JW subtitle extractor

Czy wierzysz w cuda?
Jeśli wierzysz, że zmarli
zostaną wskrzeszeni
i powrócą do życia,
to tak, wierzysz.
Bo według definicji cud,
to nadprzyrodzone zjawisko,
o którym sądzi się,
że jest wynikiem działalności Boga.
I rzeczywiście, tylko Jehowa
mógł pomyśleć o tym,
żeby przywrócić zmarłym życie.
Apostoł Paweł mocno wierzył
w zmartwychwstanie.
Kiedy młody człowiek
o imieniu Eutychus
wypadł przez okno
z trzeciej kondygnacji,
lekarz Łukasz
stwierdził jego zgon.
Ale dzięki mocy Jehowy Paweł,
który też tam był,
przywrócił Eutychusowi życie.
Jakiś czas później Paweł stanął
przed namiestnikiem Judei
i wyjaśniał mu, dlaczego wierzy
w Chrystusa Jezusa.
Właśnie wtedy wypowiedział słowa,
które dzisiaj omawiamy.
Dzieje 24:15.
Czytamy tu:
„I pokładam w Bogu nadzieję,
tak samo zresztą jak oni,
że nastąpi zmartwychwstanie
zarówno prawych, jak i nieprawych”.
Nadzieja,
o której mówił Paweł,
to nie pobożne życzenie
czy nieuzasadniony optymizm.
Prawdziwa nadzieja
ma solidne podstawy.
Jej fundamentem jest wiara
w obietnice złożone przez Jehowę.
Przy dwóch okazjach
zanim Jezus kogoś wskrzesił,
oświadczył, że ktoś,
kto ma prawdziwą wiarę,
jest przekonany,
że taki cud może się zdarzyć.
Na przykład w Łukasza 8:50,
kiedy zmarła córka Jaira,
Jezus powiedział mu:
„Nie bój się, tylko wierz, a będzie żyła”.
I tak się stało —
Jezus od razu ją wskrzesił.
Później w Jana 11:25,
kiedy po śmierci Łazarza
rozmawiał z Martą,
jego siostrą, powiedział jej:
„Ja jestem
zmartwychwstaniem i życiem.
Kto we mnie wierzy,
to nawet gdyby umarł, ożyje”.
A zaraz potem przywrócił życie
swojemu przyjacielowi.
Wiara wzmacnia naszą nadzieję
na zmartwychwstanie.
W jaki sposób?
Jehowa natchnął Pawła,
żeby spisał definicję wiary,
którą znajdujemy
w Hebrajczyków 11:1.
Zobaczmy, w jaki sposób
wiąże się ona z nadzieją
na cud zmartwychwstania.
Według tej definicji wiara
składa się z dwóch elementów.
Po pierwsze,
„wiara to całkowita pewność,
że to, na co
mamy nadzieję, nastąpi”.
Jeśli masz wiarę,
to jesteś całkowicie przekonany,
że wszystko, co Jehowa mówi,
jest prawdą i że się spełni.
W Biblii czytamy
o dziewięciu wskrzeszeniach,
których dokonał w przeszłości.
Trzy opisano w Pismach Hebrajskich,
a pozostałe w Pismach Greckich.
Ponieważ wiemy,
że Jehowa nie może kłamać
i że to On natchnął
pisarzy biblijnych
do opisania tych
cudownych wydarzeń,
nie mamy żadnych powodów,
by wątpić.
Możemy być pewni,
że nasi bliscy wrócą do życia.
Po drugie, wiara to „przekonujący dowód,
że to, czego nie widać, istnieje”.
Niektóre z naszych
materiałów filmowych
przedstawiają, jak mogły wyglądać
zmartwychwstania opisane w Biblii
oraz jak mogą wyglądać
te w przyszłości.
Ale to nie to samo,
co zobaczyć na własne oczy,
jak ktoś zostaje
wzbudzony z martwych.
Czy możemy zobaczyć
jakiś przekonujący dowód
na to, że coś takiego
jest możliwe?
Jak najbardziej!
W Kazaniu na Górze
Jezus podpowiedział nam,
gdzie go szukać.
Może otwórzmy Biblię
na 6 rozdziale Mateusza.
Przypomnijmy, że Jezus
zachęcał słuchaczy,
żeby ‛przestali się zamartwiać’
o swoje potrzeby materialne.
Zapewnił ich też, że jeśli będą
‛stale szukać najpierw Królestwa
oraz Bożej prawości’,
to ich potrzeby zostaną zaspokojone.
Pomyślmy jeszcze raz
o dwóch elementach wiary
wspomnianych w Hebrajczyków.
Jak Jezus umocnił wiarę
słuchaczy w tę obietnicę?
W Mateusza 6:32 powiedział:
„Wasz niebiański Ojciec wie,
że te wszystkie rzeczy są wam potrzebne”.
A więc Syn Boży
obiecał słuchaczom,
że niebiański Ojciec da im to,
co potrzebne do życia.
Dzięki temu mogli mieć
‛całkowitą pewność,
że to, na co
mają nadzieję, nastąpi’.
Jezus dał im też
przekonujący dowód,
że to, czego jeszcze
nie widzą, się stanie.
W wersecie 26 powiedział:
„Przypatrzcie się uważnie
ptakom na niebie:
nie sieją, nie żną,
nie zbierają do spichlerzy,
a jednak wasz
niebiański Ojciec je żywi”.
Dalej werset 28:
„Wyciągnijcie naukę z tego,
jak rosną lilie polne:
nie trudzą się ani nie przędą”,
jednak Jehowa je ubiera.
To był dowód.
Również nam Jehowa
może zapewnić jedzenie i ubranie,
jeśli najpierw szukamy
Jego Królestwa.
Jeśli chodzi o „lilie polne”,
to możemy wyciągnąć
jeszcze jedną ważną lekcję
z tego, jak one rosną.
Ta lekcja też może umocnić
naszą wiarę w to,
że Jehowa jest w stanie
przywrócić życie.
Komentarz w Biblii
do studium mówi,
że „mogły to być różne kwiaty
podobne do lilii,
takie jak tulipany,
hiacynty, irysy lub mieczyki”.
Wszystkie te kwiaty łączy to,
w jaki sposób rosną.
A jak rosną?
Czas na małą lekcję botaniki.
To byliny, które wyrastają
nie z nasion, a z cebulek.
Tak jak krokusy,
te rośliny co roku obumierają,
żeby na wiosnę się odrodzić.
To jest cebulka tulipana.
Jest maleńka, ale niezwykła,
bo jest w niej wszystko,
czego roślina potrzebuje,
żeby się odrodzić.
Mieszczą się tu korzenie,
łodyga, pąk, liście
i zapasy
substancji odżywczych.
Przez dużą część roku,
w tym w miesiącach zimowych,
cebulki są w stanie spoczynku,
czyli nie rosną.
Ale mogą się uaktywnić.
Kiedy wiosną
ziemia zaczyna odmarzać,
cebulki wypuszczają pędy.
Pędy te stopniowo
przebijają się przez glebę,
aż w końcu
pojawiają się na powierzchni.
I wtedy wszyscy
mogą zobaczyć
przekonujący dowód na to,
że roślina wróciła do życia.
A więc z tego,
jak rosną lilie polne,
możemy wyciągnąć
dwie lekcje.
Po pierwsze,
skoro Jehowa je ubiera,
to tym bardziej zadba
o nasze potrzeby fizyczne.
Po drugie, skoro Jehowa
stworzył je tak,
że co roku
mogą się odradzać,
to możemy być pewni,
że potrafi też
przywrócić życie ludziom.
Czyli ten przekonujący dowód
ze świata przyrody
połączony
z całkowitą pewnością,
którą dają nam obietnice Jehowy
zapisane w Biblii,
umacnia naszą nadzieję,
że w wyznaczonym czasie
nasi bliscy powrócą do życia.
Oczywiście w wypadku ludzi
Jehowa jest w stanie zachować
w swojej nieskończonej pamięci
wszystkie szczegóły dotyczące danej osoby,
w tym jej DNA,
potrzebne, żeby ją odtworzyć.
Dzięki temu po zmartwychwstaniu
będzie tą samą osobą,
co przed śmiercią.
Będzie wyglądać, mówić i myśleć
tak samo jak przedtem.
Będzie wiedziała, kim jest,
i inni też ją rozpoznają.
Otwórzmy nasze Biblie
na 26 rozdziale Izajasza.
Izajasza 26.
Prorok podaje tam piękny opis
cudu zmartwychwstania.
Znajdziemy go w wersecie 19:
„Twoi umarli ożyją.
Ciała moich zmarłych
powstaną.
Przebudźcie się i radośnie wykrzykujcie,
mieszkańcy prochu!
Bo Twoja rosa jest jak
rosa o poranku
i ziemia uwolni bezsilnych w śmierci —
powrócą oni do życia”.
Piękny opis!
Pewien angielski przekład
tak oddaje początek tego wersetu:
„Ci, którzy śpią w ziemi, obudzą się
i będą radośnie wykrzykiwać”.
Nie możemy się doczekać chwili,
kiedy te słowa się spełnią!
W nowym świecie
będziemy mogli znów zobaczyć
i przytulić naszych bliskich!
Pomyśl o tym,
kiedy w trakcie
wiosennego spaceru
zobaczysz lilie polne,
które powracają do życia.
To, jak bardzo cenna
jest dla nas ta nadzieja,
w niezwykły sposób
wyraził Dawid
w Psalmie 27:13, 14:
„Co by ze mną było,
gdybym nie wierzył, że za swego życia
[dosłownie: „w krainie żyjących”]
będę jeszcze oglądał dobroć Jehowy?
Pokładaj nadzieję w Jehowie.
Bądź odważny
i niewzruszony w sercu.
Tak, pokładaj nadzieję
w Jehowie”.
Dlaczego możemy mieć nadzieję,
że znów zobaczymy naszych bliskich
„w krainie żyjących”?
Ponieważ wierzymy w to,
co powiedział apostoł Paweł:
„Nastąpi zmartwychwstanie”.

Robert Ciranko: Czy wierzysz w cuda? (Dzieje 24:15)