00:00:13
Alsjeblieft.
-Dank je.00:00:16
00:00:16
Jij bent Lisa, toch?
-Ja, en jij bent Sem.00:00:19
00:00:19
Ik heb je vaker gezien.00:00:21
00:00:21
Je kunt best goed basketballen.00:00:23
00:00:23
Dank je. Jij ook.00:00:25
00:00:25
Zullen we een keer iets afspreken?00:00:27
00:00:28
Leuk.00:00:30
00:00:32
Ik ben Lisa.00:00:35
00:00:35
En ik had een probleempje.00:00:38
00:00:38
Sem was net nieuw bij ons op school.00:00:42
00:00:42
Ik weet dat het geen goed idee is...00:00:44
00:00:44
om iemand leuk te vinden
die geen Getuige is.00:00:47
00:00:48
Maar het probleem was
dat hij juist wel een Getuige was.00:00:52
00:00:52
Sem en z’n familie
waren naar onze gemeente verhuisd.00:00:56
00:00:56
En hoe vaker ik hem zag,
hoe leuker ik hem vond.00:01:00
00:01:29
Zoals ik al zei: ik had een probleem.00:01:34
00:01:37
Elke dag zie ik op school
jongeren van mijn leeftijd...00:01:41
00:01:41
die iets met elkaar hebben.00:01:44
00:01:44
Ze zien er zo gelukkig uit.00:01:47
00:01:47
Eerlijk gezegd wilde ik me ook zo voelen.00:01:52
00:01:55
M’n ouders
zagen wat er aan de hand was...00:01:57
00:01:57
en ze praatten er met elkaar over.00:02:00
00:02:06
En al snel
stond ik er niet meer alleen voor.00:02:10
00:02:10
De volgende dag vroeg m’n moeder
of ik mee ging boodschappen doen.00:02:15
00:02:15
Daarna gingen we samen wat drinken.00:02:18
00:02:18
Ze vroeg hoe het met me ging.00:02:21
00:02:21
Eerst wilde ik eigenlijk niks vertellen.00:02:23
00:02:24
Maar ze stelde me echt op m’n gemak.00:02:26
00:02:27
Dus toen vertelde ik
wat ik voor Sem voelde.00:02:30
00:02:30
Ik dacht dat ik een hele preek zou krijgen.00:02:32
00:02:32
Maar dat gebeurde niet.00:02:35
00:02:35
Wat je voelt is heel normaal, Lisa.00:02:38
00:02:38
Ik weet nog dat ik me ook zo voelde
toen ik jouw leeftijd had.00:02:42
00:02:42
Serieus?
-Ja.00:02:44
00:02:44
Dat is gewoon hoe Jehovah
ons heeft gemaakt.00:02:47
00:02:47
En omdat hij ons heeft gemaakt...00:02:49
00:02:49
weet hij wat de beste manier is
om gelukkig te worden.00:02:52
00:02:53
Dat is wat hij heel graag voor ons wil.00:02:55
00:02:56
En papa en ik willen ook graag
dat je gelukkig wordt.00:02:59
00:02:59
Ze werd niet boos op me.00:03:01
00:03:01
Ze zorgde ervoor
dat ik me op m’n gemak voelde.00:03:05
00:03:05
En nog belangrijker,
ze nam alle tijd voor me.00:03:10
00:03:10
M’n moeder
was niet de enige die me hielp.00:03:12
00:03:12
M’n vader dacht er ook over na
hoe hij me kon helpen.00:03:16
00:03:16
Die avond hadden we gezinsaanbidding.00:03:19
00:03:19
En opnieuw
lieten ze me m’n verhaal doen.00:03:23
00:03:23
Ze zeiden dat ik ze alles kon vertellen.00:03:25
00:03:25
En dat deed ik ook.00:03:27
00:03:27
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.00:03:29
00:03:29
Het is heel goed
dat je ons vertelt wat je voelt.00:03:31
00:03:32
Heb je hier weleens over nagedacht:00:03:34
00:03:34
Waarom denk je...00:03:35
00:03:35
dat Jehovah ons zulke gevoelens
voor het andere geslacht heeft gegeven?00:03:40
00:03:41
Zodat een man en een vrouw
met elkaar kunnen trouwen.00:03:45
00:03:45
Precies.00:03:46
00:03:46
Een goed huwelijk is te vergelijken
met twee schaatsers op het ijs.00:03:50
00:03:51
Als je ze samen ziet schaatsen,
kan het heel makkelijk lijken.00:03:54
00:03:54
Maar is dat ook zo?
-Nee.00:03:56
00:03:56
Niemand zou zoiets proberen
zonder te oefenen...00:03:59
00:03:59
zonder een geschikte partner
of zonder de juiste begeleiding, toch?00:04:03
00:04:03
Nee.00:04:04
00:04:05
En zo is het ook met een goed huwelijk.00:04:08
00:04:08
Dat gaat niet vanzelf.00:04:10
00:04:10
Ook dat hangt af van een goede partner
en bewuste inspanning.00:04:16
00:04:16
Maar het allerbelangrijkst
is goede raad van Jehovah.00:04:21
00:04:22
Weet je wat, neem je bijbel er eens bij,
en zoek Psalm 32:8 eens op.00:04:28
00:04:28
Wil je dat voorlezen?00:04:30
00:04:30
Ja hoor.00:04:32
00:04:32
Er staat: Ik geef je inzicht
en leer je welke weg je moet gaan.00:04:37
00:04:37
Ik geef je advies, mijn oog rust op jou.00:04:41
00:04:41
Lisa, Jehovah houdt heel veel van ons.00:04:44
00:04:44
Als we naar hem luisteren, zullen we
goede beslissingen nemen in ons leven...00:04:48
00:04:48
en hoeven we nergens spijt
van te hebben.00:04:52
00:04:52
We praatten nog wat langer
en toen kreeg ik huiswerk.00:04:56
00:04:56
M’n vader had wat artikelen uitgeprint
en gaf me die om te lezen.00:05:01
00:05:01
Dat deed ik.00:05:03
00:05:03
En terwijl ik ze las en erover mediteerde,
drong er iets tot me door.00:05:11
00:05:11
Door nog een tijdje te wachten
met verkering, miste ik niets.00:05:18
00:05:18
Ik kreeg juist de kans
om me voor te bereiden.00:05:21
00:05:21
Ik kon deze tijd goed gebruiken...00:05:23
00:05:23
om te focussen
op iets veel belangrijkers... 00:05:27
00:05:27
m’n band met Jehovah.00:05:30
00:05:30
Ik kon ook
aan christelijke eigenschappen werken...00:05:33
00:05:33
en ervaring opdoen voor later...00:05:35
00:05:35
als ik ooit wel zou trouwen.00:05:38
Voorbereiding op het huwelijk — Deel 1: Ben ik al aan verkering toe? (fragment)
-
Voorbereiding op het huwelijk — Deel 1: Ben ik al aan verkering toe? (fragment)
Alsjeblieft.
-Dank je.
Jij bent Lisa, toch?
-Ja, en jij bent Sem.
Ik heb je vaker gezien.
Je kunt best goed basketballen.
Dank je. Jij ook.
Zullen we een keer iets afspreken?
Leuk.
Ik ben Lisa.
En ik had een probleempje.
Sem was net nieuw bij ons op school.
Ik weet dat het geen goed idee is...
om iemand leuk te vinden
die geen Getuige is.
Maar het probleem was
dat hij juist wel een Getuige was.
Sem en z’n familie
waren naar onze gemeente verhuisd.
En hoe vaker ik hem zag,
hoe leuker ik hem vond.
Zoals ik al zei: ik had een probleem.
Elke dag zie ik op school
jongeren van mijn leeftijd...
die iets met elkaar hebben.
Ze zien er zo gelukkig uit.
Eerlijk gezegd wilde ik me ook zo voelen.
M’n ouders
zagen wat er aan de hand was...
en ze praatten er met elkaar over.
En al snel
stond ik er niet meer alleen voor.
De volgende dag vroeg m’n moeder
of ik mee ging boodschappen doen.
Daarna gingen we samen wat drinken.
Ze vroeg hoe het met me ging.
Eerst wilde ik eigenlijk niks vertellen.
Maar ze stelde me echt op m’n gemak.
Dus toen vertelde ik
wat ik voor Sem voelde.
Ik dacht dat ik een hele preek zou krijgen.
Maar dat gebeurde niet.
Wat je voelt is heel normaal, Lisa.
Ik weet nog dat ik me ook zo voelde
toen ik jouw leeftijd had.
Serieus?
-Ja.
Dat is gewoon hoe Jehovah
ons heeft gemaakt.
En omdat hij ons heeft gemaakt...
weet hij wat de beste manier is
om gelukkig te worden.
Dat is wat hij heel graag voor ons wil.
En papa en ik willen ook graag
dat je gelukkig wordt.
Ze werd niet boos op me.
Ze zorgde ervoor
dat ik me op m’n gemak voelde.
En nog belangrijker,
ze nam alle tijd voor me.
M’n moeder
was niet de enige die me hielp.
M’n vader dacht er ook over na
hoe hij me kon helpen.
Die avond hadden we gezinsaanbidding.
En opnieuw
lieten ze me m’n verhaal doen.
Ze zeiden dat ik ze alles kon vertellen.
En dat deed ik ook.
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.
Het is heel goed
dat je ons vertelt wat je voelt.
Heb je hier weleens over nagedacht:
Waarom denk je...
dat Jehovah ons zulke gevoelens
voor het andere geslacht heeft gegeven?
Zodat een man en een vrouw
met elkaar kunnen trouwen.
Precies.
Een goed huwelijk is te vergelijken
met twee schaatsers op het ijs.
Als je ze samen ziet schaatsen,
kan het heel makkelijk lijken.
Maar is dat ook zo?
-Nee.
Niemand zou zoiets proberen
zonder te oefenen...
zonder een geschikte partner
of zonder de juiste begeleiding, toch?
Nee.
En zo is het ook met een goed huwelijk.
Dat gaat niet vanzelf.
Ook dat hangt af van een goede partner
en bewuste inspanning.
Maar het allerbelangrijkst
is goede raad van Jehovah.
Weet je wat, neem je bijbel er eens bij,
en zoek Psalm 32:8 eens op.
Wil je dat voorlezen?
Ja hoor.
Er staat: Ik geef je inzicht
en leer je welke weg je moet gaan.
Ik geef je advies, mijn oog rust op jou.
Lisa, Jehovah houdt heel veel van ons.
Als we naar hem luisteren, zullen we
goede beslissingen nemen in ons leven...
en hoeven we nergens spijt
van te hebben.
We praatten nog wat langer
en toen kreeg ik huiswerk.
M’n vader had wat artikelen uitgeprint
en gaf me die om te lezen.
Dat deed ik.
En terwijl ik ze las en erover mediteerde,
drong er iets tot me door.
Door nog een tijdje te wachten
met verkering, miste ik niets.
Ik kreeg juist de kans
om me voor te bereiden.
Ik kon deze tijd goed gebruiken...
om te focussen
op iets veel belangrijkers...
m’n band met Jehovah.
Ik kon ook
aan christelijke eigenschappen werken...
en ervaring opdoen voor later...
als ik ooit wel zou trouwen.
-