JW subtitle extractor

Temat naszej audycji brzmi:
„Zwiastunki dobrej nowiny”.
Niestety kobiety od wieków
padają ofiarą niesprawiedliwości,
przemocy i różnych nadużyć.
Dlaczego?
Wyjaśnia to Biblia.
W Rodzaju 3:16, w drugiej części wersetu
czytamy, że Bóg powiedział:
„Swoje pożądanie będziesz kierować ku
swemu mężowi, on zaś będzie nad tobą panował”.
Mówiąc, że Adam będzie
„panował” nad swoją żoną,
Bóg nie dawał przyzwolenia
na męską dominację.
Po prostu przewidział,
jak fatalne skutki
pociągnie za sobą
grzech pierwszych ludzi.
A zatem złe
traktowanie kobiet
jest bezpośrednim następstwem
grzesznej natury człowieka, nie wolą Bożą.
Również w naszych czasach
rzadko kiedy kobiety traktuje się
z szacunkiem, na który z Bożego
punktu widzenia zasługują.
Jednak Jehowa
w swoim Słowie, Biblii,
wyraźnie wskazuje, że w Jego
oczach kobiety i mężczyźni są równi.
Co więcej, zapowiedział,
że kobiety będą odgrywały
ważną rolę w realizacji
Jego zamierzenia.
Temat audycji
zaczerpnięto z Psalmu 68:11.
Przeczytajmy go:
Psalmista pisał te słowa
pod natchnieniem Bożym.
Ale co dokładnie
miał wtedy na myśli?
Jak wynika z kontekstu,
Dawid wysławiał Jehowę
jako Boga aktów wybawienia.
Od wyjścia z Egiptu izraelscy mężczyźni
często musieli walczyć z wrogimi narodami.
Dzięki pomocy
Jehowy zwyciężali.
Wtedy cały naród radował się
ze zwycięstwa zapewnionego przez Boga.
Pierwszy opisany
w Biblii tryumf, jaki uczczono,
to zwycięstwo, które Jehowa dał
swojemu ludowi nad faraonem i Egipcjanami.
Z Księgi Wyjścia 15:20, 21
dowiadujemy się, co działo się
po tym cudownym wybawieniu:
Wyobraźmy to sobie.
Naród izraelski liczył
jakieś 3 miliony osób.
Pomyślmy: „wszystkie
kobiety” z całego narodu,
tańcząc i śpiewając,
sławiły Jehowę.
Z pewnością był to
„wielki zastęp” kobiet —
i donośny okrzyk
wysławiania Jehowy!
Innym przykładem jest powrót
króla Saula i jego dowódcy Dawida
po zwycięskiej
bitwie z Filistynami.
Zobaczmy, jak opisuje to
1 Samuela 18:6:
Powiedziano tu, że kobiety
„wychodziły ze wszystkich miast”,
by powitać zwycięzców
muzyką, pieśniami i tańcem.
Reakcje takie jak ta
nie były jednak tylko wyrazem
zwykłej, ludzkiej radości.
Przypomnijmy, że Dawid
napisał pod natchnieniem:
„Jehowa podaje słowo;
zwiastunek dobrej nowiny
jest wielki zastęp”.
Tak, Jehowa cenił ten
kobiecy okrzyk wysławiania,
tak jak cenił mężczyzn
biorących udział w bitwie.
Jak jest dzisiaj?
Sprawozdanie
na rok służbowy 2017 podaje,
że w działalności głoszenia na całym świecie
brało udział ponad 8 300 000 osób.
W większości krajów
nasze drogie siostry
często stanowią ponad połowę
wszystkich pionierów specjalnych
i prawie trzy czwarte
pionierów stałych.
Poza tym wiele innych sióstr z całego serca
głosi dobrą nowinę o Królestwie
na miarę swoich
najlepszych możliwości i warunków.
Siostry, które samotnie
wychowują dzieci,
dbają o zaspokajanie ich potrzeb
materialnych i duchowych.
Niektóre siostry w stanie wolnym
zdobywają się na poświęcenia dla Jehowy,
by brać udział w teokratycznych budowach
lub pracach konserwacyjnych.
Inne usługują w Betel lub działają
na terenach z potrzebami —
także na terenach obcojęzycznych.
Wierne żony lojalnie
wspierają swoich mężów,
nie zaniedbując przy tym
obowiązku głoszenia i nauczania.
Tak, Jehowa musi być
bardzo zadowolony,
gdy widzi, jak wszystkie
służycie Mu w różny sposób.
A my jesteśmy wdzięczni za waszą
serdeczność i pozytywny wpływ,
jaki wy, drogie siostry,
macie na zbór.
To jasne, że Jehowa ceni
ten „wielki zastęp” sióstr.
Ale czy zwraca uwagę
na osobistą sytuację
i ofiarność
każdej siostry z osobna?
Nie musimy się nad tym
zastanawiać.
Ze Słowa Bożego
wyraźnie wynika,
że Jehowa widzi i docenia
każdego swojego sługę.
Czy zauważyliście na przykład,
gdy czytaliśmy wersety
z 15 rozdziału Wyjścia,
że Miriam nazwano „prorokinią”?
Najwidoczniej Bóg powierzył jej zaszczytne zadanie
przekazywania Jego wypowiedzi.
W niektórych wypadkach
bez wątpienia
obejmowało ono śpiewanie pieśni
natchnionych przez Jehowę.
Ale Miriam nie jest jedyną kobietą
nazwaną w Biblii prorokinią.
Inne, jak choćby Anna
czy żona Izajasza,
także zostały określone
tym mianem.
W Księdze Sędziów czytamy o kolejnej
wiernej kobiecie — Deborze.
Zajrzyjmy do Sędziów 4:4, 5:
Najwyraźniej
do obowiązków Debory
należało rozwiązywanie
sporów pomiędzy Izraelitami —
przekazywała im rozstrzygnięcia
od Jehowy.
Wiele lat później, za czasów
wiernego króla Jozjasza, prorokinią była Chulda.
W 2 Królów 22:8 czytamy,
że podczas remontu świątyni
odnaleziono oryginał księgi Prawa.
Kiedy zaczęto ją czytać Jozjaszowi,
król poczuł się zdruzgotany tym,
jak daleko naród odszedł od Prawa Jehowy.
W wersecie 13
znajdujemy polecenie,
jakie Jozjasz wydał kapłanowi, sekretarzowi
i innym wpływowym mężczyznom:
Jak się z tego wywiązali?
Werset 14 podaje:
To ciekawe, że Jehowa
posłużył się tą wierną kobietą
do przekazania swoich wskazówek,
a ci poważani mężczyźni
właśnie u niej szukali Bożych rad.
Chrześcijańskie Pisma Greckie
nie pozwalają siostrom usługiwać
w takim charakterze, jak to było
w wypadku Debory i innych izraelskich prorokiń.
Jednak w Liście do Tytusa 2:3, 4
zachęcono „starsze kobiety”
do przejawiania duchowych przymiotów,
„żeby mogły przywodzić do opamiętania
młode kobiety”, jeśli chodzi o sprawy duchowe.
Przeczytajmy ten fragment:
Bardzo cenimy
dojrzałe duchowo chrześcijanki,
które zapewniają wspaniałą pomoc
młodszym siostrom lub nowym w prawdzie!
Jednak dzisiaj Jehowa
powierza władzę mężczyznom.
Spełniają biblijne wymagania, by usługiwać
w roli starszych i sług pomocniczych
i pomagać ludowi Bożemu,
prowadzić go i ochraniać.
Na pewno nie chodzi o brak szacunku
dla zdolności, którymi odznaczają się siostry.
Tak naprawdę wielu
odpowiedzialnych braci przyzna,
że korzystają oni z doświadczenia
i praktycznej mądrości pokornych,
dojrzałych duchowo sióstr.
Na koniec pomyślmy o wyjątkowej wierze
jeszcze jednej kobiety opisanej w Biblii — Marii.
Jehowa powierzył
jej niezwykłe zadanie:
miała urodzić i wychować
Jego Syna jako człowieka!
Możemy sobie tylko wyobrażać
myśli kłębiące się w jej głowie,
gdy usłyszała o tym przywileju.
Ale 1 rozdział
Ewangelii według Łukasza
sporo mówi nam
o jej duchowym podejściu.
W wersecie 38 czytamy,
że gdy anioł Gabriel skończył mówić,
Maria odpowiedziała po prostu:
Musiała zastanawiać się,
jak Jehowa tego wszystkiego dokona,
ale była pokorna i posłuszna.
Wierni mężczyźni, tacy
jak Mojżesz i Jeremiasz,
wahali się przyjąć
wyjątkowo trudne zadania.
Ale nie Maria!
To piękny przykład dla
nas wszystkich — mężczyzn i kobiet.
Jehowa naprawdę
zawsze wysoko cenił kobiety.
Mamy dzisiaj przywilej współdziałać
z milionami pracowitych chrześcijanek.
Jakże zadowolony musi być
Jehowa, gdy widzi drogie siostry,
które pokornie
i wiernie Mu służą!
Zachęcamy was, siostry:
dalej wykonujcie piękną pracę
i miejcie pozytywny wpływ na zbór.
Jako wierne kobiety,
otrzymałyście od Boga przywilej brania
udziału w spełnianiu słów psalmisty:
„Jehowa podaje słowo; zwiastunek
dobrej nowiny jest wielki zastęp”.

Ralph Walls: „Zwiastunki dobrej nowiny”