JW subtitle extractor

Αν εκδηλώνετε πίστη στο λύτρο,
θα έχετε αιώνια ζωή.
Το διδάσκουμε αυτό.
Αγαπάμε αυτή τη διδασκαλία.
Αλλά μήπως θα ωφεληθούμε μόνο στο μέλλον
από το θεϊκό δώρο του λύτρου;
Όχι.
Επειδή πιστεύουμε στο λύτρο,
έχουμε αφιερωθεί στον Ιεχωβά
και μπορούμε να απολαμβάνουμε
στενή προσωπική φιλία μαζί του.
Ως αποτέλεσμα, ο Ιεχωβά μάς κατακλύζει
με την αγαθότητά του και την όσια αγάπη του.
Ωφελούμαστε από αυτό το γεγονός
κάθε μέρα που περνάει.
Γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς αυτό;
Ας δούμε πώς ένιωθε ο Δαβίδ στο Ψαλμός 27:13,
πόσο εκτιμούσε την αγαθότητα του Ιεχωβά
και την όσια αγάπη του.
Ο Δαβίδ είχε ήδη αναφέρει διάφορους τρόπους
με τους οποίους ο Ιεχωβά τού έδειχνε αγαθότητα
και τώρα λέει:
«Πού θα ήμουν αν δεν πίστευα
ότι θα δω την αγαθότητα του Ιεχωβά
στη γη των ζωντανών;»
Φανταστείτε για λίγο πώς θα ήταν η ζωή μας
αν δεν είχαμε το λύτρο.
Αν δεν μας έδειχνε ο Ιεχωβά καθημερινά αγαθότητα,
πού θα ήμασταν;
Δεν θέλουμε ούτε να το σκεφτούμε.
Μερικές φορές, όμως,
είναι καλό να σκεφτόμαστε αυτό το ενδεχόμενο,
έστω για λίγο,
για να συνειδητοποιήσουμε ότι
δεν θέλουμε να ζούμε χωρίς τον Ιεχωβά.
Χρειαζόμαστε την αγαθότητά του κάθε μέρα.
Ας σκεφτούμε τώρα κάτι άλλο:
Μερικούς συγκεκριμένους τρόπους
με τους οποίους βλέπουμε την αγαθότητα του Ιεχωβά
λόγω της πίστης μας σε εκείνον και στο λύτρο.
Ας κάνουμε μια λίστα.
Τα λόγια του Δαβίδ σε αυτόν τον ψαλμό θα μας βοηθήσουν.
Ας πάμε στην αρχή.
Αυτό είναι το πρώτο σημείο.
Ο Δαβίδ λέει: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου
και η σωτηρία μου.
Ποιον θα φοβηθώ;
Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου.
Από ποιον θα τρομάξω;
Όταν κακοί άνθρωποι μου επιτέθηκαν
για να καταβροχθίσουν τη σάρκα μου,
οι αντίδικοί μου και οι εχθροί μου
ήταν αυτοί που σκόνταψαν και έπεσαν».
Μήπως ο Δαβίδ τα κατάφερε
επειδή ήταν δυνατός πολεμιστής;
Όχι.
Λέει ότι “ο Ιεχωβά ήταν το οχυρό της ζωής του”.
Ο Ιεχωβά έδειχνε όσια αγάπη στον Δαβίδ.
Τον υποστήριζε σε όλη του τη ζωή.
Γι’ αυτό, είχε επιτυχία.
Ο Δαβίδ σκεφτόταν πώς ο Ιεχωβά
τού είχε δείξει αγάπη και πώς τον υποστήριζε
και κατάλαβε κάτι σημαντικό.
Στο εδάφιο 3 λέει:
«Ακόμη και αν κατασκηνώσει ολόκληρος
στρατός εναντίον μου,
η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί.
Και αν ξεσπάσει πόλεμος εναντίον μου,
ακόμη και τότε θα νιώθω σιγουριά».
Άραγε, πόσο βέβαιος ήταν ο Δαβίδ
για την όσια αγάπη του Ιεχωβά;
Ας πάμε στο εδάφιο 10:
«Ακόμη και αν ο πατέρας μου και η μητέρα μου
με εγκαταλείψουν»,
αδιανόητο, αλλά ακόμα και τότε,
«ο Ιεχωβά θα με δεχτεί».
Επειδή έχουμε ήδη νιώσει
την όσια αγάπη και την υποστήριξη
του Ιεχωβά στο παρελθόν,
μπορούμε να είμαστε βέβαιοι
ότι και στο μέλλον θα μας βοηθήσει,
ακόμα και αν αντιμετωπίσουμε μεγάλες δυσκολίες.
Αυτό είναι το πρώτο σημείο της λίστας μας.
Ας πάμε τώρα στο δεύτερο.
Πάμε πιο κάτω, στο εδάφιο 14.
Ο Δαβίδ λέει:
«Έλπιζε στον Ιεχωβά· να είσαι θαρραλέος
και να είναι ισχυρή η καρδιά σου».
Επειδή πιστεύουμε στο λύτρο,
έχουμε βάσιμους λόγους να ελπίζουμε στον Ιεχωβά.
Έχουμε ελπίδα ότι θα μας βοηθάει κάθε μέρα
και ελπίζουμε ότι θα εκπληρώσει τις υπέροχες
υποσχέσεις του για το μέλλον.
Και τι επίδραση έχει αυτό σε εμάς;
Μας κάνει θαρραλέους
και κάνει ισχυρή την καρδιά μας.
Συμβαίνει όντως αυτό;
Ναι, συμβαίνει.
Και αυτό μου ήρθε στο μυαλό πρόσφατα,
όταν άκουσα μια υπέροχη εμπειρία.
Η Ελάιζα είναι μια εφτάχρονη αδελφή μας.
Η μαμά της μελετάει τη Γραφή με μια γυναίκα
που έχει ένα κοριτσάκι στην ηλικία της Ελάιζα.
Η γυναίκα αυτή είχε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας
και έπρεπε να μείνει για κάποιο διάστημα στο νοσοκομείο.
Η μαμά της Ελάιζα κανόνισε να φέρει
το κοριτσάκι σπίτι τους,
ώστε να μπορέσουν τα κορίτσια
να περάσουν λίγο χρόνο μαζί παίζοντας.
Όταν επέστρεφαν το κοριτσάκι σπίτι του,
εκείνο γύρισε και είπε:
«Ελάιζα, σε ευχαριστώ που με βοήθησες
να νιώσω καλύτερα».
Η μαμά δεν κατάλαβε και ρώτησε: «Γιατί; Τι έγινε;»
Η Ελάιζα εξήγησε: «Ήταν πολύ στενοχωρημένη
επειδή η μαμά της είναι ακόμα στο νοσοκομείο
και της λείπει.
Και ήθελα να τη βοηθήσω να νιώσει καλύτερα.
Έτσι, έκανα μια προσευχή και μετά σκέφτηκα:
“Πρέπει να της μιλήσω για εκείνο το εδάφιο
που λέει ότι ο Θεός θα εξαλείψει κάθε δάκρυ
και δεν θα υπάρχει πια πόνος”.
Και της το έδειξα και μετά την αγκάλιασα».
Πολύ απλό, αλλά είχε το σωστό αποτέλεσμα.
Η μικρή της φίλη ένιωσε πιο δυνατή.
Μπόρεσε να αντιμετωπίσει αυτό που τη στενοχωρούσε.
Γιατί;
Επειδή η Ελάιζα της έδειξε ότι μπορούσε
να ελπίζει στον Ιεχωβά.
Με παρόμοιο τρόπο,
επειδή ελπίζουμε στον Ιεχωβά κάθε μέρα,
εκείνος μας δίνει το θάρρος που χρειαζόμαστε
για να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες.
Αυτό είναι το δεύτερο σημείο.
Ας δούμε και το τρίτο.
Πάμε πίσω στο εδάφιο 4.
Λέει κάτι που ο Δαβίδ θεωρούσε πολύ σημαντικό:
«Ένα πράγμα ζήτησα από τον Ιεχωβά
και αυτό θα επιζητώ:
Να κατοικώ στον οίκο του Ιεχωβά
όλες τις ημέρες της ζωής μου,
για να ατενίζω την τερπνότητα του Ιεχωβά
και να κοιτάζω με εκτίμηση τον ναό του».
Ο Δαβίδ καταλάβαινε ότι ήταν τιμή του
να λατρεύει τον Ιεχωβά.
Εμείς έχουμε κάτι καλύτερο από αυτό που είχε ο Δαβίδ.
Έχουμε την τιμή να υπηρετούμε
στις αυλές του μεγάλου πνευματικού ναού του Ιεχωβά,
ο οποίος είναι η διευθέτηση για αγνή λατρεία
με βάση τη λυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού.
Και όταν λατρεύουμε τον Ιεχωβά, τι συμβαίνει;
Δείτε ξανά το εδάφιο.
Ο Δαβίδ λέει ότι ήθελε “να ατενίζει
την τερπνότητα του Ιεχωβά”.
Άρα παίρνουμε ένα δίδαγμα για τον Ιεχωβά,
για το πόσο όμορφες ιδιότητες εκδηλώνει προς εμάς.
Και καθώς τον υπηρετούμε μαζί με τους αδελφούς μας,
βλέπουμε αυτές τις ιδιότητες σε δράση
και πώς μας επηρεάζουν και μας ωφελούν προσωπικά.
Και πώς νιώθουμε για αυτό;
Το εδάφιο λέει: “κοιτάζουμε με εκτίμηση τον ναό του”.
Οι καρδιές μας ξεχειλίζουν από εκτίμηση.
Δεν είναι αλήθεια πως ζούμε σε έναν κόσμο
γεμάτο με άσχημα πράγματα;
Αν όμως η καρδιά μας είναι γεμάτη εκτίμηση,
θα μπορούμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά με χαρά.
Αυτό ήταν το τρίτο σημείο.
Θυμόμαστε λοιπόν τη λίστα;
Όπως είδαμε, επειδή έχουμε πίστη στο λύτρο,
ο Ιεχωβά μάς πλησιάζει
και μας δείχνει την όσια αγάπη του
και την αγαθότητά του.
Άρα, το πρώτο σημείο είναι ότι,
επειδή έχουμε πίστη στο λύτρο,
γευόμαστε την όσια αγάπη και την υποστήριξη του Ιεχωβά.
Γι’ αυτό, μπορούμε να νιώθουμε σιγουριά
όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες ή ακόμα και εναντίωση.
Δεύτερον, επειδή πιστεύουμε στο λύτρο,
έχουμε τη δύναμη της ελπίδας.
Ελπίζουμε στον Ιεχωβά,
και εκείνος μας δίνει κάθε μέρα
το θάρρος που χρειαζόμαστε
για να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις.
Και το τρίτο, επειδή πιστεύουμε στο λύτρο,
έχουμε την τιμή να αποδίδουμε αγνή λατρεία στον Ιεχωβά.
Έτσι, βλέπουμε τις υπέροχες ιδιότητές του σε δράση,
και η καρδιά μας ξεχειλίζει από εκτίμηση.
Αυτό μας γεμίζει χαρά.
Είναι αυτά τα μοναδικά οφέλη που έχουμε από το λύτρο;
Όχι βέβαια.
Απλώς είναι τα μόνα που εξετάσαμε σήμερα.
Θα μπορούσατε να κάνετε περισσότερη έρευνα
στην προσωπική σας μελέτη
ή στην οικογενειακή σας λατρεία.
Να ξεκινήσετε με αυτά
και να προσθέσετε και άλλα σημεία.
Καθώς θα τα στοχαζόμαστε αυτά,
δηλαδή το πώς η όσια αγάπη του Ιεχωβά
μάς βοηθάει την κάθε ημέρα της ζωής μας
χάρη στη λυτρωτική θυσία,
συμβαίνουν δύο πράγματα.
Πρώτα από όλα, η καρδιά μας θα γεμίζει από ευγνωμοσύνη
για αυτό το υπέροχο δώρο του Ιεχωβά.
Επίσης, θα θέλουμε να πούμε και σε άλλους για αυτό,
ώστε να ωφεληθούν πλήρως
όσο το δυνατόν περισσότεροι
από το μοναδικό δώρο του Θεού, το δώρο του λύτρου.

Κλάιβ Μάρτιν: Ωφελούμαστε από το Θεϊκό Δώρο του Λύτρου (Ψαλμ. 27:13)