JW subtitle extractor

„Ja i ojciec
stanowimy jedno”.
Czasami w służbie
rozmawiamy
z religijnymi ludźmi,
którzy powołują się
na ten werset.
Co zazwyczaj
mają oni na celu?
Często uważają,
że skoro Świadkowie Jehowy
nie wierzą, że Jezus jest Bogiem,
to nie są chrześcijanami.
Osoby wierzące w Trójcę
powołują się na ten werset,
gdy próbują nas przekonać,
że Jehowa i Jezus to ta sama osoba.
Jak moglibyśmy zareagować
w takiej sytuacji?
Może już dawno
nie mieliśmy takiej rozmowy.
Wielką pomocą może być
Biblia w wydaniu do studium.
Otwórzmy ją teraz
na Ewangelii Jana 10:30.
Jeśli nie macie tego wydania Biblii
przy sobie, możecie sprawdzić to później.
Jana 10:30.
Mamy do tego wersetu
naprawdę świetny komentarz.
Mniej więcej w jego połowie
możemy przeczytać:
„Występujące w tym wersecie
greckie słowo, które znaczy ‚jedno’,
jest rodzaju nijakiego,
co wskazuje właśnie na jedność
(gdyby było rodz. męskiego,
wskazywałoby na jedną osobę).
Jasno stąd wynika, że Jezus
i jego Ojciec są ‚jednym’ w działaniu,
razem współpracują,
a nie że są jedną osobą’”.
Szkoda, że wydanie do studium
mamy dopiero teraz, prawda?
To świetna pomoc w rozmowie,
kiedy chcemy pokazać, że w tym wersecie
chodzi o jedność w działaniu.
Ale w dalszej części
tego komentarza
znajdujemy argument biblijny,
którym możemy się posłużyć
bez zagłębiania się w gramatykę.
Przeczytajmy:
„Jezus nie mówi tu więc,
że ma taką samą pozycję jak Bóg,
ale wskazuje na jedność
Ich celów i działań,
co potwierdza porównanie
tej wypowiedzi ze słowami modlitwy
zapisanej w 17 rozdziale
Ewangelii według Jana.
Szczególnie podkreśla to
prośba Jezusa,
żeby jego naśladowcy ‛stanowili jedno,
tak jak on z Ojcem stanowią jedno’”.
Czyli żeby wyjaśnić ten werset, nie musimy
zagłębiać się w grecką gramatykę.
Możemy posłużyć się
17 rozdziałem Ewangelii Jana.
Gdyby to, że Jezus i jego Ojciec
stanowią jedno,
oznaczało, że Jezus jest Bogiem,
to co z uczniami?
Czy oni też są Bogiem, bo Jezus
modlił się, żeby byli w jedności z Bogiem,
tak jak on jest z Nim w jedności?
Na końcu zacytowanego komentarza,
mamy jeszcze odniesienie
do 1 Koryntian 3:8.
Otwórzmy ten werset.
1 Koryntian 3:8.
Znajdziemy tu inny przykład
zastosowania słowa „jedno”.
Czytamy tu:
„Ten, kto sadzi, i ten,
kto podlewa, mają jeden cel”.
Mamy tutaj przypis,
który mówi: „Dosł. ‚są jednym’”.
Być może posłużenie się
takim wersetem
pomoże nam w prosty sposób wyjaśnić,
co oznacza bycie „jednym”.
Ale pewnie się zgodzicie, że jeśli ktoś
cytuje nam słowa z Jana 10:30,
to zwykle powołuje się też
na jeszcze inny werset.
Który?
Zgadliście! Jana 1:1.
I jeśli ludzie czytają go ze swojej Biblii,
to pewnie usłyszymy tam:
„Bogiem było Słowo”.
A potem pytają:
„Czy Słowo to Jezus?”.
„Tak”.
„A więc Jezus jest Bogiem”.
Jak możemy wyjaśnić im
to w prosty sposób?
Znów z pomocą przychodzi nam
Biblia w wydaniu do studium.
Komentarz do Jana 1:1
jest dość długi,
dlatego nie zdążymy go
przeczytać w całości.
Ale jak z niego wynika,
istnieje wiele argumentów za tym,
że Jan nie uważał Słowa i Boga
Wszechmocnego za jedną i tę samą osobę.
Czytamy tam też o tym,
że „w tłumaczeniach Biblii
na język angielski, francuski i niemiecki
często fragment ten jest oddawany
podobnie jak w Przekładzie Nowego Świata
i zawiera myśl o tym,
że ‚Słowo’ był ‚bogiem’,
‚boski’, ‚istotą boską’
albo miał ‚naturę Boga’”.
Te informacje mogą
nam się przydać w rozmowie.
Ale w dalszej części tego komentarza
znajdujemy jeszcze inne argumenty,
bardzo pomocne,
gdyby ktoś powiedział:
„Ale przecież jeśli Jezus jest ‚boski’,
to znaczy, że jest Bogiem”‏.
Komentarz nawiązuje
do Kolosan 2:9.
Przeczytajmy ten werset.
Kolosan 2:9.
To słowa o Jezusie:
„Bo to on w całej pełni jest
ucieleśnieniem Bożych przymiotów”.
A przypis mówi: „w nim mieszka
cieleśnie cała pełnia boskości”.
Czyli tutaj też czytamy
w kontekście Jezusa o boskości.
Ale czy to oznacza,
że jest on Bogiem?
Zobaczmy kolejny werset,
o którym wspomina komentarz:
2 Piotra 1:4.
Ten fragment mówi o tych, którzy razem
z Jezusem będą panować w niebie.
2 Piotra 1:4. Czytamy tu:
„Bóg przez swoją chwałę i cnotę
dał nam drogocenne, niezrównane obietnice,
żebyście dzięki nim
też posiedli boską naturę”.
Kiedy więc rozmawiamy z kimś,
kto utrzymuje, że Jezus jest Bogiem,
bo jest „boski” albo
‛mieszka w nim pełnia boskości’,
to możemy spytać,
co z jego naśladowcami.
Przecież o nich też powiedziano,
że ‛posiądą boską naturę’.
Czy to nie pomocny argument?
Ale rozmówca
dalej może mieć wątpliwości.
Może patrzy
na Przekład Nowego Świata i mówi:
„No, ale ‚Słowo był Bogiem’.
Co by to miało oznaczać?”.
Wtedy możemy posłużyć się
prostym przykładem.
Ktoś może powiedzieć o kimś:
„Ale z niego diabeł!”.
A może nawet:
„To prawdziwy diabeł!”.
Ale czy naprawdę chodzi o to,
że jest Szatanem Diabłem?
Oczywiście, że nie!
To pomaga wyjaśnić, dlaczego,
chociaż w przekładzie czytamy:
„Słowo był bogiem”,
to przypis mówi: „był boski” —
dlatego, że fragment ten mówi
o cechach Słowa, a nie o tym, kim on jest.
Nie chodzi tu o to, że Słowo
jest Bogiem Wszechmocnym.
Zapewne wiecie, że ma to związek
z użyciem rodzajników
w oryginalnym tekście greckim.
W tym miejscu
rodzajnik nie występuje.
Czy tylko my
przykładamy do tego wagę?
Nie.
Jak czytaliśmy w komentarzu,
wiele innych przekładów Biblii
na różne języki podobnie oddaje tę myśl.
Przyniosłem dzisiaj ze sobą jeden
z takich przekładów, wydany wiele lat temu.
To opracowanie Nowego Testamentu
przygotowane z myślą o tłumaczach
przez Brytyjskie i Zagraniczne
Towarzystwo Biblijne.
To instytucja podobna
do Amerykańskiego Towarzystwa Biblijnego.
Jest ona bardzo zaangażowana
w tłumaczenie i rozpowszechnianie
Biblii na całym świecie.
Ten przekład został przygotowany
z myślą o tłumaczach,
dla których angielski
nie jest pierwszym językiem,
i ma im pomóc w tłumaczeniu
Biblii na inne języki.
Używa on prostszego słownictwa
i zawiera krótkie wyjaśnienia,
które pomagają tłumaczom
dobrze zrozumieć trudne wersety.
Jednym z nich jest Jana 1:1.
Zobaczmy, jak ten werset
skomentowano w tym przekładzie.
Jana 1:1:
„Słowo było u Boga
i miało tę samą naturę”.
Ciekawe, prawda?
Dalej wyjaśniono, że w języku greckim
jest różnica w tym,
jak użyto słowa „Bóg”
za pierwszym razem i za drugim razem.
W pierwszym wypadku
użyto rodzajnika
i stąd wiadomo,
że chodzi o Boga Wszechmocnego.
W drugim wypadku, czyli tam,
gdzie chodzi o Słowo, nie ma rodzajnika.
I trudno uznać, że jego pominięcie
nie ma tutaj znaczenia.
Brak rodzajnika nadaje słowu
Theos (czyli Bóg) charakter przymiotnikowy,
dlatego zwrot ten wyraża myśl:
„Słowo był boski”.
Czy to nie ciekawe?
Ludzie, którzy przygotowali
ten przekład, wierzą w Trójcę,
a jednak szczerze przyznali, że w tym
fragmencie chodzi o boską naturę Jezusa,
a nie o to, że Jezus sam jest Bogiem.
Gdy będziemy rozmawiać
z kimś, kto trochę zna grecki
i chciałby posłużyć się Jana 1:1, żeby
udowodnić, że Jezus i Bóg to ta sama osoba,
możemy zapytać:
„Ten wyraz można by też oddać
słowem ‚boski’, prawda?”.
Szczera osoba
z pewnością się z nami zgodzi.
Następnie możemy powiedzieć:
„Skoro ten werset można
oddać również w taki sposób,
to może nie jest on najlepszym argumentem
w dyskusji o tym, czy Jezus jest Bogiem.
Czy moglibyśmy zajrzeć do innych
wersetów ze Słowa Bożego?”.
Może będziemy mieli szansę pokazać
tej osobie, czego naprawdę uczy ta Księga.
Widzimy więc, jak wielką pomocą
jest dla nas Biblia w wydaniu do studium —
i bardzo się cieszymy, że ją mamy!

Geoffrey Jackson: „Ja i Ojciec stanowimy jedno” (Jana 10:30)