00:00:00
Alexandre en ik zijn in juni 2007 getrouwd.00:00:05
00:00:06
Zijn gezondheid was toen nog redelijk goed.00:00:09
00:00:09
Maar na verloop van tijd kon hij steeds minder.00:00:13
00:00:13
Nu moet hij geholpen worden om naar de wc te gaan...00:00:17
00:00:17
zijn overhemd dicht te knopen, zich te scheren...00:00:21
00:00:21
en bij zijn fysiotherapie.00:00:23
00:00:25
Soms voelde ik me echt alleen.00:00:28
00:00:31
Maar ik ben niet alleen, dat ben ik nooit geweest.00:00:36
00:00:36
Ik heb veel hulp van broeders en zusters gehad.00:00:39
00:00:39
Velen kwamen naar ons huis
om praktische dingen te doen...00:00:42
00:00:43
zoals onderhoud aan het huis,
onderhoud aan de rolstoel.00:00:47
00:00:47
Ze waren echt een grote hulp voor ons.00:00:50
00:00:50
Naast de hulp van de broeders en zusters
heb ik de toekomsthoop die Jehovah geeft.00:00:56
00:00:56
Die hoop helpt me
om dingen in het juiste perspectief te zien...00:01:00
00:01:00
en maakt moeilijke momenten draaglijker.00:01:03
00:01:04
Als ik over de toekomst nadenk,
zie ik ons echt al in de nieuwe wereld.00:01:10
00:01:10
Ik zie Alexandre dan opstaan uit z’n rolstoel.00:01:13
00:01:13
Zoals Paulus zei, duren alle beproevingen
die we nu meemaken maar kort...00:01:19
00:01:19
maar de zegeningen van Jehovah duren eeuwig.00:01:23
00:01:23
Daar moeten we ons op focussen.00:01:26
00:01:33
Ik ben opgegroeid in Marioepol in Oekraïne.00:01:35
00:01:35
Ik hield van die stad.
Het was een mooie en groene stad.00:01:40
00:01:40
Maar ineens veranderde alles.00:01:42
00:01:42
Het leven stond helemaal op z’n kop.00:01:44
00:01:45
Plaatselijke autoriteiten hadden het erover
wat er aan de ene kant van de strijd gebeurde...00:01:50
00:01:50
en aan de andere kant.00:01:52
00:01:52
En als je dan al die verwoesting ziet,
als je ziet wat er met je stad gebeurt...00:01:58
00:01:58
dan vraag je je af: Wat nu?
Wat moet ik doen?00:02:02
00:02:02
Dus dan ga je bidden
en dan weet je wat je moet doen.00:02:06
00:02:08
Ik wist dat ik daar weg moest,
maar waar moest ik naartoe?00:02:12
00:02:18
De broeders hielpen ons met alles.
We waren zo dankbaar.00:02:22
00:02:22
Ze zorgden voor eten, water, elektriciteit.00:02:25
00:02:25
Er zijn geen woorden voor zo veel liefde.00:02:28
00:02:33
Bidden houdt je op de been.00:02:35
00:02:35
Het geeft je innerlijke rust.00:02:38
00:02:38
De heilige geest geeft je de moed die je nodig hebt
en versterkt je hoop.00:02:43
00:02:43
Als je op Jehovah vertrouwt,
zal hij je nooit in de steek laten.00:02:48
00:02:49
Er is geen enkele reden om bang te zijn
voor de toekomst als Jehovah met je is.00:02:54
00:02:54
Geen enkele reden.00:02:56
Je kunt vertrouwen hebben in de toekomst
-
Je kunt vertrouwen hebben in de toekomst
Alexandre en ik zijn in juni 2007 getrouwd.
Zijn gezondheid was toen nog redelijk goed.
Maar na verloop van tijd kon hij steeds minder.
Nu moet hij geholpen worden om naar de wc te gaan...
zijn overhemd dicht te knopen, zich te scheren...
en bij zijn fysiotherapie.
Soms voelde ik me echt alleen.
Maar ik ben niet alleen, dat ben ik nooit geweest.
Ik heb veel hulp van broeders en zusters gehad.
Velen kwamen naar ons huis
om praktische dingen te doen...
zoals onderhoud aan het huis,
onderhoud aan de rolstoel.
Ze waren echt een grote hulp voor ons.
Naast de hulp van de broeders en zusters
heb ik de toekomsthoop die Jehovah geeft.
Die hoop helpt me
om dingen in het juiste perspectief te zien...
en maakt moeilijke momenten draaglijker.
Als ik over de toekomst nadenk,
zie ik ons echt al in de nieuwe wereld.
Ik zie Alexandre dan opstaan uit z’n rolstoel.
Zoals Paulus zei, duren alle beproevingen
die we nu meemaken maar kort...
maar de zegeningen van Jehovah duren eeuwig.
Daar moeten we ons op focussen.
Ik ben opgegroeid in Marioepol in Oekraïne.
Ik hield van die stad.
Het was een mooie en groene stad.
Maar ineens veranderde alles.
Het leven stond helemaal op z’n kop.
Plaatselijke autoriteiten hadden het erover
wat er aan de ene kant van de strijd gebeurde...
en aan de andere kant.
En als je dan al die verwoesting ziet,
als je ziet wat er met je stad gebeurt...
dan vraag je je af: Wat nu?
Wat moet ik doen?
Dus dan ga je bidden
en dan weet je wat je moet doen.
Ik wist dat ik daar weg moest,
maar waar moest ik naartoe?
De broeders hielpen ons met alles.
We waren zo dankbaar.
Ze zorgden voor eten, water, elektriciteit.
Er zijn geen woorden voor zo veel liefde.
Bidden houdt je op de been.
Het geeft je innerlijke rust.
De heilige geest geeft je de moed die je nodig hebt
en versterkt je hoop.
Als je op Jehovah vertrouwt,
zal hij je nooit in de steek laten.
Er is geen enkele reden om bang te zijn
voor de toekomst als Jehovah met je is.
Geen enkele reden.
-