JW subtitle extractor

Δεν μεγάλωσα στην αλήθεια.
Είχα πολλή εναντίωση από την οικογένειά μου
και από μέλη της προηγούμενης θρησκείας μου.
Κάποιες φορές, με πρόσβαλαν
και έτσι άρχισα να νιώθω άγχος στη διακονία.
Από παιδί, δούλευα στα χωράφια.
Στενοχωριόμουν που έβλεπα τα άλλα παιδιά
να πηγαίνουν σχολείο.
Έλεγα:
«Και εγώ θέλω να μάθω να διαβάζω»,
αλλά ποτέ δεν μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία.
Θυμάμαι ότι αγχωνόμουν και μόνο στη σκέψη
ότι έπρεπε να κηρύξω.
Σκεφτόμουν: “Θα με ακούσουν;
Θα ανοίξουν την πόρτα;”
Οι γονείς μου με μεγάλωσαν στην αλήθεια
και ως παιδί ήμουν πάντα πολύ ντροπαλή.
Ως αποτέλεσμα,
μου ήταν πολύ δύσκολο να εκφραστώ.
Kαι όταν προσπαθούσα να εκφράσω αυτό που ήθελα να πω,
μερικές φορές έλεγα κάτι διαφορετικό.
Μετά, στη διάρκεια της πανδημίας,
η ντροπαλότητά μου χειροτέρεψε
επειδή ανέπτυξα μια αγχώδη διαταραχή.
Όταν πήγαινα στη διακονία με κάποιον αδελφό,
αμφέβαλλα για τον εαυτό μου και του έλεγα:
«Εσύ θα μιλάς και εγώ απλά θα σε συνοδεύω».
Από τότε που απέκτησα αυτή τη διαταραχή,
άρχισα να προσέχω περισσότερο τι λέω στους άλλους.
Σκεφτόμουν ότι ίσως πω κάτι λάθος
ή ότι δεν θα αρέσει σε κανέναν αυτό που θα πω.
Εξαιτίας όλων αυτών
δυσκολευόμουν όλο και περισσότερο.
Θυμάμαι συνάντησα μια κυρία στο έργο που με ρώτησε:
«Πώς θα κηρύξεις
αφού δεν ξέρεις ούτε καν να διαβάζεις;»
Ήμουν πολύ λυπημένη εκείνη τη μέρα.
Η προσευχή με βοήθησε πάρα πολύ.
Όποτε πήγαινα στη διακονία και ένιωθα άγχος ή φόβο,
έκανα μια σύντομη προσευχή
και ένιωθα καλύτερα,
το άγχος μου μειωνόταν.
Μπορούσα επίσης να νιώσω τον Ιεχωβά
να κρατάει το χέρι μου
και να με βοηθάει να συνεχίζω να κηρύττω.
Αν και δεν μπορούσα να διαβάσω, έλεγα:
«Δεν θα φοβηθώ,
επειδή ξέρω ότι ο Ιεχωβά κρατάει το χέρι μου».
Όποτε ένιωθα άγχος,
πάντα προσευχόμουν στον Θεό.
Μια έμπειρη αδελφή που συνεργαζόταν μαζί μου στο έργο
με βοήθησε πάρα πολύ.
Μου είπε ότι ο Ιεχωβά
είναι εκείνος που μας δίνει τα προσόντα
να επιτελέσουμε έναν διορισμό
και όχι οι δικές μας ικανότητες.
Και οι αδελφοί με τους οποίους συνεργάζομαι στο έργο
με βοήθησαν πάρα πολύ.
Όταν μου λένε τις εμπειρίες που είχαν στη διακονία
και το πώς ο Ιεχωβά τους βοήθησε να αποκτήσουν θάρρος
με ενισχύουν,
επειδή αν εκείνοι μπορούν να το κάνουν
με τη βοήθεια του Ιεχωβά,
τότε μπορώ και εγώ.
Συχνά όταν βγαίνω στο έργο,
διαπιστώνω ότι βασίζομαι στον δικό μου τρόπο σκέψης.
Αλλά όταν ο Ιησούς ήταν στο έργο
χρησιμοποιούσε τις Γραφές.
Το παράδειγμα του
με έχει βοηθήσει να μη μιλάω υπερβολικά στη διακονία.
Όταν πηγαίνω στο έργο,
προσπαθώ να μιλάω απλά.
Ίσως πω:
«Α, κάνετε δουλείες»
ή «Τι όμορφο κήπο που έχετε
και τι ωραία λουλούδια με ζωηρά χρώματα!»
Τους λέω:
«Η μελέτη της Γραφής μάς βοηθάει
να εκτιμούμε τα όμορφα πράγματα που έχει φτιάξει ο Θεός».
Τα λόγια που με παρηγορούν περισσότερο είναι:
«Και εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες».
Αυτά τα λόγια με ενθαρρύνουν πολύ όταν είμαι στη διακονία,
επειδή συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι μόνος μου.
Ο Ιησούς είναι μαζί μου.
Θέλω οι άνθρωποι που δεν μπορούν να διαβάσουν
να μη φοβούνται,
επειδή πλέον
έχουμε ηχογραφήσεις που μπορούμε να ακούμε.
Και είναι υπέροχο να ακούμε για τον Ιεχωβά!
Μην απογοητεύεστε.
Αν και δεν μπορούσα να διαβάσω,
γνώρισα το όνομά Του
και με τη βοήθεια των αδελφών
έμαθα να διαβάζω.
Νιώθω πολύ περήφανη
που έχω γνωρίσει τον Ιεχωβά και το όνομά του,
το οποίο δεν γνώριζα προηγουμένως.
Και το όνομά του είναι τόσο όμορφο.
Ο Ιεχωβά μου απέδειξε
ότι η σημασία του ονόματός του
είναι πέρα για πέρα αληθινή
—μας κάνει να γινόμαστε αυτό που χρειάζεται.
Γιατί ένα ντροπαλό άτομο όπως εγώ
τώρα έχει το θάρρος να κηρύττει.
Τώρα είμαι βαθιά ευγνώμων
που βρίσκομαι μέσα στον λαό του Ιεχωβά.
Έχω μάθει πολλά πράγματα για Αυτόν.
Έχω άφθονη πνευματική τροφή
που μπορώ να μοιράζομαι με άλλους
και αυτό μου φέρνει μεγάλη χαρά.
Τώρα ανυπομονώ να πηγαίνω στο έργο,
επειδή ξέρω ότι ο Ιεχωβά θα με βοηθήσει.
Και χάρη σε αυτόν
έχω τα προσόντα
να δείχνω την αγάπη του στους ανθρώπους.

Να Αγαπάτε τη Διακονία—Πώς να Διαχειριζόμαστε τις Ανασφάλειές Μας