JW subtitle extractor

Omówmy temat:
„Bądź prawdziwym
przyjacielem
jak Jonatan”.
Podstawą tych rozważań
będzie dzisiejszy tekst dzienny
z 1 Samuela 18:1.
Zanim przeczytamy go
ponownie,
zwróćmy uwagę na kontekst.
Działo się to
zaraz po walce z Goliatem.
Dowiadujemy się,
że Jonatan i Dawid
szybko stali się
dobrymi przyjaciółmi.
W wersecie 1 czytamy:
„Gdy Jonatan usłyszał
rozmowę Dawida z Saulem,
pokochał Dawida
jak samego siebie
i nawiązała się między nimi
bliska przyjaźń”.
Zastanówmy się —
na czym opierała się
ich wyjątkowa przyjaźń?
Krótko mówiąc,
obaj byli ludźmi duchowymi.
Zanim zostali przyjaciółmi,
każdy z nich nawiązał
bliską więź z Jehową Bogiem.
Na pewno zgodzicie się,
bracia i siostry,
że to właśnie bliska,
osobista więź z Jehową
sprawia, że nasze przyjaźnie
z innymi ludźmi
mogą być silne i trwałe.
Na przykład
w opisanej tu sytuacji
Jonatan widział, jak Jehowa
posłużył się Dawidem
do pokonania Goliata.
Wyobraźmy sobie Jonatana,
poważanego księcia,
prawdopodobnie
w wieku około 50 lat,
który słyszy, jak młody Dawid,
który pewnie
nie miał jeszcze 20 lat,
z zapałem opowiada,
jak w imieniu Jehowy
wyruszył do walki z Goliatem.
Łatwo zrozumieć,
dlaczego Jonatan i wielu innych
pokochało tego młodzieńca —
Dawida.
Dawid nie był pewnym siebie,
aroganckim nastolatkiem
szukającym własnej chwały.
Chociaż był młody, już udowodnił,
że jest prawdziwym mężczyzną,
człowiekiem duchowym,
który rozwinął w sobie
silną wiarę i zaufanie do Jehowy.
Relacja Dawida mogła
przypomnieć Jonatanowi o tym,
co sam przeżył
wiele lat wcześniej.
Jonatan zaatakował kiedyś
posterunek Filistynów
tylko ze swoim giermkiem.
Co wtedy powiedział?
W 1 Samuela 14:6 czytamy:
„Jehowa potrafi zapewnić
wybawienie zarówno przez wielu,
jak i przez niewielu —
nic Mu w tym
nie przeszkodzi”.
Co nam to mówi o Jonatanie?
Podobnie jak Dawid
wiele lat później,
Jonatan był przekonany,
że z pomocą Jehowy
wystarczy nawet
dwóch mężczyzn,
żeby pokonać
wielu uzbrojonych wrogów.
A o przyjaźni?
Jonatana i Dawida
połączyła silna i trwała przyjaźń,
ponieważ każdy z nich
bardzo kochał Jehowę.
I to jest najlepszy fundament
przyjaźni także w naszych czasach.
Jeśli chcemy znaleźć
prawdziwych przyjaciół
i jeśli sami chcemy
być dobrymi przyjaciółmi,
musimy dbać
o silną więź z Jehową.
To jest podstawa.
Wróćmy do 1 Samuela 18:1
i spójrzmy też na werset 3.
Czytamy tam, że „Jonatan
kochał Dawida jak samego siebie”.
Być może spotkaliście się
z twierdzeniem,
że łącząca ich miłość
miała podtekst seksualny,
ale Biblia w żaden sposób
nie popiera tego wypaczonego poglądu.
Rozważmy dwa argumenty.
Po pierwsze, w czasach biblijnych
i w kulturze Bliskiego Wschodu
okazywanie uczuć
poprzez obejmowanie i pocałunki,
nawet między mężczyznami,
którzy byli przyjaciółmi lub krewnymi,
było czymś zupełnie normalnym.
Jest jeszcze drugi,
ważniejszy powód,
dla którego odrzucamy to twierdzenie
o Jonatanie i Dawidzie.
Jaki?
Obaj ci mężczyźni
kochali Jehowę
i trzymali się
Jego norm moralnych.
A przecież prawo Boże
niezmiennie potępia
wszelkie formy niemoralności,
również homoseksualizm.
W 1 Samuela 20:42 czytamy,
że przyrzekli sobie
przyjaźń „w imię Jehowy”.
W jednej z naszych publikacji
tak to skomentowano:
„Twierdzenia, że Dawid i Jonatan
utrzymywali kontakty homoseksualne,
nie da się pogodzić z tym,
co leżało u podstaw ich przyjaźni”.
Całkowicie się z tym zgadzamy.
Co sprawia, że przyjaźń
i przywiązanie Jonatana do Dawida
i innych osób
są godne naśladowania?
Najprościej mówiąc,
miłość Jonatana odzwierciedlała
niesamolubną miłość Jehowy.
Otwórzmy nasze Biblie
na 13 rozdziale 1 do Koryntian,
wersety od 4 do 8.
Podano tu definicję
prawdziwej miłości
i 16 sposobów jej wyrażania.
Kiedy będziemy czytać
1 Koryntian 13:4-8,
porównajmy ten opis z tym,
co wiemy o Jonatanie.
„Miłość jest cierpliwa i życzliwa.
Nie jest zazdrosna,
nie przechwala się,
nie nadyma się,
nie zachowuje się
nieprzyzwoicie,
nie szuka własnych korzyści,
nie daje się rozdrażnić.
Nie prowadzi rachunku krzywd.
Nie cieszy się z nieprawości,
ale raduje się prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
na wszystko ma nadzieję,
wszystko przetrzymuje.
Miłość nigdy nie zawodzi”.
Czy te słowa pasują
do życia Jonatana?
Zobaczmy początek wersetu 4:
„Miłość jest cierpliwa”.
Dosłownie chodzi tu
o ‛wytrwałość, spokój
i powstrzymywanie się
od gniewu’.
Co zgodnie z tym zrobi
prawdziwy przyjaciel?
Będzie nie tylko
znosił trudności,
ale też cierpliwie okazywał wytrwałość
z nadzieją na poprawę sytuacji.
Jonatan tak robił.
Pomyślmy, jak trudno mu było,
kiedy jego ojciec, Saul,
został odrzucony przez Jehowę,
ale dalej był królem.
Chociaż więź Saula z Jehową
była coraz słabsza,
Jonatan zdecydował,
że nie porzuci swojego ojca.
Jego miłość do ojca
była cierpliwa.
Wiemy o tym,
bo Biblia donosi,
że Jonatan wspierał Saula
w walce z wrogami ludu Bożego.
Nawet Dawid wspomniał o tym
w pieśni żałobnej:
„Saul i Jonatan (...) w śmierci
nie zostali rozdzieleni”.
A jak zachował się Jonatan,
kiedy widział, jak jego ojciec
pogrąża się w szaleństwie
i z całą armią przemierza kraj
w pogoni za niewinnym Dawidem,
żeby go zabić?
Co ciekawe, Biblia nigdzie
nie wspomina o tym,
że Jonatan brał udział
w tych wyprawach.
Dlaczego?
Bo Jonatan zawsze trzymał się
zasad Jehowy.
Zgodnie
z 1 Koryntian 13:6
Jonatan nie mógłby
‛cieszyć się z nieprawości’.
Powstrzymywała go przed tym
lojalność wobec Jehowy i Dawida
oraz złożona przysięga przyjaźni.
1 Koryntian 13:4 mówi,
że „miłość jest (...) życzliwa”.
Te słowa dobrze
pasują do Jonatana.
Co robił Jonatan, kiedy Dawid
przeżywał poważne trudności?
Wspierał go.
W 1 Samuela 23:16 czytamy,
że „wybrał się do Dawida (...)
i pomógł mu umocnić
zaufanie do Jehowy”.
To ono było podstawą ich przyjaźni
i dodawało im sił.
Jonatan pomagał też Dawidowi
uniknąć schwytania przez Saula.
W Biblii czytamy, że prawdziwa miłość
„nie jest zazdrosna”.
Z ludzkiego punktu widzenia
Jonatan miał wiele powodów,
żeby zazdrościć Dawidowi.
Ale Jonatan
nie żywił zazdrości,
chociaż wiedział, że to Dawid
będzie następnym królem, a nie on.
A dlaczego?
Bo prawdziwa miłość
„nie szuka własnych korzyści”.
Jonatan żywił niesamolubną miłość
przede wszystkim do Jehowy,
ale także do Dawida,
a nawet do swojego ojca, Saula.
Z pewnością
zgadzamy się z tym,
że Jonatan dał godny naśladowania
przykład prawdziwej przyjaźni.
Kiedy dziś i w kolejnych dniach
będziemy rozmyślać
o przykładzie Jonatana,
na pewno znajdziemy jeszcze
wiele innych sposobów
pielęgnowania
i okazywania przyjaźni.
Na przykład tak jak Jonatan
chcemy być cierpliwi wobec wszystkich
naszych przyjaciół i członków rodziny,
a nie tylko niektórych.
Z pomocą Jehowy
i wzorem Jonatana
nie chcemy skupiać się
tylko na sobie,
ale brać pod uwagę
potrzeby innych.
I tak jak Jonatan
chcemy dostrzegać,
co jest wolą Jehowy,
i działać zgodnie z nią,
a nie z naszymi osobistymi
upodobaniami.
Wszystkim nam zależy na tym,
żeby mieć prawdziwych przyjaciół.
To bardzo zachęcające,
że kiedy przybliżamy się do Jehowy,
umacniamy też fundament przyjaźni
z członkami naszych rodzin,
naszymi duchowymi
braćmi i siostrami,
a nawet z naszymi przyjaciółmi
w dziedzinie niebiańskiej!
Ponieważ sytuacja na świecie
będzie się pogarszać,
bądźmy coraz lepszymi
przyjaciółmi,
prawdziwymi przyjaciółmi,
jak Jonatan.

Joel Dellinger: Bądź prawdziwym przyjacielem jak Jonatan (1 Sam. 18:1)