JW subtitle extractor

Дейвид Сплэйн. Бутрусга тақлид қилинг (Заб. 86:5)

Video Other languages Share text Share link Show times

Бугунги кунлик оятимиз учун
келтирилган шарҳда
кечиримлилик,
аниқроғи Исо Бутрусни
қай йўсин кечиргани
тўғрисида ёзилган.
Исо Бутрусни
ҳаворийларидан бири
сифатида танлаганининг
бир нечта сабаби бор.
Бутрус қатъий,
камтарин
ва меҳрибон бўлган.
Биринчисидан бошласак.
Бутрус қатъий бўлиб тезда
ҳаракат қилган.
Исо уни ва укаси Идрисни
шогирди бўлишга таклиф қилганида,
улар кўп ўйлаб ўтирмаган.
«Оила, рўзғор деганларидай.
Бизга бироз вақт керак».
Аксинча, улар тўрларини
дарҳол қолдириб
унга эргашишган.
Кейинчалик, Исо денгизда
сувнинг устида юрганида,
Бутрус шунчаки маза қилиб,
томоша қилиб ўтирмаган.
Унинг ўзи ҳам шундай қилгиси келган.
Баъзиларимиз
ҳаворий Бутрусга ўхшаймиз.
Ҳаётда доим қандайдир
янги нарса қилиб кўришни истаймиз.
«Чанғи учиш керакми?
Мен бораман, мен учаман».
Ҳа, бу каби ўзгача машғулотдан
завқ оламиз.
Бошқалар эса
қолган ҳаворийлар каби шунчаки
кузатишдан завқ олишади.
Қатъийлик Бутруснинг ҳаётида
кўп маротаба қўл келган.
Мисол тариқасида у
айнан қатъий бўлгани учун
унга берилган Осмон Шоҳлигининг
иккинчи ва учинчи
калитларидан фойдаланган.
Бу Бутрус учун янги совға бўлган.
У ўзга халқ вакиллари
ва самарияликларга
имондошидек қараши лозим эди.
Янгиликларни ёқтирмайдиган инсон:
«Туғилганимдан бери яҳудийман.
Бу вазифани бошқа кимгадир
бера қолинг»,— дейиши мумкин эди.
Каломга кўра, Бутрус ушбу вазифани
эътирозларсиз қабул қилган.
Ҳа, Бутрус қатъий ва янги
ғояларга очиқ бўлган.
Шунга Исо айнан уни танлаган.
Шубҳасиз, Бутрус
мослашувчан инсон бўлган.
Иккинчи фазилатга ўтсак.
Бутрус ҳаёти давомида
камтарликни кўп кўрсатган.
У тушунмаганида, саволлар
беришдан тортинмаган.
Исо Бутруснинг саволига жавобан,
мени деб уй-жой, мол-мулк, ака-ука,
ота-онасини қолдирган ҳар ким
100 баробар кўпроқ нарсага
эга бўлади деб айтган.
Унинг бу сўзлари нафақат Бутрусга,
балки бизга ҳам далда беради.
Бутрус яна Исодан:
«Менга қарши гуноҳ қилган
биродаримни
неча марта кечиришим керак?
Етти мартами?» — деб сўраган.
Жавоб Бутрусни ҳайратга солган.
Нега деганда, Исо Бутрусни
одамларнинг гуноҳини
санаб юрмасликка ундаган.
Бу далдали, тўғрими?
Биз ҳар куни хато қиламиз.
Лекин Яҳова ва Исо уларга
диққат қаратиб,
санаб эсида сақлаб юрмайди.
Исо Бутруснинг бу саволига
қандай жавоб берган?
Неча марта деган?
Матто 18:22 да Исо:
«Сизга етти марта эмас,
77 марта деяпман»,— деб айтган.
Муқаддас Китобнинг
бошқа таржимасига кўра,
«етмиш карра 7 марта»,
яъни 490 марта.
Бу ерда бироз тўхтайлик.
Қаранг, катта фарқ бор
77 марта ва 70 карра 7 марта.
Асл матнга биноан,
иккала таржима ҳам тўғри.
Исонинг сўзлари 77 марта
ва 70 карра 7 марта деб
таржима қилиниши мумкин.
Демак, таржимонлар учун
қийин танлов.
1940 йилларга қайтсак,
«Янги дунё таржимаси қўмитаси» ҳам
бу қарор олдида турган.
Қизиқ, бу қўмита 77 мартани танлаган.
Улар Бутрус
саволида қўллаган «марта» сўзига
эътибор қаратишган.
Ўшанда Бутрусни кўпайтириш ва
ҳисоб-китоб қизиқтирмаган.
У аниқ сонни билмоқчи эди.
Бошқача айтсак Бутрус:
«Нечта вазиятда биродаримни
кечиришим керак?» — деган.
Қўмитанинг фикрича,
Исо катта эҳтимол билан
Бутрус саволида қўллаган
услубдан фойдаланиб,
«карра» сўзини қўлламаган.
Шунга у 77 марта
деган бўлиши мумкин,
70 карра 7 марта эмас.
Бу «Янги дунё таржимаси»га бўлган
ишончимизни оширади.
Бутруснинг камтарлиги
хатолар қилганидан кейинги
муносабатида ҳам кўринган.
Исо бошқа шогирдларнинг олдида
унга танбеҳ берганида,
Бутрус хафа бўлиб:
«Нега менга бундай тарзда
маслаҳат беряпсиз?» — демаган.
Бу уни йиғилишларга боришдан
ҳеч тўхтатмаган.
У олдинга интилган.
Қўшилсангиз керак, маслаҳатни
қабул қилиш осон эмас.
Шунга Бутрусга тақлид қилиб, камтар
ва жасоратли бўлишимиз лозим.
Нима сабабдан Исо Бутрусга
алоҳида эмас, балки
ҳамманинг олдида маслаҳат берган?
Бу борада адабиётларимизда
шундай тахмин айтилган:
«Марк 8:33 га биноан,
Исо Бутрусни тузатишидан олдин
бошқа шогирдларига қараган.
Катта эҳтимол билан улар Бутруснинг
сўзлари устида ўйлашган.
Шунга у шогирдлари олдида
бу ишни қилган бўлиши мумкин.
Йиллар ўтиб, Павлус Бутрусга
Антиохияда маслаҳат берганида,
у шундай деб айтмаган:
«Мен ҳаворийман, нозирингиз.
Маслаҳат беришга ҳаққингиз йўқ!»
Инсон қандай ваколатга эга бўлмасин,
маслаҳатга муҳтож бўлади.
Баъзида биз билан яқиндан
ҳамкорлик қиладиганлар
ҳурмат ила
буни қилиши лозим бўлади.
Исо азоб чекиб, ўлиши
тўғрисида айтганида,
Бутрус даҳшатга тушган.
Эҳтимол у: «Сиз Масиҳсиз!
Довуднинг тахтига ўтиришингиз керак.
Абадий ҳукмронлик қиласиз, ўлмайсиз!»
— деб ўйлаган бўлиши мумкин.
Бу билан у
Устози Исога эътироз билдирган.
Хўш, бу вазиятдан Исо борасида
нимани билиб оляпмиз?
У ҳар қандай фикрга
ва мулоқотга очиқ бўлган.
Бутрус эса чегарадан ўтиб,
ким билан гаплашаётганини
унутиб қўйган.
Баъзида инсон билан
ўзимизни шунчалик
эркин ҳис қиламизки,
чегарадан ўтиб кетишимиз мумкин.
Балки қўпол ёки
шахсий савол берармиз.
Кейин эса: «Ўзи нега
буни сўрадим?» — деб ўйлармиз.
Бутрус Худонинг Ўғли билан
гаплашаётганини унутган.
Бу Исонинг энг муҳим вазифаси эди.
Тўғри, Бутрус раҳмдил бўлган
ва эҳтимол, Масиҳнинг вазифасини
тўлиқ тушунмагандир.
Сабаби нима бўлмасин,
Масиҳни бу йўлдан қайтариши
нотўғри бўлган.
Учинчи фазилатга ўтсак.
Ҳаворий Павлус масиҳий
бўлганидан кейин
Қуддусга қайтганида,
фақат Бутрус унга
тайёрлик ила ёрдам берган.
Чунки у меҳрибон бўлган.
Тўғри, Бутрус баъзи-баъзида
хато қилган ва
шарҳимизда ҳам бу ҳақда айтилган.
Лекин асосий мавзу
кечиримлилик борасида.
Шарҳимизда бу ажойиб фазилат
яхши очиб берилган.
Тўғри хато қиламиз, лекин Бутрус каби
бошқаларнинг қалбида
чиройли фазилатларимиз билан
жой олишни истаймиз.
Кўриб чиқдикки,
Бутрус фидойи, ғайратли
ва ўлимигача садоқатли инсон бўлган.
У бизнинг нозирларимиздан бири.
Хўш, бошқалар сизни қандай нозир
деб билишини истардингиз?
Бу борада Бутрусга
тақлид қилсак бўлади.
Ҳа, бугунги кунда ундан
кўп нарсани ўргансак бўлади.