JW subtitle extractor

Εσείς είστε προετοιμασμένοι;
Είναι αλήθεια ότι είναι πολύ ευκολότερο
να προετοιμαστείς για ένα γεγονός
όταν ξέρεις ότι είναι πιθανό να συμβεί σύντομα.
Πόσο πιθανό είναι ότι εμείς θα υποστούμε διωγμό;
Το σημερινό μας εδάφιο 2 Τιμόθεο 3:12 λέει:
«Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση
σε σχέση με τον Χριστό Ιησού
θα υποστούν και αυτοί διωγμό».
Άρα, δεν είναι απλώς πιθανό ότι θα συμβεί.
Είναι βέβαιο ότι θα συμβεί.
Πώς έχετε υποστεί διωγμό εσείς;
Όλοι θυμόμαστε περιστατικά στα οποία μας φέρθηκαν εχθρικά
λόγω του αγγέλματος που κηρύττουμε.
Αλλά θυμόμαστε ταυτόχρονα
και πώς μας βοήθησε ο Ιεχωβά.
Αλήθεια,
πώς μας προετοιμάζει ο Ιεχωβά;
Δεν είναι σύμπτωση που τα τυπωμένα σχόλια σήμερα
στρέφουν την προσοχή και στην Πρώτη Επιστολή του Πέτρου.
Ο Πέτρος έγραψε αυτή τη θεόπνευστη επιστολή
γύρω στο 62-64 Κ.Χ.,
λίγους μόνο μήνες πριν γράψει ο Παύλος
την Δεύτερη Επιστολή Προς τον Τιμόθεο.
Ο Πέτρος έγραψε σε αδελφούς
που αντιμετώπιζαν σφοδρές δοκιμασίες,
και τα πράγματα θα γίνονταν πολύ χειρότερα.
Κάποιες φορές,
οι άνθρωποι ταύτιζαν εσφαλμένα τους αδελφούς μας
τον πρώτο αιώνα με τους Ιουδαίους Ζηλωτές,
που αργότερα στασίασαν εναντίον της Ρώμης.
Ίσως η παρανόηση να προέκυψε
επειδή οι Χριστιανοί δεν θυσίαζαν στον αυτοκράτορα
ούτε συμμετείχαν σε ειδωλολατρικές τελετές.
Το 64 Κ.Χ.,
μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε το ένα τέταρτο της Ρώμης
και, σύμφωνα με φήμες,
υπαίτιος θεωρήθηκε ο Καίσαρας Νέρων.
Για να προστατέψει τον εαυτό του,
ο Νέρων κατηγόρησε τους Χριστιανούς.
Και πιθανόν αυτό προκάλεσε ένα κύμα βίαιου διωγμού.
Θυμηθείτε ότι, λίγο αργότερα,
ο Κέστιος Γάλλος πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ το 66 Κ.Χ.
Αυτές οι δύο θεόπνευστες επιστολές λοιπόν,
η Πρώτη του Πέτρου και η Δεύτερη Προς τον Τιμόθεο,
ήταν επίκαιρες
και βοήθησαν τους αδελφούς μας
να προετοιμαστούν για όσα θα ακολουθούσαν.
Και εμάς μας παρεξηγούν και μας κακολογούν
λόγω της διαγωγής και του αγγέλματός μας.
Και εμείς ζούμε στο τέλος του συστήματος πραγμάτων.
Επομένως, τι μπορεί να μας βοηθήσει
να υπομείνουμε τον σφοδρό διωγμό,
όπως κάνουν οι 155 φυλακισμένοι αδελφοί και αδελφές μας
σε τουλάχιστον εφτά χώρες του κόσμου σήμερα;
Ας δούμε τρία σημεία
που εντοπίζουμε στην Πρώτη Επιστολή του Πέτρου.
Πρώτη Πέτρου 3:14:
Μη φοβηθείτε αυτό που φοβούνται όσοι δεν έχουν πίστη.
Πρώτη Πέτρου 4:14:
Έχετε το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά,
βασιστείτε σε αυτό.
Και 1 Πέτρου 5:9-14:
Να εμπιστεύεστε και να θεωρείτε πολύτιμους
τους όσιους συλλάτρεις σας.
Ίσως μας βοηθάει να τα θυμόμαστε ο αριθμός 14
που υπάρχει και στα τρία εδάφια.
Δείτε τι λέει το εδάφιο 1 Πέτρου 3:14:
«Αλλά ακόμη και αν υποφέρετε για χάρη της δικαιοσύνης,
είστε ευτυχισμένοι.
Ωστόσο, μη φοβηθείτε
αυτό που φοβούνται εκείνοι
ούτε να αναστατωθείτε».
Φόβος
—τα τυπωμένα μας σχόλια
δείχνουν ότι ο φόβος είναι ένα ισχυρό όπλο
που χρησιμοποιεί ο αντίδικός μας, ο Διάβολος.
Με αυτό, προσπαθεί να μας κάνει να οπισθοχωρήσουμε
καθώς υπηρετούμε τον Ιεχωβά.
Αλλά το εδάφιο 1 Πέτρου 3:14 λέει:
«Μη φοβηθείτε αυτό που φοβούνται εκείνοι».
Αρχικά, ποιοι είναι «εκείνοι»;
Οι διώκτες μας
αλλά και όσοι έχουν επηρεαστεί από τον τρόπο σκέψης τους.
Τι φοβούνται εκείνοι;
Την ατίμωση, την ήττα, τον θάνατο.
Ας θυμηθούμε την αφήγηση για τον Δαβίδ και τον Γολιάθ
που αναφέρεται στο Πρώτο Σαμουήλ, κεφάλαιο 17.
Ο Γολιάθ εμπιστευόταν στη δύναμη:
στο πελώριο ύψος του, στο ακόντιο, στο δόρυ,
στο σπαθί, στην πανοπλία, στις ασπίδες του.
Και ο βασιλιάς Σαούλ
εντυπωσιαζόταν από τέτοια πράγματα.
Όλος του ο στρατός
—χιλιάδες άντρες ήταν τρομοκρατημένοι
λόγω του Γολιάθ πάνω από έναν μήνα.
Όταν τελικά συμφώνησε ο Σαούλ να πάει στη μάχη ο Δαβίδ,
προσπάθησε να τον καλύψει με την πανοπλία του,
η οποία έμοιαζε με του Γολιάθ.
Άρα, το καταφύγιο του Σαούλ
ήταν το ίδιο με το καταφύγιο του Γολιάθ:
η δύναμη,
τα σωματικά προσόντα, τα όπλα, η πανοπλία
—θα λέγαμε η φυσιολογική δύναμη.
Θα ήταν φυσιολογικό
ένας περίπου τρίμετρος πολεμιστής
να κατατροπώσει έναν άπειρο στρατιώτη,
με ή χωρίς πανοπλία.
Λογικό λοιπόν που ο Δαβίδ επέλεξε
να μη χρησιμοποιήσει την πανοπλία του Σαούλ!
Ο Δαβίδ δεν φοβόταν αυτό που φοβόταν ο Γολιάθ,
αυτό που φοβόταν ο Σαούλ.
Επρόκειτο για μάχη μεταξύ θεών.
Ο Δαβίδ βασίστηκε σε «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό».
Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς.
Στο jw.org,
διαβάζουμε όσα είπε ο αδελφός Βιτάλι Ιλινίχ
αναφορικά με τη σύλληψη και την κράτησή του:
«Όσο δυσκολεύουν τα πράγματα στη ζωή μας,
τόσο περισσότερο πλησιάζουμε τον Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά είναι ο Αγγειοπλάστης
και, αν επιτρέπει να έρθει λίγη φωτιά στη ζωή μου,
αυτό σημαίνει ότι έχει και την όλη διαδικασία υπό έλεγχο.
Όποτε δεν καταφέρνω να σηκώσω το φορτίο,
ξέρω ότι έχει έρθει η ώρα να ικετεύσω τον Ιεχωβά
για τη “δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό”».
Οι διώκτες μας δεν μπορούν να αλλάξουν τη δύναμη
που έχει ο Ιεχωβά για να μας βοηθάει,
να μας θυμάται, να μας ανταμείβει.
Αν είμαστε πιστοί στον Ιεχωβά,
αποκτούμε το ύψιστο επίπεδο τιμής,
νίκης και ζωής,
γι’ αυτό δεν φοβόμαστε
αυτό που φοβούνται τα άπιστα άτομα.
«Με πίστη ζω, τον φόβο τον νικώ».
Ας δούμε τώρα το εδάφιο 1 Πέτρου 4:14:
«Αν σας χλευάζουν για το όνομα του Χριστού,
[πάλι] είστε ευτυχισμένοι,
γιατί το πνεύμα της δόξας, ναι, το πνεύμα του Θεού,
αναπαύεται πάνω σας».
Το να μας χλευάζουν για το όνομα του Ιησού
αποτελεί απόδειξη ότι έχουμε το πνεύμα του Θεού.
Και χρειαζόμαστε το πνεύμα του Θεού
για να συνεχίσουμε να υπομένουμε.
Όπως έγραψε πρόσφατα ο αδελφός μας Αντόν Οστάπενκο:
«[Στη φυλακή],
ο Ιεχωβά μού έδειξε ξεκάθαρα τι είδους Θεός είναι.
Μπορώ να πω ότι αυτό με έκανε πολύ χαρούμενο!
Εκτός από Παντοδύναμος Θεός,
ο Ιεχωβά έγινε και στοργικός Πατέρας
που καταλαβαίνει πραγματικά τις περιστάσεις μου,
με βοηθάει και με υποστηρίζει
με τρόπους που ούτε καν φανταζόμουν,
πάντα στη σωστή στιγμή».
Ναι, λέμε:
«Με τον Γιαχ θα περπατώ,
δεν θα παραιτηθώ,
ξέρω πως το χέρι μου κρατά».
Και έπειτα, έχουμε την παρότρυνση
που βρίσκουμε στα εδάφια 1 Πέτρου 5:9-14
να θεωρούμε πολύτιμους τους πιστούς αδελφούς μας.
Όσο βρισκόταν στη φυλακή, ο Ανατόλι Βιλιτκέβιτς
έγραφε παραδείγματα ατόμων από τη Γραφή
που αντιμετώπισαν και αυτά διωγμό.
Ο ίδιος λέει:
«Θυμόμουν ότι ο Ιεχωβά δεν τους γλίτωσε από τις δυσκολίες,
αλλά ούτε και τους εγκατέλειψε.
Αυτό μου έδινε μεγάλη δύναμη».
Και τα γράμματα της συζύγου του τού έδιναν ενθάρρυνση.
Ο Ανατόλι λέει:
«Σε ένα από τα πρώτα της γράμματα,
η Αλιόνα μού έστειλε αρκετές φωτογραφίες
με φίλους και αγαπημένα μας πρόσωπα.
Κάθε βράδυ τις κοιτούσα
και προσπαθούσα να θυμηθώ κάτι ωραίο που είχα ζήσει
με το κάθε άτομο στη φωτογραφία.
Έτσι ένιωθα λες και το άτομο αυτό ήταν εκεί, δίπλα μου».
Ναι, έπαιρνε δύναμη
από πιστά άτομα στο παρελθόν και στο παρόν.
Είμαστε ένας ενωμένος λαός.
Πραγματικά, όλοι μας μπορούμε να αναμένουμε διωγμό,
αλλά ο αδελφός Ντμίτρι Γκόλικ
το έθεσε ωραία λέγοντας:
«Φυσικά, η πρακτική προετοιμασία ήταν ωφέλιμη.
Ωστόσο, η πνευματική προετοιμασία
είχε ασύγκριτα μεγαλύτερη αξία.
Όταν αντιμετωπίζουμε διωγμό, αυτό που έχει σημασία
δεν είναι πόσο έξυπνοι είμαστε
ή πόσο καλά μπορούμε να κρυφτούμε από τους διώκτες μας,
αλλά η οσιότητά μας στον Θεό.
Και ο Ιησούς θα μπορούσε
να είχε κρυφτεί από τους εχθρούς του,
αλλά δεν ήταν αυτός ο στόχος του.
Επειδή είμαστε μαθητές του,
στόχος μας δεν είναι να αποφεύγουμε τις δυσκολίες,
αλλά να τις αντιμετωπίζουμε με αξιοπρέπεια».
Άρα λοιπόν,
πώς προετοιμαζόμαστε για τον διωγμό;
Διαβάζοντας τις εμπειρίες αδελφών μας
που περνούν τέτοιες δοκιμασίες,
βλέπουμε ότι έχουν πάρει στα σοβαρά
τα βασικά στοιχεία της αγνής λατρείας.
Δεν την ασκούν απλώς τυπικά
αλλά έχουν στόχο να πλησιάζουν ακόμη περισσότερο τον Ιεχωβά,
καθώς επίσης και να στοχάζονται,
να εκτιμούν και να εφαρμόζουν κάθε διδασκαλία
και να χρησιμοποιούν κάθε εμπειρία
ώστε να φτάσουν σε σημείο να μη φοβούνται
αυτό που φοβούνται όσοι δεν έχουν πίστη.
Βασίζονται στο άγιο πνεύμα του Ιεχωβά σε όλα τα πράγματα
ενώ εμπιστεύονται και θεωρούν πολύτιμους
τους πιστούς συνεργάτες τους.
Αν κάνουμε και εμείς ακριβώς τα ίδια,
θα είμαστε έτοιμοι.
Θα είμαστε προετοιμασμένοι
για τις δοκιμασίες που θα έρθουν στον δρόμο μας.

Ντέιβιντ Σέιφερ: Είστε Προετοιμασμένοι; (2 Τιμ. 3:12)
- 

Ντέιβιντ Σέιφερ: Είστε Προετοιμασμένοι; (2 Τιμ. 3:12)

Εσείς είστε προετοιμασμένοι;
Είναι αλήθεια ότι είναι πολύ ευκολότερο
να προετοιμαστείς για ένα γεγονός
όταν ξέρεις ότι είναι πιθανό να συμβεί σύντομα.
Πόσο πιθανό είναι ότι εμείς θα υποστούμε διωγμό;
Το σημερινό μας εδάφιο 2 Τιμόθεο 3:12 λέει:
«Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση
σε σχέση με τον Χριστό Ιησού
θα υποστούν και αυτοί διωγμό».
Άρα, δεν είναι απλώς πιθανό ότι θα συμβεί.
Είναι βέβαιο ότι θα συμβεί.
Πώς έχετε υποστεί διωγμό εσείς;
Όλοι θυμόμαστε περιστατικά στα οποία μας φέρθηκαν εχθρικά
λόγω του αγγέλματος που κηρύττουμε.
Αλλά θυμόμαστε ταυτόχρονα
και πώς μας βοήθησε ο Ιεχωβά.
Αλήθεια,
πώς μας προετοιμάζει ο Ιεχωβά;
Δεν είναι σύμπτωση που τα τυπωμένα σχόλια σήμερα
στρέφουν την προσοχή και στην Πρώτη Επιστολή του Πέτρου.
Ο Πέτρος έγραψε αυτή τη θεόπνευστη επιστολή
γύρω στο 62-64 Κ.Χ.,
λίγους μόνο μήνες πριν γράψει ο Παύλος
την Δεύτερη Επιστολή Προς τον Τιμόθεο.
Ο Πέτρος έγραψε σε αδελφούς
που αντιμετώπιζαν σφοδρές δοκιμασίες,
και τα πράγματα θα γίνονταν πολύ χειρότερα.
Κάποιες φορές,
οι άνθρωποι ταύτιζαν εσφαλμένα τους αδελφούς μας
τον πρώτο αιώνα με τους Ιουδαίους Ζηλωτές,
που αργότερα στασίασαν εναντίον της Ρώμης.
Ίσως η παρανόηση να προέκυψε
επειδή οι Χριστιανοί δεν θυσίαζαν στον αυτοκράτορα
ούτε συμμετείχαν σε ειδωλολατρικές τελετές.
Το 64 Κ.Χ.,
μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε το ένα τέταρτο της Ρώμης
και, σύμφωνα με φήμες,
υπαίτιος θεωρήθηκε ο Καίσαρας Νέρων.
Για να προστατέψει τον εαυτό του,
ο Νέρων κατηγόρησε τους Χριστιανούς.
Και πιθανόν αυτό προκάλεσε ένα κύμα βίαιου διωγμού.
Θυμηθείτε ότι, λίγο αργότερα,
ο Κέστιος Γάλλος πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ το 66 Κ.Χ.
Αυτές οι δύο θεόπνευστες επιστολές λοιπόν,
η Πρώτη του Πέτρου και η Δεύτερη Προς τον Τιμόθεο,
ήταν επίκαιρες
και βοήθησαν τους αδελφούς μας
να προετοιμαστούν για όσα θα ακολουθούσαν.
Και εμάς μας παρεξηγούν και μας κακολογούν
λόγω της διαγωγής και του αγγέλματός μας.
Και εμείς ζούμε στο τέλος του συστήματος πραγμάτων.
Επομένως, τι μπορεί να μας βοηθήσει
να υπομείνουμε τον σφοδρό διωγμό,
όπως κάνουν οι 155 φυλακισμένοι αδελφοί και αδελφές μας
σε τουλάχιστον εφτά χώρες του κόσμου σήμερα;
Ας δούμε τρία σημεία
που εντοπίζουμε στην Πρώτη Επιστολή του Πέτρου.
Πρώτη Πέτρου 3:14:
Μη φοβηθείτε αυτό που φοβούνται όσοι δεν έχουν πίστη.
Πρώτη Πέτρου 4:14:
Έχετε το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά,
βασιστείτε σε αυτό.
Και 1 Πέτρου 5:9-14:
Να εμπιστεύεστε και να θεωρείτε πολύτιμους
τους όσιους συλλάτρεις σας.
Ίσως μας βοηθάει να τα θυμόμαστε ο αριθμός 14
που υπάρχει και στα τρία εδάφια.
Δείτε τι λέει το εδάφιο 1 Πέτρου 3:14:
«Αλλά ακόμη και αν υποφέρετε για χάρη της δικαιοσύνης,
είστε ευτυχισμένοι.
Ωστόσο, μη φοβηθείτε
αυτό που φοβούνται εκείνοι
ούτε να αναστατωθείτε».
Φόβος
—τα τυπωμένα μας σχόλια
δείχνουν ότι ο φόβος είναι ένα ισχυρό όπλο
που χρησιμοποιεί ο αντίδικός μας, ο Διάβολος.
Με αυτό, προσπαθεί να μας κάνει να οπισθοχωρήσουμε
καθώς υπηρετούμε τον Ιεχωβά.
Αλλά το εδάφιο 1 Πέτρου 3:14 λέει:
«Μη φοβηθείτε αυτό που φοβούνται εκείνοι».
Αρχικά, ποιοι είναι «εκείνοι»;
Οι διώκτες μας
αλλά και όσοι έχουν επηρεαστεί από τον τρόπο σκέψης τους.
Τι φοβούνται <i>εκείνοι;</i>
Την ατίμωση, την ήττα, τον θάνατο.
Ας θυμηθούμε την αφήγηση για τον Δαβίδ και τον Γολιάθ
που αναφέρεται στο Πρώτο Σαμουήλ, κεφάλαιο 17.
Ο Γολιάθ εμπιστευόταν στη δύναμη:
στο πελώριο ύψος του, στο ακόντιο, στο δόρυ,
στο σπαθί, στην πανοπλία, στις ασπίδες του.
Και ο βασιλιάς Σαούλ
εντυπωσιαζόταν από τέτοια πράγματα.
Όλος του ο στρατός
—χιλιάδες άντρες ήταν τρομοκρατημένοι
λόγω του Γολιάθ πάνω από έναν μήνα.
Όταν τελικά συμφώνησε ο Σαούλ να πάει στη μάχη ο Δαβίδ,
προσπάθησε να τον καλύψει με την πανοπλία του,
η οποία έμοιαζε με του Γολιάθ.
Άρα, το καταφύγιο του Σαούλ
ήταν το ίδιο με το καταφύγιο του Γολιάθ:
η δύναμη,
τα σωματικά προσόντα, τα όπλα, η πανοπλία
—θα λέγαμε η φυσιολογική δύναμη.
Θα ήταν φυσιολογικό
ένας περίπου τρίμετρος πολεμιστής
να κατατροπώσει έναν άπειρο στρατιώτη,
με ή χωρίς πανοπλία.
Λογικό λοιπόν που ο Δαβίδ επέλεξε
να μη χρησιμοποιήσει την πανοπλία του Σαούλ!
Ο Δαβίδ δεν φοβόταν αυτό που φοβόταν ο Γολιάθ,
αυτό που φοβόταν ο Σαούλ.
Επρόκειτο για μάχη μεταξύ θεών.
Ο Δαβίδ βασίστηκε σε «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό».
Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς.
Στο jw.org,
διαβάζουμε όσα είπε ο αδελφός Βιτάλι Ιλινίχ
αναφορικά με τη σύλληψη και την κράτησή του:
«Όσο δυσκολεύουν τα πράγματα στη ζωή μας,
τόσο περισσότερο πλησιάζουμε τον Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά είναι ο Αγγειοπλάστης
και, αν επιτρέπει να έρθει λίγη φωτιά στη ζωή μου,
αυτό σημαίνει ότι έχει και την όλη διαδικασία υπό έλεγχο.
Όποτε δεν καταφέρνω να σηκώσω το φορτίο,
ξέρω ότι έχει έρθει η ώρα να ικετεύσω τον Ιεχωβά
για τη “δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό”».
Οι διώκτες μας δεν μπορούν να αλλάξουν τη δύναμη
που έχει ο Ιεχωβά για να μας βοηθάει,
να μας θυμάται, να μας ανταμείβει.
Αν είμαστε πιστοί στον Ιεχωβά,
αποκτούμε το ύψιστο επίπεδο τιμής,
νίκης και ζωής,
γι’ αυτό δεν φοβόμαστε
αυτό που φοβούνται τα άπιστα άτομα.
«Με πίστη ζω, τον φόβο τον νικώ».
Ας δούμε τώρα το εδάφιο 1 Πέτρου 4:14:
«Αν σας χλευάζουν για το όνομα του Χριστού,
[πάλι] είστε ευτυχισμένοι,
γιατί το πνεύμα της δόξας, ναι, το πνεύμα του Θεού,
αναπαύεται πάνω σας».
Το να μας χλευάζουν για το όνομα του Ιησού
αποτελεί απόδειξη ότι έχουμε το πνεύμα του Θεού.
Και χρειαζόμαστε το πνεύμα του Θεού
για να συνεχίσουμε να υπομένουμε.
Όπως έγραψε πρόσφατα ο αδελφός μας Αντόν Οστάπενκο:
«[Στη φυλακή],
ο Ιεχωβά μού έδειξε ξεκάθαρα τι είδους Θεός είναι.
Μπορώ να πω ότι αυτό με έκανε πολύ χαρούμενο!
Εκτός από Παντοδύναμος Θεός,
ο Ιεχωβά έγινε και στοργικός Πατέρας
που καταλαβαίνει πραγματικά τις περιστάσεις μου,
με βοηθάει και με υποστηρίζει
με τρόπους που ούτε καν φανταζόμουν,
πάντα στη σωστή στιγμή».
Ναι, λέμε:
«Με τον Γιαχ θα περπατώ,
δεν θα παραιτηθώ,
ξέρω πως το χέρι μου κρατά».
Και έπειτα, έχουμε την παρότρυνση
που βρίσκουμε στα εδάφια 1 Πέτρου 5:9-14
να θεωρούμε πολύτιμους τους πιστούς αδελφούς μας.
Όσο βρισκόταν στη φυλακή, ο Ανατόλι Βιλιτκέβιτς
έγραφε παραδείγματα ατόμων από τη Γραφή
που αντιμετώπισαν και αυτά διωγμό.
Ο ίδιος λέει:
«Θυμόμουν ότι ο Ιεχωβά δεν τους γλίτωσε από τις δυσκολίες,
αλλά ούτε και τους εγκατέλειψε.
Αυτό μου έδινε μεγάλη δύναμη».
Και τα γράμματα της συζύγου του τού έδιναν ενθάρρυνση.
Ο Ανατόλι λέει:
«Σε ένα από τα πρώτα της γράμματα,
η Αλιόνα μού έστειλε αρκετές φωτογραφίες
με φίλους και αγαπημένα μας πρόσωπα.
Κάθε βράδυ τις κοιτούσα
και προσπαθούσα να θυμηθώ κάτι ωραίο που είχα ζήσει
με το κάθε άτομο στη φωτογραφία.
Έτσι ένιωθα λες και το άτομο αυτό ήταν εκεί, δίπλα μου».
Ναι, έπαιρνε δύναμη
από πιστά άτομα στο παρελθόν και στο παρόν.
Είμαστε ένας ενωμένος λαός.
Πραγματικά, όλοι μας μπορούμε να αναμένουμε διωγμό,
αλλά ο αδελφός Ντμίτρι Γκόλικ
το έθεσε ωραία λέγοντας:
«Φυσικά, η πρακτική προετοιμασία ήταν ωφέλιμη.
Ωστόσο, η πνευματική προετοιμασία
είχε ασύγκριτα μεγαλύτερη αξία.
Όταν αντιμετωπίζουμε διωγμό, αυτό που έχει σημασία
δεν είναι πόσο έξυπνοι είμαστε
ή πόσο καλά μπορούμε να κρυφτούμε από τους διώκτες μας,
αλλά η οσιότητά μας στον Θεό.
Και ο Ιησούς θα μπορούσε
να είχε κρυφτεί από τους εχθρούς του,
αλλά δεν ήταν αυτός ο στόχος του.
Επειδή είμαστε μαθητές του,
στόχος μας δεν είναι να αποφεύγουμε τις δυσκολίες,
αλλά να τις αντιμετωπίζουμε με αξιοπρέπεια».
Άρα λοιπόν,
πώς προετοιμαζόμαστε για τον διωγμό;
Διαβάζοντας τις εμπειρίες αδελφών μας
που περνούν τέτοιες δοκιμασίες,
βλέπουμε ότι έχουν πάρει στα σοβαρά
τα βασικά στοιχεία της αγνής λατρείας.
Δεν την ασκούν απλώς τυπικά
αλλά έχουν στόχο να πλησιάζουν ακόμη περισσότερο τον Ιεχωβά,
καθώς επίσης και να στοχάζονται,
να εκτιμούν και να εφαρμόζουν κάθε διδασκαλία
και να χρησιμοποιούν κάθε εμπειρία
ώστε να φτάσουν σε σημείο να μη φοβούνται
αυτό που φοβούνται όσοι δεν έχουν πίστη.
Βασίζονται στο άγιο πνεύμα του Ιεχωβά σε όλα τα πράγματα
ενώ εμπιστεύονται και θεωρούν πολύτιμους
τους πιστούς συνεργάτες τους.
Αν κάνουμε και εμείς ακριβώς τα ίδια,
θα είμαστε έτοιμοι.
Θα είμαστε προετοιμασμένοι
για τις δοκιμασίες που θα έρθουν στον δρόμο μας.


-