00:00:12
In ons gebied wonen veel mensen
in goed beveiligde flats.00:00:16
00:00:16
Het gaat vaak om appartementen
of studio’s in gebouwen...00:00:20
00:00:20
waar alleen de bewoners naar binnen kunnen.00:00:23
00:00:23
Soms ben ik de hele ochtend in de dienst
en dan spreek ik helemaal niemand.00:00:28
00:00:28
Ik dacht bij mezelf: ligt dat nou aan het gebied
of zou het aan mij liggen?00:00:35
00:00:35
Ons gebied in Pretoria is heel groot.00:00:38
00:00:38
Wij dienen op dit moment in het Portugese veld.00:00:41
00:00:41
Het wordt steeds moeilijker
om mensen thuis te treffen.00:00:44
00:00:44
Of om bij iemand thuis
een Bijbelstudie te beginnen.00:00:47
00:00:47
We hadden de gewoonte ontwikkeld
om naar het park te gaan...00:00:49
00:00:49
en daar gewoon te staan om zo mensen te vinden.00:00:52
00:00:52
Maar het is een anderstalig veld
dus dat werkte niet echt.00:00:55
00:00:55
We wachtten eigenlijk tot mensen
naar ons toe kwamen.00:00:58
00:00:58
Maar dat gebeurde niet,
dus raakten we erg ontmoedigd.00:01:01
00:01:01
We dachten: dit moet anders.00:01:02
00:01:03
Voor mij is er echt niks mooiers
dan te zien dat de waarheid iemands hart raakt.00:01:09
00:01:09
Dus ik bad Jehovah vurig om een Bijbelstudie.00:01:12
00:01:12
En Jehovah gaf me iemand om mee te studeren.00:01:14
00:01:14
En de studie ging altijd door.00:01:17
00:01:17
Als er iets tussen kwam,
maakten we een andere afspraak.00:01:20
00:01:20
Maar ze raakte helaas haar enthousiasme kwijt.00:01:22
00:01:22
De studie was niet zo belangrijk meer voor haar.00:01:24
00:01:25
Ze had geen zin meer
om naar de vergaderingen te gaan.00:01:27
00:01:27
Geen zin om met broeders en zusters om te gaan.00:01:30
00:01:30
En ze maakte ook geen vorderingen meer.00:01:33
00:01:35
Tijdens onze gezinsaanbidding hebben we
een uitgebreid schema voor de velddienst gemaakt.00:01:40
00:01:40
Ik ging altijd ’s ochtends in de velddienst...00:01:42
00:01:42
en dan gebruikte ik de middagen
voor m’n huishouden en dat soort dingen.00:01:46
00:01:46
Nu heb ik m’n schema omgegooid, zodat ik alle
huishoudelijke dingen vroeg in de ochtend kan doen...00:01:50
00:01:50
en daarna tot laat in de middag
in de velddienst kan.00:01:54
00:01:54
Dus ik vroeg Jehovah in gebed of het
misschien tijd was om met de studie te stoppen.00:02:00
00:02:00
Ik ging er van alles over opzoeken
in onze publicaties...00:02:03
00:02:03
en bekeek de video over
het stopzetten van Bijbelstudies.00:02:07
00:02:07
Toen besefte ik dat het inderdaad beter was
om met de studie te stoppen.00:02:11
00:02:11
Maar dat was echt niet makkelijk.00:02:13
00:02:13
Ik pas graag toe wat de organisatie zegt
over gewoon een gesprekje beginnen...00:02:17
00:02:17
met mensen in de winkel,
in het park of zelfs met je buren.00:02:21
00:02:21
Zo gebruiken we onze tijd heel goed, want we
gaan naar de plekken waar de mensen zijn.00:02:25
00:02:25
Op hun werk en soms zelfs gewoon op straat.00:02:27
00:02:27
We kwamen in contact met een jongeman
die aardappels verkocht.00:02:30
00:02:30
We studeerden elke dinsdag met hem op straat.00:02:33
00:02:33
Hij maakte snel vorderingen en werd al
binnen twee jaar gedoopt.00:02:37
00:02:37
Ik ben heel blij dat ik nu
eindelijk mensen thuis tref.00:02:42
00:02:42
Ik kan nu met mensen praten
die er ’s ochtends gewoon nooit zijn.00:02:48
00:02:48
Als we bij de stand staan, dan staan we
daar niet alleen maar met elkaar te praten...00:02:52
00:02:52
maar kijken we goed naar wie er voorbijlopen
en proberen we oogcontact te maken.00:02:57
00:02:57
Er kwam een vrouw naar de stand,
en ik zag dat ze een bepaalde ketting om had...00:03:01
00:03:01
die meestal wordt gedragen door iemand
die een familielid verloren heeft.00:03:05
00:03:06
Dus ik vroeg haar voorzichtig of er
kort geleden iemand was overleden.00:03:09
00:03:09
En ze zei: Ja, m’n vader.
En daar had ze heel veel verdriet van.00:03:13
00:03:13
Dus toen konden we een tekst voorlezen
over de hoop op een opstanding.00:03:17
00:03:17
Dat vond ze geweldig,
en ze zei dat ze het leven nu weer zag zitten.00:03:20
00:03:21
Zo maken we beter gebruik van onze tijd.
We staan niet de stand te bewaken.00:03:25
00:03:25
Ik stopte de studie.
Ik was er echt kapot van.00:03:28
00:03:29
Ook al wist ik dat ik
de juiste beslissing had genomen.00:03:33
00:03:33
Ik moest het vanaf dat moment
verder aan Jehovah overlaten.00:03:37
00:03:37
Jehovah zou voor haar zorgen. 00:03:39
00:03:39
Als het zijn wil is, zal ze hem
op een gegeven moment wel leren kennen.00:03:44
00:03:44
Ook al studeert ze dan misschien
met iemand anders.00:03:48
00:03:48
Ik begon met anderen te studeren
en ik begon meer nabezoeken te brengen.00:03:54
00:03:54
Deze mensen brengen wel echt veranderingen aan.00:03:57
00:03:57
Dat zijn degenen aan wie ik
m’n tijd en energie wil besteden.00:04:02
00:04:02
Als ik erover nadenk: het gebied
en de mensen zijn gewoon nog hetzelfde...00:04:07
00:04:07
maar ik ga nu op andere tijden.00:04:09
00:04:09
Nu ik eindelijk met mensen kan praten
is de velddienst zo veel leuker geworden.00:04:15
00:04:16
Jehovah geeft ons nog steeds de tijd om
mensen te vinden die de goede instelling hebben.00:04:21
00:04:21
Hun leven staat op het spel.00:04:23
00:04:23
En dat motiveert je om je tijd
zo goed mogelijk te gebruiken.00:04:28
Hou van de prediking: Gebruik je tijd zo goed mogelijk
-
Hou van de prediking: Gebruik je tijd zo goed mogelijk
In ons gebied wonen veel mensen
in goed beveiligde flats.
Het gaat vaak om appartementen
of studio’s in gebouwen...
waar alleen de bewoners naar binnen kunnen.
Soms ben ik de hele ochtend in de dienst
en dan spreek ik helemaal niemand.
Ik dacht bij mezelf: ligt dat nou aan het gebied
of zou het aan mij liggen?
Ons gebied in Pretoria is heel groot.
Wij dienen op dit moment in het Portugese veld.
Het wordt steeds moeilijker
om mensen thuis te treffen.
Of om bij iemand thuis
een Bijbelstudie te beginnen.
We hadden de gewoonte ontwikkeld
om naar het park te gaan...
en daar gewoon te staan om zo mensen te vinden.
Maar het is een anderstalig veld
dus dat werkte niet echt.
We wachtten eigenlijk tot mensen
naar ons toe kwamen.
Maar dat gebeurde niet,
dus raakten we erg ontmoedigd.
We dachten: dit moet anders.
Voor mij is er echt niks mooiers
dan te zien dat de waarheid iemands hart raakt.
Dus ik bad Jehovah vurig om een Bijbelstudie.
En Jehovah gaf me iemand om mee te studeren.
En de studie ging altijd door.
Als er iets tussen kwam,
maakten we een andere afspraak.
Maar ze raakte helaas haar enthousiasme kwijt.
De studie was niet zo belangrijk meer voor haar.
Ze had geen zin meer
om naar de vergaderingen te gaan.
Geen zin om met broeders en zusters om te gaan.
En ze maakte ook geen vorderingen meer.
Tijdens onze gezinsaanbidding hebben we
een uitgebreid schema voor de velddienst gemaakt.
Ik ging altijd ’s ochtends in de velddienst...
en dan gebruikte ik de middagen
voor m’n huishouden en dat soort dingen.
Nu heb ik m’n schema omgegooid, zodat ik alle
huishoudelijke dingen vroeg in de ochtend kan doen...
en daarna tot laat in de middag
in de velddienst kan.
Dus ik vroeg Jehovah in gebed of het
misschien tijd was om met de studie te stoppen.
Ik ging er van alles over opzoeken
in onze publicaties...
en bekeek de video over
het stopzetten van Bijbelstudies.
Toen besefte ik dat het inderdaad beter was
om met de studie te stoppen.
Maar dat was echt niet makkelijk.
Ik pas graag toe wat de organisatie zegt
over gewoon een gesprekje beginnen...
met mensen in de winkel,
in het park of zelfs met je buren.
Zo gebruiken we onze tijd heel goed, want we
gaan naar de plekken waar de mensen zijn.
Op hun werk en soms zelfs gewoon op straat.
We kwamen in contact met een jongeman
die aardappels verkocht.
We studeerden elke dinsdag met hem op straat.
Hij maakte snel vorderingen en werd al
binnen twee jaar gedoopt.
Ik ben heel blij dat ik nu
eindelijk mensen thuis tref.
Ik kan nu met mensen praten
die er ’s ochtends gewoon nooit zijn.
Als we bij de stand staan, dan staan we
daar niet alleen maar met elkaar te praten...
maar kijken we goed naar wie er voorbijlopen
en proberen we oogcontact te maken.
Er kwam een vrouw naar de stand,
en ik zag dat ze een bepaalde ketting om had...
die meestal wordt gedragen door iemand
die een familielid verloren heeft.
Dus ik vroeg haar voorzichtig of er
kort geleden iemand was overleden.
En ze zei: Ja, m’n vader.
En daar had ze heel veel verdriet van.
Dus toen konden we een tekst voorlezen
over de hoop op een opstanding.
Dat vond ze geweldig,
en ze zei dat ze het leven nu weer zag zitten.
Zo maken we beter gebruik van onze tijd.
We staan niet de stand te bewaken.
Ik stopte de studie.
Ik was er echt kapot van.
Ook al wist ik dat ik
de juiste beslissing had genomen.
Ik moest het vanaf dat moment
verder aan Jehovah overlaten.
Jehovah zou voor haar zorgen.
Als het zijn wil is, zal ze hem
op een gegeven moment wel leren kennen.
Ook al studeert ze dan misschien
met iemand anders.
Ik begon met anderen te studeren
en ik begon meer nabezoeken te brengen.
Deze mensen brengen wel echt veranderingen aan.
Dat zijn degenen aan wie ik
m’n tijd en energie wil besteden.
Als ik erover nadenk: het gebied
en de mensen zijn gewoon nog hetzelfde...
maar ik ga nu op andere tijden.
Nu ik eindelijk met mensen kan praten
is de velddienst zo veel leuker geworden.
Jehovah geeft ons nog steeds de tijd om
mensen te vinden die de goede instelling hebben.
Hun leven staat op het spel.
En dat motiveert je om je tijd
zo goed mogelijk te gebruiken.
-