JW subtitle extractor

Άιζακ Μαρέι: Ο Ιεχωβά μάς Δίνει την Επιθυμία και τη Δύναμη να Αναλαμβάνουμε Δράση (Φιλιπ. 2:13)

Video Other languages Share text Share link Show times

Το σημερινό μας εδάφιο
είναι πολύ ενθαρρυντικό
για οποιονδήποτε μπορεί να νιώθει αποκαρδιωμένος.
Λέει:
«Διότι ο Θεός είναι εκείνος που για χάρη της ευαρέστησής του
σας ενεργοποιεί,
δίνοντάς σας τόσο την επιθυμία
όσο και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση».
Μαθαίνουμε λοιπόν δύο πράγματα εδώ.
Πρώτον, ο Ιεχωβά θέλει να μας βοηθήσει.
Είναι “η ευαρέστησή του”.
Και δεύτερον,
θα μας δίνει δύναμη
—δύναμη από το άγιο πνεύμα του,
την πιο ισχυρή δύναμη στο σύμπαν.
Όλοι ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά είναι Φίλος μας
και θα είναι Φίλος μας για πάντα.
Και κρατάμε γερά αυτή τη φιλία
με όλη μας την καρδιά και τη δύναμη.
Αλλά ξέρουμε επίσης
ότι ο Σατανάς προσπαθεί να διαρρήξει
την προσκόλλησή μας στον Ιεχωβά,
και χρησιμοποιεί δοκιμασίες και θλίψεις
προσπαθώντας να μας λυγίσει,
να κάμψει την αποφασιστικότητά μας.
Ας δούμε πώς φαίνεται αυτό στην 1 Θεσσαλονικείς, κεφάλαιο 3,
θα διαβάσουμε από το εδάφιο 2.
1 Θεσσαλονικείς 3,
από το εδάφιο 2.
Λέει: «Και στείλαμε τον Τιμόθεο,
τον αδελφό μας και διάκονο του Θεού όσον αφορά τα καλά νέα
σχετικά με τον Χριστό,
για να σας κάνει σταθερούς
και να σας παρηγορήσει αναφορικά με την πίστη σας,
ώστε να μην κλονιστεί κανείς από αυτές τις θλίψεις.
Διότι και εσείς γνωρίζετε
ότι δεν μπορούμε να αποφύγουμε αυτά τα παθήματα.
Όταν ήμασταν μαζί σας,
σας λέγαμε εκ των προτέρων
ότι θα υποφέραμε θλίψη
και, όπως ξέρετε, αυτό ακριβώς συνέβη».
Ο σκοπός του Σατανά με τον διωγμό
είναι “να κλονιστούμε”.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει να αποδυναμωθούμε
—να εξασθενήσει η εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά.
Ο Σατανάς
προσπαθεί να πλήξει τα βαθύτερα συναισθήματά μας.
Στην πραγματικότητα,
προσπαθεί να συντρίψει την καρδιά μας.
Και μερικές φορές,
ίσως νιώθουμε πολύ αποθαρρυμένοι.
Αυτό που θέλει ο Σατανάς
είναι να νιώθουμε ότι ο Ιεχωβά το προκάλεσε,
ο Ιεχωβά είναι υπεύθυνος.
Και έπειτα, φυτεύει σπόρους αμφιβολίας στον νου μας.
Αναρωτιόμαστε:
“Γιατί να επιτρέπει ο Ιεχωβά να μου συμβαίνουν όλα αυτά;”
“Τι κακό έκανα;”
“Γιατί να έχει δυσαρεστηθεί ο Ιεχωβά τόσο πολύ μαζί μου;
Άραγε με αγαπάει ακόμα;”
Και όταν αυτές οι δοκιμασίες συνεχίζονται,
ίσως νιώθουμε τόσο πελαγωμένοι
που θέλουμε να παραιτηθούμε,
όπως ο Ηλίας.
Ίσως ταυτιζόμαστε μαζί του.
Θυμάστε όταν προσπαθούσε
να ξεφύγει από τη βασίλισσα Ιεζάβελ;
Ήταν στην έρημο.
Ξάπλωσε κάτω από κάποιο σπάρτο.
Είπε στον Ιεχωβά:
«Αφαίρεσε τη ζωή μου».
Το μόνο που ήθελε ήταν να πέσει να πεθάνει.
Τότε ο Ιεχωβά έστειλε έναν άγγελο,
και του έδωσε λίγο νερό και ψωμί.
Και εκείνος ο αδύναμος άντρας σηκώθηκε
και ταξίδεψε περίπου 500 χιλιόμετρα,
40 ημέρες και 40 νύχτες
χωρίς να πιει ή να φάει τίποτα,
μέχρι το όρος Χωρήβ.
Και στο βουνό,
ο Ιεχωβά ενεργοποίησε τον Ηλία.
Του έδωσε σκοπό.
Τον παρηγόρησε.
Τον διαβεβαίωσε ότι τον αγαπούσε με όλη Του την καρδιά.
Και ο Ηλίας συνέχισε να υπηρετεί τον Ιεχωβά.
Παρόμοια σήμερα,
ο Ιεχωβά ξέρει ακριβώς τι περνάμε
και πώς νιώθουμε.
Θέλει να μας δώσει ζωή.
Θυμηθείτε, προμήθευσε το λύτρο
με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Το έδωσε για εμάς.
Πώς μπορούμε λοιπόν
να χειριζόμαστε τις δοκιμασίες που μας βρίσκουν;
Στην επιστολή προς τους Φιλιππησίους, κεφάλαιο 2,
ο Παύλος το εξηγεί
μέσα από το παράδειγμα του Ιησού.
Μπορούμε να μάθουμε πολλά
από τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε ο Ιησούς τις θλίψεις.
Φιλιππησίους, κεφάλαιο 2,
θα διαβάσουμε από το εδάφιο 5.
Λέει:
«Να διατηρείτε αυτή τη διανοητική στάση
που είχε και ο Χριστός Ιησούς
ο οποίος, αν και υπήρχε με μορφή Θεού
[με μορφή Θεού]».
Πάμε στο εδάφιο 7:
«Άδειασε τον εαυτό του
και πήρε μορφή δούλου
και έγινε άνθρωπος».
Άφησε τη θέση του στον ουρανό.
«Άδειασε τον εαυτό του»,
απογυμνώθηκε από κάθε εξουσία,
έγινε μωρό.
Μετά μεγάλωσε,
ενηλικιώθηκε,
αλλά και πάλι, ήταν πολύ μικροσκοπικός και αδύναμος
σε σύγκριση με τη θέση που είχε πριν
ως «ο Μιχαήλ,
ένας από τους κορυφαίους άρχοντες» στους ουρανούς.
Αλλά δείτε τι λέει το εδάφιο 8:
«Μάλιστα,
[όχι απλώς έγινε άνθρωπος αλλά]
όταν ήρθε ως άνθρωπος,
ταπείνωσε τον εαυτό του
και έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου,
ναι, θανάτου πάνω σε ξύλο βασανισμού».
Αυτό δεν ήταν εύκολο για τον Ιησού.
Ήταν πολύ δύσκολο.
Στο Ευαγγέλιο του Λουκά, κεφάλαιο 22,
βλέπουμε πόσο δύσκολο ήταν.
Λουκάς, κεφάλαιο 22,
θα δούμε το εδάφιο 42.
Ο Ιησούς λέει:
«Πατέρα, αν θέλεις,
απομάκρυνε αυτό το ποτήρι από εμένα.
Ωστόσο, ας γίνει, όχι το δικό μου θέλημα,
αλλά το δικό σου».
Τι θαυμάσια στάση!
Και «τότε εμφανίστηκε σε αυτόν άγγελος από τον ουρανό
και άρχισε να τον ενισχύει».
Και πάλι, ας διαβάσουμε το εδάφιο 44:
«Αλλά ένιωθε τόση αγωνία,
ώστε συνέχισε να προσεύχεται πιο ένθερμα·
και ο ιδρώτας του έγινε σαν σταγόνες αίματος
που έπεφταν στο έδαφος».
Φαντάζεστε πόση αγωνία ένιωθε ο Ιησούς;
Τώρα θα διαβάσουμε από το εδάφιο 45:
«Όταν σηκώθηκε από την προσευχή [...]
πήγε στους μαθητές».
Και τους λέει στο εδάφιο 46:
«Γιατί κοιμάστε;
Σηκωθείτε
και να προσεύχεστε,
για να μην μπείτε σε πειρασμό».
Ο Ιεχωβά τον ενίσχυσε.
Ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει,
και ενθάρρυνε και άλλους να κάνουν το ίδιο.
Ας γυρίσουμε στην επιστολή προς τους Φιλιππησίους,
κεφάλαιο 2,
για να δούμε πώς ανταποκρίθηκε ο Ιεχωβά Θεός.
Φιλιππησίους 2:9:
«Γι’ αυτόν τον λόγο,
ο Θεός τον εξύψωσε σε ανώτερη θέση
και του έδωσε με καλοσύνη
το όνομα που είναι πάνω από κάθε άλλο όνομα».
Βλέπετε,
ο Ιεχωβά ενεργοποίησε τον Ιησού, τον ενδυνάμωσε.
Τώρα έχει εξουσία στον ουρανό.
Είναι αθάνατος.
Έχει εξουσίες που δεν είχε ποτέ πριν.
Θα καταστρέψει τον Σατανά,
θα εξαλείψει το σατανικό σύστημα,
θα φέρει έναν νέο κόσμο,
θα αναστήσει δισεκατομμύρια ανθρώπους
και θα τους δώσει αιώνια ζωή.
Να το αποτέλεσμα επειδή ενδυναμώθηκε,
ενεργοποιήθηκε, με άγιο πνεύμα.
Αλλά τι θα πούμε για εμάς;
Τι αναμένει ο Ιεχωβά από εμάς;
Ας διαβάσουμε το εδάφιο Φιλιππησίους 2:12
—Φιλιππησίους 2:12.
Να τι περιμένει ο Ιεχωβά από εμάς.
Το δεύτερο μέρος λέει:
«Εξακολουθήστε να αγωνίζεστε με φόβο και τρόμο
για να λάβετε τη σωτηρία σας».
Κανείς άλλος δεν μπορεί να το κάνει αυτό για εμάς.
Αλλά λέει:
Κάντε το «με φόβο και τρόμο».
Αν ήμασταν δυνατοί,
δεν θα έλεγε «με φόβο και τρόμο».
Χρειάζεται να στηριζόμαστε στον Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά ξέρει ότι είμαστε ατελείς και αδύναμοι,
αλλά μπορεί να μας δίνει «την επιθυμία
και τη δύναμη» να στηριζόμαστε σε αυτόν.
Να ακολουθείτε το παράδειγμα του Ιησού.
Εκείνος έκανε δύο πράγματα:
Έκανε το θέλημα του Ιεχωβά
και, δεύτερον, προσευχόταν ακόμα «πιο ένθερμα».
Συνοψίζοντας λοιπόν,
είδαμε τέσσερα σημεία:
Πρώτον, «για χάρη της ευαρέστησής του»,
ο Θεός θέλει να πετύχουμε.
Δεύτερον, μας δίνει άγιο πνεύμα,
την πιο ισχυρή δύναμη στο σύμπαν.
Τρίτον, μας δίνει την επιθυμία να κάνουμε το θέλημά του
και, τέταρτον, τη δύναμη να κάνουμε το θέλημά του.
Πραγματικά, όπως είπε ο Παύλος στο Φιλιππησίους 4:13:
«Για όλα έχω τη δύναμη
μέσω αυτού που μου δίνει δύναμη».