JW subtitle extractor

Het thema voor deze maand is:
Christelijke neutraliteit – Wat het inhoudt, wat ervoor nodig is
en waarom we ervoor kiezen.
Wat is jouw mening?
Hoe denk jij erover?
Kan één persoon het verschil maken in de strijd tegen onrecht?
Als we mensen over politiek horen praten,
lijkt het misschien in eerste instantie ver van ons bed.
Maar als onze familie onrecht wordt aangedaan,
kan het heel dichtbij komen.
Het is te verwachten dat mensen verdeeld zijn
over politieke onderwerpen.
In Openbaring 8-13 werd voorspeld
dat bestuur een geschilpunt zou worden in de laatste dagen...
en dat mensen onder druk zouden staan om een kant te kiezen.
De vraag die we ons allemaal moeten stellen is:
Hoe reageer ik als mensen praten
over oplossingen voor ernstig onrecht?
Als christenen vinden we het vooral belangrijk
het voorbeeld van Christus te volgen.
Als er iemand was die iets had kunnen doen tegen onrecht,
was het Jezus.
Hij leefde echt met mensen mee.
Hij had het vermogen om hongerigen te voeden,
zieken te genezen, doden op te wekken...
en echt het hart van mensen te bereiken.
Dus op politiek gebied had Jezus
een ongekende invloed kunnen hebben.
En hij kreeg daar zeker de kans voor.
Satan wilde hem heel graag alle koninkrijken op aarde aanbieden
in ruil voor één daad van aanbidding.
Jezus weigerde dat, maar hij zei ook niet
dat Satan geen autoriteit over die koninkrijken had.
Later wilden Jezus’ eigen landgenoten hem koning maken.
Dat weigerde hij ook.
Nog later werd hem gevraagd of het toegestaan was
om belasting te betalen aan de Romeinse regering.
Opnieuw weigerde Jezus partij te kiezen.
Hij weigerde om wereldleider, nationaal leider
of politiek activist te worden.
Betekende dat dat het Jezus niets kon schelen?
Dat hij geen mening had?
Absoluut niet!
Het deed Jezus veel meer dan we ons kunnen voorstellen.
Hij behandelde mensen eerlijk
en liet op die manier zien wat rechtvaardigheid inhoudt.
Maar hij was er vooral op gefocust
mensen te vertellen over Gods Koninkrijk...
dat voor altijd een eind zou maken aan onrecht.
Dus wat moest volgens Jezus ons standpunt zijn
ten opzichte van menselijke regeringen?
Kijk eens naar Jezus’ antwoord
op de vraag over de Romeinse belasting.
Het staat in Markus 12:15-17.
Welke dingen zijn van caesar?
In Romeinen 13:1-7 noemt de apostel Paulus
belasting, schatting, ontzag en eer.
Jezus zei ook dat we caesar moeten teruggeven wat van hem is.
Wat betekent dat?
Caesar, die op dat moment aan de macht was,
had voorzien in waardevolle dingen, munten bijvoorbeeld.
Daarom had hij het recht
om een deel van die munten terug te vragen.
Op die manier kon de staat nuttige diensten blijven verlenen.
Dat erkende Jezus.
Maar daar staat tegenover dat we onze waardevolste bezittingen
van God hebben gekregen...
dingen zoals ons hart, ons leven, ons verstand en onze kracht.
Die dingen kunnen we niet teruggeven aan caesar,
want we hebben die niet van caesar gekregen.
Die dingen geven we terecht terug aan God
in de vorm van onze toewijding en onze liefde.
Jezus zei in Markus 12:30 over onze liefde voor God:
Dus de liefde die we aan God teruggeven is volledig.
Geen lichaamsdeel, lichaamsfunctie, bekwaamheid
of verlangen uitgezonderd.
Als je van God houdt, kies je de kant van Jezus,
die door Jehovah is aangesteld als Koning.
Maar hoe zouden Jezus’ discipelen
zijn Koninkrijk verdedigen tegen tegenstanders?
Dat leren we uit gebeurtenissen
tijdens Jezus’ laatste avond als mens op aarde.
In Mattheüs hoofdstuk 26 staat dat een grote menigte
Jezus kwam arresteren met zwaarden en knuppels.
Petrus trok z’n zwaard en sloeg het oor af
van de slaaf van de hogepriester.
Johannes zegt dat de slaaf Malchus heette.
Lukas voegt eraan toe
dat Jezus het oor van de man aanraakte en genas.
Stel je dat eens voor!
Jezus voelde geen haat tegenover de mannen
die hem arresteerden.
Volgens Mattheüs 26:52 zei Jezus tegen Petrus:
Steek je zwaard terug, want wie naar het zwaard grijpt,
zal door het zwaard omkomen.
Waarom keurde Jezus die moedige daad van Petrus af?
Om dezelfde reden waarom hij had geweigerd
zich met politiek in te laten.
Jezus legde dat uit toen hij later die nacht
voor Pontius Pilatus verscheen.
In Johannes 18:36 wordt gezegd:
Omdat Jezus’ Koninkrijk niet van menselijke oorsprong is,
hoeft het niet door mensen verdedigd te worden.
Hoe kunnen we er zeker van zijn dat Jezus dat bedoelde?
Kijk eens naar de rest van Johannes 18:36.
En wij als christenen, welk standpunt nemen wij in
als het om politieke kwesties gaat?
We zijn neutraal.
Soms wordt dat standpunt verkeerd opgevat.
Sommigen concluderen dat als je de ene menselijke regering
niet steunt, je vast voor een andere bent.
In de jaren 50 werden in wat nu Congo-Brazzaville is...
Jehovah’s Getuigen er valselijk van beschuldigd
communisten te zijn.
Maar toen Congo in de jaren 70
een communistische regering kreeg...
was die niet blij met ons
omdat we geen communisten waren.
Inmiddels zijn Jehovah’s Getuigen in Congo-Brazzaville
al bijna 30 jaar officieel erkend.
Sommigen interpreteren onze neutraliteit
als pure onverschilligheid...
maar anderen zien die als een bedreiging.
We gaan beide meningen bespreken.
Ten eerste is er een groot verschil
tussen christelijke neutraliteit en onverschilligheid.
Onverschilligheid is een gebrek aan interesse,
enthousiasme of betrokkenheid.
We hebben echt interesse voor mensen
en we tonen zeker medegevoel voor ze.
Net als Jezus willen we het lijden van mensen verlichten
door ze op praktische manieren te helpen...
en ze te vertellen over het enige Koninkrijk
dat een eind kan maken aan onrecht.
Met het onderwijs uit Gods Woord willen we
het hart van mensen veranderen, geen politieke instituten.
Dat vinden we een realistische aanpak...
want de grootste problemen liggen
niet op politiek maar op moreel gebied.
Waarom kan er gezegd worden dat Jehovah’s Getuigen
geen bedreiging zijn maar juist een aanwinst?
We houden ons gewetensvol aan de wet...
we steunen de gemeenschap door vrijwilligerswerk
of verplichte burgerdienst waar dat bestaat...
en we betalen belasting.
Het is waar, we stemmen niet op een politieke partij of kandidaat.
Maar we verstoren ook geen verkiezingen
en we houden mensen die willen stemmen niet tegen.
Het is waar, we voeren geen campagne
en we stellen ons niet verkiesbaar.
Maar we hebben ook geen kritiek op regeringen,
we ondermijnen hun beleid niet...
en we houden geen politieke demonstraties.
Het is waar, we groeten de vlag niet,
maar we zullen die ook niet verbranden of erop spugen...
en we tonen geen minachting voor het land...
ook niet in landen waar zulke dingen
onder de vrijheid van meningsuiting vallen.
Het is waar, we zullen het volkslied niet zingen,
maar we weerhouden anderen er ook niet van om dat te doen...
en we zullen er ook geen scène van maken.
We doen er gewoon niet aan mee.
Het is waar, we doen niet mee aan oorlogen,
maar we zullen ook niet in eigen land geweld gebruiken.
Dus hoewel we geen politieke standpunten promoten,
zullen we die ook niet veroordelen, zelfs niet in ons hart.
Dat is wat neutraliteit inhoudt.
We kiezen geen partij.
Maar stel dat de staat iets eist
wat ingaat tegen de geboden van Jezus.
Daar is een Bijbels principe voor.
Misschien denk je aan wat staat in Handelingen 5:28,29:
Wij moeten God als regeerder meer gehoorzamen dan mensen.
We hebben geen minachting voor de staat,
we hebben eerbied voor God.
Als de staat eist dat we iets doen wat God verbiedt
of juist iets niet doen wat God gebiedt...
dan vinden we het belangrijker God te gehoorzamen dan de staat.
Sommigen zeggen misschien: Er zijn situaties
waarin dat standpunt je in de problemen kan brengen.
Dat voorspelde Jezus al in Mattheüs 24:9, waar hij zei:
In Openbaring 2:10 zei Jezus zelfs dat sommigen van zijn discipelen
in de gevangenis zouden belanden.
Niet allemaal, maar sommigen.
We zijn niet teleurgesteld als we niet in de gevangenis belanden,
maar we zijn ook niet ontmoedigd als het wel gebeurt.
We denken aan de duizenden broeders en zusters
die in de loop van de jaren gevangen hebben gezeten...
vanwege hun christelijke neutraliteit.
We zijn trots op ze en we bidden voor ze.
We weten dat Jehovah blij met ze is.
Hun volharding onder beproevingen
betekent de overwinning voor ons allemaal.
In welk opzicht?
Paulus schreef aan de gemeente in Efeze:
Paulus schreef die woorden
toen hij zelf in Rome onder huisarrest stond.
In welk opzicht betekenden Paulus’ beproevingen
eer voor de Efeziërs?
Doordat hij in zijn dienst volhardde ondanks beproevingen...
werd voor de gemeente duidelijk
dat hun voorrechten als christenen het allerbelangrijkst waren.
Als Paulus het gewoon had opgegeven,
welk signaal had hij dan afgegeven?
Dat hun geloof, hun dienst en de hoop op het Koninkrijk
eigenlijk niet zo veel voorstelden.
Doordat Paulus volhardde, sierde hij het christendom.
Hij toonde aan dat trouw blijven elk offer waard is.
Zo bewijst de volharding
van onze broeders en zusters in de gevangenis...
dat hun hoop levend is en dat het Koninkrijk een realiteit is.
Ze zijn de trotse vertegenwoordigers...
niet van een menselijke regering
maar van een Koninkrijk in de hemel...
een Koninkrijk dat hen zal belonen met eeuwig leven
in een wereld zonder oorlog.

David Schafer: Christelijke neutraliteit — Wat het inhoudt, wat ervoor nodig is en waarom we ervoor kiezen