JW subtitle extractor

Po potopie Jehowa wypowiedział
słowa zapisane w Rodzaju 8:21:
„Serce [człowieka] jest skłonne
do zła od samej młodości”.
To smutne, ale wszyscy
mamy grzeszne skłonności,
a Szatan liczy na to,
że będziemy im ulegać.
Na przykład komentarze
do dzisiejszego tekstu dziennego
podkreślały, że Hiobowi
brakowało pokory.
Kiedy przyjrzymy się postawie Hioba,
to dostrzegamy, że miał też inne braki.
Na przykład w obliczu prób
stał się zgorzkniały i zniechęcony.
I chociaż go rozumiemy, bo pewnie
też tak byśmy się czuli,
to wiemy, że jego reakcja
nie była właściwa.
Wrodzone grzeszne skłonności
zaślepiły Hioba,
przez co nawet
nie brał pod uwagę,
że jego cierpienia mogą mieć
inne przyczyny, niż sądził.
A potem zaczął oskarżać
i krytykować Jehowę.
Taka postawa Hioba
stawia go w negatywnym świetle.
Brakowało mu pokory,
był zgorzkniały, zniechęcony,
krytyczny, usprawiedliwiał siebie,
a winę zrzucał na innych.
Chyba każdy z nas ma w sobie coś
z Hioba i musi nad czymś pracować.
Szatan liczył, że pod wpływem
grzesznych skłonności
Hiob okaże się
nielojalny wobec Boga.
Ale czy Jehowa też tak oceniał Hioba
i czy nas tak ocenia?
Wcale nie.
Wróćmy do początku
próby Hioba
i zobaczmy, co Jehowa
o nim myślał.
Otwórzmy
1 rozdział Księgi Hioba,
Księga Hioba, rozdział 1,
i przeczytajmy werset 8.
Opisano tu pewną
sytuację w niebie.
Szatan stawił się przed Jehową.
Popatrzmy na werset 8:
„Jehowa rzekł więc do Szatana:
‚Czy zwróciłeś uwagę
na mojego sługę Hioba?
Nie ma na ziemi
nikogo takiego jak on.
Postępuje nieskazitelnie
i szlachetnie.
Boi się Boga
i wystrzega się tego, co złe’”.
Jaka wspaniała ocena!
Skąd ta różnica?
I jak ta relacja pomaga nam
przetrwać próby w naszych czasach?
Pierwsza lekcja:
ważne są więzi.
Chodzi o naszą więź
z Jehową i z naszymi braćmi.
Omówmy najpierw
więź z Jehową.
Szatan oczywiście
nienawidził Hioba.
Zależało mu na tym,
by Hiob okazał się niewierny.
Jedynie do tego go potrzebował.
Natomiast Hioba i Jehowę
łączyła osobista więź.
Hiob nie rozumiał,
dlaczego dotykają go cierpienia,
ale kochał Jehowę
i chciał zachować
lojalność wobec Niego.
A Jehowa znał Hioba.
Dostrzegał jego wierność
i miłość do rodziny.
Doceniał, że Hiob nie oddaje
czci słońcu, księżycowi ani gwiazdom,
co było wtedy powszechne.
Pomagał też sierotom i wdowom
i był życzliwy dla swoich sług.
Jehowa wiedział też, że Hiob
chciał zachować lojalność.
Chociaż Jehowa dostrzegał
jego grzeszne skłonności,
to nie skupiał się
na jego słabościach.
Wiedział o Hiobie wszystko
i koncentrował się na jego zaletach.
I podobnie patrzy na nas.
Dlaczego?
Bo łączy Go z nami
osobista więź oparta na miłości.
To prawda, że czasami
chcielibyśmy,
żeby Jehowa szybciej coś skorygował
albo udzielił nam wskazówek.
A może się nam
one nie podobają
lub nie rozumiemy, dlaczego
Jehowa coś dopuszcza.
Jednak dzięki naszej więzi z Jehową
jesteśmy cierpliwi i ufni.
Wiemy, że Jehowa
o wszystko zadba
i że nagrodzi nasze posłuszeństwo,
tak jak zrobił to w przypadku Hioba.
W obliczu prób potrzebujemy też
bliskich więzi z naszymi braćmi.
Na przykład duch Jehowy wzmocnił
Elihu, żeby ten pomógł Hiobowi.
Elihu był młodszy
i mniej doświadczony,
ale Hiob przyjął jego radę
i naprawdę jej potrzebował.
W pewnym artykule powiedziano,
że kiedy Elihu go skorygował,
Hiob mógł być wzruszony,
bo poczuł ulgę.
Obecnie bracia i siostry
chcą nam pomagać.
Ale musimy być skłonni
przyjmować ich pomoc duchową,
materialną lub emocjonalną.
Nie chcemy odrzucać ich wsparcia,
bo dostrzegamy ich słabości
albo nie chcemy
być dla nich ciężarem.
Naszym braciom i siostrom
zależy na nas.
Im bliżej końca, tym nasze więzi
będą jeszcze ważniejsze.
Żeby przetrwać próby,
potrzebujemy bliskich więzi z Jehową
i naszymi braćmi i siostrami.
Teraz druga lekcja:
Chcemy patrzeć na próby
z właściwej perspektywy.
Wiemy, że Jehowa
nie sprowadzał prób na Hioba,
ale też ich nie powstrzymał.
Był ku temu ważny powód.
Hiob miał dowieść swojej lojalności
i wykazać, że Szatan jest kłamcą.
Poza tym te próby
stanowiły okazję,
żeby Jehowa dalej szkolił Hioba.
Podobnie jest dzisiaj.
Szatan jest coraz bardziej zajadły.
Chociaż nie wystawiamy się na próby,
to nie jesteśmy nimi zaskoczeni
i nie próbujemy ich zakończyć
w niebiblijny sposób.
Dlaczego?
Ponieważ uważamy
je za zaszczyt
i możliwość dowiedzenia
miłości do Jehowy.
Wyobraźmy sobie, jak czułby się Hiob,
gdyby w odpowiedzi na zarzuty Szatana
Jehowa powiedział coś takiego:
„Hiob to dobry człowiek, ale musi
jeszcze nad sobą popracować.
Nie jest gotowy.
Poczekajmy,
aż pojawi się Mojżesz”.
Ale tak nie było.
Wróćmy do wersetu 8.
Zauważmy, że to nie Szatan wspomniał
o Hiobie, chociaż o nim myślał.
To sam Jehowa
wymienił imię Hioba
i pięknie go opisał,
jak czytaliśmy wcześniej.
Dowiedzenie miłości do Jehowy było
dla niego zaszczytem, tak jak i dla nas.
Chcielibyśmy, żeby Jehowa nas też
wymienił z imienia, tak jak Hioba.
Wytrwałe znoszenie prób
nam też daje pewną sposobność.
Otwórzmy teraz 1 List Piotra.
1 Piotra i spójrzmy
na rozdział 5, werset 10.
1 Piotra 5:10.
Czytamy tu:
„A gdy już przez krótką chwilę
pocierpicie [czyli spotkają nas próby],
sam Bóg — który jest pełen
niezasłużonej życzliwości
i który was powołał, żebyście
byli w jedności z Chrystusem
i dostąpili wiecznej chwały —
[zwróćmy uwagę]
całkowicie was wyszkoli.
[Z jakim skutkiem?]
On sprawi, że będziecie
niezłomni, silni i niewzruszeni”.
Chociaż Jehowa
nie sprowadził prób na Hioba,
to wykorzystał je,
żeby go czegoś nauczyć.
Pomógł mu spojrzeć na sprawy
z szerszej perspektywy i rozwijać pokorę.
Również dzisiaj Jehowa
może nas szkolić.
Więc kiedy przechodzimy próby,
warto się zastanowić:
„Czego Jehowa chce mnie nauczyć?
Czy potrzebuję
więcej wiary, łagodności,
a może pokory?”.
Cokolwiek to będzie, pozwólmy,
by Jehowa nas szkolił.
Rozmawiałem ostatnio
z pewną siostrą,
która od dłuższego czasu
zmaga się z trudną sytuacją.
Kiedy o tym opowiadała,
zauważyła coś ważnego.
Chociaż nie spodziewała się
aż takich prób
i ma nadzieję, że coś podobnego
jej już nigdy nie spotka,
przekonała się, że Jehowa
naprawdę się o nią troszczy.
Stwierdziła, że odczuwa
wsparcie Jehowy
i to w sposób, którego
nigdy wcześniej nie doświadczyła.
To wzmocniło jej wiarę.
A zatem Jehowa
może wykorzystać próby,
żeby nas szkolić
i nas wzmocnić.
Przed zakończeniem tego systemu
rzeczy czeka nas jeszcze wiele prób,
a Szatan liczy,
że się potkniemy.
Ale jako słudzy Jehowy
przetrwamy te próby.
Żeby tak było,
musimy pamiętać,
że potrzebujemy bliskiej więzi z Jehową
i naszymi braćmi i siostrami.
Nikt nie jest samotną wyspą.
Więzi są ważne.
Musimy też patrzeć na próby
z właściwej perspektywy.
Mamy zaszczyt dostarczać
odpowiedzi na zarzuty Szatana
oraz pozwalamy Jehowie
dokończyć nasze szkolenie.

Jody Jedele: W obliczu prób naśladujmy Hioba (Hioba 1:8)