer krijgen over
wat je moet doen om geestelijk sterk te blijven.
Houd vast aan een routine van
vergaderingsbezoek, Bijbellezen...
gebed, persoonlijke studie en de velddienst.
Die dingen helpen je om dicht
bij Jehovah’s organisatie te blijven.
Sommigen raken geïrriteerd over
beslissingen die genomen worden.
Of hoe kwesties worden afgehandeld.
Dat kan ervoor zorgen dat iemand
minder zijn best gaat doen...
inactief wordt of niet meer
met de gemeente omgaat.
Helaas begrijpen zulke personen niet dat kwesties
sowieso niet volmaakt aangepakt zullen worden...
omdat net zoals bij het volk Israël,
degenen die gebruikt worden onvolmaakt zijn.
Dus waar gaan ze dan wel
volmaaktheid vinden?
De enige mens die volmaakt was, was Jezus.
Dus we hebben in de organisatie
onvolmaakte mensen die hun best doen...
om de leiding te volgen van hun volmaakte leider.
Een wijze kringopziener
met heel veel ervaring zei altijd:
Dit is de beste onvolmaakte organisatie op aarde.
Wijze woorden.
Dat doet je misschien denken
aan wat er staat in Johannes 6.
Daarin wordt gezegd
dat sommigen struikelden...
over wat Jezus zei over het eten van
zijn vlees en het drinken van zijn bloed.
En in het verslag staat dat daardoor
veel van zijn discipelen...
teruggingen naar wat ze hadden achtergelaten
en hem niet meer volgden.
Dus toen vroeg Jezus aan zijn apostelen:
Willen jullie soms ook weggaan?
Hoe reageerden ze?
Petrus sprak vol overtuiging de woorden uit
die staan in Johannes 6:68:
Naar wie zouden we moeten gaan?
Petrus en de andere apostelen snapten ook niet
wat Jezus nou allemaal precies bedoelde.
Maar ze waren ervan overtuigd
dat ze Jezus moesten blijven volgen.
Dat is nu nog steeds zo.
Vergeet nooit wat je hebt.
Waar zou je anders heen moeten gaan
voor leiding, geestelijk voedsel en troost...
waar Jehovah via zijn organisatie in voorziet?
Er is geen betere weg dan dit.
Zorg dat je altijd beseft wat je hebt
en waar je bij mag horen.
Ook als je iets niet begrijpt.
Dus wat kunnen we van deze bespreking leren?
Alles wijst erop dat we ver
in de laatste dagen leven...
en dat we binnenkort gaan meemaken
waar we al zo lang op hebben gewacht.
Wat voor de Israëlieten gold
die bij de Jordaan stonden...
geldt nu ook voor ons.
Gehoorzaamheid aan richtlijnen
kan ons leven redden.
We moeten nu het vertrouwen ontwikkelen...
dat Jehovah het Besturende Lichaam gebruikt
om zijn volk te leiden.
Laat teleurstellingen of fouten van anderen
je niet ontmoedigen.
Blijf jezelf regelmatig herinneren aan het
voorrecht om deel te mogen uitmaken...
van een, inderdaad onvolmaakte,
maar verenigde organisatie.
In de toekomst gaan we het
misschien nog heel moeilijk krijgen.
Maar onthoud dat als je dicht
bij Jehovah’s organisatie blijft...
en die leiding volgt,
je altijd weet welke weg je moet gaan.
Loic en Yohari Tshomba uit Congo,
die broer en zus van elkaar zijn...
leerden hoe belangrijk het is instructies
van Jehovah’s organisatie op te volgen...
toen hun leven daarvan afhing.
Toen ik het drama
Vertrouw je weg toe aan Jehovah zag...
vond ik het heel herkenbaar
omdat onze familie dat ook had meegemaakt.
Begin jaren 90 was het leven best oké.
De meesten van ons waren nog erg jong.
En toen brak de oorlog uit en
toen moesten we met z’n allen uit Congo vluchten.
De instructies die we van het bijkantoor kregen...
waren heel duidelijk en helder...
maar sommigen volgden die niet op.
En dat kostte hen uiteindelijk hun leven.
Mijn vader had niet genoeg geld om iedereen
tegelijkertijd in veiligheid te brengen.
Ons gezin moest daarom opsplitsen.
M’n moeder en vier
van m’n broers en zussen en ik...
zijn toen naar Tanzania gegaan.
M’n vader had ons
heel duidelijke instructies gegeven...
over waar we elkaar weer zouden ontmoeten.
We hielden ons aan die instructies en daardoor
hebben we elkaar uiteindelijk weer teruggevonden.
In het drama Vertrouw je weg toe aan Jehovah...
zie je op een gegeven moment de scène dat
de kinderen en de ouders elkaar weer terugzien.
Dat is eigenlijk precies
zoals het bij ons is gegaan.
Dat was mooi.
Ja, het leven in het vluchtelingenkamp
vond ik erg stressvol.
Er was steeds de dreiging dat soldaten
het kamp binnen zouden vallen.
En ook in geestelijk opzicht was het kamp
geen gezonde plek om te zijn.
Dus we moesten weer op de vlucht,
en nu gingen we van Tanzania naar Mozambique.
Ik weet nog goed dat we...
achter in de bak van een pick-uptruck zaten.
De weg was niet zo goed. Het was heel
erg hobbelig en het ging alle kanten op.
En op een gegeven moment stopte de wagen.
Dus ik dacht dat we stopten om even te slapen.
En het was echt iets van 3 uur ’s nachts.
En m’n vader zei: Oké jongens, kom er maar uit.
We gaan de dagtekst doen.
Als kind is dat niet
het eerste waar je zin in hebt.
Je wil gewoon slapen.
Dat is echt iets dat ik nooit zal vergeten,
omdat wat er ook om ons heen gebeurde...
m’n vader zorgde er altijd voor
dat geestelijke dingen...
op de eerste plaats kwamen.
Ik zag echt dat m’n vader
echt bij alles wat hij deed op Jehovah vertrouwde.
Hij bad de hele dag door.
Het was eigenlijk met alles zo...
dat hij eerst ging bidden...
en dan wachtte hij totdat Jehovah
het gebed zou beantwoorden.
Toen we in Mozambique waren,
werd mijn moeder ziek.
Dus we verhuisden naar Kaapstad...
in Zuid-Afrika.
Daar kon ze behandeld worden.
De behandeling sloeg niet aan
en uiteindelijk overleed ze in 2003.
Dus m’n vader,
die kwam er alleen voor te staan...
en hij moest toen alleen voor het gezin zorgen.
Maar ondanks het verdriet...
vertrouwde hij echt op Jehovah.
Hij bracht ons echt liefde voor de waarheid bij.
Hij zei altijd dat hij wilde dat we
onze moeder weer zouden terugzien.
Hij had altijd een bepaalde uitspraak die hij
heel vaak herhaalde, en dat was:
Deze wereld heeft gefaald...
dus laten we voor de nieuwe wereld gaan.
Hij bedoelde dat je moet doen
wat je kan voor Jehovah.
Want er valt toch
niks meer te halen in deze wereld.
Die heeft gefaald.
En dat is echt wat m’n vader
ons constant wilde meegeven.
Hij zei altijd:
Dien Jehovah in de volletijddienst.
Na school ben ik gaan pionieren.
En toen ik pionierde
mocht ik ook voor de PBA werken.
Ik vind het echt fantastisch
dat ik nu op Bethel mag dienen.
Ik kan gewoon elke dag,
letterlijk elke dag, tijd aan Jehovah geven.
Ik wilde ook graag helpen op Bethel.
En nu mag ik daar meehelpen met bouwprojecten.
Het maakt me heel blij om te zien dat
al m’n kinderen in de waarheid zijn.
Ik heb echt Jehovah’s hand in m’n leven gezien...
zelfs op de meest moeilijke momenten.
We vertrokken terwijl we niet wisten
waar we heen gingen...
en dat met een baby om voor te zorgen.
Maar Jehovah was altijd dichtbij.
Het was voor ons gewoon geen optie
om niet op Jehovah te vertrouwen.
Het drama Vertrouw je weg toe aan Jehovah...
leerde me dat Jehovah
niet alleen ziet wat we meemaken...
maar hij leeft ook echt met ons mee.
Gehoorzaamheid redt echt levens.
Ook al begrijpen we instructies niet meteen...
het is goed om ze altijd op te volgen,
want Jehovah weet wat het beste voor ons is.
Broeder Leon Tshomba legde heel mooi uit...
wat de reden was dat hij en zijn kinderen
niet alleen konden overleven...
maar Jehovah ook trouw konden blijven dienen.
Hij zei: Het was voor ons gewoon geen optie
om niet op Jehovah te vertrouwen.
Ze zeiden dat het drama
Vertrouw je weg toe aan Jehovah...
hen deed denken aan wat ze
zelf hadden meegemaakt.
We willen je echt aanmoedigen om dit
indrukwekkende drama nog eens te bekijken...
en te zien hoe belangrijk het is
gehoorzaam te zijn in moeilijke tijden.
Het kan moeilijk zijn instructies op te volgen
als je bang of bezorgd bent.
Maar het voorbeeld van Habakuk
laat je zien...
hoe je rustig, gefocust
en gehoorzaam kan blijven.
Dus Habakuk.
Ik ben benieuwd wat we gaan vinden.
Ja, en zelfs zonder studiehulpmiddelen
kunnen we denk ik alsnog mooie punten vinden.
Misschien kunnen we eerst
de inhoud van het Bijbelboek erbij pakken.
Is goed. Ah ja, er staat: Profeet roept om hulp.
Hoelang, Jehovah?
Beroemde woorden.
Waarom voelde hij zich ook alweer zo?
Misschien kunnen we even
achter in de Bijbel kijken bij de tijdlijn...
en wat erop te zien is combineren met wat we al weten.
-Oké.
Ik zie hier dat Habakuk tegen het einde
van de regering van Josia leefde...
en dat hij ook nog koning Jojakim heeft meegemaakt.
-O ja, Josia.
Het was toch zo dat in die tijd
het volk Jehovah trouw was...
en dat ze naar de profeten luisterden?
Dat moet een stabiele periode zijn geweest
voor Habakuk en het volk.
Maar door één pijl veranderde alles.
Want Josia werd gedood,
er kwamen slechte koningen aan de macht...
en het volk ging weer afgoden aanbidden
en slechte dingen doen.
Ja, blijkbaar waren ze nog niet echt veranderd.
En vooral Jojakim was slecht
want hij vervolgde de profeten.
Hij doodde zelfs de profeet Uria.
Dat moet wel heftig voor Habakuk zijn geweest.
Het ene moment is alles rustig en stabiel...
en het volgende moment werd hij vervolgd
en moest hij vluchten voor z'n leven.
Ja, dus toen Habakuk zei: Hoelang nog, Jehovah?
was hij vast heel bezorgd en emotioneel.
Ja, ik denk het ook.
Hoe reageerde Jehovah eigenlijk op hem?
Ik vind het interessant
dat je nergens in het boek leest...
dat Jehovah Habakuk corrigeert
of dat hij aan Habakuk vraagt:
Wie ben jij om mij dat te vragen?
-Nee, klopt.
En het is interessant wat je kunt leren
van wat Jehovah niet zegt.
Ja, inderdaad.
Jehovah luisterde gewoon naar Habakuk.
Hij zei niet dat Habakuk zich niet zo
mocht voelen. Jehovah zag waarom hij het zei.
En wat ook mooi is...
is dat Jehovah Habakuk liet opschrijven
wat hij zei toen hij zo emotioneel was...
zodat anderen er iets aan konden hebben.
Dat is echt hoe Jehovah is, hè?
Hij hecht er waarde aan
als we eerlijk en open tegen hem zijn.
Hij is echt benaderbaar.
Het is net alsof hij tegen ons zegt:
Zo reageerde ik op Habakuk,
en zo zal ik ook op jou reageren.
Ik hecht waarde aan je eerlijkheid en openheid.
Ik zie waarom je het zegt.
En Habakuk 2:4 is ook interessant.
Jehovah zegt hier:
Ja, mooi.
-En ik zie hier een aantekening van mezelf staan:
Jehovah verzekert Habakuk ervan...
dat hij degenen die in hem
geloven niet zou vergeten. Ze zouden leven.
Ja, en Jeremia, Baruch,
Ebed-Melech, de Rechabieten:
ze overleefden de verwoesting van Jeruzalem ook.
Dus Jehovah houdt zich altijd aan z'n woord.
Het is ook altijd goed
om naar de verwijsteksten te kijken.
Ik zie hier dat Paulus de woorden uit Habakuk 2:4
drie keer aanhaalt...
om het geloof van de eerste-eeuwse christenen
te versterken...
voor als zij het moeilijk zouden krijgen.
Dus Jehovah heeft die uitspraak
meerdere keren laten opschrijven.
Het is alsof hij tegen ons zegt:
Onthoud dat de rechtvaardige
zal leven door zijn trouw.
Het valt me ook op dat Habakuk
aan het einde van z'n Bijbelboek...
het ineens heeft over verheugen en juichen.
Ik kan me herinneren dat er een keer
in een ochtendaanbidding werd gezegd...
dat dit letterlijk opspringen van vreugde
of ronddansen van plezier betekent.
Dat is toch mooi.
Habakuks omstandigheden waren niet veranderd.
Z'n gevoel was veranderd.
En dat kwam omdat hij z'n hart bij Jehovah
had uitgestort en echt op hem vertrouwde.
Ja, dus Habakuks boek begint in mineur,
maar eindigt met een vrolijke noot.
En dat doordat Jehovah zo benaderbaar
en betrouwbaar is.
Mooi.
-Oké, wat kunnen we hiervan leren?
Wat vond jij mooi?
Ja, ik vind het echt heel mooi
dat Jehovah zo benaderbaar is.
Want daardoor weet ik dat ik
compleet eerlijk tegen Jehovah kan zijn.
Ik hoef mezelf niet
in te houden als ik tot hem bid.
Hij weet toch al hoe ik me voel,
dus ik kan gewoon m'n hart bij hem uitstorten.
En het hoeven geen perfecte zinnen te zijn.
Jehovah wil dat ik alles tegen hem zeg...
ook de dingen die ik niet tegen anderen
durf te zeggen.
Hij vindt het fijn als ik dat doe.
-Mooi punt.
Daar wil ik ook aan werken.
Dat ik benaderbaar ben.
Niet alleen in wat ik zeg,
maar ook in wat ik niet zeg...
zoals m'n houding en m'n gezichtsuitdrukking.
Ik wil dat anderen, en ook jij natuurlijk,
zich vrij voelen om alles tegen me te zeggen.
En zelfs als iemand
een beetje lomp is in wat hij zegt...
zoals Habakuk, kan ik nog steeds
zijn of haar gevoelens erkennen...
en proberen te begrijpen waarom hij het zegt.
-Mooi puntje.
En ik vind het mooi dat Jehovah zo betrouwbaar is.
Jehovah zei: De rechtvaardige zal leven door zijn trouw.
En daar vertrouw ik op.
Want ja, het is een basiswaarheid.
En wat ik ook mooi vind
is dat wat mijn omstandigheden ook zijn...
ik altijd mijn vreugde kan bewaren,
net als Habakuk, wat er ook gebeurt.
En net als Habakuk moet ik nadenken over
wat Jehovah allemaal in het verleden heeft gedaan.
Dat helpt me om op Jehovah te vertrouwen
en zijn leiding te volgen als het straks moeilijker wordt.
Het gaat er niet om wanneer het einde komt.
Het gaat erom dat ik een hechte band
met Jehovah heb.
Ja, mooi. Jehovah is benaderbaar en betrouwbaar.
Precies wat we nu nodig hebben.
Toch mooi hoeveel je kunt vinden
door alleen de Bijbel te gebruiken...
en dat te combineren met wat we al weten.
Ik wil eigenlijk ook nog iets opzoeken over...
hoe het kwam dat Jehovah zo geduldig bleef
toen Habakuk hem allemaal vragen stelde...
en waarom Habakuk verwachtte
dat Jehovah hem zou terechtwijzen.
O ja, dat is wel leuk. Waar heb je dat gelezen?
De rechtvaardige zal leven door zijn trouw.
Habakuk leefde naar die woorden.
En dat kan jij ook.
Maar wat heeft vertrouwen te maken
met gehoorzaamheid?
Laten we gaan luisteren naar
broeder William Turner...
die dat in de volgende ochtendaanbidding uitlegt.
Als we het hebben
over vertrouwen op Jehovah...
dan willen we er natuurlijk zeker van zijn...
dat we volledig op Jehovah vertrouwen.
En het is interessant dat als je in
onze publicaties zoekt op vertrouwen...
je erachter komt dat het ook belangrijk is om je
vertrouwen op andere terreinen te laten zien...
zoals vertrouwen op Jehovah's naam...
zijn Woord, zijn organisatie
en zijn Zoon, Jezus.
Maar als je al volledig op Jehovah gefocust bent,
waarom is het dan ook belangrijk...
om je vertrouwen op deze andere terreinen
te laten zien?
Maar eerst, wat betekent het
om volledig op Jehovah te vertrouwen?
Ga eens in je bijbel naar Spreuken 3
en het is een bekende tekst.
We gaan Spreuken 3:5,6 lezen.
Vertrouw op Jehovah met heel je hart
en vertrouw niet op je eigen verstand.
Houd hem voor ogen in al je wegen
en hij zal je paden rechtmaken.
Iets wat je vast graag gebruikt,
is de artikelenserie Bijbelverzen uitgelegd...
een handig hulpmiddel,
dat je kunt vinden in de JW Library-app.
Dus laten we eens kijken hoe deze Bijbeltekst
daar wordt uitgelegd.
Zullen we hem er eventjes bijpakken?
Open je JW Library-app, ga naar Bibliotheek.
En dan naar artikelenseries,
Bijbelverzen uitgelegd...
en onder het tabje Bijbelboek
scrol je naar Spreuken.
En als je dan op Spreuken 3:5,6 tikt...
kijk dan wat er staat onder het kopje:
Vertrouw op Jehovah met heel je hart.
En als we dan even kijken naar wat er
ongeveer halverwege de alinea staat:
Met heel je hart op God vertrouwen
is dus meer dan alleen een gevoel.
Het is een keuze die je maakt...
omdat je er echt van overtuigd bent
dat de Schepper weet wat het beste voor je is.
Volledig op Jehovah vertrouwen
is niet gewoon een gevoel of een emotie...
het is een keuze.
Vertrouwen op Jehovah is een
weloverwogen bewuste keuze.
Je vertrouwt op Jehovah, zelfs als je
niet alles begrijpt of niet alle details kent.
Laten we eens naar een Bijbels voorbeeld kijken.
Je kunt het verslag vinden in
2 Koningen hoofdstuk 9.
En dit is het verslag waar Jehu
tot koning wordt gezalfd.
En als je even kijkt naar het begin
van het hoofdstuk in vers 1-3...
zie je dat de profeet Elisa een van de
profetenzonen vraagt om dit te doen.
En hij geeft de profetenzoon hele specifieke
instructies over wat hij precies moest gaan doen.
Wat gebeurt er daarna?
De profetenzoon doet wat Elisa
tegen hem gezegd heeft...
en kijk dan eens welk gesprek er ontstaat
tussen Jehu en de legeraanvoerders.
Je kunt het lezen in 2 Koningen 9
vanaf vers 11.
Toen Jehu terugkwam bij de dienaren van zijn heer,
vroegen ze hem:
Is alles in orde?
Wat moest die gek van je?
Hij antwoordde: Niks bijzonders.
Jullie kennen het gepraat van zo'n man toch wel?
Onzin!, zeiden ze,
Vertel het ons alsjeblieft.
Toen zei hij: Hij heeft het volgende
tegen me gezegd:
Dit zegt Jehovah:
Ik zalf je tot koning over Israël.
Oké, even tot zover.
Hier vallen twee dingen op.
Ten eerste:
Het is duidelijk te zien dat de legeraanvoerders
niet begrepen wat de profetenzoon was komen doen.
Ze vonden de hele situatie misschien best vreemd.
Maar ondanks dat ze het niet begrepen,
erkenden ze wel dat wat hij zei...
niet van hemzelf kwam
maar van iemand die ze kenden.
Ze konden aan Jehu's blik en manier van doen
zien dat er iets belangrijks was gebeurd.
Dus toen Jehu ze vertelde wat er was gezegd...
wat Jehovah had gezegd door middel van
zijn vertegenwoordiger...
hoe reageerden de legeraanvoerders toen?
Kijk eens naar vers 13.
Toen namen ze allemaal snel hun mantel en
legden die voor hem neer op de treden van de trap.
Ze bliezen op de hoorn en zeiden:
Jehu is koning geworden!
Ook al waren er dingen die de legeraanvoerders
niet begrepen en kenden ze niet alle details...
ze dachten na over wat ze wel wisten.
Ze begrepen van wie deze woorden kwamen...
en ze kwamen snel in actie
om hun steun te laten zien.
Oké, als we hier heel even over nadenken.
Wat zou er gebeurd zijn als die legeraanvoerders
kritisch waren geweest...
of als ze alleen maar op hun gevoel
waren afgegaan?
Denk je dat dat invloed op Jehu
gehad zou kunnen hebben?
In vers 11 zie je dat Jehu het in eerste instantie
een beetje wegwuift...
alsof het gesprek niet belangrijk was.
In de Bijbel staat nergens waarom Jehu
in eerste instantie...
zo op zijn aanstelling als koning reageerde.
Maar de legeraanvoerders waren vastbesloten
om Jehu te steunen en ze vertrouwden er echt op...
dat wat de profetenzoon zei echt van Jehovah kwam.
Dat die mannen zo reageerden,
moet Jehu echt hebben gesterkt.
In vers 14 lees je namelijk
hoe gemotiveerd Jehu was.
Hij ging gelijk aan het werk om de opdracht
uit te voeren die hij had gekregen.
Wat kunnen jij en ik van dit verslag leren?
De afgelopen jaren hebben we vanwege
gebeurtenissen in de wereld...
veel instructies gekregen,
zowel op Bethel als in het veld.
En Jehovah weet en begrijpt dat we ons dan
zorgen kunnen gaan maken...
of zelfs bang kunnen zijn, vooral als er
dingen zijn die we niet helemaal begrijpen...
of als we niet alle details
van de situatie kennen.
Stel je voor hoe Jehovah zich moet voelen...
als we net als die legeraanvoerders de leiding
volgen die Jehovah via z’n organisatie geeft...
en laten zien dat we het ondersteunen.
Als we er bewust voor kiezen om de leiding
die we krijgen te vertrouwen en te volgen...
is het niet dat Jehovah dat gewoon ziet
en daar blij mee is...
voor hem is dat heel waardevol.
Op die manier laten we niet alleen maar zien...
hoeveel we van Jehovah houden
en op hem vertrouwen...
maar onze daden hebben op hun beurt ook weer
een positief effect op anderen om ons heen.
Vertrouwen op Jehovah heeft
veel voordelen voor ons gehad.
Maar wat heeft dit allemaal te maken met het
laten zien van ons vertrouwen...
op terreinen als Gods naam, zijn Woord
en zijn organisatie?
Een voorbeeld.
In elke vriendschap is niet alleen wat je zegt
belangrijk maar ook wat je doet.
Zo is het ook bij Jehovah.
Natuurlijk waardeert hij het
als we ons vertrouwen in hem...
en onze liefde voor hem uiten
door middel van het gebed.
Maar we zetten onze woorden kracht bij
en we versterken onze band met Jehovah...
als we ons vertrouwen laten zien
door wat we doen.
Dat betekent dat we op
Jehovah's leiding vertrouwen en die volgen...
dat we vertrouwen op Jezus
en hoe hij de gemeente leidt...
dat we vertrouwen op hoe Jehovah
het aardse deel van zijn organisatie leidt...
door middel van
de getrouwe en beleidvolle slaaf...
en dat we op de ouderlingen vertrouwen
en hoe zij instructies in de gemeente doorvoeren.
En ook al zijn deze mannen onvolmaakt...
we proberen altijd in gedachte te houden
dat Jehovah ze vertrouwt.
En als jij ervoor kiest
om deze mannen ook te vertrouwen...
dan ben je een goed voorbeeld voor anderen.
We weten dat ons in de toekomst
heel veel mooie dingen te wachten staan.
Maar het is nu eenmaal zo
dat we op dit moment...
allemaal leven in zware tijden
die moeilijk te doorstaan zijn.
Daarom is het nu belangrijker dan ooit...
om echt toe te passen waar we in
Jesaja 30:15 toe worden aangemoedigd.
Onze kracht zal liggen in kalmte en vertrouwen...
het volledige vertrouwen,
in onze geweldige God, Jehovah.
Vertrouwen is niet gewoon een gevoel.
Het is een keuze.
We vertrouwen op Jehovah omdat we weten dat
wat hij van ons vraagt...
altijd het beste voor ons is.
En als we allemaal vertrouwen op Jehovah
en op zijn organisatie, zorgt dat voor eenheid.
Wat er ook in de wereld gebeurt...
de eenheid die we onder elkaar hebben,
houdt ons sterk.
Dat gaan we zien in de muziekvideo van deze maand.
Dankje, mijn vriend.
’k Moest je even zien.
Jij kent mijn zorgen en de angst die mij kwelt.
God houdt van ons.
Hij gaf zelfs zijn Zoon.
En toch loop ik steeds te denken dat
dat niet voor mij geldt.
Broer, jij hoort wat ik zeg...
en helpt met een gebed.
Ik weet dat ik altijd op jou kan bouwen.
Op jouw steun en liefde kan ik vertrouwen.
Samen met Jehovah, je broers en zussen...
op naar mooie tijden.
Want niets kan ons scheiden.
Niets kan ons scheiden.
Zeg me, mijn vriend...
wat doet jou zo’n verdriet?
Toe, vergeet niet dat je niet alleen bent.
Kom, leun op mij.
En Jehovah is dichtbij.
Hij is tenslotte de vriend die jou het best kent.
Mijn broer, ik hoor wat je zegt...
en help met een gebed.
Je weet dat je altijd op mij kunt bouwen.
Op mijn steun en liefde kun je vertrouwen.
Samen met Jehovah, je broers en zussen...
op naar mooie tijden.
Je weet dat je altijd op mij kunt bouwen.
Op mijn steun en liefde kun je vertrouwen.
Samen met Jehovah, je broers en zussen...
op naar mooie tijden.
Want niets kan ons scheiden.
Ons scheiden.
Niets kan ons scheiden.
Ons scheiden.
Als we te maken krijgen met een ramp...
zijn we dankbaar voor de troost
die we van onze broers en zussen krijgen.
En ons vertrouwen in Jehovah’s organisatie
moedigt anderen ook weer aan.
Jongeren, geloven jouw vrienden dat er veel
verschillende manieren zijn om God te aanbidden?
Hoe kun je ondanks dat
staan voor wat jij gelooft?
We gaan zien wat twee jongeren
heeft geholpen om te gaan met hun twijfels.
Op school wil iedereen dat je elk geloof en
elke leefstijl maar gewoon oké moet vinden.
En dat je het eigenlijk nooit fout kunt doen.
In de velddienst kwamen we een keer
een boze man tegen.
Hij zei: Mijn kerk bouwt ziekenhuizen,
we doen liefdadigheidswerk en nog zoveel meer.
Maar wat doen jullie eigenlijk?
Toen dacht ik:
Ja, dat doen ze ook allemaal.
En wij dan? Waarom doen wij dat niet?
Als al die geloven
al die goede dingen doen...
hoe kunnen wij dan toch
het enige ware geloof zijn?
Daardoor begon ik echt te twijfelen.
Tijdens m’n opleiding als verpleegkundige
ging het een keer over normen en waarden.
In de lessen werd gepraat over
verschillende geloven en patiëntenzorg.
Op een dag hadden we het
over verschillende leefstijlen...
genderidentiteit en seksuele geaardheid.
Toen ging de docent een rondvraag doen...
en vroeg ze hoe elk van ons dacht
over deze mensen.
Ik zat daar en hoopte dat de aarde echt gewoon
direct zou opensplijten en me zou opslokken.
Ik vond het echt heel eng.
In Mattheus 7:13,14 gaat het over twee wegen.
De ene weg is breed, de ander is smal.
Ik wist dat ik op de smalle weg moest zijn.
Maar daarvoor moest ik wel
m’n geloof sterker maken.
Dus na het gesprek met die man...
ging ik iets opzoeken
over elk punt wat die man had aangehaald.
En steeds weer kwam ik erachter dat
wat hij had gezegd heel anders in elkaar zat.
Ik kwam ook een mooie tekst tegen:
Mattheüs 7:22,23...
waar Jezus zelf waarschuwde dat
niet iedereen die wonderen in zijn naam deed...
door God goedgekeurd zou worden.
Ik dacht aan wat we wel deden.
We zijn politiek neutraal.
We respecteren iedereen,
ook mensen die geen Getuige zijn.
En we prediken het goede nieuws
over de hele wereld.
Allemaal dingen die Jezus zei
dat we moesten doen.
Ik begon meteen te bidden.
En Jehovah gaf me inderdaad kracht.
Daardoor kon ik moedig vertellen dat ik
niet gewoon doe wat ik denk dat goed is...
maar dat ik naar Jehovah’s normen en waarden leef.
In Johannes 18:38 zegt Pilatus heel
sarcastisch tegen Jezus: Wat is waarheid?
Want hij geloofde dat Jezus nooit echt
de absolute waarheid kon hebben.
Het idee dat er niet zoiets is
als één waarheid...
en dat alles maar moet kunnen,
is natuurlijk niet nieuw.
Spreuken 22:3 zegt dat de verstandige
het gevaar ziet en zich verbergt.
Dus voordat de les begon,
had ik het lesmateriaal al doorgekeken...
en ik besefte dat ik alleen
voor m’n geloof kon opkomen...
als ik me van tevoren ook goed zou voorbereiden.
Wat mij hierbij heeft geholpen
is dat ik artikelen op jw.org zocht...
die ik kon gebruiken om m’n standpunt
duidelijk en eenvoudig uit te leggen.
Ik wist dat ik niet gewoon niks kon doen
en dan maar in dit gevoel moest blijven hangen.
Ik moest gewoon weer in de dienst.
Een paar weken later had ik weer een kans
om voor m’n geloof op te komen.
Het kan zijn dat je in gesprek met iemand
iets laat zien uit de Bijbel...
en het niet lukt om de ander te overtuigen.
Maar dan heb je jezelf er in ieder geval wel
van overtuigd dat je de waarheid hebt.
Als je verlegen bent is het de makkelijkste weg
om geen geloof te hebben...
en maar gewoon mee te gaan met de rest.
Maar er is altijd maar één juiste manier geweest
waarop Jehovah aanbeden wil worden.
In 1 Korinthiërs 1:10 staat...
dat we volkomen verenigd moeten zijn
in dezelfde manier van denken.
Dus er kunnen nooit meerdere waarheden zijn.
Ik kan Jehovah niet genoeg bedanken
dat ik hem heb mogen leren kennen...
en dat ik dankzij hem weet dat er maar één
ware religie is en dat ik daar bij mag horen.
Ja, daar ben ik zo dankbaar voor.
En dat gun ik anderen ook.
Dat is de reden dat ik nog steeds m’n best doe
om anderen over Jehovah te vertellen.
Weten dat er maar één ware religie is,
geeft me rust.
Het helpt me met uitdagingen om te gaan.
Ik hoef er niet meer over te twijfelen
of ik wel of niet de waarheid heb.
Ik heb Gods Woord, de Bijbel.
De Bijbel kan me helpen om m’n twijfels
aan te pakken en te weten wat ik moet doen...
wat er ook op me afkomt.
Jehovah’s organisatie bouwt geen ziekenhuizen.
Maar ons werk redt wel levens.
We helpen mensen een band
met Jehovah te krijgen.
Hebben jouw leraren of klasgenoten
je weleens zulke dingen gevraagd?
Doe moeite om je geloof te versterken,
net zoals Naomi en Vince.
Je kunt er zeker van zijn
dat als je dat doet...
Jehovah je zal helpen je twijfels te overwinnen
en je band met hem te versterken.
Jehovah helpt ook degenen die graag
hun dienst voor hem willen uitbreiden...
en zo uit hun comfortzone stappen.
Need-greaters kunnen je daar alles over vertellen.
Hoi, ik ben Robert McGee en ik ben
need-greater in de Dominicaanse Republiek.
De Dominicaanse Republiek
is echt een predikingsparadijs.
Ja, het is een heel mooi land
met prachtige stranden...
maar het zijn de mensen
die het land zo speciaal maken.
Als kind wilde ik altijd zendeling worden
en prediken in het buitenland.
Nu kan ik dat elke dag doen.
Als je ergens dient waar de behoefte groter is,
krijg je wel met wat uitdagingen te maken...
bijvoorbeeld met heimwee.
Maar de plaatselijke broeders en zusters
zijn echt als familie voor me geworden.
Ze zijn altijd bereid om vreemden te helpen.
Ze hebben mij ook vaak geholpen
toen ik hier nieuw was.
Ze hebben me geholpen om een huis te vinden...
en ze kwamen vaak langs om wat eten
te brengen en om te kijken hoe het met me ging.
Dus ja, soms mis ik mijn familie en vrienden.
Maar gelukkig heb ik hier
veel mensen die als familie voelen.
Het is het allemaal waard,
want ik kan hier heel veel in de prediking doen.
Ik zal je eens laten zien
hoe een dag als need-greater er hier uitziet.
Om 7:15 's ochtends gaat mijn wekker.
En dan ga ik om 8:30 de deur uit.
Veel mensen hebben hier geen auto.
Het is hier veel gebruikelijker
om de motor te pakken...
en het is ook nog eens veel goedkoper.
Voordat ik hier kwam,
had ik nog nooit op een motor gezeten...
en ik had nooit gedacht
dat ik die nodig zou hebben voor de velddienst.
Maar de plaatselijke broeders en zusters
en wat andere need-greaters hebben me geholpen...
om dat veilig te kunnen doen.
En nu weet ik niet beter.
Ik woon ongeveer een kwartier
bij de Koninkrijkszaal vandaan.
Ik zit in een Amerikaanse-Gebarentaalgemeente.
Na de velddienstactie gaan we naar het gebied.
De velddienst is hier heel makkelijk.
De mensen hier zijn heel vriendelijk
en je kan makkelijk een praatje met ze maken.
Als we op zoek zijn naar doven, weten mensen
die niet doof zijn vaak waar ze te vinden zijn...
en dan nemen ze ons ermee naartoe.
Soms moeten we daar een heel eind voor lopen.
In het begin vond ik dat best wel spannend...
maar de broeders en zusters hier
bleven altijd kalm...
en dat hielp mij ook om rustig te blijven.
Ik ben erachter gekomen dat mensen je heel graag
willen helpen om dove mensen te vinden...
omdat ze blij zijn dat je iets goeds voor ze doet.
De meeste mensen hier hebben
respect voor de Bijbel...
dus het is niet moeilijk
om een gesprekje te beginnen.
Na een ochtend velddienst
gaat iedereen naar huis...
om tijdens het heetste moment
van de dag te rusten.
Dit is een stukje cultuur
waar ik niet aan hoefde te wennen.
Thuis ga ik lunchen.
Wat ik echt lekker vind om te eten is
la bandera.
Dit gerecht bestaat uit rijst,
bonen en een stukje vlees.
Na de lunch drink ik een kop koffie
en daarna ga ik gewoon een beetje chillen of studeren.
Een paar uur later komen we weer bij elkaar...
en dan zijn we tot in de avond bezig
met Bijbelstudies leiden.
Hier kun je zoveel Bijbelstudies hebben
als je maar wil.
Dat vind ik het allermooiste van hier wonen.
Als je ervoor gaat zitten
en de kosten gaat berekenen...
kun je heel snel alleen denken
aan wat je ervoor moet opofferen.
Maar je moet ook denken aan
wat je ervoor terugkrijgt.
Ik kan nu echt doen wat ik leuk vind:
anderen over Jehovah leren.
En sommigen zijn zelfs naar de doop toe gegroeid.
En dat gevoel is niet uit te leggen.
Ik heb hier heel veel nieuwe vrienden
met wie ik allemaal mooie dingen meemaak...
en die dingen zou ik nooit hebben meegemaakt
als ik thuis was gebleven.
Jehovah heeft me broers, zussen, moeders
en vaders gegeven, dus ik voel me nooit alleen.
We hebben het vaak over
de wereldwijde broederschap...
maar je weet pas wat het echt is
als je het zelf meemaakt.
In Psalm 34:8 staat:
Proef en zie dat Jehovah goed is.
Die tekst is echt waar.
Jehovah is heel goed
voor iedereen die zich voor hem inzet.
Wat is het bijzonder om mensen
de waarheid over Jehovah te vertellen.
Dat is toch het mooiste wat er is?
Als je op dit moment niet kunt dienen
als need-greater...
kun je dan op andere manieren
je dienst uitbreiden?
In dit maandprogramma hebben we geleerd
dat het blijven volgen van Jehovah’s leiding...
die via zijn organisatie komt,
letterlijk van levensbelang kan zijn.
Vertrouw net als Habakuk op Jehovah
en stort je hart bij hem uit...
zodat je vanbinnen rustig kunt blijven.
We hebben ook gezien dat de familie Tshomba
volledig op Jehovah vertrouwde...
en dat ze in moeilijke tijden
instructies opvolgden.
Om de leiding van de getrouwe en beleidvolle slaaf
te kunnen blijven volgen...
moet je jezelf ervan overtuigen
dat je de waarheid hebt.
Deze maand gaan we naar Servië.
In dit land, dat tussen
acht andere landen in ligt...
vind je vruchtbare vlakten in het noorden,
kalkstenen formaties in het oosten...
glooiende heuvels in het westen
en prachtige bergen in het zuiden.
De vruchtbare grond
levert heerlijk voedsel op.
Servië is een van de grootste exporteurs
ter wereld van frambozen.
Uitgestrekte koolzaadvelden
voorzien het vee van voer.
Van het vlees wordt ćevapi gemaakt.
Dat is een populair gerecht uit de Balkan...
van gekruid gehakt waar worstjes
van worden gedraaid.
De worstjes worden in platbrood gedaan
en worden belegd met kajmak...
een romige, lichtzure zuivelspread.
Kom op zondag eens langs voor lunch.
Het is een Servische traditie om vroeg in
de middag bij elkaar te komen om lekker te eten...
verhalen te delen en om dichter
naar elkaar toe te groeien als familie.
In het voormalig Joegoslavië,
waar Servië vroeger deel van uitmaakte...
hebben veel mensen geholpen
bij de verspreiding van het goede nieuws.
Eén van hen was een soldaat
genaamd Nica Tralea.
Toen hij in 1918 in het
Oostenrijks-Hongaarse leger zat...
werd hij gevangengenomen door
het Russische leger en naar Siberië gestuurd...
duizenden kilometers ver weg.
En daar leerde hij de waarheid kennen.
Toen hij vrijgelaten werd
kwam hij weer naar huis...
en ging hij bijeenkomsten organiseren.
Nog zo iemand was een jonge barbier
genaamd Franz Brand.
Misschien ken je hem nog wel van toen we
op bezoek waren in Montenegro.
Hij stond bekend als een van de Bijbelbarbiers.
Franz en Rudolf Kalle...
een klant die in de waarheid kwam
en later zijn velddienstpartner werd...
werden later aangesteld
als opzieners van het bijkantoor.
In de jaren 30...
werden twintig ervaren pioniers,
waaronder Martin Poetzinger...
naar het land gestuurd
om het werk uit te breiden.
Ze spraken geen Servo-Kroatisch en dus
gebruikten ze getuigeniskaarten om te prediken.
Martin Poetzinger heeft altijd
met plezier teruggedacht aan de tijd...
dat hij met een rugzak vol lectuur over
het platteland langs afgelegen dorpen trok...
om te prediken tot iedereen
die maar wilde luisteren.
In deze tijd wordt het goede nieuws nog steeds
door veel broeders en zusters verspreid.
In de oogsttijd zijn de boeren van Vojvodina
heel druk bezig op het land.
Daarom fietsen onze broeders en zusters
lange afstanden om ze te bereiken.
De inwoners van Servië
hebben veel verschillende achtergronden.
Er wordt bijvoorbeeld Russisch, Chinees,
Perzisch, Urdu en Romani gesproken.
Om de Roma te bereiken...
reizen verkondigers naar wijken
waar veel Roma-families wonen.
Die wijken bestaan vaak uit kleine huizen
die dicht op elkaar zijn gebouwd.
En de resultaten zijn geweldig.
In de gemeente Belgrado Romani
worden 46 Bijbelstudies geleid.
En het gemiddelde aantal aanwezigen
op de vergaderingen...
is hoger dan het aantal verkondigers.
Onze broers en zussen
in de gemeente Belgrado Romani...
doen jullie de hartelijke groeten!
Vanuit het hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen
was dit JW Broadcasting.

JW Broadcasting juli 2026