JW subtitle extractor

«Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα».
Όταν κάποιος μας αναφέρει αυτό το εδάφιο στο έργο,
ή όταν μιλάμε σε ένα θρησκευόμενο άτομο
και αναφέρει αυτό το εδάφιο,
τι θέλει να πετύχει συνήθως;
Σε πολλές περιπτώσεις,
θεωρεί ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν είναι Χριστιανοί
επειδή δεν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός.
Αυτό, λοιπόν,
είναι ένα από τα εδάφια που αναφέρουν συχνά
όσοι πιστεύουν στην Τριάδα
για να μας πείσουν
ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι ένα, ταυτίζονται.
Τι μπορούμε να πούμε σε αυτή την περίπτωση;
Ίσως έχει περάσει καιρός από τότε που μας έτυχε κάτι τέτοιο.
Κάτι που μπορούμε να κάνουμε
είναι να πάμε στη Γραφή Μελέτης.
Αν έχετε κοντά τη Γραφή Μελέτης
και ανοίξετε στο εδάφιο Ιωάννης 10:30
(αν δεν την έχετε δεν πειράζει,
μπορείτε να το κάνετε αργότερα),
στο Ιωάννης 10:30, λοιπόν,
έχουμε μια πολύ ωραία σημείωση μελέτης που μας βοηθάει.
Αν πάτε περίπου στη μέση της σημείωσης,
θα δείτε ότι λέει:
«Η λέξη του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου
που αποδίδεται εδώ “ένα”
δεν είναι στο αρσενικό γένος (δηλαδή εἷς)
αλλά στο ουδέτερο γένος (δηλαδή ἕν),
κάτι που υποστηρίζει την ιδέα
ότι ο Ιησούς και ο Πατέρας του είναι “ένα”
σε ό,τι αφορά τη δράση και τη συνεργασία,
όχι η ίδια οντότητα».
Τι καλά να είχαμε τη σημείωση την τελευταία φορά
που μας έκαναν αυτή την ερώτηση!
Αυτό το σημείο υποστηρίζει την εξήγησή μας
ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι «ένα»
με την έννοια ότι βρίσκονται σε αρμονία μεταξύ τους.
Καθώς συνεχίζουμε να διαβάζουμε,
η σημείωση αναφέρει ένα εδάφιο
που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε
χωρίς να χρειάζεται να βασιστούμε στη γραμματική.
Λέει:
«Το γεγονός ότι ο Ιησούς
δεν αναφέρεται σε ισότητα θειότητας,
αλλά στο ότι ο ίδιος και ο Πατέρας του
είναι “ένα” ως προς τον σκοπό και τη δράση,
επιβεβαιώνεται αν συγκρίνουμε αυτά τα λόγια
με την προσευχή του στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, κεφάλαιο 17.
Αυτό γίνεται ιδιαίτερα ξεκάθαρο
όταν προσεύχεται για τους ακολούθους του
“να είναι ένα όπως εμείς είμαστε ένα”».
Επομένως, δεν χρειάζεται να βασιστούμε στη γραμματική
για να αποδείξουμε αυτό το σημείο
αλλά, αν ανοίξουμε στον Ιωάννη, κεφάλαιο 17,
μπορούμε να δείξουμε σε κάποιον πως,
αν θεωρεί ότι αυτό σημαίνει πως ο Ιησούς είναι ο Θεός,
τότε τι θα πούμε για τους μαθητές;
Είναι και αυτοί ο Θεός,
εφόσον έπρεπε να είναι ένα με τον Θεό
όπως ο Ιησούς είναι ένα με τον Θεό;
Όπως προσέξατε, στο τέλος,
η σημείωση μας παραπέμπει στο 1 Κορινθίους 3:8.
Ας διαβάσουμε αυτό το εδάφιο
—1 Κορινθίους 3:8.
Και εδώ χρησιμοποιείται πάλι η λέξη «ένα».
Λέει:
«Αυτός που φυτεύει και αυτός που ποτίζει
είναι ένα».
Και θα δείτε ότι η υποσημείωση εκεί λέει:
«Ή αλλιώς “έχουν έναν σκοπό”».
Ίσως, λοιπόν, ένα εδάφιο όπως αυτό
μας βοηθήσει να εξηγήσουμε απλά
τι σημαίνει ότι ο Ιησούς και ο Πατέρας του είναι «ένα».
Αλλά βέβαια,
αν κάποιος μας παρουσιάσει αυτό το εδάφιο,
το Ιωάννης 10:30,
συνήθως θα χρησιμοποιήσει και ένα άλλο εδάφιο από τη Γραφή.
Ποιο είναι αυτό;
Το βρήκατε!
Ιωάννης 1:1.
Και, φυσικά, καθώς το διαβάζει από τη Γραφή του,
εκεί θα λέει πιθανόν:
«Και ο Λόγος ήταν Θεός», με κεφαλαίο «Θ».
Θα μας πει, λοιπόν:
«Δεν είναι ο Ιησούς ο Λόγος;» «Ναι».
«Άρα, εδώ λέει ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός».
Πώς μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτό με απλό τρόπο;
Αν πάμε ξανά στη σημείωση μελέτης στο Ιωάννης 1:1
(όπως βλέπετε, η σημείωση είναι αρκετά μεγάλη,
δεν προλαβαίνουμε να τη διαβάσουμε σήμερα),
εκεί αναφέρει ότι υπάρχουν πολλοί βάσιμοι λόγοι
για να πούμε ότι ο Ιωάννης
δεν εννοούσε πως ο Λόγος ταυτίζεται με τον Παντοδύναμο Θεό.
Στη συνέχεια, αναφέρει
ότι «αρκετές Βιβλικές μεταφράσεις στην αγγλική,
στη γαλλική και στη γερμανική
αποδίδουν το κείμενο όπως η Μετάφραση Νέου Κόσμου,
μεταδίδοντας την ιδέα ότι “ο Λόγος” ήταν “θεός·
θεϊκός·
θεϊκό ον·
θεϊκού είδους·
[ή] θεοειδής”».
Επομένως, είναι καλό να το έχουμε αυτό υπόψη.
Αλλά παρακάτω στη σημείωση,
υπάρχει άλλος ένας συλλογισμός που μας βοηθάει.
Επειδή κάποιος μπορεί να πει:
«“Θεϊκός”, ποια η διαφορά;
Και πάλι εννοείται ότι είναι ο Θεός».
Εκεί αναφέρεται το Κολοσσαείς 2:9.
Ας το δούμε λοιπόν μαζί
—Κολοσσαείς 2:9—
και προσέξτε ότι εδώ μιλάει για τον Ιησού.
Λέει:
«Επειδή σε αυτόν
κατοικεί σωματικά όλη η πληρότητα της θεϊκής ιδιότητας».
Εδώ λοιπόν αναφέρει ότι ο Ιησούς
κατέχει τη “θεϊκή ιδιότητα”.
Σημαίνει αυτό ότι είναι ο ίδιος ο Θεός;
Κατόπιν, η σημείωση μελέτης
μάς παραπέμπει σε ένα άλλο χρήσιμο εδάφιο,
το 2 Πέτρου 1:4.
Εδώ μιλάει για αυτούς
που θα κυβερνούσαν με τον Ιησού στον ουρανό.
Το 2 Πέτρου 1:4 λέει:
«Χάρη σε αυτά τα πράγματα
μας έχει χορηγήσει τις πολύτιμες
και μεγαλειώδεις υποσχέσεις,
ώστε μέσω αυτών να γίνετε συμμέτοχοι σε θεϊκή φύση».
Καταλαβαίνουμε το σκεπτικό εδώ
—προφανώς,
αν κάποιος υποστηρίζει ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός
επειδή είναι θεϊκός και έχει θεϊκές ιδιότητες,
τότε τι θα πούμε για τους ακολούθους του
οι οποίοι, όπως λέει εδώ,
θα “γίνουν συμμέτοχοι σε θεϊκή φύση”;
Πράγματι, αυτό είναι πολύ λογικό επιχείρημα.
Αλλά κάποιος μπορεί και πάλι να έχει αντιρρήσεις.
Ίσως διαβάσει το εδάφιο στη Μετάφραση Νέου Κόσμου και πει:
«Μα “ο Λόγος ήταν θεός”;
Γιατί είναι η λέξη “θεός” με μικρό “θ”»;
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα απλό παράδειγμα
από την καθημερινή ζωή.
Κάποιος μπορεί να πει για ένα παιδί:
«Αυτός είναι διάβολος!»
Ίσως μάλιστα πει:
«Πραγματικός διάβολος!»
Αλλά μήπως εννοεί ότι το παιδί είναι ο Σατανάς ο Διάβολος;
Όχι, βέβαια!
Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, πως, όταν η μετάφραση λέει
ότι «ο Λόγος ήταν θεός», με μικρό «θ»,
σύμφωνα με την υποσημείωση,
εννοεί ότι «ήταν θεϊκός».
Με άλλα λόγια, αναφέρεται στις ιδιότητες του “Λόγου”,
όχι στο ποιος είναι ακριβώς.
Δεν λέει ότι είναι ο ίδιος ο Θεός.
Όπως καταλαβαίνετε,
στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο,
η λέξη «θεός» υπάρχει δύο φορές,
αλλά μόνο τη μία προσδιορίζεται από το οριστικό άρθρο.
Μόνο εμείς το αντιλαμβανόμαστε αυτό;
Όχι.
Όπως λέει η σημείωση,
υπάρχουν πολλές άλλες Βιβλικές μεταφράσεις
σε διάφορες γλώσσες
που επίσης το λαβαίνουν υπόψη τους αυτό.
Ήθελα απλώς να σας δείξω σήμερα ένα έντυπο
που τέθηκε σε κυκλοφορία πριν από πολλά χρόνια.
Λέγεται Η Καινή Διαθήκη του Μεταφραστή.
Αυτή η Γραφή είναι μια ειδική έκδοση
από τη Βιβλική Εταιρία για τη Βρετανία και το Εξωτερικό.
Αυτή η εταιρία
είναι το αντίστοιχο της Αμερικανικής Βιβλικής Εταιρίας
και ασχολείται εντατικά με τη μετάφραση
και τη διανομή της Αγίας Γραφής
σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτή η Γραφή προοριζόταν για μεταφραστές
των οποίων η αγγλική δεν είναι η μητρική γλώσσα
και μεταφράζουν τη Γραφή στη δική τους τοπική γλώσσα.
Αυτή η Γραφή
έχει πολύ απλή διατύπωση
και σύντομες σημειώσεις
που βοηθούν τον μεταφραστή να καταλάβει
πώς να αποδώσει δύσκολα εδάφια.
Ένα από αυτά είναι το Ιωάννης 1:1.
Προσέξτε πώς λέει στους μεταφραστές
να αποδώσουν το Ιωάννης 1:1.
Λέει:
«Ο Λόγος ήταν μαζί με τον Θεό
και είχε την ίδια φύση με Εκείνον»
—ενδιαφέρον.
Και η σημείωση συνεχίζει λέγοντας:
«Το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο
διακρίνει ανάμεσα στο πρὸς τὸν θεόν και στο θεὸς».
Μετά εξηγεί:
«Στην πρώτη περίπτωση, το οριστικό άρθρο [δηλαδή τὸν]
υποδηλώνει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
Στη δεύτερη περίπτωση
[όταν λέει θεὸς ἦν ὁ λόγος],
δεν υπάρχει άρθρο
και είναι μάλλον απίθανο να πρόκειται για τυχαία παράλειψη.
Στην ουσία, η απουσία του οριστικού άρθρου
στη δεύτερη λέξη θεὸς
τής δίνει την ιδιότητα του επιθέτου.
Άρα, η φράση αυτή σημαίνει
“ο Λόγος ήταν θεϊκός”».
Ενδιαφέρον, έτσι;
Κάποιοι που πιστεύουν στην Τριάδα
ετοιμάζουν μια Γραφή με σκοπό να βοηθήσουν τους μεταφραστές,
και όμως είναι αρκετά έντιμοι
ώστε να παραδεχτούν ότι εδώ δηλώνεται θεϊκή ιδιότητα,
όχι ότι ο Ιησούς ταυτίζεται με τον Θεό.
Αν, λοιπόν, κάποιος φέρει ως επιχείρημα το Ιωάννης 1:1,
θα μπορούσαμε να τον ρωτήσουμε
—ίσως πει ότι ξέρει λίγα αρχαία ελληνικά.
Αν ναι, ίσως τον ρωτήσουμε:
«Συμφωνείτε ότι εδώ η λέξη θεὸς
θα μπορούσε να αποδοθεί “θεϊκός”;»
Λίγο έντιμος να είναι, θα πρέπει να συμφωνήσει.
Μετά μπορούμε να πούμε:
«Αν, λοιπόν, αποδίδεται είτε έτσι είτε αλλιώς,
αποτελεί αυτό το εδάφιο ισχυρή βάση
για να κρίνουμε αν ο Ιησούς είναι ή δεν είναι ο Θεός;
Καλύτερα να εξετάζαμε άλλα εδάφια από τον Λόγο του Θεού».
Και έτσι ίσως του δείξουμε
τι διδάσκει ολόκληρη η Αγία Γραφή.
Εφόσον, λοιπόν, έχουμε τη Γραφή Μελέτης,
χαιρόμαστε πολύ που μας βοηθάει
με τόσο πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Τζέφρι Γ. Τζάκσον: «Εγώ και ο Πατέρας Είμαστε Ένα» (Ιωάν. 10:30)