JW subtitle extractor

რობერტ ლუჩიონი: მუდამ თვალწინ გქონდეთ იეჰოვას დაპირებები (გამოცხ. 7:9)

Video Other languages Share text Share link Show times

დღის მუხლი გამოცხადების მე-7 თავიდანაა აღებული.
ამ თავში ამაღელვებელი მოვლენებია აღწერილი.
ქრისტეს მომავალი თანამმართველების,
144 000-ის, საბოლოო ბეჭედდასმა.
აგრეთვე ვიგებთ „უამრავი ხალხის“ შესახებ,
რომლებმაც გამოიარეს დიდი გასაჭირი.
მნიშვნელობა არ აქვს,
ზეცაში ცხოვრების იმედი გვაქვს თუ დედამიწაზე,
ყველას აღგვაფრთოვანებს ჩვენს მომავალზე ფიქრი.
თუმცა, სანამ ეს დრო დადგება
და ჩვენი იმედი გამართლდება,
ბიბლიიდან ვიგებთ, რომ ისეთი გასაჭრი დადგება,
რომლის მსგავსიც არასდროს ყოფილა.
დანიელის 12:1-ში ვკითხულობთ:
„ისეთი გასაჭირი დადგება,
როგორიც არ ყოფილა
ერის გაჩენის დროიდან იმ დრომდე“.
ასე რომ, რთული დღეების გადატანა ყველას მოგვიწევს.
ამიტომ სანამ „დიდი გასაჭირი“ დაიწყება,
მთელი ყურადღება იმისკენ უნდა გადავიტანოთ,
რაც ამის შემდეგ მოხდება
ანუ იმ მომავალზე უნდა ვიფიქროთ,
რომელსაც იეჰოვა ცხებულებს
და „უამრავ ხალხს“ გვპირდება.
მაინც რატომ?
ეს დაგვეხმარება, იმედიანად
და მხნედ და გაბედულად ვიყოთ.
დავფიქრდეთ, რას ელოდებიან ცხებულები.
გახსოვთ, რა საინტერესოდ ახსნა ერთ წლიურ შეხვედრაზე ძმა ჰერდმა,
როგორი განწყობა აქვთ ცხებულ ქრისტიანებს?
ისინი ლოცულობენ თავიანთ ჯილდოზე
და მოუთმენლად ელიან.
ცხებულების შესახებ ძალიან საინტერესო რამ დაწერა მოციქულმა იოანემ.
მოვძებნოთ 1 იოანეს 3:2:
„ვიხილავთ იეჰოვას ისეთს, როგორიც არის“.
რა საოცარი იქნება თავად იეჰოვასთან შეხვედრა!
აგრეთვე იესოსთან, ანგელოზებთან და სხვა ცხებულებთან.
ეჭვგარეშია, ეს ყველაფერი
მათ ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბებს.
ახლა ჩვენზეც ვისაუბროთ,
„უამრავი ხალხი“ რას ველით მომავალში?
გავიხსენოთ, რა იხილა ეზეკიელმა.
მან წყალი ნახა,
რომელიც ტაძრიდან გამოედინება.
ეს წყალი მომავალ კურთხევებს ასიმბოლოებს.
თავიდან ის მოწანწკარებს,
მაგრამ ათასი წლის მანძილზე დიდ მდინარედ იქცევა.
საბოლოოდ კურთხევების მდინარე ღვარად იდინებს.
ყველაფერი ისე კარგად იქნება,
რომ ჩვენს ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბებს.
გამოყოფთ ხოლმე დროს იმაზე დასაფიქრებლად,
როგორ მომავალს გვპირდება იეჰოვა?
ეს მისი დაპირებების მიმართ
რწმენას გაგვიძლიერებს.
მოდი ამჯერად 3 დაპირებას შევეხოთ.
ესაიას 65:21, 22:
„ააშენებენ სახლებს და იცხოვრებენ მათში,
ჩაყრიან ვაზს და შეჭამენ მის ნაყოფს.
არ ააშენებენ იმისთვის, რომ სხვამ იცხოვროს,
და არც იმისთვის დარგავენ, რომ სხვამ შეჭამოს.
ჩემი ხალხის ასაკი ხის ასაკივით იქნება
და თავად მოიხმარენ სრულად თავიანთ ნახელავს ჩემი რჩეულები“.
აქ აღწერილია მშვიდობიანი და უსაფრთხო გარემო,
რომელიც წინ გველის.
მართლა შეძლებს ქრისტე თავის თანამმართველებთან ერთად
ყველა იმ პრობლემის აღმოფხვრას,
რომლებიც ადამიანებს საუკუნეებია ტანჯავთ
და რომლებსაც მთავრობები ვერაფერს უხერხებენ?
კი
ისრაელი ერის ისტორია გვარწმუნებს,
რომ იეჰოვას ნამდვილად შესწევს
ჩვენი პრობლემების მოგვარების ძალა.
მაგალითად, იეჰოვამ ისრაელ ერს ისეთი კანონი დაუდგინა,
რომელიც თითოეული ადამიანის უფლებებს იცავდა.
ეს კანონი ისრაელებზეც ვრცელდებოდა და უცხოტომელებზეც.
არავინ იშიმშილებდა –
ნებისმიერს შეეძლო დაცვენილი თავთავების აკრეფა,
მაგრამ ამაზე თავად უნდა ეზრუნათ,
ისე არავინ მისცემდა.
ასე ღირსებაც არ შეელახებოდათ.
იეჰოვამ თითოულ ოჯახს მემკვიდრეობით მიწაც მისცა,
რომელსაც გაყიდვის შემთხვევაში
უკან მაინც დაიბრუნებდნენ,
სხვას არ დარჩებოდა.
ამგვარად ერთი-ორი კაცი ვერ ჩაიგდებდა ხელში მთელ მიწებს.
კანონი თითოეულ ოჯახს უკიდურესი სიღარიბისგანაც იცავდა.
იმ შემთხვევაშიც კი,
თუ ოჯახი ყველაფერს დაკარგავდა
და სხვისთვის მოუწევდა შრომა,
სადღესასწაულო წელს თავადაც გათავისუფლდებოდა
და თავის მიწას და ქონებას დაიბრუნებდა.
ერს ვალი არ დაედებოდა.
ფაქტობრივად, ყოველ ორმოცდაათ წელიწადში ერთხელ
ეკონომიკური სიტუაცია საწყის მდგომარეობაში ბრუნდებოდა.
არ აღმოჩნდებოდნენ ისეთ მძიმე ეკონომიკურ პირობებში,
როგორიც დღესაა.
არ იქნებოდა ინფლაცია, კრიზისი.
კანონი სხვა მხრივაც აუმჯობესებდა მათ ცხოვრებას.
წარმოიდგინეთ, რა საოცარი იქნება ცხოვრება,
როცა ღვთის სამეფო იმმართველებს!
ქრისტე თავის 144 000 თანამმართველთან ერთად.
ეს ყველაფერი ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბებს.
ახლა მეორე დაპირებაზე ვიმსჯელოთ.
ეზეკიელის 34:25
აქ ვკითხულობთ:
„მშვიდობის შეთანხმებას დავუდებ მათ
და მოვაშორებ მათ მიწას მძვინვარე მხეცებს,
რათა უსაფრთხოდ იცხოვრონ უდაბნოში და იძინონ ტყეებში“.
მართლა შესაძლებელია
ცხოველებთან მშვიდობიანი ცხოვრება?
გადატანითი მნიშვნელობით ხომ არ საუბრობს ამაზე ბიბლია,
რას ფიქრობთ?
დავფიქრდეთ,
რა მოხდა, როცა ისრაელი ერი აღთქმულ მიწაზე შევიდა?
შეიძლება გაგვახსენდეს, რაც გამოსვლის 23:29-ში წერია
იმ ერების შესახებ, რომლებიც უნდა განედევნათ.
აქ იეჰოვა ამბობს:
„არ განვდევნი მათ იქიდან ერთი წლის განმავლობაში,
რათა მიწა არ გაუკაცრიელდეს,
მხეცები არ მომრავლდნენ და არ შემოგესიონ“.
იეჰოვას არ უნდოდა,
რომ ის ტერიტორია სწრაფად გაუკაცრიელებულიყო,
რომ გარეული ცხოველები არ მომრავლებულიყვნენ.
თუმცა ბიბლიიდან ვიგებთ,
რომ მომავალში იეჰოვა ბოროტებს თანდათანობით კი არა,
ერთიანად გაანადგურებს.
ეს იმაზე მიანიშნებს, რომ იმ დროს ცხოველები აღარავის ავნებენ.
წარმოიდგინეთ, რა საოცარი გრძნობა იქნება,
როცა ბავშვობის ოცნება აგიხდებათ!
ცხოველების აღარ შეგეშინდებათ
და უღრან ტყეშიც კი მშვიდად დაიძინებთ.
მესამე დაპირება
საქმეების 24:15
ამ მუხლში ვკითხულობთ:
„ამათ მსგავსად მეც მაქვს ღვთის იმედი,
რომ იქნება მკვდრეთით აღდგომა“.
შეიძლება გვიცხოვრია ეკონომიკურად შედარებით სტაბილურ გარემოში
და მშვიდობიანი პერიოდებიც გვახსენდება.
შესაძლოა მოთვინიერებული მხეცებიც გვინახავს,
მაგრამ მკვდრეთით აღდგომას არავინ შევსწრებივართ.
მართლა მოხდება ეს? რეალურია?
საიდან ვიცით,
რომ იეჰოვა თავს მოვალედ თვლის, მკვდრები აღადგინოს?
ყოველთვის ძალიან მამხნევებს ხოლმე იობის შემთხვევაზე ფიქრი.
ყველამ კარგად ვიცით,
რომ იობმა ჯერ მთელი ქონება დაკარგა,
შემდეგ კი შვილებიც დაეღუპა,
მაგრამ ბოლოს რა მოხდა?
როგორც იობის 42:10-დან ვიგებთ,
იეჰოვამ თავის მსახურს ორმაგად აუნაზღაურა დანაკარგი.
თუმცა ღმერთი მეტს გვიმხელს.
მან მოსეს იმის ზუსტი რიცხვები ჩააწერინა,
რაც იობმა დაკარგა.
ამას იობის წიგნის 1-ელი თავიდან ვიგებთ.
ვიცით ზუსტი რაოდენობა ცხვრების,
აქლემების, ხარების და ვირების.
აგრეთვე რამდენი შვილი ჰყავდა.
მოსეს 42-ე თავშიც მოჰყავს ზუსტი რიცხვები
და ვხედავთ, რომ 1-ელ თავში მოცემული ჩამონათვალი
მართლაც გაორმაგდა.
თუმცა ყველაფერი არა.
მე-13 მუხლში ვკითხულობთ:
„შეეძინა შვიდი ვაჟი და სამი ასული“.
მაგრამ საინტერესოა,
თუ იეჰოვამ ყველაფერი გააორმაგა,
რატომ არ მისცა იობს 14 ვაჟი და 6 ასული?
ხომ არ მოიტყუა იეჰოვამ,
როცა თქვა, რომ ყველაფერი გააორმაგა?
არა, ეგ გამორიცხულია!
ცხოველები არ აღდგებიან.
ამიტომ მათი რაოდენობა მაშინვე გააორმაგა,
მაგრამ მის მეხსიერებაში
იობის შვილები ცოცხლები არიან.
ასე რომ, ეს მონაკვეთი იმის გარანტიას იძლევა,
რომ იეჰოვა იობსაც აღადგენს,
მის პირველ ათ შვილსაც და იმ ათსაც,
რომლებიც მათი სიკვდილის შემდეგ შეეძინა.
იობი საკუთარი თვალით იხილავს იეჰოვას დაპირების შესრულებას,
როცა მისი ოცივე შვილი აღდგება.
მკვდრეთით აღდგომა ნამდვილად იქნება.
უბრალოდ დაფიქრდით,
რა საოცარი მოვლენები გველის წინ!
ვთანხმდებით, რომ მთელ მსოფლიოში ცხოვრება დღითიდღე უარესდება
და ეს ჩვენს და-ძმებზეც ახდენს გავლენას,
ევროპაში თუ სხვაგან.
თუმცა ამ ქვეყნიერების აღსასრულამდე
სიტუაცია ყველგან უფრო მეტად გართულდება.
და-ძმებო, ასეთ შავბნელ პერიოდშიც კი
ნუ დაკარგავთ იმედს!
მხნედ და გაბედულად იყავით!
იფიქრეთ იმ საოცარ მომავალზე,
რომელსაც იეჰოვა გპირდებათ.
ამ შემთხვევაში იხილავთ,
როგორ შესრულდება მომავალთან დაკავშირებული იეჰოვას დაპირებები.
ისევე როგორც დღეს,
ჩვენი თვალით ვხედავთ
არაერთი დაპირების შესრულებას.
წარმოიდგინეთ, რამხელა სიხარული გელით,
როცა ყველა ქმნილება, ზეცაში თუ დედამიწაზე,
ერთად სცემს იეჰოვას თაყვანს
და მდინარე სულ უფრო წყალუხვი გახდება.
ეჭვი არ შეგეპაროთ,
რომ ეს ყველაფერი
ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბებს!