JW subtitle extractor

In het geschreven commentaar van De Wachttoren...
wordt gesproken over Jozef,
de zoon van Jakob.
Een van de hoofdonderwerpen
van dit Bijbelverslag is berouw.
We gaan de volgende vragen bespreken:
Wat is echt berouw? En hoe beloont Jehovah
degenen die berouw tonen?
Iemand die echt berouw heeft,
moet twee dingen doen.
Hij moet erkennen dat wat hij
heeft gedaan verkeerd was...
en duidelijk laten zien dat hij ermee gestopt is.
Je kunt beide stappen terugvinden
in het verslag van Jozef.
Dus laten we dat verslag eens bekijken.
Jakob hield heel erg veel van z’n zoon Jozef.
Maar wat vonden Jozefs broers van hem?
In Genesis 37 lees je drie keer...
dat Jozefs broers hem haatten.
Op een keer waren Jozef en z’n broers alleen,
ver weg van huis en ver weg van hun vader.
Jozefs broers zagen dat als een kans...
en uit haat besloten ze Jozef
in een waterput te gooien.
Later stelde Juda voor
om Jozef als slaaf te verkopen.
Jozef was op dat moment nog maar 17 jaar oud.
Zoals je weet, was Jozef in Egypte een slaaf,
een gevangene en een machtige heerser.
We gaan het hebben over z’n tijd als heerser.
In die periode woonden Jakob en z’n gezin
in Kanaän en daar was een hongersnood.
Dus Jakob stuurde z’n zoons
naar Egypte om aan eten te komen.
Toen Jozef z’n broers zag, herkende hij hen.
Maar z’n broers herkenden hem niet.
En ook de tweede en de derde keer dat
ze elkaar zagen, herkenden de broers Jozef niet.
Die ontmoetingen moeten Jozef
veel pijn hebben gedaan.
Hoe reageerde Jozef toen ze elkaar
voor het eerst zagen?
Hij begon te huilen.
Hoe reageerde Jozef de tweede keer
dat ze elkaar zagen?
Hij barstte in tranen uit.
En hoe reageerde Jozef de derde keer
dat ze elkaar zagen?
Hij begon hard te huilen.
Waarom deed Jozef dit zichzelf aan?
Dat deed hij omdat hij wilde weten
of z’n broers echt berouw hadden.
Zoals eerder gezegd
bestaat echt berouw uit twee dingen.
Het begint met erkennen van je zonde.
Erkenden de broers hun zonde?
Ja, en dat kun je lezen in Genesis 42:21.
In vers 21 kun je lezen wat de broers zeiden.
Ze zeiden tegen elkaar:
We worden vast gestraft
vanwege onze broer, dat is Jozef...
want we zagen zijn wanhoop
toen hij ons om genade smeekte...
maar we hebben niet naar hem geluisterd.
Daarom overkomt ons deze ellende.
Uit die woorden blijkt berouw.
De broers hadden de eerste stap
richting berouw gezet.
Ze hadden hun zonde erkend.
Maar hoe zat het met de tweede stap
van echt berouw?
Waren de broers echt veranderd?
Hoe kon Jozef erachter komen of z’n
broers niet dezelfde zonde zouden begaan?
Jozef had een goed uitgedacht plan
om daarachter te komen.
Jozef kon natuurlijk niet zomaar
22 jaar terug in de tijd gaan.
Maar hij kon wel een situatie creëren...
die heel erg leek op wat er meer dan
20 jaar daarvoor had plaatsgevonden.
Dus wat deed Jozef?
Z’n plan was om een situatie te creëren...
waarbij z’n broers zo erg
in de problemen zouden komen...
dat ze alleen aan gevangenschap
in Egypte konden ontkomen...
als ze een van Jakobs zoons
als slaaf achterlieten.
En om het zoveel mogelijk te laten lijken
op de situatie 20 jaar daarvoor...
moest het een zoon zijn
van wie Jakob heel erg veel hield.
Daarom besloot Jozef z’n broers te dwingen
om Benjamin mee te nemen naar Egypte.
Waarom Benjamin?
Omdat Jakob heel veel
van z’n zoon Benjamin hield.
Net zoals hij heel erg veel
van z’n zoon Jozef had gehouden.
Dus in dit goed uitgedachte plan...
nam Benjamin als het ware
de plaats in van Jozef.
De manier waarop de tien broers
Benjamin zouden behandelen...
zou aan Jozef laten zien
of z’n broers berouw hadden...
over de manier waarop ze hem
in het verleden hadden behandeld.
Daarna begon Jozef aan
de laatste stap van z’n plan.
Voordat Jakobs zoons teruggingen naar Kanaän...
liet Jozef een zilveren beker
in Benjamins zak plaatsen.
Toen ze onderweg waren naar huis stuurde Jozef
een bediende achter ze aan...
die de zakken van alle broers moest doorzoeken.
Je kunt je vast voorstellen hoe erg
de broers schrokken...
toen de beker werd gevonden
in de zak van Benjamin.
Nu moesten ze weer terug
naar de Egyptische heerser.
Maar wat zouden ze tegen hem zeggen?
Op dit punt in het verhaal is het belangrijk
om te weten dat 20 jaar eerder...
Juda degene was die met het idee kwam
om Jozef als slaaf te verkopen.
En Juda was ook degene
die Jakob ervan had overtuigd...
om Benjamin naar Egypte te laten gaan.
Wat zou Juda nu gaan doen?
Gelukkig was Juda zo moedig...
om de verantwoordelijkheid te nemen
namens z’n broers te spreken.
In Genesis 44:16 kunnen we lezen
wat Juda tegen Jozef zei:
Heer, wat moeten we hierop antwoorden?
Wat kunnen we zeggen?
Hoe kunnen we onze onschuld bewijzen?
De ware God heeft de misdaad
van uw slaven ontdekt.
We zijn nu uw slaven, zowel wij als degene
bij wie de beker is gevonden!
Met deze woorden stelde Juda voor
dat de elf broers allemaal slaven zouden worden.
Maar Jozef wilde niet dat z’n plan
die kant op ging.
Daarom zei Jozef tegen Juda in Genesis 44:17:
Geen denken aan!
Alleen de man bij wie de beker
is gevonden, zal mijn slaaf worden.
De rest mag in vrede naar jullie vader teruggaan.
Dus Jozef gaf Juda en z’n negen broers de kans
om gewoon naar huis te gaan...
als ze bereid waren Benjamin
als slaaf achter te laten in Egypte.
Op dat moment had Juda de moed...
om tegen de Egyptische heerser in te gaan
en een lange speech te houden.
Juda’s speech is zelfs de langste
die in het Bijbelboek Genesis staat.
In Genesis 44 vanaf vers 33...
aan het eind van z’n betoog,
zegt Juda tegen Jozef:
Laat mij, dat is Juda,
nu alstublieft bij u blijven...
en uw slaaf worden in plaats van de jongen,
zodat hij met z’n broers terug kan gaan.
Hoe kan ik zonder de jongen
naar mijn vader teruggaan?
Het verdriet dat mijn vader dan treft,
zou ik niet kunnen aanzien!
Met deze woorden bood Juda dus aan de plaats
van Benjamin in te nemen en zelf slaaf te worden.
Juda liet zien dat hij niet meer de Juda
van 22 jaar geleden was.
Hij was veranderd.
Juda had dus echt berouw.
Op dat moment was Jozefs test geslaagd
en hij vertelde z’n broers wie hij was.
Wat kunnen we van dit ontroerende verslag leren?
Hoe kijkt Jehovah naar degenen
die echt berouw hebben?
Kunnen we ervan uitgaan dat Jehovah
diegenen zal belonen?
Ja! Jehovah heeft de geschiedenis zo gestuurd...
dat Juda een voorvader van de Messias werd.
Wat een bijzondere beloning
voor het tonen van echt berouw.
Hoe zit het met ons?
We maken allemaal fouten en hebben allemaal
Jehovah’s barmhartigheid nodig.
Wat is het geruststellend te weten...
dat Jehovah ons van harte zal vergeven
als we echt berouw tonen...
door onze zonden toe te geven en ermee te stoppen,
vastbesloten het niet meer te doen.

Herman van Selm: Wat is echt berouw? (Gen. 44:16)