00:00:03
Θα ήθελα να σας μιλήσω για λίγα λεπτά...00:00:05
00:00:05
γύρω από το θέμα...00:00:07
00:00:07
«Θυμόμαστε Ακατάπαυστα
την Υπομονή Σας».00:00:11
00:00:11
Τι είναι υπομονή;00:00:13
00:00:14
Στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο...00:00:16
00:00:16
η λέξη αυτή έχει την έννοια του
«παραμένω στη θέση μου...00:00:20
00:00:20
είμαι καρτερικός...00:00:22
00:00:23
μένω σταθερός
κάτω από δοκιμασία».00:00:26
00:00:27
Αλλά αυτό σημαίνει περισσότερα
από το να αντέχει απλώς...00:00:30
00:00:30
κάποιος στις δυσκολίες.00:00:32
00:00:34
Ο Χριστιανός που υπομένει
έχει γνήσια ελπίδα.00:00:38
00:00:39
Είναι πεπεισμένος ότι...00:00:40
00:00:40
όπως αναφέρει
το εδάφιο 2 Κορινθίους 4:17...00:00:44
00:00:45
«η θλίψη είναι στιγμιαία και ελαφριά»...00:00:48
00:00:48
σε σύγκριση με την ανταμοιβή,
που είναι αιώνια.00:00:52
00:00:55
Για να αντιληφθούμε
τη σπουδαιότητα της υπομονής...00:00:58
00:00:59
υπάρχουν εδώ μπροστά μου
μερικές βαλίτσες...00:01:02
00:01:02
κάποιες είναι μικρές
και κάποιες μεγάλες.00:01:05
00:01:06
Αυτό που δεν ξέρουμε
είναι το βάρος της καθεμιάς.00:01:10
00:01:11
Εξαρτάται από το τι έχει μέσα.00:01:14
00:01:14
Μερικές μεγάλες βαλίτσες μπορεί
να είναι απροσδόκητα ελαφριές.00:01:19
00:01:19
Μερικές μικρότερες μπορεί
να είναι απροσδόκητα βαριές.00:01:23
00:01:25
Κατά μια έννοια, αυτό δείχνει
τι περιμένει τον καθέναν μας...00:01:29
00:01:29
όταν αφιερώνουμε τον εαυτό μας
στον Ιεχωβά...00:01:32
00:01:32
και αρχίζουμε τον αγώνα μας για ζωή.00:01:35
00:01:36
Στην αρχή, ίσως να μην ξέρουμε
τι φορτία θα χρειαστεί να σηκώσουμε.00:01:41
00:01:41
Ίσως ανησυχούμε για κάποιες δοκιμασίες
που φαίνονται μεγάλες...00:01:45
00:01:46
αλλά διαπιστώνουμε ότι τελικά
δεν είναι τόσο τρομερές όσο φοβόμασταν.00:01:51
00:01:51
Άλλοτε πάλι, μερικά φορτία
που τα νομίζαμε ελαφριά...00:01:55
00:01:56
όπως ίσως το να τα πηγαίνουμε καλά
μεταξύ μας δείχνοντας αγάπη...00:02:00
00:02:00
ίσως αποδεικνύονται πιο βαριά
από ό,τι περιμέναμε.00:02:04
00:02:04
Υπάρχουν επίσης και απρόσμενες
δοκιμασίες της πίστης μας...00:02:08
00:02:08
όπως προβλήματα υγείας...00:02:11
00:02:11
οικονομικές ανησυχίες,
οικογενειακές δυσκολίες...00:02:15
00:02:15
και προσωπικές απογοητεύσεις.00:02:18
00:02:18
Όλες αυτές οι καταστάσεις
απαιτούν υπομονή.00:02:22
00:02:23
Το Κυβερνών Σώμα θέλει να γνωρίζετε,
αγαπητοί αδελφοί και αδελφές...00:02:27
00:02:27
ότι σας αγαπούμε
για την ακλόνητη υπομονή σας.00:02:31
00:02:32
Τα αισθήματά μας συνοψίζονται πολύ καλά...00:02:35
00:02:35
στα λόγια του Παύλου
στα εδάφια 1 Θεσσαλονικείς 1:2, 3.00:02:41
00:02:41
Εκεί έγραψε στους πιστούς Χριστιανούς...00:02:44
00:02:45
«Ευχαριστούμε πάντοτε τον Θεό...00:02:48
00:02:48
όταν αναφέρουμε όλους εσάς
στις προσευχές μας...00:02:52
00:02:52
γιατί θυμόμαστε ακατάπαυστα
το πιστό σας έργο...00:02:55
00:02:55
και το γεμάτο αγάπη κόπο σας...00:02:58
00:02:58
και την υπομονή που δείχνετε...00:02:59
00:02:59
λόγω της ελπίδας σας
στον Κύριό μας Ιησού Χριστό...00:03:02
00:03:02
ενώπιον του Θεού και Πατέρα μας».00:03:05
00:03:08
Πόσο όμορφα εκφράζουν αυτά τα λόγια
τα αισθήματά μας για εσάς!00:03:13
00:03:14
Μας ενθαρρύνει και
μας ενισχύει πολύ η πιστότητα...00:03:18
00:03:18
η ακεραιότητα
και η υπομονή σας.00:03:22
00:03:23
Όποιες αντιξοότητες
και αν αντιμετωπίζετε...00:03:26
00:03:27
δυο πράγματα είναι βέβαια...00:03:30
00:03:30
Ο Ιεχωβά γνωρίζει πόσο βαρύ
είναι το φορτίο σας...00:03:34
00:03:34
και μπορεί να σας δώσει
τη δύναμη να το σηκώσετε.00:03:37
00:03:38
Σκεφτείτε λίγο την πρώτη δήλωση.00:03:41
00:03:41
Ο Ιεχωβά γνωρίζει πόσο βαρύ
είναι το φορτίο σας.00:03:45
00:03:45
Πώς το ξέρουμε αυτό;00:03:47
00:03:48
Ανοίξτε τη Γραφή σας
στο εδάφιο Εβραίους 6:10.00:03:52
00:03:54
Εδώ ο απόστολος Παύλος...00:03:56
00:03:56
που και ο ίδιος ήταν
εξαίρετο παράδειγμα υπομονής...00:04:00
00:04:00
μας εξηγεί για ποιον λόγο αξίζει
να δείχνουμε ακλόνητη υπομονή.00:04:05
00:04:05
Εβραίους 6:10...00:04:07
00:04:09
«Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος
ώστε να ξεχάσει το έργο σας...00:04:14
00:04:15
και την αγάπη που δείξατε
για το όνομά του...00:04:18
00:04:18
εφόσον έχετε διακονήσει τους αγίους
και συνεχίζετε να διακονείτε».00:04:23
00:04:23
Φανταστείτε—ο Ιεχωβά θα το έβλεπε άδικο...00:04:27
00:04:27
να θεωρήσει δεδομένη την υπομονή σας.00:04:30
00:04:32
Μάλιστα, δεν αρκείται
στο να αναγνωρίσει το έργο σας...00:04:37
00:04:38
σας βοηθάει
και να σηκώσετε το φορτίο σας.00:04:41
00:04:42
Πώς το ξέρουμε αυτό;00:04:44
00:04:44
Ανοίξτε τη Γραφή σας
στα εδάφια Φιλιππησίους 4:12, 13...00:04:50
00:04:53
και προσέξτε τι μας λέει εδώ
ο απόστολος Παύλος...00:04:56
00:04:57
αυτό το υπόδειγμα υπομονής.00:05:00
00:05:00
Πριν το διαβάσουμε, ας σκεφτούμε ότι...00:05:03
00:05:03
ίσως φανταζόμαστε τον Παύλο
ως καινούριο στη Χριστιανική πίστη...00:05:07
00:05:08
και σε σύγκριση
με πολλούς άλλους, ήταν.00:05:11
00:05:12
Αλλά όταν έγραψε στους Φιλιππησίους
το 60 ή το 61 Κ.Χ...00:05:18
00:05:18
είχε ήδη αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια.00:05:21
00:05:21
Είχε να σηκώσει πολλά βαριά φορτία.00:05:24
00:05:25
Σε αυτά τα εδάφια
αναφέρει μερικά...00:05:28
00:05:28
αλλά προσέξτε τι γράφει
στο δεύτερο μισό του εδαφίου 12...00:05:32
00:05:35
«Στο καθετί και σε όλες τις συνθήκες...00:05:39
00:05:40
έχω μάθει το μυστικό...00:05:42
00:05:42
και να είμαι χορτάτος και να πεινώ...00:05:46
00:05:47
και να έχω αφθονία
και να υποφέρω στερήσεις».00:05:52
00:05:52
Δείτε, όμως, τι λέει στο εδάφιο 13...00:05:55
00:05:56
«Για όλα τα πράγματα έχω τη δύναμη...00:05:59
00:06:00
χάρη σε αυτόν που μου δίνει δύναμη».00:06:03
00:06:04
Τι σημαίνει αυτό για εμάς;00:06:06
00:06:07
Ότι οποιοδήποτε φορτίο και
αν έχουμε να σηκώσουμε ως Χριστιανοί...00:06:11
00:06:11
δεν το κάνουμε αυτό
με τη δική μας δύναμη.00:06:14
00:06:14
Ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει
να το σηκώσουμε.00:06:17
00:06:18
Θα μας δώσει τη δύναμη
που χρειαζόμαστε.00:06:21
00:06:21
Ο Παύλος το ήξερε αυτό επειδή
το είχε βιώσει ο ίδιος προσωπικά...00:06:25
00:06:26
είχε τη βοήθεια του Ιεχωβά στη ζωή του.00:06:29
00:06:31
Πώς;00:06:33
00:06:34
Σκεφτείτε τι πέρασε
στο πρώτο του ιεραποστολικό ταξίδι.00:06:38
00:06:38
Ο ίδιος, καθώς και ο Βαρνάβας
και οι άλλοι συνεργάτες του...00:06:42
00:06:42
είχαν μπροστά τους
έναν συναρπαστικό διορισμό.00:06:45
00:06:46
Θα ήταν άραγε το φορτίο τους ελαφρύ...00:06:48
00:06:48
γεμάτο μόνο καλές εμπειρίες...00:06:51
00:06:51
ή θα περιλάμβανε αυτός ο διορισμός
και δυσκολίες...00:06:55
00:06:55
μερικές ίσως πιο «βαριές»
από ό,τι περίμενε; Ας δούμε.00:07:00
00:07:01
Μια από τις πρώτες στάσεις του
ήταν η Αντιόχεια της Πισιδίας.00:07:05
00:07:06
Εδώ ο Παύλος και οι συνεργάτες του
είχαν μεγάλη επιτυχία.00:07:10
00:07:10
Οι άνθρωποι μάλιστα τους παρακαλούσαν
να ξαναπάνε το επόμενο Σάββατο...00:07:14
00:07:14
για να τους πουν και άλλα.00:07:16
00:07:16
Αυτό μοιάζει με ελαφρύ φορτίο,
έτσι δεν είναι;00:07:20
00:07:20
Αλλά η επανεπίσκεψη του Παύλου...00:07:22
00:07:22
δεν εξελίχθηκε τόσο ομαλά
όσο θα περίμενε.00:07:26
00:07:27
Ενώ μερικοί δέχτηκαν τα καλά νέα...00:07:30
00:07:30
οι εναντιούμενοι ξεσήκωσαν
τα πλήθη τόσο πολύ...00:07:33
00:07:33
ώστε πέταξαν τον Παύλο
και τους συντρόφους του έξω από την πόλη.00:07:37
00:07:39
Η επόμενη στάση του ήταν στο Ικόνιο...00:07:41
00:07:41
ένα ταξίδι περίπου 160 χιλιομέτρων
από την Αντιόχεια.00:07:45
00:07:49
Ο Παύλος δεν μπορούσε
να πάρει τρένο, λεωφορείο ή ταξί...00:07:52
00:07:52
έπρεπε να ταξιδέψει με τα πόδια.00:07:54
00:07:55
Μήπως πήγαν τα πράγματα καλύτερα
για αυτόν όταν έφτασε στο Ικόνιο;00:07:59
00:07:59
Θα αποδεικνυόταν το κήρυγμά του εκεί...00:08:02
00:08:02
ελαφρύτερο φορτίο από ό,τι στην Αντιόχεια;00:08:05
00:08:06
Είναι αλήθεια ότι μερικοί
δέχτηκαν το άγγελμά του...00:08:09
00:08:09
αλλά έπειτα οι εναντιούμενοι
ξεσήκωσαν εναντίωση.00:08:12
00:08:13
Σύντομα, ο Παύλος και οι συνεργάτες του
αναγκάστηκαν να φύγουν και από εκεί.00:08:19
00:08:20
Αυτή τη φορά περπάτησαν
περίπου 30 χιλιόμετρα μέχρι τα Λύστρα.00:08:24
00:08:24
Στην αρχή,
όλα πήγαιναν καλά εκεί.00:08:27
00:08:28
Οι άνθρωποι στα Λύστρα νόμιζαν ότι
ο Παύλος και ο Βαρνάβας ήταν θεοί...00:08:32
00:08:33
όμως εκείνοι τους έδωσαν με επιδέξιο τρόπο
μαρτυρία για τον ισχυρό Δημιουργό τους.00:08:38
00:08:40
Αλλά έπειτα έφτασαν οι εναντιούμενοι
από την Αντιόχεια και το Ικόνιο...00:08:43
00:08:43
που κυνηγούσαν τον Παύλο.00:08:45
00:08:46
Μερικοί από αυτούς
τον μισούσαν τόσο πολύ...00:08:49
00:08:50
ώστε περπάτησαν πάνω
από 160 χιλιόμετρα για να του επιτεθούν.00:08:55
00:08:57
Όταν τον βρήκαν, τον λιθοβόλησαν...00:09:00
00:09:00
και τον έσυραν έξω από την πόλη,
νομίζοντας ότι είχε πεθάνει.00:09:04
00:09:05
Θεωρούσε άραγε ο Παύλος
το φορτίο του ασήκωτο;00:09:09
00:09:10
Μήπως άφησε τον εαυτό του
να αποκαρδιωθεί...00:09:13
00:09:13
επειδή οι εναντιούμενοι τον μισούσαν
και του επιτέθηκαν;00:09:17
00:09:17
Όχι. Ο Παύλος είχε υπομονή.00:09:21
00:09:22
Και αυτός που υπομένει
δεν χάνει ποτέ την ελπίδα του...00:09:26
00:09:26
ακόμη και μπροστά στον διωγμό.00:09:29
00:09:29
Τι έκανε λοιπόν ο Παύλος;00:09:31
00:09:32
Συνέχισε απτόητος να κηρύττει,
αυτή τη φορά στη Δέρβη.00:09:37
00:09:37
Φανταστείτε πόση προσπάθεια κατέβαλε...00:09:40
00:09:41
για να διανύσει με τα πόδια
περίπου 100 χιλιόμετρα...00:09:44
00:09:44
μέχρι να φτάσει στη Δέρβη...00:09:46
00:09:46
μόλις μια μέρα
αφότου τον λιθοβόλησαν...00:09:48
00:09:48
αφήνοντάς τον μισοπεθαμένο.00:09:50
00:09:52
Αλλά το ταξίδι άξιζε τον κόπο...00:09:54
00:09:54
επειδή εκεί στη Δέρβη
ο Παύλος και οι συνεργάτες του...00:09:57
00:09:57
έκαναν πολλούς μαθητές.00:09:59
00:10:01
Όπως βλέπετε...00:10:03
00:10:04
ο Παύλος είχε βαρύ φορτίο να σηκώσει...00:10:07
00:10:07
αλλά δεν παραιτήθηκε.00:10:09
00:10:09
Συνέχισε να κηρύττει.00:10:11
00:10:12
Ωστόσο, κατόπιν έκανε και κάτι άλλο.00:10:15
00:10:16
Ανοίξτε τη Γραφή σας
στο 14ο κεφάλαιο των Πράξεων.00:10:20
00:10:21
Εδώ βλέπουμε κάτι που απέδειξε
ότι ο Παύλος ήταν άνθρωπος υπομονής.00:10:26
00:10:27
Στο εδάφιο Πράξεις 14:21 διαβάζουμε...00:10:31
00:10:32
«Αφού διακήρυξαν τα καλά νέα
σε εκείνη την πόλη...00:10:35
00:10:35
και έκαναν αρκετούς μαθητές...00:10:37
00:10:38
επέστρεψαν στα Λύστρα
και στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια».00:10:42
00:10:44
Φανταστείτε!00:10:45
00:10:45
Ο Παύλος και οι συνεργάτες του
πήγαν πίσω...00:10:48
00:10:48
στις ίδιες εκείνες πόλεις όπου
είχαν υποστεί βάναυσο διωγμό.00:10:52
00:10:53
Γιατί; Το εδάφιο 22 λέει...00:10:57
00:10:57
“Ενίσχυσαν τις ψυχές των μαθητών...00:11:00
00:11:00
ενθαρρύνοντάς τους να παραμείνουν
στην πίστη και λέγοντας...00:11:05
00:11:05
«Πρέπει να μπούμε στη βασιλεία του Θεού
διαμέσου πολλών θλίψεων»”.00:11:10
00:11:12
Αρχικά, αυτή η δήλωση
ίσως ακούγεται παράξενη.00:11:15
00:11:17
Πώς ενθάρρυνε τους μαθητές λέγοντάς τους
ότι θα είχαν “πολλές θλίψεις”;00:11:21
00:11:23
Μια τέτοια προοπτική θα ήταν
καταθλιπτική, όχι ενθαρρυντική.00:11:27
00:11:28
Αλλά κοιτάξτε προσεκτικά
τα λόγια του Παύλου.00:11:31
00:11:32
Δεν είπε απλώς: “Πρέπει
να υπομείνουμε πολλές θλίψεις”.00:11:36
00:11:37
Είπε: «Πρέπει να μπούμε στη βασιλεία
του Θεού διαμέσου πολλών θλίψεων».00:11:43
00:11:45
Με άλλα λόγια...00:11:47
00:11:47
ενίσχυσε τους μαθητές...00:11:49
00:11:49
τονίζοντας το θετικό αποτέλεσμα της υπομονής.00:11:52
00:11:55
Όπως είπε ο Ιησούς
στο εδάφιο Ματθαίος 10:22...00:11:59
00:12:00
«Εκείνος που θα έχει υπομείνει ως το τέλος,
αυτός θα σωθεί».00:12:05
00:12:05
Ποιο είναι το μάθημα
που διδασκόμαστε;00:12:08
00:12:08
Υπομονή δεν είναι απλώς
το να αντέχουμε στις δυσκολίες.00:12:12
00:12:15
Υπομονή σημαίνει να κρατάμε ζωντανή
την ελπίδα μας στο μυαλό μας.00:12:19
00:12:20
Σημαίνει να είμαστε
προσωπικά πεπεισμένοι ότι...00:12:23
00:12:23
όπως λέει το εδάφιο 2 Κορινθίους 4:17...00:12:27
00:12:27
«η θλίψη είναι στιγμιαία και ελαφριά»...00:12:30
00:12:30
αλλά η ανταμοιβή είναι αιώνια.00:12:46
Μαρκ Σάντερσον: Θυμόμαστε Ακατάπαυστα την Υπομονή Σας
-
Μαρκ Σάντερσον: Θυμόμαστε Ακατάπαυστα την Υπομονή Σας
Θα ήθελα να σας μιλήσω για λίγα λεπτά...
γύρω από το θέμα...
«Θυμόμαστε Ακατάπαυστα
την Υπομονή Σας».
Τι είναι υπομονή;
Στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο...
η λέξη αυτή έχει την έννοια του
«παραμένω στη θέση μου...
είμαι καρτερικός...
μένω σταθερός
κάτω από δοκιμασία».
Αλλά αυτό σημαίνει περισσότερα
από το να αντέχει απλώς...
κάποιος στις δυσκολίες.
Ο Χριστιανός που υπομένει
έχει γνήσια ελπίδα.
Είναι πεπεισμένος ότι...
όπως αναφέρει
το εδάφιο 2 Κορινθίους 4:17...
«η θλίψη είναι στιγμιαία και ελαφριά»...
σε σύγκριση με την ανταμοιβή,
που είναι αιώνια.
Για να αντιληφθούμε
τη σπουδαιότητα της υπομονής...
υπάρχουν εδώ μπροστά μου
μερικές βαλίτσες...
κάποιες είναι μικρές
και κάποιες μεγάλες.
Αυτό που δεν ξέρουμε
είναι το βάρος της καθεμιάς.
Εξαρτάται από το τι έχει μέσα.
Μερικές μεγάλες βαλίτσες μπορεί
να είναι απροσδόκητα ελαφριές.
Μερικές μικρότερες μπορεί
να είναι απροσδόκητα βαριές.
Κατά μια έννοια, αυτό δείχνει
τι περιμένει τον καθέναν μας...
όταν αφιερώνουμε τον εαυτό μας
στον Ιεχωβά...
και αρχίζουμε τον αγώνα μας για ζωή.
Στην αρχή, ίσως να μην ξέρουμε
τι φορτία θα χρειαστεί να σηκώσουμε.
Ίσως ανησυχούμε για κάποιες δοκιμασίες
που φαίνονται μεγάλες...
αλλά διαπιστώνουμε ότι τελικά
δεν είναι τόσο τρομερές όσο φοβόμασταν.
Άλλοτε πάλι, μερικά φορτία
που τα νομίζαμε ελαφριά...
όπως ίσως το να τα πηγαίνουμε καλά
μεταξύ μας δείχνοντας αγάπη...
ίσως αποδεικνύονται πιο βαριά
από ό,τι περιμέναμε.
Υπάρχουν επίσης και απρόσμενες
δοκιμασίες της πίστης μας...
όπως προβλήματα υγείας...
οικονομικές ανησυχίες,
οικογενειακές δυσκολίες...
και προσωπικές απογοητεύσεις.
Όλες αυτές οι καταστάσεις
απαιτούν υπομονή.
Το Κυβερνών Σώμα θέλει να γνωρίζετε,
αγαπητοί αδελφοί και αδελφές...
ότι σας αγαπούμε
για την ακλόνητη υπομονή σας.
Τα αισθήματά μας συνοψίζονται πολύ καλά...
στα λόγια του Παύλου
στα εδάφια 1 Θεσσαλονικείς 1:2, 3.
Εκεί έγραψε στους πιστούς Χριστιανούς...
«Ευχαριστούμε πάντοτε τον Θεό...
όταν αναφέρουμε όλους εσάς
στις προσευχές μας...
γιατί θυμόμαστε ακατάπαυστα
το πιστό σας έργο...
και το γεμάτο αγάπη κόπο σας...
και την υπομονή που δείχνετε...
λόγω της ελπίδας σας
στον Κύριό μας Ιησού Χριστό...
ενώπιον του Θεού και Πατέρα μας».
Πόσο όμορφα εκφράζουν αυτά τα λόγια
τα αισθήματά μας για εσάς!
Μας ενθαρρύνει και
μας ενισχύει πολύ η πιστότητα...
η ακεραιότητα
και η υπομονή σας.
Όποιες αντιξοότητες
και αν αντιμετωπίζετε...
δυο πράγματα είναι βέβαια...
Ο Ιεχωβά γνωρίζει πόσο βαρύ
είναι το φορτίο σας...
και μπορεί να σας δώσει
τη δύναμη να το σηκώσετε.
Σκεφτείτε λίγο την πρώτη δήλωση.
Ο Ιεχωβά γνωρίζει πόσο βαρύ
είναι το φορτίο σας.
Πώς το ξέρουμε αυτό;
Ανοίξτε τη Γραφή σας
στο εδάφιο Εβραίους 6:10.
Εδώ ο απόστολος Παύλος...
που και ο ίδιος ήταν
εξαίρετο παράδειγμα υπομονής...
μας εξηγεί για ποιον λόγο αξίζει
να δείχνουμε ακλόνητη υπομονή.
Εβραίους 6:10...
«Διότι ο Θεός δεν είναι άδικος
ώστε να ξεχάσει το έργο σας...
και την αγάπη που δείξατε
για το όνομά του...
εφόσον έχετε διακονήσει τους αγίους
και συνεχίζετε να διακονείτε».
Φανταστείτε—ο Ιεχωβά θα το έβλεπε άδικο...
να θεωρήσει δεδομένη την υπομονή σας.
Μάλιστα, δεν αρκείται
στο να αναγνωρίσει το έργο σας...
σας βοηθάει
και να σηκώσετε το φορτίο σας.
Πώς το ξέρουμε αυτό;
Ανοίξτε τη Γραφή σας
στα εδάφια Φιλιππησίους 4:12, 13...
και προσέξτε τι μας λέει εδώ
ο απόστολος Παύλος...
αυτό το υπόδειγμα υπομονής.
Πριν το διαβάσουμε, ας σκεφτούμε ότι...
ίσως φανταζόμαστε τον Παύλο
ως καινούριο στη Χριστιανική πίστη...
και σε σύγκριση
με πολλούς άλλους, ήταν.
Αλλά όταν έγραψε στους Φιλιππησίους
το 60 ή το 61 Κ.Χ...
είχε ήδη αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια.
Είχε να σηκώσει πολλά βαριά φορτία.
Σε αυτά τα εδάφια
αναφέρει μερικά...
αλλά προσέξτε τι γράφει
στο δεύτερο μισό του εδαφίου 12...
«Στο καθετί και σε όλες τις συνθήκες...
έχω μάθει το μυστικό...
και να είμαι χορτάτος και να πεινώ...
και να έχω αφθονία
και να υποφέρω στερήσεις».
Δείτε, όμως, τι λέει στο εδάφιο 13...
«Για όλα τα πράγματα έχω τη δύναμη...
χάρη σε αυτόν που μου δίνει δύναμη».
Τι σημαίνει αυτό για εμάς;
Ότι οποιοδήποτε φορτίο και
αν έχουμε να σηκώσουμε ως Χριστιανοί...
δεν το κάνουμε αυτό
με τη δική μας δύναμη.
Ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει
να το σηκώσουμε.
Θα μας δώσει τη δύναμη
που χρειαζόμαστε.
Ο Παύλος το ήξερε αυτό επειδή
το είχε βιώσει ο ίδιος προσωπικά...
είχε τη βοήθεια του Ιεχωβά στη ζωή του.
Πώς;
Σκεφτείτε τι πέρασε
στο πρώτο του ιεραποστολικό ταξίδι.
Ο ίδιος, καθώς και ο Βαρνάβας
και οι άλλοι συνεργάτες του...
είχαν μπροστά τους
έναν συναρπαστικό διορισμό.
Θα ήταν άραγε το φορτίο τους ελαφρύ...
γεμάτο μόνο καλές εμπειρίες...
ή θα περιλάμβανε αυτός ο διορισμός
και δυσκολίες...
μερικές ίσως πιο «βαριές»
από ό,τι περίμενε; Ας δούμε.
Μια από τις πρώτες στάσεις του
ήταν η Αντιόχεια της Πισιδίας.
Εδώ ο Παύλος και οι συνεργάτες του
είχαν μεγάλη επιτυχία.
Οι άνθρωποι μάλιστα τους παρακαλούσαν
να ξαναπάνε το επόμενο Σάββατο...
για να τους πουν και άλλα.
Αυτό μοιάζει με ελαφρύ φορτίο,
έτσι δεν είναι;
Αλλά η επανεπίσκεψη του Παύλου...
δεν εξελίχθηκε τόσο ομαλά
όσο θα περίμενε.
Ενώ μερικοί δέχτηκαν τα καλά νέα...
οι εναντιούμενοι ξεσήκωσαν
τα πλήθη τόσο πολύ...
ώστε πέταξαν τον Παύλο
και τους συντρόφους του έξω από την πόλη.
Η επόμενη στάση του ήταν στο Ικόνιο...
ένα ταξίδι περίπου 160 χιλιομέτρων
από την Αντιόχεια.
Ο Παύλος δεν μπορούσε
να πάρει τρένο, λεωφορείο ή ταξί...
έπρεπε να ταξιδέψει με τα πόδια.
Μήπως πήγαν τα πράγματα καλύτερα
για αυτόν όταν έφτασε στο Ικόνιο;
Θα αποδεικνυόταν το κήρυγμά του εκεί...
ελαφρύτερο φορτίο από ό,τι στην Αντιόχεια;
Είναι αλήθεια ότι μερικοί
δέχτηκαν το άγγελμά του...
αλλά έπειτα οι εναντιούμενοι
ξεσήκωσαν εναντίωση.
Σύντομα, ο Παύλος και οι συνεργάτες του
αναγκάστηκαν να φύγουν και από εκεί.
Αυτή τη φορά περπάτησαν
περίπου 30 χιλιόμετρα μέχρι τα Λύστρα.
Στην αρχή,
όλα πήγαιναν καλά εκεί.
Οι άνθρωποι στα Λύστρα νόμιζαν ότι
ο Παύλος και ο Βαρνάβας ήταν θεοί...
όμως εκείνοι τους έδωσαν με επιδέξιο τρόπο
μαρτυρία για τον ισχυρό Δημιουργό τους.
Αλλά έπειτα έφτασαν οι εναντιούμενοι
από την Αντιόχεια και το Ικόνιο...
που κυνηγούσαν τον Παύλο.
Μερικοί από αυτούς
τον μισούσαν τόσο πολύ...
ώστε περπάτησαν πάνω
από 160 χιλιόμετρα για να του επιτεθούν.
Όταν τον βρήκαν, τον λιθοβόλησαν...
και τον έσυραν έξω από την πόλη,
νομίζοντας ότι είχε πεθάνει.
Θεωρούσε άραγε ο Παύλος
το φορτίο του ασήκωτο;
Μήπως άφησε τον εαυτό του
να αποκαρδιωθεί...
επειδή οι εναντιούμενοι τον μισούσαν
και του επιτέθηκαν;
Όχι. Ο Παύλος είχε υπομονή.
Και αυτός που υπομένει
δεν χάνει ποτέ την ελπίδα του...
ακόμη και μπροστά στον διωγμό.
Τι έκανε λοιπόν ο Παύλος;
Συνέχισε απτόητος να κηρύττει,
αυτή τη φορά στη Δέρβη.
Φανταστείτε πόση προσπάθεια κατέβαλε...
για να διανύσει με τα πόδια
περίπου 100 χιλιόμετρα...
μέχρι να φτάσει στη Δέρβη...
μόλις μια μέρα
αφότου τον λιθοβόλησαν...
αφήνοντάς τον μισοπεθαμένο.
Αλλά το ταξίδι άξιζε τον κόπο...
επειδή εκεί στη Δέρβη
ο Παύλος και οι συνεργάτες του...
έκαναν πολλούς μαθητές.
Όπως βλέπετε...
ο Παύλος είχε βαρύ φορτίο να σηκώσει...
αλλά δεν παραιτήθηκε.
Συνέχισε να κηρύττει.
Ωστόσο, κατόπιν έκανε και κάτι άλλο.
Ανοίξτε τη Γραφή σας
στο 14ο κεφάλαιο των Πράξεων.
Εδώ βλέπουμε κάτι που απέδειξε
ότι ο Παύλος ήταν άνθρωπος υπομονής.
Στο εδάφιο Πράξεις 14:21 διαβάζουμε...
«Αφού διακήρυξαν τα καλά νέα
σε εκείνη την πόλη...
και έκαναν αρκετούς μαθητές...
επέστρεψαν στα Λύστρα
και στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια».
Φανταστείτε!
Ο Παύλος και οι συνεργάτες του
πήγαν πίσω...
στις ίδιες εκείνες πόλεις όπου
είχαν υποστεί βάναυσο διωγμό.
Γιατί; Το εδάφιο 22 λέει...
“Ενίσχυσαν τις ψυχές των μαθητών...
ενθαρρύνοντάς τους να παραμείνουν
στην πίστη και λέγοντας...
«Πρέπει να μπούμε στη βασιλεία του Θεού
διαμέσου πολλών θλίψεων»”.
Αρχικά, αυτή η δήλωση
ίσως ακούγεται παράξενη.
Πώς ενθάρρυνε τους μαθητές λέγοντάς τους
ότι θα είχαν “πολλές θλίψεις”;
Μια τέτοια προοπτική θα ήταν
καταθλιπτική, όχι ενθαρρυντική.
Αλλά κοιτάξτε προσεκτικά
τα λόγια του Παύλου.
Δεν είπε απλώς: “Πρέπει
να υπομείνουμε πολλές θλίψεις”.
Είπε: «Πρέπει να μπούμε στη βασιλεία
του Θεού διαμέσου πολλών θλίψεων».
Με άλλα λόγια...
ενίσχυσε τους μαθητές...
τονίζοντας το θετικό αποτέλεσμα της υπομονής.
Όπως είπε ο Ιησούς
στο εδάφιο Ματθαίος 10:22...
«Εκείνος που θα έχει υπομείνει ως το τέλος,
αυτός θα σωθεί».
Ποιο είναι το μάθημα
που διδασκόμαστε;
Υπομονή δεν είναι απλώς
το να αντέχουμε στις δυσκολίες.
Υπομονή σημαίνει να κρατάμε ζωντανή
την ελπίδα μας στο μυαλό μας.
Σημαίνει να είμαστε
προσωπικά πεπεισμένοι ότι...
όπως λέει το εδάφιο 2 Κορινθίους 4:17...
«η θλίψη είναι στιγμιαία και ελαφριά»...
αλλά η ανταμοιβή είναι αιώνια.
-